Tag Archive: διαμαρτυρία


Προς: ΜΜΕ
Δευτέρα 15 Μαΐου 2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Θέμα: «Στιγματιστική διαχείριση από τα ελληνικά ΜΜΕ με αφορμή τον φερόμενο ως δράστη με απώλεια όρασης».
Το παρόν, αποτελεί δελτίο τύπου που εξέδωσε μια ομάδα ανθρώπων με απώλεια όρασης ή άλλες αισθητηριακές ή κινητικές βλάβες. Δηλώνουμε ευθαρσώς πως διαμέσου αυτού δεν εκφράζουμε ούτε εκπροσωπούμε, κανένα συνδικαλιστικό όργανο ή φορέα αναπήρων.
Την Πέμπτη, 4 Μαΐου 2017, ανακοινώθηκε από τα ΜΜΕ πως σε υπόγειο διαμέρισμα της Δάφνης, ένας άνδρας με απώλεια όρασης 55 ετών κρατούσε για περίπου 24 ώρες και παρά τη θέλησή της μια κοπέλα 20 ετών, την οποία και βίαζε κατά εξακολούθηση.
Mε αφορμή αυτό το περιστατικό και βασιζόμενα στο γεγονός πως ο φερόμενος ως δράστης, βάσει εγγράφου του ΚΕΠΑ, αντιμετωπίζει βλάβη στην όραση, τα ΜΜΕ ξεκίνησαν μια εκστρατεία «ενημέρωσης του κοινού», αναπαράγοντας τον άκρως ρατστιστικό μύθο της αναπηρικής δυστυχίας κι άκρατο μισαναπηρισμό.
Το μόνο που εκφράζουν και φανερώνουν τα όσα ειπώθηκαν τις τελευταίες δέκα ημέρες, είναι η άγνοια και η στρεβλή εικόνα της ελληνικής κοινωνίας για την ζώσα κατάσταση της αναπηρίας και ειδικά τους ανθρώπους με απώλεια όρασης, η οποία διαχέεται ευρέως μέσα από παγιωμένες αντιλήψεις ακριβώς όπως αναπαράγονται από πρωτοκλασάτους/ες δημοσιογράφους για χάρη της τηλεθέασης.
Σε μια χώρα με άθλια ρυμοτομία και μηδαμινές προσβάσιμες υποδομές, όπου η εκπαίδευση των ανθρώπων με απώλεια όρασης, είναι αδιανόητα ρατσιστική και μη-αναγνωρισμένη από την επίσημη πολιτεία, όπου τα ποσοστά ανεργίας τους ανέρχονται σε ποσοστό 85% ενώ οι περισσότεροι/ες, διαβιούν όντας εξαρτημένοι/ες από το κοντινό τους περιβάλλον, τα ΜΜΕ ενισχύουν ξεδιάντροπα παμπάλαια στερεότυπα, στοχεύοντας έμμεσα και άμεσα τον στιγματισμό μιας ολόκληρης κοινωνικής ομάδας.
Δια του λόγου του αληθές, σε καθημερινή πρωινή εκπομπή «έγκριτος δημοσιογράφος», αναρωτιόταν «πώς γίνεται ένας τυφλός να χειρίζεται κάμερες» ή ακόμα και να «αισθάνεται σεξουαλική έλξη για μια γυναίκα». Σε μια χώρα όπου το 2017, η αναπηρία θεωρείται συχνά «προνόμιο μαϊμού», αμφισβητώντας ακόμα και κρατικά έγγραφα, συνάδελφοι του έκριναν με τη σειρά τους πως ο άνθρωπος δε μπορεί να είναι τυφλός αφού «κατεβαίνει σκάλες» και «δε φοράει μαύρα γυαλιά». Στην «αποθέωση» του πράγματος, πολύ γνωστή παρουσιάστρια, έκρινε πως ο δράστης «δε γίνεται να είναι τυφλός αφού ένας αστυνομικός του πέταξε ένα μπουκάλι νερό κι εκείνος το απέφυγε». Δηλαδή, τα ΜΜΕ προτρέπουν τους πολίτες, όταν έχουν απέναντί τους, έναν ανάπηρο ή μια ανάπηρη να καταφεύγουν στη σωματική βία προκειμένου ως «λαϊκοί δικαστές» να κρίνουν εάν είναι «όντως ανάπηρος/ή», χωρίς καν να του προσδίδεται η ιδιότητα να αποφύγει ή να αντιληφθεί το οτιδήποτε που μπορεί να αποτελεί απειλή για τη ζωή του.
Βέβαια αφού «αποδεδείχθηκε» η γνησιότητα του κρατικού εγγράφου (ότι δηλαδή, ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει βλάβη στην όραση κατά ποσοστό 95%, οι δημοσιογράφοι, έσπευσαν να αποσαφηνίσουν πως «ασθενείς» (αλήθεια, από πότε η αναπηρία θεωρείται ασθένεια;) με ανάλογο ποσοστό «δεν είναι εντελώς τυφλοί, αλλά βλέπουν….. σκιές». Ναι, φυσικά. Όποιος/α βλέπει σκιές, έχει άριστη όραση. Διότι ένας άνθρωπος που κρίνεται ως «τυφλός» δεν είναι δυνατόν να διαπράξει ένα έγκλημα.
Η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος; Αποτέλεσμα της ασυνάρτητης σκέψης των δημοσιογράφων: σας παραθέτουμε μια ερώτηση και τις μισαναπηρικές απόψεις δημοσιογράφων «έγκυρης εφημερίδας» με ημερομηνία δημοσίευσης 8/5/17, εναντίον των ανθρώπων με απώλεια όρασης. ΕΡΩΤΗΣΗ: (δημοσιογράφος προς πρώην σύντροφο του δράστη): «Όταν απέκτησε το πρόβλημα και στο άλλο μάτι, περίπου έναν χρόνο πριν χωρίσετε, άλλαξε η συμπεριφορά του; Η ψυχολογία του έπεσε, έγινε πιο συγκρουσιακός, πιο αντιδραστικός;» Ο δημοσιογράφος, πιστεύει ακράδαντα πως οι εκατοντάδες ενήλικες που τυφλώνονται ετησίως στην Ελλάδα, έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν εγκληματίες. Και μας το επιβεβαιώνει, «ρίχνοντας το φταίξιμο στην βλάβη και το σωματικό βάρος του φερόμενου ως δράστη: «ένας υπέρβαρος άνδρας, ένας μικρός καναπές, ένα λαστιχένιο κόκαλο που σκούζει υστερικά μέσα στη νύχτα, δαντελένια κουρτινάκια στο παράθυρο, ώχρα στους τοίχους, μαύρο στην ψυχή, σκιές στα μάτια. Δεν βλέπει καλά. Η όρασή του τρεμοπαίζει όπως ακριβώς και η ισορροπία του πάνω στη στενή διαχωριστική γραμμή του νου του που τον οδηγεί συχνά πυκνά σε συμπτώματα ανισορροπίας και παράκρουσης. Δεν έχει φίλους, ούτε γνωστούς. Δεν τον συμπαθούν, δεν τον νοιάζει. Το μόνο που τον απασχολεί είναι να απλώσει τον σκοτεινό του κόσμο σε κάποια άλλη ζωή, γεμάτη φως και να τη μαυρίσει. Να αντλήσει δύναμη από την αδυναμία του άλλου, χαρά από τον πόνο του, γέλιο από τα ουρλιαχτά του. Καταστρώνει καιρό τώρα το σχέδιό του και του δίνει σάρκα και οστά στα τέλη Μαρτίου του 2017 μέσα από μια αγγελία στην οποία ζητά κάποια κοπέλα για να σταθεί στο πλάι του ως βοηθός……… Το πώς ένας άνθρωπος με 95% τυφλότητα μπόρεσε να προβεί σε όλα τα παραπάνω αποτελεί έναν μεγάλο γρίφο, τον οποίο καλό θα είναι να λύσουν και να μας απαντήσουν οι αρμόδιοι της επιτροπής που του παρέδωσαν το χαρτί αναπηρίας, αν υπάρχει όντως κάτι τέτοιο. Το πώς πάλι μια ανθρώπινη ψυχή μπορεί να είναι πιο σκοτεινή από την κόλαση, πιο βρώμικη από βούρκο και πιο σάπια από ψοφίμι δεν έχει και τόση σημασία. Ο εγκλεισμός της σε ένα ψυχιατρικό κελί χωρίς το παραμικρό περιθώριο απόδρασης είναι αρκετός…»
