Tag Archive: ιστολόγιο


Ενημερώνω τους αναγνώστες ότι λόγω εξεταστικής του χειμερινού εξαμήνου στο πανεπιστήμιο, η δραστηριότητά μου θα είναι μειωμένη, προσωρινά πάντα, στο ιστολόγιο. Πάλι μπορεί να γράψω κάποιο μικ΄ρο θέμα ή να αναδημοσιεύσω κάποιο άλλο, και θα απαντώ στα σχόλια.

Όπως παρατηρήσατε, η δραστηριότητα του Ιστολογίου έχει μειωθεί αρκετά. Θαπαραμείνει έτσι μειωμένη μέχρι τις 24 Σεπτεμβρίου, οπότε λήγει η εξταστική περίοδος στο πανεπιστήμιο. Αυτό το διάστημα περισσότερο διαβάζω για τα μαθήματα, παρά γράφω εδώ. Παρόλα αυτά θα βλέπω τα σχόλια, και ίσως να βάλω και από κανένα άρθρο. Εσείς συνεχίζετε να διαβάζετε τα παλαιότερα θέματα και να σχολιάζετε όπως πάντα. Να θυμάστε ότι πρέπει να κρατάτε την επισκεψιμότητά μου ψηλά. Χάρη σ’εσάς, και μόνο σ’εσάς, γίνομαι γνωστός.

Το ιστολόγιο αυτό το είχα εντοπίσει παλιά, ψάχνοντας για κάκτους ανθεκτικούς στο κρύο και για το πεγιότ, κι έτυχε να το ξαναβρώ πρόσφατα. Άνοιξε το 2005, και δυστυχώς δεν έχει ενημερωθεί μετά τον Ιανουάριο του 2014, αλλά ελπίζω ότι κάποτε ο συγγραφέας θα ξαναγράψει, επειδή κι άλλες φορές έτυχε να παραμελήσει το ιστολόγιό του. Είναι το ιστολόγιο ενός Δανού καλλιεργητή και συλλέκτη κάκτων, ο οποίος το άνοιξε αρχικά για να πληροφορήσει περί των κάκτων του γένους Lophophora, για τους οποίους δεν υπήρχαν πολλές πληροφορίες στο Διαδίκτυο, επεκτάθηκε ωστόσο και σε άλλλους συγγενικούς μικρούς μεξικανικούς κάκτους, αλλά και στους κάκτους γενικότερα.

Το γένος Lophophora είναι γένος κάκτων των ακραίων νότιων ΗΠΑ και του Μεξικού, που φύονται σε ξερά μέρη, τα οποία δέχονται έντονες βροχοπτώσεις το καλοκαίρι. Είναι μικροί, χαμηλοί ημισφαιρικοί άοπλοι (χωρίς αγκάθια) κάκτοι, με τούφες τριχών σε κάθε αρεόλη. Η ρίζα τους είναι πασσαλώδης και εκτείνεται σε μεγάλο βάθος, ενώ τα περισσότερα είδη και ποικιλίες παράγουν νέες μικρότερες διακλαδώσεις γύρω από το κύριο κεφάλι. Το ερέθισμα για την άνθηση είναι έντονες βροχές μετά από μια μακρόχρονη θερμή και ξηρή περίοδο, οπότε σε συνθήκες καλλιέργειας ανθίζουν εύκολα όταν ενηλικιωθούν. Είναι ωστόσο φυτά βραδύτατης ανάπτυξης, που θα πάρουν μερικά χρόνια μέχρι να φτάσουν σ’αυτήν τη φάση – στη φύση μπορεί να κάνουν και 10 χρόνια για ν’ανθίσουν. Παλαιότερα αναγνωρίζονταν δύο είδη, η Lophophora williamsii, το πεγιότ, και η L. diffusa, αν και τώρα πολλές ποικιλίες αυτών των ειδών έχουν αναταξινομηθεί ως είδη, αν κι αυτό αμφισβητείται. Το πεγιότ παράγει πολλά αλκαλοειδή για την άμυνά του, σημαντικότερο εκ των οποίων είναι η μεσκαλίνη, η οποία είναι σεροτονινεργική ψυχοδηλωτική ουσία με δράση παρόμοια του lsd, προκαλώντας οραματικές καταστάσεις κι εναλλακτικές καταστάσεις συνείδησης. Για τον λόγο αυτόν, το φυτό έχει χρησιμοποιηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων – τουλάχιστον πριν από 5.000 χρόνια – από τους Ινδιάνους της περιοχής, και χρησιμοποιείται ως σήμερα για ιερούς σκοπούς από τη φυλή Ουίτσολ του Μεξικού και την Εκκλησία των Ιθαγενών Αμερικανών στις ΗΠΑ, η οποία είναι η μόνη χώρα όπου το φυτό είναι παράνομο, αν και γι’αυτούς γίνεται εξαίρεση, θεωρητικά τουλάχιστον, αφού δεν είναι λίγες οι φορές που παρενοχλούνται και διώκονται ποινικά. Το όνομα πεγιότ προέρχεται από το νάουατλ/γλώσσα των Αζτέκων «πέγιοτλ», που σημαίνει κάτι που λάμπει ή ακτινοβολεί. Πολλοί πληθυσμοί στη φύση απειλούνται σοβαρά από την ανθρώπινη ανάπτυξη του ενδιαιτήματός τους και την υπερσυλλογή για νόμιμη ή παράνομη πώληση, αλά και από την καταστρεπτική συγκομιδή τους. Για ν’αναγεννηθούν τα φυτά, θα πρέπει να κοπούν προσεκτικά στο ύψος του χώματο ςή λίγο πιο κάτω, αλλά πολλοί συγκομιστές ξεριζώνουν τα φυτά ή τα κόβουν πολύ βαθιά, με αποτέλεσμα να τα σκοτώνουν. Στο ιστολόγιο θα βρείτε πληροφορίες για το πεγιότ κι άλλες λοφοφόρες, επιστημονική βιβλιογραφία, ιστορική και παροντική χρήση, καθώς και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ομάδες που το χρησιμοποιούν ακόμα, απειλές για τα φυτά αυτά, πληροφορίες καλλλιέργειας κλπ. Ο συγγραφέας του ιστολογίου αναφέρει ότι τα καλλιεργεί καθαρά για συλλεκτικούς σκοπούς. Και ψυχοναύτης όμως αν ήταν και τα χρησιμοποιούσε, δε θα το ανακοίνωνε δημόσια στο Διαδίκτυο σ’αυτήν την εποχή καταδίωξης των ψυχεδελικών όπουζ ούμε, εκτός κι αν ήταν μέλος σε κάποια σελίδα τέτοιου περιεχομένου υπό την κάλυψη ενός ψευδωνύμου.

