Tag Archive: τυφλότητα


Προς: ΜΜΕ
Δευτέρα 15 Μαΐου 2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: «Στιγματιστική διαχείριση από τα ελληνικά ΜΜΕ με αφορμή τον φερόμενο ως δράστη με απώλεια όρασης».
Το παρόν, αποτελεί δελτίο τύπου που εξέδωσε μια ομάδα ανθρώπων με απώλεια όρασης ή άλλες αισθητηριακές ή κινητικές βλάβες. Δηλώνουμε ευθαρσώς πως διαμέσου αυτού δεν εκφράζουμε ούτε εκπροσωπούμε, κανένα συνδικαλιστικό όργανο ή φορέα αναπήρων.
Την Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017, ανακοινώθηκε από τα ΜΜΕ πως σε υπόγειο διαμέρισμα της Δάφνης, ένας άνδρας με απώλεια όρασης 55 ετών κρατούσε για περίπου 24 ώρες και παρά τη θέλησή της μια κοπέλα 20 ετών, την οποία και βίαζε κατά εξακολούθηση.
Mε αφορμή αυτό το περιστατικό και βασιζόμενα στο γεγονός πως ο φερόμενος ως δράστης, βάσει εγγράφου του ΚΕΠΑ, αντιμετωπίζει βλάβη στην όραση, τα ΜΜΕ ξεκίνησαν μια εκστρατεία «ενημέρωσης του κοινού», αναπαράγοντας τον άκρως ρατστιστικό μύθο της αναπηρικής δυστυχίας κι άκρατο μισαναπηρισμό.
Το μόνο που εκφράζουν και φανερώνουν τα όσα ειπώθηκαν τις τελευταίες δέκα ημέρες, είναι η άγνοια και η στρεβλή εικόνα της ελληνικής κοινωνίας για την ζώσα κατάσταση της αναπηρίας και ειδικά τους ανθρώπους με απώλεια όρασης, η οποία διαχέεται ευρέως μέσα από παγιωμένες αντιλήψεις ακριβώς όπως αναπαράγονται από πρωτοκλασάτους/ες δημοσιογράφους για χάρη της τηλεθέασης.
Σε μια χώρα με άθλια ρυμοτομία και μηδαμινές προσβάσιμες υποδομές, όπου η εκπαίδευση των ανθρώπων με απώλεια όρασης, είναι αδιανόητα ρατσιστική και μη-αναγνωρισμένη από την επίσημη πολιτεία, όπου τα ποσοστά ανεργίας τους ανέρχονται σε ποσοστό 85% ενώ οι περισσότεροι/ες, διαβιούν όντας εξαρτημένοι/ες από το κοντινό τους περιβάλλον, τα ΜΜΕ ενισχύουν ξεδιάντροπα παμπάλαια στερεότυπα, στοχεύοντας έμμεσα και άμεσα τον στιγματισμό μιας ολόκληρης κοινωνικής ομάδας.
Δια του λόγου του αληθές, σε καθημερινή πρωινή εκπομπή «έγκριτος δημοσιογράφος», αναρωτιόταν «πώς γίνεται ένας τυφλός να χειρίζεται κάμερες» ή ακόμα και να «αισθάνεται σεξουαλική έλξη για μια γυναίκα». Σε μια χώρα όπου το 2017, η αναπηρία θεωρείται συχνά «προνόμιο μαϊμού», αμφισβητώντας ακόμα και κρατικά έγγραφα, συνάδελφοι του έκριναν με τη σειρά τους πως ο άνθρωπος δε μπορεί να είναι τυφλός αφού «κατεβαίνει σκάλες» και «δε φοράει μαύρα γυαλιά». Στην «αποθέωση» του πράγματος, πολύ γνωστή παρουσιάστρια, έκρινε πως ο δράστης «δε γίνεται να είναι τυφλός αφού ένας αστυνομικός του πέταξε ένα μπουκάλι νερό κι εκείνος το απέφυγε». Δηλαδή, τα ΜΜΕ προτρέπουν τους πολίτες, όταν έχουν απέναντί τους, έναν ανάπηρο ή μια ανάπηρη να καταφεύγουν στη σωματική βία προκειμένου ως «λαϊκοί δικαστές» να κρίνουν εάν είναι «όντως ανάπηρος/ή», χωρίς καν να του προσδίδεται η ιδιότητα να αποφύγει ή να αντιληφθεί το οτιδήποτε που μπορεί να αποτελεί απειλή για τη ζωή του.