Εν κατακλείδι, μετά λύπης μας, διαπιστώνουμε πως αυτές τις δέκα ημέρες που παίζεται το «σίριαλ του τυφλού-υπέρβαρου-καταθλιπτικού βιαστή», σχεδόν κανένας και καμία δημοσιογράφος δεν άσκησε κριτική σε όσα ειπώθηκαν και παρά το γεγονός ότι, τα τελευταία χρόνια, αρκετοί ευυπόληπτοι άνθρωποι με απώλεια όρασης, έχουν καταβάλει τεράστια προσπάθεια να «εκπαιδεύσουν» τα ΜΜΕ ενώ κάποιοι δημοσιογράφοι, είναι φίλοι, συγγενείς, γνωστοί, συνάδελφοι ανθρώπων με απώλεια όρασης.
Με το δελτίο τύπου αυτό δεν επιθυμούμε να προσφέρουμε την παραμικρή υποστήριξη στον φερόμενο ως δράστη αλλά να αναδείξουμε δημόσια ΚΑΙ τον “βιασμό” μιας ολόκληρης κοινωνικής ομάδας με πρόσχημα τις πράξεις ενός προσώπου.
Τέλος δηλώνουμε όλες και όλοι ότι καταδικάζουμε την κουλτούρα του βιασμού και τις πατριαρχικές αντιλήψεις της κοινωνίας μας.
Με τιμή, υπογράφουμε οι ανάπηρες – ανάπηροι και οι μη-ανάπηρες – ανάπηροι.
Μάρω Αγαπητού.
Βάσω Αθανασάκη, (Βάσω Αθανασάκη) Δ.Υ., ακτιβίστρια.
Σωκράτης Βαβίλης (Σωκράτης Βαβίλης), μεταφραστής.
Αλέξανδρος Γκασιμπαγιαζίδης, (Alexandros Gasibayazidis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, φοιτητής διεθνών σχέσεων.
Ζωή Γερουλάνου, (Zoi Geroulanou), Πρόεδρος Μ.Κ.Ο. σχετιζόμενης με την απώλεια όρασης.
Δήμητρα Γκασουκα, (Dimitra-mimi Gasouka) κοινωνική λειτουργός, γυναίκα με αναπηρία.
Βασιλική Γκέρτσου )Vasso Gertsou), υπάλληλος στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.
Ιωάννα – Μαρία Γκέρτσου, (Ioanna-Maria Gertsou) γυναίκα με απώλεια όρασης, Ψυχολόγος, ακτιβίστρια, πρόεδρος Μ.Κ.Ο. σχετιζομενης με την απώλεια όρασης.
Μάκης Διαμαντίδης, (Makis Diamantidis – Megarchis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, τραγουδιστής μουσικός DJ.
Μανόλης Διαμαντίδης (Μανόλης Διαμαντίδης), άνθρωπος με απώλεια όρασης + Lazy, ο σκύλος – οδηγός του.
Στάθης Ζαχαριάδης,(Stathis Zachariadis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, φυσιοθεραπευτής.
Αμφιτρίτη Ιωαννίδου (Amfie Ioannidou), εθελόντρια-ακτιβίστρια-πολίτης του κόσμου.
Νίκος Καλαντζής (ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ), πατέρας παιδιών με απώλεια όρασης.
Λίνα Καλλέ,(Lina Kalle) εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού με λευκό μπαστούνι για ανθρώπους με απώλεια όρασης.
Μαρία Καπογιάννη, (Maria Kapogiannh) φοιτήτρια με πρόβλημα όρασης.
Ματίνα Κάραλη (Matina Karali), ειδική θεραπεύτρια – art therapist.
Φωτεινή Κασσωτάκη, (Φωτεινή Κασωτάκη) γυναίκα με απώλεια όρασης, ιδιωτική υπάλληλος.
Θαλεια Κιούση (Thalia Kiousi), στέλεχος ΜΚΟ.
Ανδρέας Κολίσογλου (Ανδρέας Κολίσογλου), ψυχολογος.
Σωτήρης Κουμτζής, (Σωτήρης Κουμτζής) άνθρωπος με απώλεια όρασης.
Παρασκευή Κουτσαίδη, (Paraskevi Koutsaidi) φοιτήτρια με απώλεια όρασης.
Βασιλική Κοφινάκου,(Kikkh Vasso Kofinakoy) συν/χος μηχανολόγος μηχανικός, ανάπηρη γυναίκα.
Χρυσέλλα Λαγαρία, (Chrysella Lagaria) γυναίκα με απώλεια όρασης, ξεναγός.
Μαρία Μανιατάκη, (Maria Maniataki), γυναίκα με απώλεια όρασης.
Μαρία Μουρκάκου, (Maria Mourkakou),γυναίκα με απώλεια ακοής.
Ελισάβετ Μουτζουρογεώργου, καθηγήτρια πληροφορικής για ανθρώπους με απώλεια όρασης.
Βιβή Μωραϊτη, (Vivie Moraiti),γυναίκα με απώλεια ακοής.
Μιχάλης Μουρατίδης (Μιχαλης Μουρατιδης), άνθρωπος με απώλεια όρασης.
Πελαγία Παπανικολάου, (Pwlina Papanikolaou) γυναίκα με απώλεια όρασης, νομικός.
Νινέττα Παπαδομανολάκη, (Nineta Papadomanolaki).
Ιωάννα Παπαδοπούλου, (Ioanna Papadopoulou) γυναίκα με απώλεια όρασης, δασκάλα ειδικής αγωγής.
Ισμήνη Πολίτη (Ismini Pashya Politi), γυναίκα με απώλεια ακοής.
Τζένη Ράπτη (@Jenny Rapti).
Αντώνης Ρέλλας, (Antonios Rellas) σκηνοθέτης – ανάπηρος ακτιβιστής.
Ανδριάννα Σαμοϊλη, φοιτήτρια με απώλεια όρασης.
Χριστίνα Σαρρή, (Χριστίνα Σαρρή) μαθήτρια με απώλεια όρασης.
Ενέα Σπαϊλλάρι, (Diadoxos Wfelimisths Underflow) άνθρωπος με απώλεια όρασης.
Έυη Σταμάτη, (Evi Stamati) γυναίκα με απώλεια όρασης.
Βασίλης Στεφανιδης, (Billy Steph) αθλητής bowling με απώλεια όρασης.
Πέννυ Στούμπου, (Penny Stoumbou), εκπαιδεύτρια κινητικότητας και προσανατολισμού με λευκό μπαστούνι για ανθρώπους με απώλεια όρασης.
Κωνσταντίνος Σύρμος, (Konstantinos Syrmos) άνθρωπος με κινητική αναπηρία, συγγραφέας.
Αλέξανδρος Ταξιλδάρης, (Alexander Taxildaris) ιατρός, πολίτης με αναπηρία.
Μαρία Τζάλλα, (Maria Tzalla Goalball) παραολυμπιονικης, μελος της ελληνικης παραολυμπιακης επιτροπης, γυμναστρια, ακτιβιστρια, γυναίκα με απωλεια ορασης.
Χαράλαμπος Τοκατλίδης, (Babis Tokatlidis) άνθρωπος με απώλεια όρασης, αθλητής.
Βικτώρια Τρέτσιακ (Βικτωρια Τρετσιακ), σκηνοθέτης – παραγωγός ταινιών.
Βαγγελιώ Τζαμπάζη, (Βαγγελιώ Τζαμπάζη) γυναίκα με κινητική αναπηρία
Μαίρη Τσάγκα (Μαίρη Τσάγκα), γυναίκα με απώλεια ακοής.
Απολλωνία Τσαντά,(Apollonia Tsanta) σεναριογράφος, ανάπηρη ακτιβίστρια.
Μενέλαος Τσαούσης (Menelaos Tsaoussis), Διοικητής και Πρόεδρος Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών (Κ.Ε.Α.Τ.)
Θεοδωρα Τσαποίτη, διερμηνέας νοηματικής γλώσσας.
Φωτεινή Τσιόρβα (Fotini Tsiorva).
Διασυνώ Τορουνίδου, λογοθεραπεύτρια.
Μαρία Φουσταλιεράκη (Μαρία Φουσταλιεράκη), πολίτης του κόσμου.
Σοφία Χαϊδοπούλου, (Sofia Chaidopoulou) φιλόλογος.