Εκτός από τα πεγιότ, ο καλλιεργητής αυτός διατηρέι μεγάλη ποικιλία κάκτων, κυρίως μικρών βορειοαμερικανικών ειδών όπως από τα γένη Ariocarpus, Obregonia, Echinocereus, κλπ. Έχει συλλέξει πολλές ποικιλίες από διάφορες τοποθεσίες, και γνωρίζει την ακριβή προέλευση της κάθε μίας. Έχει ένα θερμοκήπιο, το οποίο όμως βρίσκεται στο εξοχικό του και το χειμω΄να δεν ελέγχει αξιόπιστα τη θερμοκρασία. Γι’αυτό έχει κι έναν ψυχρό χώρο καλλιεργειας, όπου κάνει δοκιμές για να βρει τις πιο ανθεκτικές στο κρύο ποικιλίες. Έως τώρα έχουν επιβιώσει πολλές ποικιλίες ορεινών περιοχών ή βορειότερου γεωγραφικού πλάτους. Από τα πεγιότ, οι ποικιλίες από το Τρανς-Πέκος του Τέξας έχουν αποδειχθεί οι πιο ανθεκτικές. Παλαιότερα δεν είχε ιδιαίτερο πρόβλημα ακόμα και με ευπαθέστερες ποικιλίες, αλλά με τις βαρίες παγωνιές των τελευταίων ετών, οι οποίες του σκότωσαν πολλούς κάκτους και έβλαψαν μόνιμα ακόμα περισσότερους, άρχισε να ψάχνει τα πιο σκληρά είδη. Για να προετοιμάσει τα φυτά για το βαρύ σκανδιναβικό χειμώνα, κόβει όλο το πότισμα μέσα στο Σεπτέμβριο, και δε δίνει καθόλου νερό μέχρι ν’αρχίζουν ν’αναπτύσσονται μέσα στον Απρίλιο. Τα φυτά αφυδατώνονται αρκετά, κι έτσι διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο να παγώσουν σε ακραίες θερμοκρασίες που μπορούν να φτάσουν τους -10 ή και τους -15 βαθμούς Κελσίου. Κάπως έτσι θα μεγάλωναν και οι κάκτοι στον Άρη. Το καλοκαίρι ωστόσο τα φυτά αναπτύσσονται καλά, και συχνά ανθοφορούν και καρποφορούν.