Βέβαια αφού «αποδεδείχθηκε» η γνησιότητα του κρατικού εγγράφου (ότι δηλαδή, ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει βλάβη στην όραση κατά ποσοστό 95%, οι δημοσιογράφοι, έσπευσαν να αποσαφηνίσουν πως «ασθενείς» (αλήθεια, από πότε η αναπηρία θεωρείται ασθένεια;) με ανάλογο ποσοστό «δεν είναι εντελώς τυφλοί, αλλά βλέπουν….. σκιές». Ναι, φυσικά. Όποιος/α βλέπει σκιές, έχει άριστη όραση. Διότι ένας άνθρωπος που κρίνεται ως «τυφλός» δεν είναι δυνατόν να διαπράξει ένα έγκλημα.
Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος; Αποτέλεσμα της ασυνάρτητης σκέψης των δημοσιογράφων: σας παραθέτουμε μια ερώτηση και τις μισαναπηρικές απόψεις δημοσιογράφων «έγκυρης εφημερίδας» με ημερομηνία δημοσίευσης 8/5/17, εναντίον των ανθρώπων με απώλεια όρασης. ΕΡΩΤΗΣΗ: (δημοσιογράφος προς πρώην σύντροφο του δράστη): «Όταν απέκτησε το πρόβλημα και στο άλλο μάτι, περίπου έναν χρόνο πριν χωρίσετε, άλλαξε η συμπεριφορά του; Η ψυχολογία του έπεσε, έγινε πιο συγκρουσιακός, πιο αντιδραστικός;» Ο δημοσιογράφος, πιστεύει ακράδαντα πως οι εκατοντάδες ενήλικες που τυφλώνονται ετησίως στην Ελλάδα, έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν εγκληματίες. Και μας το επιβεβαιώνει, «ρίχνοντας το φταίξιμο στην βλάβη και το σωματικό βάρος του φερόμενου ως δράστη: «ένας υπέρβαρος άνδρας, ένας μικρός καναπές, ένα λαστιχένιο κόκαλο που σκούζει υστερικά μέσα στη νύχτα, δαντελένια κουρτινάκια στο παράθυρο, ώχρα στους τοίχους, μαύρο στην ψυχή, σκιές στα μάτια. Δεν βλέπει καλά. Η όρασή του τρεμοπαίζει όπως ακριβώς και η ισορροπία του πάνω στη στενή διαχωριστική γραμμή του νου του που τον οδηγεί συχνά πυκνά σε συμπτώματα ανισορροπίας και παράκρουσης. Δεν έχει φίλους, ούτε γνωστούς. Δεν τον συμπαθούν, δεν τον νοιάζει. Το μόνο που τον απασχολεί είναι να απλώσει τον σκοτεινό του κόσμο σε κάποια άλλη ζωή, γεμάτη φως και να τη μαυρίσει. Να αντλήσει δύναμη από την αδυναμία του άλλου, χαρά από τον πόνο του, γέλιο από τα ουρλιαχτά του. Καταστρώνει καιρό τώρα το σχέδιό του και του δίνει σάρκα και οστά στα τέλη Μαρτίου του 2017 μέσα από μια αγγελία στην οποία ζητά κάποια κοπέλα για να σταθεί στο πλάι του ως βοηθός……… Το πώς ένας άνθρωπος με 95% τυφλότητα μπόρεσε να προβεί σε όλα τα παραπάνω αποτελεί έναν μεγάλο γρίφο, τον οποίο καλό θα είναι να λύσουν και να μας απαντήσουν οι αρμόδιοι της επιτροπής που του παρέδωσαν το χαρτί αναπηρίας, αν υπάρχει όντως κάτι τέτοιο. Το πώς πάλι μια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να είναι πιο σκοτεινή από την κόλαση, πιο βρώμικη από βούρκο και πιο σάπια από ψοφίμι δεν έχει και τόση σημασία. Ο εγκλεισμός της σε ένα ψυχιατρικό κελί χωρίς το παραμικρό περιθώριο απόδρασης είναι αρκετός…»