Advertisements

Στις 21 Αυγούστου, 2016, αποβλήθηκα διά παντός από το ελληνικό φόρουμ των ερπετών Reptiles Greece. Ένα φόρουμ στο οποίο ήμουν μέλος από το Δεκέμβριο του 2011, βοηθήθηκα πολύ, πρόσφερα πολλά, και όμως η κακοδιαχείριση σχεδόν το σκότωσε. Πλέον δεν είναι τίποτα σε σχέση με αυτό που ήταν στο παρελθόν. Τα άτομα άλλαξαν, οι διαχειριστές είναι πολύ πιο επικριτικοί, και δείχνουν περισσότερο να έχουν τη θέση για να εξουσιάζουν παρά για να βοηθούν. Το τελικό κτύπημα στην περίπτωσή μου ήρθε μετά από τη διαμαρτυρία μου εδώ στο Ιστολόγιο για μια ποινή που μου έδωσαν για ασήμαντο θέμα. Για να καταλάβετε τι ακριβώς παίζει με αυτό το φόρουμ, διαβάστε τα άρθρα μου με ετικέτα Reptiles Greece. Τώρα δεν έχω χρόνο για να γράφω όλη την ιστορία. Μετά την αποβολή μου λοιπόν, ο διαχειριστής Nick Tsiou έγραψε το παρακάτω κείμενο με ατράνταχτη επιχειρηματολογία εναντίον μου. Επειδή όμως πήρε κάθε μέτρο δυνατό για να μη μπορώ να επισκεφθώ το φόρουμ, αν και έτσι κι αλλιώς η ενότητα με τις ανακοινώσεις/ποινολόγιο φαίνεται μόνο στα μέλη, δε μπόρεσα να διαβάσω τίποτα σχετικό. Θα ζητούσα την ανακοίνωση της αποβολής μου από άλλο μέλος, αλλά τελικά μου την προσέφερε ευγενικά το αιώνιο τρολ του Ιστολογίου, το οποίο ίσως να είναι το μέλος Renthen, το οποίο προκάλεσε ένα φεγγάρι μεγάλο κακό και στο φόρουμ. Ας δούμε λοιπόν το κείμενο της αιτιολόγησης της αποβολής μου, σπασμένο σε μέρη και σχολιασμένο.

Υστερα απο παρα πολυ μεγαλη ανοχη την οποια εχουμε δειξει ως διαχειριση αλλα και ως φορουμ γενικοτερα στον Καπετανιο, τον αποβαλουμε δια παντως απο το reptilesgreece για λογους τους οποιους θα αναλυσω και θα παρουσιασω στην παρουσα ανακοινωση.

Ως εδώ ας πούμε καλά.

Αρχικα θα ηθελα να υπενθυμισω την μεχρι τωρα πορεια του μελους στο φορουμ. Ενα μελος το οποιο δεν προσεξε ποτε ζωο που του εγινε δωρεα απο το rg, ζωο το οποιο κατηντησε να εχει προβληματα στα ακρα και να ταιζεται μυγες πιασμενες απο τον Shaolin μοναχο Καπταιν.

Μιλάμε για πράγματα που έγιναν στην αρχή του 2013, τριάμισι χρόνια πριν. Εννοεί το λοφιοφόρο γκέκο το Βαρώνο, ένα ζώο που χάριζε ένα μέλος και συμφώνησε ο Αντμίν να το δώσει σε εμένα, γιατί ακόμα δεν είχα κανένα ερπετό και ήμουν αναποφάσιστος αν ήθελα να πάρω. Είχε ορισμένες κακές εκδύσεις με αποτέλεσμα να κολλήσει παλιό δέρμα στα δάχτυλά του και να δυσκολεύεται να σκαρφαλώσει, αλλά ήταν κάτι το παροδικό και πέρασε. Επίσης, επειδή το είδος τρώει και φρούτα και έντομα, κυκλοφορεί η ιδέα ότι δεν είναι απαραίτητα τα έντομα για την επιβίωσή του, κάτι που είναι λάθος, αλλά εγώ τότε άκουγα αυτούς που το υποστήριζαν, με αποτέλεσμα να αδυνατίσει το χειμώνα. Μετά, μην έχοντας έντομα κοντά μου, αρχικά του έδινα λίγες μύγες. Πέρα απ’αυτό, πιασμένα έντομα δίνω αραιά και πού σε όλα τα ζώα μου χωρίς πρόβλημα για ποικιλία, πρακτική που από άλλους υποστηρίζεται κι από άλλους κατακρίνεται. Παρόλα αυτά, ακόμα κι αν έκανα λάθη στη φροντίδα του τότε, αυτό δε σημαίνει ότι εξακολουθώ να κάνω και τώρα. Υποτίθεται ότι όσο περνά ο καιρός η εμπειρία μας αυξάνεται, εκτός κι αν αυτό δεν ισχύει για τα μέλη που δε συμπαθεί ο Nick Tsiou. Από τότε έχω προσθέσει στη συλλογή πολύ περισσότερα είδη, έχω διορθώσει μόνος μου μικροπροβλήματα, έχω περάσει ζώα από χειμερίες νάρκες με ασφάλεια και ακόμα έχω κάνει αναπαραγωγή. Μπορώ να του τρίψω τα τσόφλια των αυγών στη μούρη αν επιμένει ότι δε φροντίζω τα ζώα μου σωστά. Εν ολίγοις τα λεγόμενά του είναι αβάσιμα. Εκτός αυτού, ο διαχειριστής υπεύθυνος για τη δωρεά του γκέκο σε εμένα ήταν άλλος, ο πρώτος admin και ιδρυτής του φόρουμ, ένα ισορροπημένο άτομο. Αυτός δεν είχε ουδεμία ανάμιξη.

Ενα μελος το οποιο γυρναει βιντεακια στα οποια βασανιζει ενα pacman frog με την δικαιολογια οτι «το μικρο του μυαλακι» δεν του επιτρεπει να νιωσει πονο, στρεςς και αλλα συναισθηματα (υπαρχει αυτο το αριστουργημα στο καναλι του στο youtube).

Εννοεί για το βίντεο με τον κερασφόρο βάτραχό μου που μου καταπίνει το δάχτυλο. Ναι, επιμένω ότι το μυαλάκι του είναι μικρό και απλό, χωρίς να πιστεύω ότι δε στρεσάρεται καθόλου, όπως ισχυρίζεται. Το βίντεο αυτό το έκανα αφενός για να δείξω πόσο δυνατά δαγκώνει αυτός ο βάτραχος και πώς καταπίνει, και αφετέρου, γιατί να μην το κρύψω, καθαρά για το shock value. Έχω και φανατικούς θεατές. Την επόμενη μέρα έφαγε κανονικά, οπότε το στρες που πέρασε δεν ήταν σοβαρό. Αλλά ποιος μιλάει, ένας επιδειξίας που φωτογραφιζόταν ημίγυμνος με κόμπρες πάνω του, και μόνο μετά από διακριτικές συστάσεις άλλων μελών τα απέσυρε κακήν κακώς.

Ενα μελος το οποιο αγοραζει ζωα τα οποια και χανει συνεχομενες φορες επειδη «κανεις δεν του ειπε οτι ειναι πολυ γρηγορα οταν θελουν».

Ναι, το κηλιδωτό γκέκο του Τουρκμενιστάν που μου έφυγε τρεις φορές στην αρχή που το είχα, τη μία για λίγες μόνο ώρες, μέσα στο δωμάτιο. Από τότε έμαθα τη συμπεριφορά του και δεν πρόκειται να επαναληφθεί αυτό. Πράγματι ήταν πολύ γρήγορο και δε με προετοίμασε κανείς γι’αυτό. Παρόλα αυτά, το να χάσεις ένα ζώο δεν είναι και το χειρότερο πράγμα, και όλοι οι ερπετοχομπίστες έχουν χάσει κάτι μια ή λίγες φορές. Αν χαθεί σε κλειστό χώρο βρίσκεται. Ένα φόρουμ κανονικά θα πρέπει να βοηθά τα μέλη που χάνουν κάτι ώστε να το βρουν γρήγορα, όχι να τα βρίζει όπως έχει γίνει με εμένα και με μερικά ακόμα μέλη. Είναι το μόνο φόρουμ στο οποίο συναντώ τέτοια παράλογη αντίδραση. Το μεγάλο κακό είναι αν ένα ζώο χαθεί κάπου που έχει πρόσβαση στον έξω κόσμο και ξεφύγει. Και τι να πούμε για αυτούς που έχασαν κόμπρες και άλα ιοβόλα, κι έπειτα οι φίλοι τους το κουκούλωναν.

Ενα μελος το οποιο γενικα εχουμε ολοι μας ανεχτει πολυ περισσοτερο απο ο,τι θα επρεπε.

Ποιοι όλοι σας, εσύ και τα φιλαράκια σου μόνο, παλιά και καινούργια; Άλλωστε με τη συμπεριφορά σας μόνο εσείς μείνατε στο φόρουμ, οπότε μπορεί να έχετε δίκιο όταν λέτε όλοι σας.