Έχει επίσης δοκιμάσει να καλλιεργήσει κάκτους στο μπαλκόνι του ακόμα και το χειμώνα, μια πιο εκτεθημένη περιοχή με βροχές και χιόνια. Τους φυτεύει σε κουτιά φύτευσης με πολύ καλά αποστραγγιζόμενο χώμα, όπου περνούν το χειμώνα, συχνα καλυμμένη με ολόλευκο χιόνι. Υπήρχαν ωστόσο φορές που φοβήθηκε και προστάτευσε τα φυτά του. Εκτός από τους μικρούς κάκτους, καλλιεργεί και τριχοκηρείς της Νότιας Αμερικής (γένος Trichocereus ή Echinopsis), ψηλούς, επιβλητικούς κάκτους επίσης μεσκαλινούχους με παρόμοιες ιδιότητες με το πεγιότ με ιστο΄ρια χρήσης στη Ν. Αμερική, τους οποίους χρησιμοποιεί κυρίως ως υποκείμενα για να εμβολιάζει βραδυαυξέστερα είδη όπως το πεγιότ, επειδή τους επιταχύνουν σημαντικά την ανάπτυξη. Σε μία σειρά άρθρων του, παρακολουθούσε την εξέλιξη ενός εμβολιασμένου σποροφύτου πεγιότ 50 ημερών, το οποίο πάνω στον Trichocereus pachanoi άνθισε μόλις μέσα σε 2 χρόνια, ενώ με τις δικές του ρίζες μπορέι να έφτανε στην ίδια ηλικία σε διάστημα άνω των 5 ετών. Τα επόμενα χρόνια, ο κάκτος συνέχιζε ν’ανθοφορεί επανειλημμένα και να παράγει διακλαδώσεις. Καλλιεργεί επίσης κάκτους σαγκουάρο (Carnegyia gigantea), το μεγαλύτερο κάκτο της Βόρειας Αμερικής, καθώς και διάφορα ψυχροανθεκτικά είδη φραγκοσυκιάς (γένος Opuntia), και άλλα. Δεν ξέρω αν ασχολείται εμπορικά με τη συλλογή του, πάντως συχνά ανταλάσσει φυτά ή σπόρους με άλλους συλλέκτες κι έχει παρουσιάσει αρκετές άλλες συλλογές στο ιστολόγιό του. Δεν ξέρο πού δουλεύει ή αν η δουλειά του έχει να κα΄νει με φυτά, αλά συχνά ταξιδεύει, και όπως λέει δουλεύει εκέι που πηγαίνει. Έχει ταξιδέψει στην Ινδία, στη Μογγολία και στις ΗΠΑ, όπου επισκέπτεται οποσδήποτε τα πάρκα και τους βοτανικούς κήπους, απ’όπου μας ανεβάζει αρκετές φωτογραφίες φυτών και λουλουδιών.

Εκτός από λεπτομερείς παρατηρήσεις πάνω στα φυτά του, μας δίνει και συμβουλές για επιτυχημένη καλλιέργεια κάκτων όπως για τη δημιουργία του κατάλληλου χώματος, το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να στραγγίζει άριστα, για την καλλιέργεια από σπόρο, για τον εμβολιασμό, για την προστασία από τις αντίξοες συνθήκες κλπ.

Το ιστολόγιο είναι πολύ καλό. Μπορείτε να το επισκεφθείτε εδώ.

Από τις 20 Φεβρουαρίου του 2011, μέχρι και χθες το μεσημέρι, είχα τον τίτλο του ιστολογίου μου λάθος και δεν το πρόσεχα καν! Έγραφα το περιπλανώμενο με ο «περιπλανόμενο», σαν το αεροπλάνο! Και το παράξενο ήταν ότι κανείς, μα κανείς, δεν το πρόσεξε τόσα χρόνια. Και δεν είναι πώς έχω λίγους αναγνώστες, γιατί η επισκεψιμότητά μου είναι μεγάλη κι έχω κι αρκετούς σχολιαστές, κι επίσης πολλοί γνωρίζουν το ιστολόγιο απ’τον τίτλο του, αφού τον έχουν χρησιμοποιήσει στους όρους αναζήτησής τους. Αλά πάραυτα δε μου το επισήμανε κανείς.
Πιστεύω πως μια μερίδα αναγνωστών το διάβασε, αλά θεώρησε ότι επίτηδες τό’γραψα έτσι, μια άλλη κατάλαβε πως είναι λάθος, αλλά δεν είπε κάτι,, μια άλλη δεν το πρόσεξε καν, και μια μειοψηφία δεν ήξερε πώς γράφεται.
Παρόμοια περιστατικά με ορθογραφικα΄λάθη έχουν γίνει και στο παρελθόν, οπότε έπρεπε ν’ανασκοπήσω όλα τα παλιά θέματα με τη συγκεκριμένη λέξη, που μπορεί να ήταν δεκάδες, ώστε να την διορθώσω, και σίγουρα λάθη θα υπάρχουν ακόμα πολλά, είτε από άγνοια, είτε από απροσεξία. Γι’αυτό, όποτε βρίσκετε ένα λάθος, να μου το επισημαίνετε στα σχόλια, σας παρακαλώ. Πείτε «Ε, τουατάρα, λιμπάκι» ή όπως αλλιώς θέλετε, «έχεις λάθος εκεί», και θα το διορθώσω αμέσως. Γιατί δε θέλω να υπάρχουν τέτοια λάθη που ν’ασχημαίνουν τα κείμενα του ιστολογίου.