Εν κατακλείδι, μετά λύπης μας, διαπιστώνουμε πως αυτές τις δέκα ημέρες που παίζεται το «σίριαλ του τυφλού-υπέρβαρου-καταθλιπτικού βιαστή», σχεδόν κανένας και καμία δημοσιογράφος δεν άσκησε κριτική σε όσα ειπώθηκαν και παρά το γεγονός ότι, τα τελευταία χρόνια, αρκετοί ευυπόληπτοι άνθρωποι με απώλεια όρασης, έχουν καταβάλει τεράστια προσπάθεια να «εκπαιδεύσουν» τα ΜΜΕ ενώ κάποιοι δημοσιογράφοι, είναι φίλοι, συγγενείς, γνωστοί, συνάδελφοι ανθρώπων με απώλεια όρασης.
Με το δελτίο τύπου αυτό δεν επιθυμούμε να προσφέρουμε την παραμικρή υποστήριξη στον φερόμενο ως δράστη αλλά να αναδείξουμε δημόσια ΚΑΙ τον “βιασμό” μιας ολόκληρης κοινωνικής ομάδας με πρόσχημα τις πράξεις ενός προσώπου.
Τέλος δηλώνουμε όλες και όλοι ότι καταδικάζουμε την κουλτούρα του βιασμού και τις πατριαρχικές αντιλήψεις της κοινωνίας μας.
Με τιμή, υπογράφουμε οι ανάπηρες – ανάπηροι και οι μη-ανάπηρες – ανάπηροι.
Μάρω Αγαπητού.
Βάσω Αθανασάκη, (Βάσω Αθανασάκη) Δ.Υ., ακτιβίστρια.
Σωκράτης Βαβίλης (Σωκράτης Βαβίλης), μεταφραστής.
Αλέξανδρος Γκασιμπαγιαζίδης, (Alexandros Gasibayazidis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, φοιτητής διεθνών σχέσεων.
Ζωή Γερουλάνου, (Zoi Geroulanou), Πρόεδρος Μ.Κ.Ο. σχετιζόμενης με την απώλεια όρασης.
Δήμητρα Γκασουκα, (Dimitra-mimi Gasouka) κοινωνική λειτουργός, γυναίκα με αναπηρία.
Βασιλική Γκέρτσου )Vasso Gertsou), υπάλληλος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ιωάννα – Μαρία Γκέρτσου, (Ioanna-Maria Gertsou) γυναίκα με απώλεια όρασης, Ψυχολόγος, ακτιβίστρια, πρόεδρος Μ.Κ.Ο. σχετιζομενης με την απώλεια όρασης.
Μάκης Διαμαντίδης, (Makis Diamantidis – Megarchis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, τραγουδιστής μουσικός DJ.
Μανόλης Διαμαντίδης (Μανόλης Διαμαντίδης), άνθρωπος με απώλεια όρασης + Lazy, ο σκύλος – οδηγός του.
Στάθης Ζαχαριάδης,(Stathis Zachariadis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, φυσιοθεραπευτής.
Αμφιτρίτη Ιωαννίδου (Amfie Ioannidou), εθελόντρια-ακτιβίστρια-πολίτης του κόσμου.
Νίκος Καλαντζής (ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ), πατέρας παιδιών με απώλεια όρασης.
Λίνα Καλλέ,(Lina Kalle) εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού με λευκό μπαστούνι για ανθρώπους με απώλεια όρασης.
Μαρία Καπογιάννη, (Maria Kapogiannh) φοιτήτρια με πρόβλημα όρασης.
Ματίνα Κάραλη (Matina Karali), ειδική θεραπεύτρια – art therapist.
Φωτεινή Κασσωτάκη, (Φωτεινή Κασωτάκη) γυναίκα με απώλεια όρασης, ιδιωτική υπάλληλος.