Η γενικοτερη σταση του φορουμ ανεκαθεν ειχε ως προτεραιοτητα την σωστη διαβιωση των ζωων και η προσωπικη μου φιλοσοφια δεν διαφερει καθολου.
εδω μπορουμε να δουμε πως αντιμετωπιζουν και λοιποι χομπιστες το εν λογω βιντεο (γιατι εμεις μπορει να ειμαστε παρανοικοι)tauupsilonphilambdaomicronsigma_zpsngrqc

Αυτά τα λέει για να φανεί σωστός στα νέα μέλη, μία σχεδόν φανταστική ομάδα που έχει κάτι μήνες να πατήσει σε μεγάλους αριθμούς στο φόρουμ, γιατί δε θα με ξέρουν και θα δεχτούν αναμφισβήτητα την αυθεντία του. Εκτός αυτού, αν εννοεί αντίδραση των χομπιστών τα υβριστικά σχόλια του Renthen στο βίντεο ή κάποια άλλα σχόλια ανίδεων που λένε π.χ. ότι το νερό της βρύσης θα κάψει το βάτραχο τότε τι να πω εγώ; Ξέρει καλύτερα.

Επειτα απο απειρες προειδοποιησεις το μελος συνεχισε να διαβαλλει αλλα μελη του φορουμ στο ιστολογιο του, πραγμα το οποιο αν και δικαιωμα του επιφερει κυρωσεις. Υστερα απο την τουλαχιστον επιεικη ποινη 2 ημερων suspend για ειρωνια προς νεο μελος, θεωρησε σωστο να κριτικαρει την διαχειριση, τα μελη και την φιλοσοφια του φορουμ με αποκορυφωμα το οτι βρηκε και το θρασος να προτεινει τον εαυτο του για διαχειριστη. Παραθετω το λινκ για τον ιστοτοπο στον οποιο ανεβασε το αρθρο (δωστε του λιγα views για εσας μπορει να μην ειναι κατι αλλα για εκεινον σιγουρα σημαινει πολλα)

Δε διαβάλλω, αλά διαμαρτύρομαι. Όταν το φόρουμ γίνεται επικριτικό και κλειστό, αυτή είναι η λογική αντίδραση για κάποιον που σκέπτεται διαφορετικα και θέλει να βοηθήσει. Για την διήμερη ποινή μου ανέφερα αναλυτικά στο προηγούμενο άρθρο. Η ειρωνεία είναι όπως το βλέπει κανείς. Εγώ απλώς τον ρώτησα λίγες διευκρινιστικές ερωτήσεις για να ελέγξω τις γνώσεις του, ώστε να είμαι σίγουρος ότι αν πάρει κάποιο ζώο, θα το φροντίζει σωστά, ειδάλλως να τον παροτρύνω να ψάξει. Και ναι, πιστεύω ότι θα ήμουν ο καλύτερος διαχειριστής αυτού του φόρουμ. Αφού έως τώρα έβαλαν τρεις, γιατί να μη βάλουν κι εμένα; Και μόνο όμως που το συζητά και τον ανησυχεί αυτό, σημαίνει ότι η θέση του είναι σαθρή και φοβάται από μένα και από παρόμοια άτομα με μια πιο ανοιχτή θέαση των πραγμάτων. Μάλλον γι’αυτό με έβγαλε, γιατί ήξερε κατά βάθος ότι είμαι σωστός. Και επειδή το ήξερε αυτό, ίσως γι’αυτό δε με έβγαζε τόσο καιρό, γιατί ήμουν και είμαι χρήσιμος. Ξέρει ότι μπορώ να σώσω το φόρουμ. Εκτός αυτού αθετεί το λόγο του, αφού είχε δηλώσει ότι η οριστική αποβολή μου θα επέλθει μετά από μερικές ακόμα εβδομαδιαίες αποβολές, αλλά δεν το εφάρμοσε. Επίσης γράφει χωρίς τόνους και αυτό είναι κουραστικό.

Αναμένεται μια δημοσίευση όπου θα εκτίθενται λεπτομερέστερα τα κακώς κείμενα του Reptiles Greece, και μετά απ’αυτό πιθανότατα δε θα ξαναασχοληθώ μαζί τους.

Πηγή:
iefimerida.gr

ΑΦΗΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ 40 ΦΙΔΙΑ ΣΕ ΕΦΟΡΙΑ

Γητευτής φιδιών αντιμετωπίζει τη γραφειοκρατία με…κόμπρες! [βίντεο]

05|12|2011 13:37

Τρεις σάκους γεμάτους με φίδια, μεταξύ των οποίων 4 βασιλικές κόμπρες, άδειασε μέσα σε εφορία ένας αγανακτισμένος γητευτής φιδιών στην Ινδία, ο οποίος εκνευρίστηκε επειδή οι υπάλληλοι καθυστερούσαν τα χαρτιά που χρειαζόταν για τη μεταβίβαση ενός χωραφιού και επειδή του ζήτησαν μίζα.

Αφού πήγε αρκετές φορές στην εφορία προσπαθώντας να βγάλει άκρη με την υπόθεσή του, ο άντρας είδε κι απόειδε και αποφάσισε να αναλάβει πιο ενεργά δράση, μπας και του δώσουν σημασία.

Όπως φαίνεται στο βίντεο, η λύση που επέλεξε είχε αποτέλεσμα, καθώς οι υπάλληλοι της εφορίας έντρομοι σκαρφάλωσαν σε γραφεία και καρέκλες, μόλις είδαν τα φίδια να κόβουν βόλτες στο πάτωμα.

Το συμβάν έγινε σχετικά παλιά, αλλά τώρα το βρήκα και μο φάνηκε πράξενο. Μήπως θα έπρεπε να κάνουμε κάτι πρόμοιο κι εδώ στην Ελλάδα; Παρακάτω είναι το βίντεο:

Χθες το απόγευμα, επιστρέφοντας από το Πανεπιστήμιο (από τον Πύργο του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΑΠΘ), κατέβαινα την οδό Τρίτης Σεπτεμβρίου για να πάρω το αστικό από τη στάση και να επιστρέφω σιγά-σιγά σπίτι μου. Η στάση αυτή λέγεται Αγία Φωτεινή, επειδή βρίσκεται κοντά σε μια εκκλησία του ίδιου ονόματος. Η εκκλησία αυτή όμως έχει κι ένα μικρό εκκλησάκι, το οποίο το έχουν χτίσει στην άκρη ακριβώς του πεζοδρομίου, κλεινοντάς το εντελώς. Όταν περνάς από εκέι, πρέπει να κατέβεις στο δρόμο, ο οποίος είτε έχει κίνηση είτε σταθμευμένα αμάξια στο μέρος αυτό. Συνήθως, όταν φτάνω στο μέρος αυτό, περιμένω να σταματήσει λίγο η κίνηση και τρέχω γρήγορα μπροστά από το δύσκολο σημείο. Και όταν έχει σταθμευμένα οχήματα, συνήθως λίγος χώρος υπάρχει ανάμεσα σ’αυτά και στην εκκλησία για να περάσω. Σήμερα όμως μια γιγάντια νταλίκα με τη μηχανή αναμμένη, για κάποιον λόγο ήταν σταθμευμένη ακριβώς μπροστά απ’αυτό το δύσκολο σημείο. Η άλλη λωρίδα του δρόμου είχε αρκετή κίνηση, κι επίσης η νταλίκα έκανε πολύ θόρυβο κι έβγαζε καυσαέρια, οπότε δεν το διακινδύνευα να περάσω από την έξω μεριά. Έτσι πήγα πίσω απ’το εκκλησάκι, περνώντας από ένα μέρος με σκαλιά, σκουπίδια, κάγκελα και απεριποίητα φυτά με αγκαθωτά κλαδιά, συν τον θόρυβο του δρόμου και της νταλίκας. Καταλαβαίνετε, για ένα άτομο με πρόβλημα όρασης δεν είναι και το ευκολότερο πέρασμα. Αν όμως το εκκλησάκι δεν υπήρχε, θα είχαμε ένα ωραίο, πλατύ πεζοδρόμιο προσβάσιμο προς όλους. Όμως σε κάποιον του ήρθε η ιδέα να πετάξει σαν τσόντα ένα εκκλησάκι στο πιο άβολο σημείο, για να διακηρύξει την πίστη του στον ορθόδοξο χριστιανικό Ιεχωβά ή όπως αλλιώς ονόμασε το τοτέμ που πιστεύει, αμαυρώνοντας ακόμα περισσότερο την ήδη προβληματική εικόνα και λειτουργικότητα της πόλης μας.
Η θρησκεία έχει βλάψει την ανθρωπότητα και στο σώμα και στην ψυχή ποικιλότρόπως επί χιλιετίες, και μία επιπρόσθετη βλάβη που ανακάλυψα μο΄λις χθες είναι η δυσχέρυνση της κίνησης των ανθρώπων με αναπηρία και μη στο δρόμο. Σας παρακαλώ, κρατήστε τη θρησκεία σας μακριά απ’το δρόμο! Θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα ή και τη ζωή πολλών ανθρώπων. Φυλακίστε την στο σπίτι σας, στον προσωπικό σας βωμό, στην αίθουσα αυνανισμού ή εν τέλει στο μυαλό σας, αλλά μακριά από κοινωφελή έργα όπως ο δρόμος και το πεζοδρόμιο. Δε θέλουμε να σκοτωθούμε εξαιτίας των συνεπειών της πίστης σας, σε καμία περίπτωση. Η θρησκεία δεν ανήκει στο δρόμο.