Το Zyklon b δε χάθηκε. Μπορεί το fridge.gr να έκλεισε για πάντα, αλλά τα μέλη του, αν ποτέ ήταν φυσικές οντότητες, προφανώς εξακολουθούν να υπάρχουν. Το Zyklon b μπορεί να βρεθεί στο Facebook με το όνομα Zyklone Beta. Τι να κάνουμε, παράτησε το ελληνικότατο Ψυγείο για να προσαρτηθεί στους υπερμεγέθεις όρχεις του Οβριού Ζούκεμπεργκ. Και εκεί που είναι, όχι μόνο εξακολουθεί να γράφει, αλλά καυλώνει κιόλας! Ευελπιστώ όχι με τους υπερμεγέθεις όρχεις του Ζούκεμπεργκ. Ή μήπως όχι;
Πρόσφατα – λίγους μήνες πριν – κοινοποίησε στο λογαριασμό του ένα σύνδεσμο προς ένα ιστολόγιο με τίτλο «Έρις Λυόμενη», το οποίο, εκτός από εισαγωγικά στοιχεία για τον ερισιανό συγγραφέα, έχει μόνο ένα κέιμενο με τίτλο το μανιφέστο της καύλας. Το άρθρο αυτό το βρήκα δημοσιευμένο και σε πολλλές άλλες ιστοσελίδες, αλλά το πρωτότυπο είναι εδώ, αφού είχε δημοσιευθεί στην παλαιότερη ημερομηνία, 8 Ιουλίου του 2014.
Το αναδημοσιεύω λοιπόν κι εγώ, και η ερμηνεία δική σας στα σχόλια.

Το μανιφέστο της καύλας
22 Replies

Η καύλα είναι αγνή, καθολική και αναμάρτητος. Αγνή γιατί πηγάζει κατευθείαν από την ψυχή χωρίς να μπορούν να την τιθασεύσουν τα ανεριστικά φίλτρα του μυαλού. Καθολική γιατί την νιώθει κάθε ον σε αυτή τη γη. Αναμάρτητος γιατί δε λαθεύει ποτέ, δεν αμφισβητείται και δεν παρεξηγείται: την καύλα πολλοί την περνούν για έρωτα, τον έρωτα δεν τον περνά για καύλα κανείς.
Η καύλα είναι πανταχού παρούσα: στροβιλίζει το μυαλό σου και χορεύει με τα σώψυχά σου. Σε κάνει να περπατάς, να ονειρεύεσαι, να σκέφτεσαι και να δρας.
Η καύλα σε ωθεί να ζεις.
Η καύλα δεν είναι μόνο σεξουαλική• είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Η καύλα είναι ενθουσιασμός, μεράκι και δίψα για ζωή. Η καύλα είναι όρεξη, ελευθερία κι ευχαρίστηση.
Η καύλα είναι δύναμη.
Η καύλα είναι παρεξηγημένη. Έχει κατηγορηθεί ως φτηνή, ζωώδης και στιγμιαία. Της φόρεσαν ψεύτικες φορεσιές ρομαντικών ιδεών, την έκαψαν στην πυρά, προσπάθησαν να την τιθασεύσουν με μαστίγια, μετάνοιες και ηθικοκοινωνικούς φραγμούς.
Η καύλα, όμως, δεν είναι εξιδανικευμένη. Βρίσκεται στο εδώ και στο τώρα, χωρίς να αναλώνεται σε υποθέσεις, αναλύσεις και εμμονές. Η καύλα δε γουστάρει να κοιτάει πράγματα κι ανθρώπους με το τηλεσκόπιο, απεχθάνεται τα αδειανά πουκάμισα και τα τινάγματα των πεταλούδων.
Η καύλα δεν είναι φτηνή, γιατί είναι ειλικρινής, ωμή και ατόφια: σιχαίνεται τα ψέματα, το φόβο, τα πρέπει και τις κάθε είδους συμβάσεις. Δε γουστάρει βολέματα, πειθαρχίες και ωχαδερφισμούς. Κάνει πέρα τους δειλούς, τους άτολμους, τους βολεμένους και τους βουτυρομπεμπέδες.
Η καύλα δεν είναι στιγμιαία: η καύλα είναι αθάνατη. Πηγάζει απ’ τη ζωή και χορεύει με το θάνατο. Όσο η γη γυρίζει, θα υπάρχει καύλα, γιατί η γη γυρίζει από καύλα. Η καύλα δεν είναι η πεταλούδα που θα καεί απ’ τη φωτιά• η καύλα ανάβει τη φωτιά. Η καύλα δεν πεθαίνει• χάνεται μόνο όταν πάψει να υπάρχει θέληση.
Η καύλα δεν είναι μία έννοια πολυσύνθετη: απλώς υπάρχει.
Βρίσκεται στα χαμόγελα των ανθρώπων και πίσω από κάθε λαμπρή ιδέα. Βρίσκεται στα κορμιά των εραστών και στις εμπνεύσεις των συγγραφέων. Βρίσκεται στις λέξεις των ποιητών, στις μελωδίες των μουσικών και στο γέλιο των παιδιών. Βρίσκεται στα πινέλα των ζωγράφων, στα “εύρηκα” των εφευρετών και στα χέρια των χτιστών. Βρίσκεται στις ιαχές των πολεμιστών και στο διαλογισμό των μυστών. Βρίσκεται στα πέταλα των λουλουδιών και στο βόμβο των μελισσών, στις στάλες της βροχής, στον κεραυνό, τη βροντή, την ελπίδα και την απελπισία.
Είσαι εδώ λόγω της καύλας και λόγω της καύλας ζεις, υπάρχεις κι αναπνέεις.Κι αφού γεννήθηκες λόγω της καύλας, ζήσε και πέθανε με καύλα.
Περπάτησε με καύλα και όλος ο κόσμος θα γίνει δικός σου.
Χαμογέλασε με καύλα και δε μαλώσεις ποτέ.
Δούλεψε με καύλα και δε θα κουραστείς.
Γέλα με καύλα και θ’ αργήσεις να κλάψεις ξανά.
Κλάψε με καύλα και θα γελάσεις ξανά σύντομα.
Γάμα με καύλα και νιώσε.
Νιώσε με καύλα και ζήσε.
Ζήσε με καύλα και πέθανε ευτυχισμένος.
Τάδε έφη Έρις και αυτός είναι ο νόμος (ή και όχι).