Θαλεια Κιούση (Thalia Kiousi), στέλεχος ΜΚΟ.
Ανδρέας Κολίσογλου (Ανδρέας Κολίσογλου), ψυχολογος.
Σωτήρης Κουμτζής, (Σωτήρης Κουμτζής) άνθρωπος με απώλεια όρασης.
Παρασκευή Κουτσαίδη, (Paraskevi Koutsaidi) φοιτήτρια με απώλεια όρασης.
Βασιλική Κοφινάκου,(Kikkh Vasso Kofinakoy) συν/χος μηχανολόγος μηχανικός, ανάπηρη γυναίκα.
Χρυσέλλα Λαγαρία, (Chrysella Lagaria) γυναίκα με απώλεια όρασης, ξεναγός.
Μαρία Μανιατάκη, (Maria Maniataki), γυναίκα με απώλεια όρασης.
Μαρία Μουρκάκου, (Maria Mourkakou),γυναίκα με απώλεια ακοής.
Ελισάβετ Μουτζουρογεώργου, καθηγήτρια πληροφορικής για ανθρώπους με απώλεια όρασης.
Βιβή Μωραϊτη, (Vivie Moraiti),γυναίκα με απώλεια ακοής.
Μιχάλης Μουρατίδης (Μιχαλης Μουρατιδης), άνθρωπος με απώλεια όρασης.
Πελαγία Παπανικολάου, (Pwlina Papanikolaou) γυναίκα με απώλεια όρασης, νομικός.
Νινέττα Παπαδομανολάκη, (Nineta Papadomanolaki).
Ιωάννα Παπαδοπούλου, (Ioanna Papadopoulou) γυναίκα με απώλεια όρασης, δασκάλα ειδικής αγωγής.
Ισμήνη Πολίτη (Ismini Pashya Politi), γυναίκα με απώλεια ακοής.
Τζένη Ράπτη (@Jenny Rapti).
Αντώνης Ρέλλας, (Antonios Rellas) σκηνοθέτης – ανάπηρος ακτιβιστής.
Ανδριάννα Σαμοϊλη, φοιτήτρια με απώλεια όρασης.
Χριστίνα Σαρρή, (Χριστίνα Σαρρή) μαθήτρια με απώλεια όρασης.
Ενέα Σπαϊλλάρι, (Diadoxos Wfelimisths Underflow) άνθρωπος με απώλεια όρασης.
Έυη Σταμάτη, (Evi Stamati) γυναίκα με απώλεια όρασης.
Βασίλης Στεφανιδης, (Billy Steph) αθλητής bowling με απώλεια όρασης.
Πέννυ Στούμπου, (Penny Stoumbou), εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού με λευκό μπαστούνι για ανθρώπους με απώλεια όρασης.
Κωνσταντίνος Σύρμος, (Konstantinos Syrmos) άνθρωπος με κινητική αναπηρία, συγγραφέας.
Αλέξανδρος Ταξιλδάρης, (Alexander Taxildaris) ιατρός, πολίτης με αναπηρία.
Μαρία Τζάλλα, (Maria Tzalla Goalball) παραολυμπιονικης, μελος της ελληνικης παραολυμπιακης επιτροπης, γυμναστρια, ακτιβιστρια, γυναίκα με απωλεια ορασης.
Χαράλαμπος Τοκατλίδης, (Babis Tokatlidis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, αθλητής.
Βικτώρια Τρέτσιακ (Βικτωρια Τρετσιακ), σκηνοθέτης – παραγωγός ταινιών.
Βαγγελιώ Τζαμπάζη, (Βαγγελιώ Τζαμπάζη) γυναίκα με κινητική αναπηρία
Μαίρη Τσάγκα (Μαίρη Τσάγκα), γυναίκα με απώλεια ακοής.
Απολλωνία Τσαντά,(Apollonia Tsanta) σεναριογράφος, ανάπηρη ακτιβίστρια.
Μενέλαος Τσαούσης (Menelaos Tsaoussis), Διοικητής και Πρόεδρος Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (Κ.Ε.Α.Τ.)
Θεοδωρα Τσαποίτη, διερμηνέας νοηματικής γλώσσας.
Φωτεινή Τσιόρβα (Fotini Tsiorva).
Διασυνώ Τορουνίδου, λογοθεραπεύτρια.
Μαρία Φουσταλιεράκη (Μαρία Φουσταλιεράκη), πολίτης του κόσμου.
Σοφία Χαϊδοπούλου, (Sofia Chaidopoulou) φιλόλογος.