Με την αλλαγή του χρόνου έγινε μια σημαντική, μάλλον προς το χειρότερο, αλλαγή στον τρόπο σκέψης της
Ελληνικής Κοινότητας για τα Ερπετά.
Αντί πλέον να υπάρχει ανοιχτό πνεύμα, γίνεται προσπάθεια όσο το δυνατόν πολιτικώς ορθότερης συμπεριφοράς, ακόμα και στο πλαίσιο των αστείων. Δηλαδή κάθε κείμενο ίσως προσβλητικό εμμέσως προς κάποιους θεωρείται μεμπτό και είτε κατακρίνεται είτε αφαιρείται.

Δεν είναι δυνατόν να παρακολουθώ όλα τα ειπωμένα στο φόρουμ, αλλά δύο δημοσιεύσεις αντιμετωπίστηκαν έτσι ακριβώς όπως λέω. Το πρώτο ήταν ένας
Οδηγός φροντίδας για γυναίκες
Σε ύφος οδηγού φροντίδας ενός ερπετού, ο οποίος δημοσιεύθηκε από ένα μέλος για καθαρά χιουμοριστικούς λόγους. Όχι γέλιο όμως δεν προκάλεσε, αλλά αποφασίστηκε ν’αφαιρεθεί, επειδή δήθεν οι γυναίκες του φόρουμ θα μπορούσαν να προσβληθούν. Έγινε λοιπόν μεγάλη συζήτηση πάνω στο θέμα της αφαιρεσης, τελικά όμως το θέμα έφυγε. Δήθεν είναι σεξιστικό κι έντονα προσβλητικό. Ναι, συμφωνώ πως ήταν σεξιστικό, αλλ’υπάρχουν ακόμα χειρότερα ρατσιστικά ανέκδοτα που δεν ενοχλούν κανέναν, π.χ. με Αλβανούς, Γύφτους, ξανθιές, Πόντιους, γυναίκες, άντρες, κλπ. Επίσης πιστεύω πως δε θα υπήρχε απολύτως κανένα πρόβλημα εάν γραφόταν το αντίθετο, δηλαδή από γυναίκες για άντρες, διότι οι γυναίκες είναι αυτές που κατά κόρον επικαλούνται το σεξισμό δημιουργώντας ενοχές στους άντρες για να ασκήσουν επιρροή, λες και μιλώντας αλλιώς δε θ’ακουστούν. Οι άντρες απλώς θα σχολίαζαν χιουμοριστικά ή κι αρνητικά, αλλά δε θα έφταναν στην υπερβολή.

Το δεύτερο θέμα ήταν δικό μου, το οποίο αφορούσε το
Web War.
Έδωσα σύνδεσμο για την εν λόγω ιστοσελίδα στο φόρουμ για να δείξω πως λέγονται πολύ χειρότερα πράγματα, αλλά κυρίως για να κεντρίσω την περιέργεια των άλλων μελών. Τελικά κάποια μέλη γράφτηκαν εκεί. Ο Admin ωστόσο μού’κοψε το σύνδεσμο απ’τη δημοσίευση ως προώθηση πολιτικού φόρουμ (γιατί εκεί μιλούν χρυσαυγήτες, αναρχικοί, κουμουνιστές κλπ και μαλώνουν) κι άλλαξε τον τίτλο από «Webwar” σε «Ό,τι να’ναι φόρουμ). Και οι δύο απαράδεκτες κατ’εμέ πράξεις για μια δημοκρατική κοινωνία, και δη διαδικτυακή. Επειδή δηλαδή ένα άλλο, ξένο φόρουμ θίγει και τα πολιτικά, θα πρέπει να σβήσουμε το σύνδεσμό του εφόσον μάλιστα ούτε καν το διαφημίζουμε ή το συμμεριζόμαστε;

Εφόσον κανένα απ’τα παραπάνω θέματα δεν πρόσβαλε με σοβαρή διάθεση κάποια ομάδα ή συγκεκριμένο άτομο ή μέλος, δεν πιστεύω πως θα’πρεπε ν’αφαιρεθεί. Θα μπορούσε οποιοσδήποτε να σχολιάσει αρνητικά, αλλά όχι και να ζητήσει το κατέβασμά του. Υποτίθεται πως η συγκεκριμένη κοινότητα είναι και πιο ανοιχτόμυαλη και ανεκτικοί σε τέτοιοιου είδους πράγματα συγκριτικά μ’άλλες. Αλλά μήπως αυτό φταίει;

Όταν είσαι ανοιχτός συνήθως προσπαθείς να είσαι συγχρόνως και μη προσβλητικός σε οποιαδήποτε ομάδα, πολιτικά ορθώς αμερικανιστί δηλαδή, κι αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να προσέχεις το λόγο σου όσο γίνεται περισσότερο για να ευχαριστήσεις τους πάντες που σε ακούνε. Εάν αυτό τώρα φτάσει σε επίπεδα υπερβολής, τότε έχουμε εμμονή με την πολιτική ορθότητα και μιλάμε συνέχεια με ευφημισμούς, π.χ. Έγχρωμοι αντί για Μαύροι, γενετικές ομάδες αντί φυλές, έφυγε αντί πέθανε κλπ. Ο Admin λοιπόν διαμένει αυτόν τον καιρό στη Βρετανία, όπου κυριαρχεί κλίμα ακραίου αντιρατσισμού (ακραίος και αντιρατσισμός δεν είναι οξύμωρο;), ναι, σίγουρα έτσι θα μου λέγατε, αλλά το πράγμα εκεί είναι όπως ακριβώς το λέω. Το Λονδίνο λοιπόν και λιγότερο οι υπόλοιπες μεγάλες πόλεις της χώρας έχουν γεμίσει με κατοίκους των πρώην αγγλικών αποικιών, όπως Ινδούς, Πακιστανούς, Μαύρους, Αφγανούς, Άραβες, Γύφτους, κλπ, οι περισσότεροι εκ των οποίων κατάγονται από λαούς κατώτατου πολιτισμικού επιπέδου, μεταφέροντας τον ίδιο πολιτισμό στη Βρετανία. Έτσι το πολιτισμικό επίπεδο της ευρωπαΪκής αυτής χώρας κατεβαίνει, η τρομοκρατία, ο θρησκευτικός φανατισμός και το έγκλημα αυξάνονται, και κανείς ακόμα δεν έχει καταλάβει τι γίνεται. Απεναντίας όλοι προσπαθούν ν’αγκαλιάσουν αυτούς τους ανθρώπους με αγάπη και υποστήριξη, αγνοώντας τις διαφορές τους και θεωρώντας κάθε πρόβλημα προσαρμογής τους ως λάθος των Ευρωπαίων, επομένως ρατσιστική αντιμετώπιση, και νιώθοντας ενοχές για την κακή συμπεριφορά προς αυτούς τους ξένους. Ένα απ’τα μέτρα ίσης αντιμετώπισης είναι λοιπόν και η πολιτική ορθότητα, ιδέα που ξεκίνησε απ’την Αμερική όσον αφορά τη συμβίωση Λευκών κι Αφροαμερικανών κι επεκτάθηκε και σε όσες άλλες χώρες επιδιώκουν πολυπολιτισμική πορεία. Για να σας καταδείξω τη σοβαρότητα του γεγονότος σας αναφέρω το εξής: Όταν πριν λίγους μήνες η μάνα μου πήγε στη Βρετανία με λίγους ακόμα, είχε εκεί πει κάποιο μικρό σχόλιο γι αένα Μαύρο. Ο Βρετανός που ήταν κοντά τους (δε θυμάμαι ακριβώς τι ήταν) αμέσως τους μάλωσε αυστηρά, ότι δε μπορούν να εκφράζονται έτσι ρατσιστικά για κάποιον συνάνθρωπό τους. Δεν αποκλείεται λοιπόν κι ο Admin να επηρεάστηκε απ’αυτήν την κουλτούρα του παραλογισμού της ενοχής. Αυτή η ιδέα μου περί ενοχής υποστηρίζεται ακόμα περισσότερο από τη δήλωση του Admin ότι μόνο οι γυναίκες δήθεν μπορούν ν’αντιληφθούν το σεξισμό, ενώ οι άντρες όχι. Αυτό είναι λάθος! Κανονικόταταένας άντρας μπορεί να ενοχληθεί από σεξιστικά σχόλια προς γυναίκες. Εγώ για παράδειγμα θα θύμωνα πολύ αν άκουγ ακάτι τέτοιο με σοβαρή διάθεση, ιδίως αν προερχόταν από θρησκευτικούς ή παρόμοιας σκέψης κύκλους.