Ο συγγραφέας είναι ερισιανός, κι επειδή και ο Zyklon b, καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του Ψυγείου πού και πού αυτοπροσδιορίζονταν ως ερισιανοί «ερισιανό από κούνια το Ζαϊκλόνι», έχω τη βάσιμη υποψία ότι το έγραψε ο ίδιος, ή και όχι. Τι να θέλει να πει άραγε, αν βέβαια θέλει να πει κάτι;

Σύνοψη του 2014

Αυτή είναι η ετήσια αναφορά των στατιστικών του ιστολογίου για το 2014. Τις προηγούμενες χρονιές δε νομίζω να έβγαινε κάτι αντίστοιχο στο τέλος κάθε χρόνου, ή τουλάχιστον δεν του έδινα σημασία. Δεν τηνμεταφράζω, επειδή είναι πολύ μεγάλη και η δουλειά θά’ταν πολύ βαρετή. Άλλωστε τα νούμερα μπορείτε να τα καταλάβετε όσοι δεν ξέρετε αγγλικά, ή, αν καίγεστε τόσο πολύ να μάθετε το περιεχόμενο, βάλτε το μεταφραστή της Γκουγκλ μπρος. Είναι η πρώτη φορά που δε μεταφράζω κάτι γιατί ο χρόνος πιέζει για επόμενα άρθρα.

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2014 annual report for this blog.

Here's an excerpt:

The Louvre Museum has 8.5 million visitors per year. This blog was viewed about 210,000 times in 2014. If it were an exhibit at the Louvre Museum, it would take about 9 days for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Ντροπιαστικά μικρή πρόοδος από το 2013! Μόνο 22 άρθρα για όλο το 2014, μόνο τόσο λίγοι σχολιαστές; Πρέπει να επισπεύσω τους ρυθμούς μου επειγόντως! Το καλό είναι ότι τα περισσότερα άρθρα μου είναι διαχρονικά κι έτσι έχουν διαχρονική επισκεψιμότητα, οπότε κι αν ο ρυθμός των δημοσιεύσεών μου πέσει προσωρινά, δεν πέφτει η επισκεψιμότητα. Αντιθέτως με το χρόνο ανεβαίνει.

Α, και καλή χρονιά σε όλους!

Σας έλειψαν οι δημοσιεύσεις των πιο παράξενων κι εκκεντρικών λέξεων κλειδιών που κάνω ανά τακτά χρονικά διαστήματα; Σίγουρα θα σας έλειψαν, ρητορικό ήταν το ερώτημα, αφού είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν υπάρχουν πολλά μέρη στο Ελληνικό Διαδίκτυο που μπορούν να διαβαστούν αυτά τα δείγματα της ανθρώπινης εκκεντρικότητας ή ηλιθιότητας, και για ορισ΄μένα αυτών, ούτε στο Παγκόσμιο! Λοιπόν ήρθαν οι λέξεις, αλλά με μια ουσιαστική διαφορά απ’τις προηγούμενες φορές – είναι πολυ λιγότερες. Εκτός του ότι λόγω καλοκαιριού οι επισκεψιμότητα έχει πέσει, άρα και οι αναζητήσεις, νομίζω πως οι περισσότερες λέξεις-κλειδιά που άλλοτε μου φαινόταν πρωτότυπες για το Ιστολόγιο έχουν πλέον γίνει κοινές, επειδή άπαξ και τις έγραψα και το κατέγραψαν οι μηχανές αναζήτησης, πολύ περισσότεροι αναζητητές που έψαχναν αυτό που γράφτηκε εδώ θα έρχονται εδώ (φαινόμενο ιντερνετικής ενίσχυσης), ωθώντας με να ψάχνω όλο και πιο περίεργες, που στατιστικά είναι σπανιότερες. Παρακάτω οι λέξεις-κλειδιά με δικά μου σχόλια αν χρειάζεται. Ελπίζω από εδώ και στο εξής, με την αύξηση της επισκεψιμότητας το φθινόπωρο, ν’αυξηθούν και οι παράξενες λέξεις κλειδιά.