Advertisements

Ακόμα και το εξτρεμιστικό ισλαμιστικο κράτος σέβεται τα άτομα με αναπηρία και δεν τα παρεμποδίζει από το να καταλάβουν υψηλές θέσεις. Χθες, στις 28 Μαΐου, κατέφθασε στο Ραμάντι του Ιράκ, το οποίο έχουν καταλάβει οι τζιχαντιστές του Ίσις, ο Αμπού Άσιν, ή ο τυφλός δικαστής του Ισλαμικού Κράτους, με πραγματικό όνομα Αλί Ατίγια αλ Τζουμπούρι. Εκφώνης ελόγο στο τζαμι της πόλης, μετά την απογευματινή προσευχή, με σκοπό να μεταστρέψει τον πληθυσμό υπέρ του Ισλαμικού Κράτους, ο οποίος είχε τεθεί με το μέρος της ιρακινής κυβέρνησης μέχρι την ήττα τους στις 17 Μαΐου. Εντωμεταξύ οι ιρακινές δυνάμεις ασφαλείας, μαζί με σιιτικές πολιτοφυλακές, ετοιμάζονται ν’ανακαταλάβουν την πόλη.
Σύμφωνα με μαρτυρίες όσων τον είδαν, είναι τυφλός, μονόχειρας και είχε το κεφάλι του τυλιγμένο με γάζες. Προφανώς τραυματίστηκε σε κάποια ένοπλη σύγκρουση. Είναι ο δεύτερος στην τάξη της εσωτερικής θρησκευτικής ιεραρχίας της οργάνωσης, μετά τον ίδιο τον Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, και ο πέμπτος στην τάξη της ιεραρχίας της οργάνωσης.
Αν και θα περιμένατε οι τζιχαντιστές μουσουλμάνοι να αντιμετωπίζουν σκληρά όσα άτομα δε δύνανται να πολεμήσουν, αυτό δεν ισχύει. Το ισλάμ δεν κάνει διακρίσεις με βάση την τυφλότητα ή οποιαδήποτε άλλη αναπηρία. Ένας τυφλός μπορεί για παράδειγμα να ηγηθεί της προσευχής σ’ένα τζαμί ως μουεζίνης. Πολλοί άλλοι σπουδαίοι μουσλουλμάνοι ιερωμένοι, νομικοί, φιλόλογοι και ποιητές ήταν τυφλοί ή είχαν άλλες αναπηρίες. Και αν ζει ενάρετα, κι επειδή μπορεί σε κάτι να μειονεκτεί σ’αυτόν τον κόσμο, ο Θεός μπορεί να του δώσει μια θέση στον Παράδεισο. Αν όμως διαμαρτύρεται για την αναπηρία του, είναι αχάριστος ως προς αυτό που τού’δωσε ο Θεός και η κατάληξή του θα είναι η Κόλαση.
Ίσως στην περίπτωση του δικαστή ωστόσο να βοήθησε και το γεγονός ότι απέκτησε την αναπηρία του αργότερα στη ζωή του, πιθανότατα από τραύμα. Αν ήταν εκ γενετής τυφλός, ίσως είχε πολύ μεγαλύτερες δυσκολίες, ιδίως αν καταγόταν και από φτωχή οικογένεια. Κι έτσι όμως, το ισλαμικό σύστημα ελεημοσύνης δε θα τον άφηνε να πεινάσει τουλάχιστον. Παρόλα αυτά, αν επιθυμούσε διακαώς να συνεισφέρει στον αγώνα, πιστεύω πως δε θά’ταν δύσκολο να του βρουν μια θέση που δεν απαιτεί σκοπευτική δεινότητα ή ευκηνισία σε ταραχώδες περιβάλλον, όπως της ανθρώπινης ασπίδας, της κινούμενης βόμβας, ή κάτι παρόμοιο.i

Πηγή:

maty

Οχημα για τυφλούς

Νέους ορίζοντες για τους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν προβλήματα με την όρασή τους ανοίγει το πρωτότυπο αυτοκίνητο που δημιούργησε πρόσφατα μια ομάδα ερευνητών από το Κολέγιο Μηχανικής της Βιρτζίνια. Με τη βοήθεια αποστασιομέτρων λέιζερ, συστημάτων φωνητικών εντολών, αλλά και μια σειρά από άλλες νέες τεχνολογίες, είναι σε θέση να οδηγήσουν με ασφάλεια το συγκεκριμένο όχημα χωρίς καμία άλλη εξωτερική βοήθεια.

Η εμπειρία της οδήγησης είναι παρόμοια με αυτήν που προσφέρουν τα συμβατικά αυτοκίνητα: ο οδηγός μπορεί να στρίψει με το τιμόνι, να πατήσει το γκάζι για να επιταχύνει και το φρένο για να κόψει ταχύτητα. Το αυτοκίνητο για τυφλούς μοιάζει περισσότερο με τα ανοιχτά αυτοκίνητα αμμουδιάς.