Διαμαρτύρομαι λοιπόν γι’αυτήν τη συμπεριφορά. Θά’πρεπε ν’αντιμετωπίζουμε πολύ πιο επιεικώς τέτοια πράγματα, κι αν επρόκειτο για κάτι γνησίως προσβλητικό, τότε θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε σοβαρότερα. Πιστεύω πως όλοι μας μπορούμε να ξεχωρίσουμε το σοβαρό απ’το αστείο, δεν είμαστε Αμερικάνοι με πολιτικώς ορθές εμμονές. Περιμένω σχόλια πάνω στο θέμα. Πιστεύετε ότι θα πρέπει ν’αντιδρούμε τόσο ευαίσθητα σε τέτοια θέματα; Άραγε ο Zyklon b τι έχει να μας επι;

Τέλος στοιχηματίζω ότι δε θ’αντιδρούσαν οι διαχειριστές της Ελληνικής Πύλης των Ερπετών το ίδιο έντονα σε άλλου είδους πολιτικώς μη ορθές δηλώσεις, π.χ. κατά της θρησκείας ή της ηθικής, διότι η πλειονότητα των μελών είναι μη θρησκευόμενοι, όπως είδα από τις δημοσκοπήσεις, κάτι φυσικά όχι κακό – άλλωστε ούτε κι εγώ είμαι ιδιαίτερα θρησκευόμενος -, αλλά που θα μπορούσε να προσβάλει κάποιον άλλον που θά’ταν. Οπότε ακόμα κι εάν κάποιος ενοχλούταν πραγματικά για προσβολή της θρησκείας του, δε θ’αντιμετωπιζόταν το αίτημά του με την ίδια σοβαρότητα όπως ας πούμε το παράπονο μιας γυναίκας για σεξισμό ή ενός αλλοεθνούς για ρατσισμό.

Κλείνοντας έχω να κάνω την εξής παρατήρηση: Όταν άρχισε το θέμα για το σεξιστικό κείμενο να μεγαλώνει, όλο και περισσότεροι έλεγαν πως είμαστε σε φόρουμ για ερπετά, οπότε δε θα πρέπει να μαλώνουμε για τέτοια θέματα. Επειδή όμως είμαστε σε φόρουμ για ερπετά δε σημαίνει ότι δε μπορούμε να μιλάμε για οτιδήποτε άλλο, θέλουμε να είμαστε πολυδιάστατα άτομα που θ’ανταλλάσσουν απόψεις και ιδέες πάνω σε διάφορα θέματα. Ακόμα και τα μαλώματα είναι μέρος αυτής της συζήτησης. Έτσι και αστεία θα ειπωθούν, άλλα καλά, άλλα ενοχλητικά, και πολιτικά θ’αναφερθούν, ίσως εμφανίζονται κάποτε και γνησίως ρατσιστικά λόγια. Αυτό θα γίνεται ως μέρος της ανθρώπινης συζήτησης, ακόμα και παρά τη θέλησή μας. Πιστεύω πως εμποδίζει την επικοινωνία ο περιορισμός της συζήτησης των ανθρώπων. Φυσικά το φόρουμ έχει ενότητες γενικής συζήτησης, οι οποίες, τελευταία τουλάχιστον, μου φαίνεται πως παρακολουθούνται όπως περιέγραψα παραπάνω.

Στην κωμητία Άθενς – Κλαρκ της Γεωργίας (πολλές περιοχές της Αμερικής έχουν ονόματα ιστορικών περιοχών,, μάλλον από εκεί εμπνεύστηκαν οι ιδρυτές τους), μια μικρή μερίδα πληθυσμού αντέδρασε στην μόνη αντιπρωσόπευση στο Κογκρέσο της κωμητίας από τον υπερσυντηρητικό υποψήφιο Πολ Μπρουν, ο οποίος προεκλογικά διακήρυξε ότι η θεωρία της εξέλιξης είναι ψέματα που βγαίνουν κατευθείαν απ’το λάκο της Κολάσεως. Αυτός και οι ομοΪδεάτες του πιστεύουν στο δημιουργισμό, μια άποψη που κάθε άνθρωπος που έχει ασχοληθεί με την εξέλιξη θά’χει ακούσει, η οποία σε γενικές γραμμές υποστηρίζει ότι όλο το σύμπαν και η ζωή δημιουργήθηκαν στη σημερινή τους μορφή απ’το Θεό όπως ακριβώς τα περιγράφη η Παλαιά Διαθήκη σε 7 μέρες πριν περίπου 7.000 χρόνια. Η συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων είναι αγύριστα κεφάλια, που απλώς απορρίπτουν οποιαδήποτε ιδέα δεν ταιριάζει με τις απόψεις τους, και μάλιστα επιτίθενται δρυμύτατα με κάτι υποτιθέμενα επιχειρήματα στους εξελικτές, αλλά δυστυχώς έχουν μεγάλη επιρροή στις νότιες συντηρητικές πολιτείες. Η Αμερική είναι η μόνη ανεπτυγμένη χώρα με τόσο μεγάλη αντίσταση στην εξέλιξη, κοντά στο 50%, περισσότερο σε μερικά αυστηρά συντηρητικά μέρη.

Ως αντίδραση
λοιπόν, ο βιολόγος τυ Πανεπιστημίου της Γεωργίας Τζιμ Λίμπενς Μακ ξεκίνησε μια εκστρατεία απ’το facebook με τίτλο «ο Δαρβίνος στο κογκρέσο», όπου προέτρεψε όσους διαφωνούσαν να ψηφίσουν τον Καρολο Δαρβίνο, τον οποίον τελικά ψήφισαν περίπου 4.000 άτομα. Οι ψήφοι τους ωστόσο ακυρώθηκαν, αλλά εγώ νόμιζα πως ήθελε τη θέση να την πάρει ο βιολόγος.

Μαθαίνοντας μόλις χθες για την άφιξη του υποβρυχίου Παπανικολής στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ανοιχτού προς επίσκεψη και πηγαίνοντας σήμερα με τον πατέρα μου και το γυμναστή/συνοδό μας, αντιμετωπίσαμε μια δυσάρεστη έκπληξη. Για κάποιον λόγο, τα άτομα με αναπηρία δε μπορούσαν να μπουν.

Και εγώ και ο πατέρας μου έχουμε πρόβλημα όρασης, και κατά τις ξεναγήσεις μας σε διάφορα μέρη λαμβάνουμε επιπλέον υποστήριξη συνήθως, εφόσον οι περισσότεροι είναι πρόθυμοι να βοηθήσουν ή τουλάχιστον βλέποντας την κατάσταση βοηθούν από ευγένεια. Τη συμπεριφορά όμως που αντιμετωπίσαμε σήμερα δεν την έχω συναντήσει ποτέ. Πήγαμε λοιπόν έτοιμοι στο σημείο υποδοχής, λίγα μέτρα μακριά απ’το υποβρύχιο, και ρωτήσαμε τον υπεύθυνο εκεί, κάποιον πιθανόν αξιωματικο του πληρώματος, αν λόγω αναπηρίας είχαμε προτεραιότητα. Η απάντηση ήταν όμως, πως λόγω του στενού κι απότομου χώρου, δεν ήταν δυνατόν, για τη δική μας υποτίθεται ασφάλεια, να μπούμε μέσα. Ζητήσαμε αμέσως τη γνώμη του κυβερνήτη, ο οποίος γρήγορα ήρθε, και μας είπε περίπου τα ίδια, δηλαδή ότι η σκάλα που οδηγεί στο κύτος του υποβρυχίου ήταν στενή και 4 μέτρα βαθιά, ότι μπορεί να συναντούσαμε τρύπες και προεξέχοντα μέρη, επομένως δε θα μπορούσε υποτίθεται να μας βοηθήσει, όχι μόνο γιατί θα του ήταν δύσκολο, αλλά και για να μη βρεθεί σε δύσκολη θέση σε περίπτωση ατυχήματος. Εντωμεταξύ άνθρωποι με παιδάκια στην αγκαλιά κατέβαιναν κανονικά. Εκείνοι δηλαδή έχουν καλύτερη ισορροπία με το επιπλέον βάρος; Και πώς θ’αντιδράσει το πλήρωμα αν το παιδάκι πέσει; Προσπαθήσαμε λοιπόν μάταια να τον μεταπείσουμε πως γνωρίζουμε να χρησιμοποιούμε τέτοιου τύπου σκάλες, και πως θα μπορέσουμε να κινηθούμε εκί μέσα, και, αν τελικά δε γίνεται να επισκεφθούμε όλο το πλοίο, πως θα μας αρκούσε η επίσκεψη στις περιοχές του πληρώματος, αλλά καμία θετική αλαγή. Ο κυβερνήτης προσπαθούσε να μας αποδείξει πως η απόφασή του δεν ήταν ρατσιστική, και πως αυτό γινόταν καθαρά για την ασφάλειά μας. Στο τέλος ζήτησε το συνοδό μας να δει την κατάσταση, διότι, όπως έλεγε και μου έμεινε χαρακτηριστικά, είχε καλύτερη επίγνωση του κινδύνου. Πρόβλημα στην όραση έχουμε, νομίζω όχι στο μυαλό. Αυτός έπιστρέφοντας μας διαβεβαίωσε πως δε θά’ταν τραγικά δύσκολο να κατέβουμε, αν και κάπως επικίνδυνο, ο κυβερνήτης ωστόσο επέμεινε και με ορισμένα λόγια διαμαρτυρίας φύγαμε, αρκετά αγανακτισμένοι για τις επόμενες ώρες.