“ψάρια ακρωτηριασμού ανδρικών γεννητικών οργάνων στη Σουηδία»
«πιπινάκια να πηδιούνται»
«τσίμπημα από λιακόνι σε σκύλο»
Το λιακόνι (Chalcides ocellatus) είναι ο μεγαλύτερος σκίγκος της Ελλάδας και της Ευρώπης, και από την αρχαιότητα ήδη κυκλοφορούσε ο μύθος πως είναι δηλητηριώδες. Στην Κρήτη μάλιστα, που δεν υπάρχουν οχιές, έχει πάρει τη θέση τους στη λαϊκή παράδοση με πολλές παροιμίες κι εκφράσεις που περιέχουν την οχιά αλλού να έχουν το λιακόνι στη θέση της. Και αναρωτιόμουν εγώ, ησυχάζουν οι πρωτόγονοι Παραμεσόγειοι/Μεσανατολίτες αν δε βρουν κάποιο ερπετό στο οποίο να φορτώσουν όλα τα κακά του κόσμου;
«ένας ηλίθιος που δε λέει λέξη δεν διαφέρει από έναν σοφό που σιωπά»
Πολύ σοφός αυτός που θα το είπε αυτό. Σίγουρα κάποιο απόφθευγμα, δεν πιστεύω να ήταν επινοημένη φράση κάποιου αναζητητή, χω΄ρις να υποτιμώ τις νοητικές ικανότητες ορισμένων εκ των αναζητητών.
«ταινίες πορνό με τεράστιους πούτσους στην Αφρική με κανίβαλους»
Ταινίες snuff;
«πόσα φίδια τρώνε οι Γάλλοι κάθε χρόνο»
«γιαγιά 86 ετών θέλει γαμήσι σεξ πορνό»
«ξόρκι δένω το μουνάκι σου»
«διαδικασία τρέχει τρέχει νεερό»
«βλάχικο μουνί»
«το εικοσαδικό σύστημα των Αλβανών»
Τι; Εικοσαδικά συστήματα είχαν οι Ινδιάνοι του Μεξικού.
“μανδραγόρας καλλιέργεια ποινικοποίηση»
Νόμιμο είναι, αλλά μην το πάρεις!
«τι κάνουμε όταν το κουνελάκι είναι ατροφικό»
Μάλλον θα γεννήθηκε κάποιο προβληματικό κουνελάκι. Πιθαν΄΄οτατα πάσχει από κάποιο σοβαρό γενετικό σύνδρομο ή από κάποια διαταραχή της φυσιολογικής του ανάπτυξης και δε μπορούμε να κάνουμε κάτι. Θα πεθάνει το λιμπάκι.
«carpobrotus edulis dmt”
Όχι, δεν έχει, αγαπητέ ψυχοναύτη.
“πού θα βρω πρωτότυπα τούρκικα λογοτεχνικά βιβλία»
“gilenya μαζί με ηρωίνη τι γίνεται»
«πού μπορώ να βρω σκύλο να γαμάει μουνί»
«πώς καταλαβαίνω πως με θέλει να κυνηγηθεί η κουνέλα»
τι εννοείς; Αν θέλει η κουνέλα; Η σωστές κουνέλες πάντα θέλουν! Όχι να κυνηγηθούν κυριολεκτικά εννοείται.
“όταν τρομάζουν τα κουνέλια και μετά είναι μαζεμένα τι γίνεται»
Φοβούνται τα κουνέλια. Τα κουνέλια φοβούνται εύκολα, αφού αποτελούν θήραμα των πάντων στη φύση, και γι’αυτό πρέπει να προσπαθούμε να μην τα τρομάζουμε όσο γίνεται.
«μάγια για θάνατο προβάτων»
«πώς μπορώ να διαγράψω κάποιον από τη ζωή μου»
“σεχ βίντεο με αφέντρες που να χέζουν»
«εγγονός γαμάει τη γιαγιά του»
«κάνει ή όχι να βγάζουμε τα κουνέλια για βόλτα;»
Το να μη βγάζεις τα κουνέλια για βόλτα, σ’ένα ασφαλές μέρος προφανώς, είναι εγκληματική πράξη.
«ρεύση βλένας από το πέος»
«με τι καρύκευμα καυλώνεις»
«διεγερτικά για γυναίκες»
Πρέπει να αναρωτηθείς πρώτα για το αν και κατά πόσο διεγείρονται οι γυναίκες.
«κάκτος με άσπρα μαλλάκια»
«νεογέννητο βυζάκι»
«το κουνέλι μου χτυπούσε η καρδούλα του γρήγορα και δεν έτρωγε κ πέθανε»
Ήταν άρρωστο το κουνελάκι σου, είχε πυρετό, πονούσε, ήταν μόνο του, κινδύνευε η ζωή του και εσύ δεν το βοήθησες. Απαράδεκτο. Είμαι σχεδόν σίγουρος πως αντί να τρέξεις στον κτηνίατρο καθόσουν στο Φείσμπουκ και διάβαζες τις δημοσιεύσεις του τάδε και του δίνα.
“κροταφικά κέρατα εγκεφάλου»
«δωρεάν πορνό με χύσιμο σπερματοζωαρίων»
Σπερματοζωαρίων;
«μαρέσει να γαμιέμαι με πιτσιρικά με ότι βρω μπροστά μου»
Που είσαι; Αν θέλεις, μπορείς να κάνεις κι από κανένα σχόλιο σ’αυτό το φτωχικό ιστολόγιο.
«φραουλιά με στηρίγματα»
“αυνανισμός αγοριών σε ζώα»
“γέννες της Λίμπο»
«σκουλαρίκι στο πέος»
«παιχνίδια νοσοκομείου»
Προφανώς εννοεί το ιατρικό φετίχ, όπου κάποιος διεγείρεται σεξουαλι΄κα με ιατρικές διεργασίες. Πολύ σπάνιο, αλλά υπαρκτό. Στο εξωτερικό υπάρχουν ως και ψευδονοσοκομεία για την κάλυψη των αναγκών τέτοιων ατόμων! Καλή επιχειρηματική ιδέα, γιατί δεν έχει ανοίξει κανείς κάτι τέτοιο στην Ελλάδα, να φέρουμε περίεργους τουρίστες απ’όλον τον κόσμο, να κινηθεί λίγο το χρήμα;
«τραγούδι Λίμπο»
Το καλό της όλης υπόθεσης είναι πως πολλοί επισκέπτες του ιστολογίου μου έχουν αγαπήσει τη Λίμπο, την κουνελούλα μου. Η μικρή Λίμπο θα ήταν πολύ χαρούμενη αν το μάθαινε αυτό.
«τσιγγάνικες βρισιές»
«καραβίδες καταστρέφουν τις πατάτες»
«γάμησα το γειτονόπουλο»
«γάλα κουνέλλας»
Μ’αρέσουν οι παράξενες λέξεις με δύο λ, γι’αυτο το έβαλα.