Η κοινότητα των τυφλών στην Αμερική στηρίζει από την πρώτη στιγμή το συγκεκριμένο πρότζεκτ, το οποίο, αν και βρίσκεται ακόμη σε πειραματικό στάδιο, έχει δώσει ενθαρρυντικά για το μέλλον αποτελέσματα. Ο πρώτος τυφλός που οδήγησε το συγκεκριμένο όχημα πριν από μερικές εβδομάδες, ο Βες Μάγερους, χαρακτήρισε «μοναδική» την εμπειρία που αποκόμισε μέσα στο συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Εθεσε μάλιστα εξαρχής τα στοιχεία που κάνουν τη διαφορά: «Σχετικά με τις διαφορές που προκύπτουν από τις οδηγίες που σου δίνει ένας άνθρωπος από τη θέση του συνοδηγού και τις οδηγίες που σου δίνει το σύστημα του αυτοκινήτου, αυτές είναι πολύ μεγάλες και σημαντικές. Οι οδηγίες του συστήματος είναι πολύ πιο ακριβείς. Για παράδειγμα, ένας άνθρωπος μπορεί να σου πει απλά στρίψε αριστερά, αλλά πόσο ανοιχτή ή κλειστή εννοεί τη στροφή;». Ο Γκρεγκ Τζέινεμαν, ένας από τους επικεφαλής του πρότζεκτ, δήλωσε εντυπωσιασμένος από τα πρώτα αποτελέσματα, ενώ ανέφερε ότι οι τυφλοί που οδήγησαν το συγκεκριμένο αυτοκίνητο κινούνταν καλύτερα και από τους οδηγούς με άριστη όραση.

Το πρωτότυπο αυτοκίνητο, χάρη στα αποστασιόμετρα λέιζερ, μπορεί να μετρά με μεγάλη ακρίβεια τις αποστάσεις μεταξύ των αντικειμένων στον περιβάλλοντα χώρο και να κατευθύνει κατάλληλα τον οδηγό. Στην ουσία, τα «μάτια» του οδηγού είναι τα αποστασιόμετρα λέιζερ, τα οποία -μέσω ενός μικρού ηλεκτρονικού υπολογιστή- δημιουργούν μια εικόνα του περιβάλλοντος χώρου και μέσω ηλεκτρονικής φωνής δίνουν τις οδηγίες στον οδηγό για το πώς πρέπει να κινηθεί για να αποφύγει τα εμπόδια.

Ο επίσης επικεφαλής του πρότζεκτ, Ντένις Χονγκ, δήλωσε ότι η ανάπτυξη του συγκεκριμένου αυτοκινήτου είναι πολύ σημαντική από πολλές πλευρές: «Η ανάπτυξη του συστήματος που χρησιμοποιείται στο αυτοκίνητο είναι σημαντική όχι μόνο γιατί δίνει την ευκαιρία στους τυφλούς να οδηγήσουν όπως όλοι οι οδηγοί, αλλά και γιατί θα αποτελέσει τη βάση για τη δημιουργία πολύ περισσότερων εφαρμογών που θα βοηθούν τους τυφλούς στην καθημερινότητά τους».

Μέσα στους επόμενους μήνες, το πρότζεκτ θα παρουσιαστεί σε πολλές εκθέσεις στην Αμερική και θα δοθεί η ευκαιρία σε πολλούς τυφλούς να κάνουν το πρώτο πραγματικό τεστ ντράιβ. Την επόμενη χρονιά η ομάδα ερευνητών σχεδιάζει να βελτιώσει ακόμη περισσότερο το πρωτότυπο αυτοκίνητο, μετατρέποντάς το πλήρως σε ηλεκτρικό. Η ηλεκτροκίνηση, σύμφωνα με τους ερευνητές, εκτός των άλλων πλεονεκτημάτων (π.χ. φιλικό προς το περιβάλλον), θα προσφέρει περισσότερη ασφάλεια και προστασία για τα αποστασιόμετρα λέιζερ, καθώς αναμένεται να μειωθούν οι δονήσεις κατά τη διάρκεια των μετακινήσεων.

Η τελειοποίηση του συγκεκριμένου αυτοκινήτου μέσα στα επόμενα χρόνια θα δώσει ένα ισχυρό διαπραγματευτικό ατού στην κοινότητα των τυφλών στην Αμερική, για να πιέσουν για την αλλαγή της νομοθεσίας η οποία δεν τους επιτρέπει σήμερα να οδηγούν.
Πηγή Πληροφοριών: agelioforos.gr