Εφόσον το υποβρύχιο ήταν ανοιχτό σε όλους, θά’πρεπε με κάποιον τρόπο να μπορούσαν να το επισκεφθούν όλοι, με τη βοήθεια του πληρώματος. Αλλιώς για ποιον λόγο ν’ανοίγει στον κόσμο εφόσον δε θά’ναι προσβάσιμο για όλους; Εάν, λέμε τώρα, ορισμένες ομάδες του πληθυσμού δε μπορούσαν να μπουν, ας γινόταν μια αναφορά από πριν. Τέλος, αν το πλήρωμα νιώθει τόσο φορτωμένο με ευθύνη, ας μας δινόταν υπεύθυνη δήλωση όπου θα υπογράφαμε πως έχουμε την απόλυτη ευθύνη του εαυτού μας.

Αυτή είναι λοιπόν η συμπεριφορά των ανδρών των ενόπλων δυνάμεων που υποτίθεται πως θα προστατεύσουν τη χώρα στην ανάγκη. Σκεφτείτε πώς θ’αντιδρούσαν αυτοί σ’ενδεχόμενο πολέμου αν δε μπορούν να διαχειριστούν ούτε ένα τόσο απλό πράγμα. Θά’θελα όμως να πιστεύω πως αυτό πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση, όχι γενικό χαρακτηριστικό των ανθρώπων τέτοιας θέσης. Σκεφτόμαστε τώρα να διαμαρτυρηθούμε σε ιστοσελίδες, ραδιόφωνα, κι αλλού γι’αυτο το απαράδεκτο και άκρως ρατσιστικό περιστατικό. Έχουμε το ίδιο δικαίωμα όπως όλοι οι υπόλοιποι να επισκεπτόμαστε σχεδόν οτιδήποτε και νά’χουμε όσο το δυνατόν καλύτερη εμπειρία, αυτό σημαίνει δηλαδή πως αν χρειαζομαστε βοήθεια να μας παρέχεται.

Δίδαγμα απ’το παραπάνω περιστατικό: Ποτέ να μην είμαι σίγουρος για την υποδοχή μου σε τέτοιες περιπτώσεις, και πάντοτε συζήτηση και διευκρινίσεις πριν κάποια επίσκεψη κάπου ή γεγονός.

Πριν 3 μέρες, στις 12 του μηνός, ένας 23χρονος στη Λάρισα
συνελήφθη απ’τη δίωξη ναρκωτικών
για κατοχή παράνομων ουσιών. Στο σπίτι του βρέθηκαν 3 στυπόχαρτα lsd, 4 σακουλίτσες κάνναβης, καθώς και σακούλες και δοχεία καλλιέργειας μυκήτων για παραισθησιογόνα μανιτάρια. Όπως συμπέρανε η αστυνομία, ο άνθρωπος παρήγγειλε τα μανιτάρια απ’την Ολλανδία. Πράγματι σπόρια και υλικά για καλλιέργεια πωλούνται στο Διαδίκτυο κανονικά νόμιμα ή ημινόμιμα, και συνήθως μεταφέρονται σε αδιαφανή κουτιά, ώστε να μην κινούν τις υποψίες.

Αυτός ο άνθρωπος επρόκειτο πιθανότατα λοιπόν για κάποιον ψυχοναύτη, άνθρωπο δηλαδή που χρησιμοποιούσε παραισθησιογόνα για πνευματικούς λόγους, αναζήτηση κλπ. Ακόμα κι αν όμως δεν τα χρησιμοποιούσε γι’αυτόν ακριβώς το σκοπό, ήταν αναμφίβολα άνθρωπος ήσυχος, και σε καμία περιπτωση εγκληματίας ή τοξικομανής. Η σύλληψή του τώρα και η πιθανή φυλάκιση το μόνο που θα του προσφέρει θά’ναι λίγα χρόνια αναταραχής και μη λειτουργίας στην κοινωνία, και ίσως συνεχιζόμενα προβλήματα έπειτα. Εφόσον όμως η γνώμη της πλειονότητας της κοινωνίας, κι άρα της νομοθεσίας δε φαίνεται ν’αλλλάζει προς το παρόν γι’αυτές τις ουσίες που βαφτίζονται ναρκωτικά και για τους χρήστες τους, δεν περιμένουμε κάποια αλλαγή. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, δυστυχώς πιστεύω πως δεν ξεφεύγει πλέον εύκολα από το νομικό σύστημα. Έχω επίσης μια ακόμα απορία γι’αυτήν την περίπτωση: Για να εισέλθει η Δίωξη Ναρκωτικών στο σπίτι του θα πρέπει να πληροφορήθηκε από κάποιον. Εφόσον δεν αναφέρεται στο άρθρο κάποια δημόσια δική του αρνητική ενέργεια που ίσως οδήγησε στι σύλληψή του, υποψιάζομαι πως εμμέσως ο ίδιος, μάλλον ακούσια, δημιούργησε το μπελά του. Ίσως ανέφερε τις δραστηριότητές του σε ακατάλληλα άτομα, τον οποίον έπειτα κατήγγειλαν. Γι’αυτό και τέτοιοι χρήστες δε θα πρέπει να λένε παντού και στον οποιονδήποτε τι κάνουν.

Κι ένα τελευταίο ερώτημα: Από πότε τα παραισθησιογόνα μανιτάρια, όχι η απομονωμένη ουσία τους, και για ποιον λόγο, έγιναν παράνομα στην Ελλάδα;

Δεν ήταν δυνατόν αυτές τις μέρες να δημοσιεύσω κάτι στο Ιστολόγιο. Ο κύριος λόγος είναι ότι διαβάζω πολύ αυτό το διάστημα προετοιμαζόμενος για τις τελικές εξετάσεις. Δε λέω πανελλήνιες διότι τα άτομα με αναπηρία έχουν το δικαίωμα να περάσουν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με ποσοστό 5% δίνοντας μόνο τις ενδοσχολικές. Επίσης για δύο μέρες δεν είχα Διαδικτυακή σύνδεση, διότι το τηλεφωνικό καλώδιο κόπηκε απ’τη Λίμπο την κουνελού κι έτσι έπρεπε να βρω και να δοκιμάσω άλλα καλώδια. Αν κι αυτά λειτουργούσαν μια χαρά, υπήρξε πρόβλημα με το router – δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε και απορρυθμίστηκε – κι έπρεπε να καλέσω τεχνικό για να λυθει γρήγορα κι αποτελεσματικά το πρόβλημα. Το πρόβλημα αποκαταστάθηκε χθες το απόγευμα, όμως λόγω διαβασμάτων, λόγω άλλων αναζητήσεων στο google κι αλλού, και της έλευσης δύο μικρών παιδιών (τα ξαδερφάκια μου ο ένας ο Γιωργάκης 4, η άλλη η Ευγενούλα 5)
έχουν μεγαλώσει τα μπλουπάκια,
δεν είχα ως πρώτη πρωτερεότητα να γράψω κάτι καινούργιο εδώ. Άλλωστε το μυαλό μου δεν ήταν πλήρως προετοιμασμένο για κάτι τέτοιο. Όταν νιώθω άγχος και πίεση εξαιτίας αυστηρού χρονοδιαγράμματος, δεν ξέρω γιατί αλλά το μυαλό μου πιέζεται, κι ακόμα κι αν έχω αρκετό διαθέσιμο χρόνο, δε λειτουργώ τόσο καλά όσο αν ήμουν ελεύθερος.