Τέσσερα χρόνια Bolko

Ωχ, ωχ! Πέρασαν ταχύτατα σαν νερό οι μέρες, και μόλις σήμερα το μεσημέρι θυμήθηκα πως το Ιστολόγιο κλείνει τέσσερα χρόνια ζωής! Από στατιστικά σε σχέση με πέρσι έχουμε και λέμε:

  • 849 άρθρα (μαζί με το παρόν) από 778
    1 σελίδα
    34 κατηγορίες και 24 υποκατηγορίες, συνολικά δηλαδή 58, από 34 και 25 αντίστοιχα
    1.868 ετικέτες από 1.772
    1.356 σχόλια από 957
    Η μέρα μεγαλύτερης επισκεψιμότητας ήταν η 6 Οκτωβρίου, με 1.203 προβολές σε σχέση με το περσινό μέγιστο των 855.
    Και από τα 3,072 μεγαμπάιτ που μου δίνονται ως ελεύθερος αποθηκευτικός χώρος έχω γεμίσει τα 632,35, δηλαδή το 21% όπως μου το υπολογίζει το μηχανάκι. Όταν πληρωθεί όλος ο διαθέσιμος χώρος, θα πρέπει να πληρώσω για να τον επεκτείνω.
  • Ομολογουμένως ασχολήθηκα λιγότερο με το Ιστολόγιο φέτος, γι’αυτό και δε σημειώθηκαν δραματικές αλλαγές. Δεν πειράζει όμως, στο μέλλον πρόκειται ν’ασχοληθώ περισσότερο. Προς το παρόν βραχυπρόθεσμοι στόχοι είναι οι μικροδιορθώσεις που κάνω σε διάφορα παλιά άρθρα, καθώς και η ανακατανομή των κατηγοριών και η προσθήκη λίγων άρθρων, και πιο μακροπρόθεσμος στόχος είναι η δημιουργία αντιγράφου ασφαλείας, για να σώσω το Ιστολόγιο.

    Τρία χρόνια Bolko

    Σήμερα είναι επέτειος 3 χρόνων του ιστολογίου. Από πέρσι έχουν γίνει διάφορα πράγματα και πολλά έχουν καταγραφεί εδώ. Πέρασα στο πανεπιστήμιο, είμαι 19, τα κουνέλια μου πάνε καλά κ.ά. Στον απολογισμό σε σχέση με πέρσι λοιπόν, έχουμε και λέμε:

  • 778 άρθρα από 511 πέρσι μαζί με το παρόν,
    1 σελίδα όπως ήταν,
    34 κατηγορίες και 23 υποκατηγορίες, συνολικά 57, σε σχέση με τις 30 και 20 πέρσι,
    1.772 ετικέτες, των προηγούμενων χρόνων δεν τις έχω μετρήσει,
    957 σχόλια από 455 πέρσι,
    Σημαντική άνοδος στην επισκεψιμότητα, με μέγιστο στις 22 Οκτωβρίου με 855 προβολές, σε σχέσει με το περσινό 667 (ακόμα απορώ πώς δεν ήταν 666).
  • Άμεσος σκοπός μου τώρα είναι να βάλω λίγα άρθρα. Πιο μακρινός, αλλά σημαντικός είναι να προσπαθήσω ν’ανεβάσω την επισκεψιμότητα παραπάνω. Και τελευταίος, αν και ο πιο σημαντικός, είναι κάποτε να κάνω αντίγραφο ασφαλείας του ιστολογίου, που μάλλον θα πρέπει να κάνω στα κοντά και να το συνεχίζω ανά τακτά χρονικά διαστήματα, για παν ενδεχόμενο. Θέλω αυτό το ιστολόγιο να ζήσει όσο γίνεται περισσότερο, αν γίνεται όσο κι εγώ.

    Μόλις χθες άνοιξε το ιστολόγιο του πατέρα μου,, του μόνου τυφλού ιστιοπλόου με σκάφος σ’όλην την Ελλάδα, κι αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικό. Για το σκάφος έχω κάνει σποραδικές αναφορές εδώ στο Ιστολόγιο, όπως
    εδώ.

    Ο πατέρας μου λοιπόν είναι πλέον ολικά τυφλός, αλλ’αυτό δεν τον εμποδίζει καθόλου ν’ασχολείται με διάφορα αθλήματα – σε αντίθεση μ’εμένα τον τεμπέλη που ίσα-ίσα γυμναστική κάνω. Είναι πρόεδρος του αθλητικού συλλόγου τυφλών «Πυρσός» της Θεσσαλονίκης, σωματείου με μέλη στο ποδόσφαιρο, στο γκόλμπολ, στην κολύμβηση, και σε διάφορα άλλα προσαρμοσμένα αθλήματα, αλλ’έχει συμμετάσχει κατά καιρούς και σε αγώνες ιστιοπλοΐας τυφλών, από τις αγαπημένες του δραστηριότητες. Το όνειρό του για την απόκτηση σκάφους ήταν αρκετά παλιό, και τον θυμάμαι να θέλει ν’αποκτήσει πλεούμενο από σχεδόν όσο μπορώ να θυμάμαι. Τελικά το όνειρο έγινε πραγματικότητα το 2010, οπότε αποκτήσαμε ένα Imexus 27, ένα ωραίο μικρό ιστιοφόρο αλλά και με μηχανή σκάφος 8 μέτρων. Από τότε προσπαθεί ως τώρα, όσο γίνεται, να βελτιώσει την αυτονομία του στο σκάφος, χρησιμοποιώντας φωνητικά βοηθήματα στις πυξίδες, στον αυτόματο πιλότο και στα λοιπά απαραίτητα όργανα. Γι’αυτό το σκοπό δικτυώθηκε με διάφορους τεχνικούς του εξωτερικού, κυρίως της Αγγλίας, μιας και στην Ελλάδα τέτοια τεχνολογία είναι πρακτικά ανύπαρκτη. Ως αποτέλεσμα έχει σήμερα το πλέον αναπηρικά εξοπλισμένο σκάφος σ’όλην την Ελλάδα, το οποίο βελτιώνει ακόμα. Εδώ ν’αναφέρω το σημαντικότατο ρόλο μου στις επικοινωνίες με το εξωτερικό, μιας κι εγώ ήμουν αυτός που μετέφραζε στα αγγλικά τα ιμέιλ, και κάποτε αναλάμβανα κι εγώ την επικοινωνία.

    Έχω κάνει συχνά μικρές βόλτες στο ΘερμαΪκό μ’αυτό το σκάφος, αλλ’ως τώρα δε στάθηκα τυχερός να πλεύσω σε κάποιο μεγαλύτερο ταξίδι, όπως είχε γίνει ελάχιστες φορές στο παρελθόν. Πιστεύω πως στο μέλλον θα έχω την ευκαιρία και για ένα τέτοιο ταξίδι. Αν αυτό γίνει, να είστε βέβαιοι ότι θ’αναρτηθεί λεπτομερέστατο χρονικό.

    Στο ιστολόγιο θ’αναρτώνται πληροφορίες για το σκάφος, την ιστιοπλοΐα τω τυφλών, νέα, ταξίδια, τεχνικές πληροφορίες και διάφορα συναφή θέματα. Μπορείτε να το επισκεφθείτε
    εδώ.
    Προς το παρόν έχει την πρώτη και εισαγωγική ανάρτηση. Σκοπός μας είναι να μεταφράζουμε τις αναρτήσεις και στ’αγγλικά, ώστε να το διαβάζουν εξίσου εύκολα και ξένοι αναγνώστες. Φυσικά γίνεται να χρησιμοποιήσουν κάποια μηχανή μετάφρασης, αλλά το αποτέλεσμα δε θά’ναι τόσο καλό κι αμφιβάλλω ότι μεγάλος αριθμός αναγνωστών θα κάνει τον κόπο να μεταφράσει έτσι.

    Το πρωτότυπο όνομα «Νομέας» είναι ναυτικός όρος, που σημαίνει το κατώτερο μέρος των καθέτων πλευρικών ξύλων που αποτελούσαν μέρος του σκελετού στο κύτος των ξύλινω πλοίων.

    Ευχόμαστε λοιπόν μακροβιότητα, μεγάλη επισκεψιμότητα και τελικά αναγνώριση γι’αυτό το ιστολόγιο, που σίγουρα έχει να προσφέρει πολλά.