Η δραστηριότητα στην οποία περιοριζόμουν ήταν η συλλογή όλων των παράξενων λέξεων-κλειδιών, που θα δημοσιευθούν σε λίγες μέρες, και η απάντηση στα λιγοστά σχόλια που είχα. Βρήκα ωστόσο τα πολυσυζητημένα βίντεο της Χρυσής Αυγής

Και η απάντηση… ο κόσμος θα πρέπει να μάθει να πειθαρχεί!

Κάπως υπερβολικό; Πού είμαστε, στη χούντα ή στη ναζιστική Γερμανία; Μήπως ήταν λίγο παραπάνω από έντονο αυτό, προς ακραίο; Το κόμμα ωστόσο την επόμενη μέρα απάντησε πως Ήταν κάτι σωστό. Είναι κάτι που θα μας μείνει.

Παρόλα αυτά, η Χρυσή Αυγή δε διαφημίζεται ως νεοναζιστικό ή φασιστικό κόμμα. Στην πραγματικότητα στις θέσεις της δεν κάνει καν αναφορά σε μη δημοκρατικές απόψεις ή πρακτικές. Μπορεί κάποιες από τις θέσεις της να είναι πράγματι ακραίες, άλλες κάπως δυσεφάρμοστες κι άλλες πιο ρεαλιστικές, δεν γίνεται πουθενά όμως λόγος για τα παραπάνω. Αυτό θα μας οδηγήσει στο συμπέρασμα ότι οι ακραίες και κάποτε βίβαιες πράξεις ορισμένων μελών του κόμματος δε συμφωνούν με τις επίσημες διακηρύξεις του, όμως εγώ δε μπορώ να είμαι 100% σίγουρος ότι δεν καθοδηγούνται μυστικά από σημαντικά μέλη. Πηγαίνοντας στη σελίδα τους για να δώσω το σύνδεσμο προς το κείμενο των θέσεών τους, είδα πως πλέον η σελίδα δεν ισχύει. Έπεσε θύμα ηλεκρτονικής τρομοκρατίας;

Φέτος ήταν η πρώτη χρονιά που συμμετείχα σ’αυτήν την υποτιθέμενα ανώτατη διαδικασία του δημοκρατικού πολιτεύματος – τις εκλογές. Πλέον, τυπικά τουλάχιστον, θεωρούμε Έλλην Πολίτης και θεωρητικά πάλι, έχω ισότιμα δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις κι ευθύνες με τα υπόλοιπα ενήλικα μέλη της χώρας μου. Στις εκλογές λοιπόν αυτές φυσικά δεν ψήφισα κανένα από τα μεγάλα κόμματα. Ούτε όμως κάποιο ακραίο. Στην πραγματικότητα δεν ήμουν προετοιμασμένος για να ψηφίσω κάτι συγκεκριμένο. Κανονικά θά’πρεπε να καθίσω με ήρεμο μυαλό και να βρω να διαβάσω τις θέσεις των κομμάτων διαφόρων προσανατολισμών λεπτομερώς, ώστε να γνωρίζω επακριβώς κι όχι γενικά και αόριστα τι πρεσβεύει το καθένα κι αν με εκφράζει και προασπίζει το συμφέρον μου, άμεσο ή και πιο μελλοντικό. Έτσι, εφόσον δεν είχα πλήρη άποψη, ψήφισα απλά συμβολικά ένα κόμμα που δεν επρόκειτο να πάρει σημαν τική θέση. Στην πραγματικότητα δεν επιδίωκε να πάρει σημαντική θέση.

Όσον αφορά τα υπόλοιπα πράγματα, όλα πάνε καλά, εάν εξαιρέσουμε μια απώλεια κουνελιού. Το ένα παιδάκι της Λίμπο ξαφνικά πριν τρεις μέρες παρουσίασε απότομα το βράδυ καταρροή, δύσπνοια, την επόμενη μέρα τα συμπτώματα χειροτέρευσαν με λίγα μαλακά κόπρανα (όχι ακριβώς διάρροια), και χθες τελικά πέθανε με διάρροια και δύσπνοια. Είχαμε ήδη κλείσει ραντεβού για τον κτηνίατρο από προχθές για χθές, όμως δεν το προλάβαμε. Τουλάχιστον όμως νά’βλεπε τι πάθηση έχει κι αν κινδυνεύουν τ’άλλα κουνελάκια. Φυσικά το άρρωστο κουνελάκι ήταν απομονωμένο απ’τα υπόλοιπα. Απροσδόκητα σήμερα γέννησε η Λίμπο μου 5!

Στη φυτική συλλογη μου προστέθηκε μια αραουκάρια της Νήσου Νόρφολκ (Araucaria heterophylla), την οποία είχα παραγγείλει από ανθοπωλείο πριντο Πάσχα. Το κωνοφοράκι είναι μικρό και υγιές, όμως θα δούμε πώς θα τα πάει φέτος μετά τη μεταφύτευσκαι το αυτόματο πότισμα που θα ξαναμπει για το καλοκαίρι. Σήμερα επίσης επισκέφθηκα την ανθοέκθεση με τα παιδάκια, που βρίσκεται στο χώρο της Έκθεσης της Θεσσαλονίκης, όχι στο Πάρκο του Ηρακλειώτη για όσους ψάχνουν, απ’όπου σχεδίαζα να πάρω κάποια φυτά, κυριότερα ν’αναπληρώσω το σαρκοφάγο της συλλογής μου, τη διωναία (Dionaia muscipula), το οποίο είχε καταστραφει πέρσι από επανειλημμένες πτώσεις του από τον αέρα. Προσδοκούσα κι άλλα σπάνια είδη, αλλά τίποτα το ιδιαίτερο, πέρα από λίγα
γίνκγο (Ginkgo biloba),
που όμως η συλλογή μου περιέχει τέτοιο. Έψαχνα για εφέδρα, πολυκόμπι, μη μου άπτου, Echinopsis pachanoi, κ.ά. Τίποτα. Κι εδώ έχω να σημειώσω το πιο απαράδεκτο, ότι οι κάκτοι δεν ονοματίζονται με ταμπελίτσες. Κανονικά κάθε ξεχωριστή μορφή αποτελεί ξεχωριστό είδος ή ποικιλία και θά’πρεπε να σημαίνεται υποχρεωτικά κατά τη γνώμη μου. Όμως κανέναν δεν τον ενδιαφέρει, αρκεί να είναι κάκτος. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υπήρχαν σπάνια εθνοβοτανικά είδη όπως E. pachanoi ή Lophophora williamsii, αλλ’έτσι δε μπόρεσα να τα εντοπίσω. Το μόνο που έλεγε χωρίς υπερβολή ήταν ότι… το αγκάθι του κάκτου απορροφά την ακτινοβολία από τον υπολογιστή!

Σήμερα με τα παιδάκια πήγαμε επίσης στο ζωολογικό κήπο. Αυτό που έχω να σημειώσω κι από εκεί είναι μερικά νέα εκθέματα που μπήκαν, το ένα είναι με νεροχελώνες (όχι στο σπίτι των ερπετών, έξω), και το άλλο, το πιο ωραίο, με κουνέλια. Υπάρχουν πάνω από 50 κουνέλια διαφόρων χρωμάτων και σχημάτων σε μια αρκετά μεγάλη περιφραγμένη έκταση, όπου έχουν σκάψει τις δικές τους τρύπες που μένουν. Κατάφερα να ακουμπήσω και να ταΐσω με χορταράκι ένα, ένα μεγάλο στρουμπουλό άσπρο με μαλλιαρό κεφάλι και έντονο μαύρο γύρω απ’τα μάτια. Και τα δύο εκθέματα από μπροστά ειχαν όμορφες στερεές προσόψεις με γυάλινα παράθυρα, απ’όπου θα μπορεί κάποιος να βλέπει χωρίς να βλάπτει τα ζώα, π.χ. ένα παιδί να ρίξει κάτι μέσα ή κάποιος ασυνείδητος να πετάξει κάτι επικίνδυνο ή τοξικό. πίσω όμως, στα κουνέλια τουλάχιστον, υπήρχε συρματόπλεγμα, αν και το μέρος ήταν πιο δυσπρόσιτο. Πάλι το μεγαλύτερο μέρος ήταν επιπλέον προστατευμένο με ψιλό δίκτυ, η μόνη περιοχή με σκέτο συρματόπλεγμα ήταν κοντά στην πρόσοψη.

Κατά τ’άλλα δεν υπάρχει καμία αλλαγή στο γενικό σχέδιο. Θα συνεχίζω να διαβάζω μέχρι το τέλος των εξετάσεων, κι έπειτα θα οργανώσω το πρόγραμμα ανάλογα με την κατάστασή μου και τα γεγονότα που θά’χω μετά.