Category: σχέδια & προγραμματισμοί


Η σειρά των ανεκδότων μόλις τελείωσε, και τώρα θα κάνω αυτό που είχα σχεδιάσει εδώ και καιρό, ν’ασχοληθώ δηλαδή με θέματα ψυχολογίας και συμπεριφοράς. Έχω ένα διαρκές ενδιαφέρον γι’αυτά τα θέματα, το οποίο θα διαπιστώσετε ρίχνοντας μια ματιά στην κατηγορία μου για την ψυχολογία και την εγκεφαλική λειτουργία, η οποία είναι η μόνη κατηγορία μου που έχει 4 υποκατηγορίες. Γι’αυτόν το λόγο, πιθανότατα και ο δρόμος σπουδών που θα διαλέξω θά’χει να κάνει κάπως με τέτοια θέματα.

Έλεγα λοιπόν πως αυτό το καλοκαίρι θα το αφιέρωνα σε διάβασμα και λογοτεχνικών και επιστημονικών βιβλίων, εφόσον πλέον
το σχολείο τελείωσε
και ο ελεύθερος χρόνος μπροστά μου είναι μεγάλος. Όμως αυτό δεν ήταν τίποτα παρά μια ψευδαίσθηση? Στην πραγματικότητα, όλο το καλοκαίρι πέρασε σχεδόν ανεκμετάλλευτο, ή καλύτερα, αξιοποιημένο με τον όχι και τόσο καλό τρόπο, μιας και πάλι έκανα κάτι. Αππο βιβλία διάβασα τρία λογοτεχνικά, τις περιλήψεις και τις κριτικές των οποίων θα βρείτε στην ανάλογη κατηγορία μου για τα βιβλία, ενώ ο υπόλοιπος χρόνος ασχολίας με τον υπολογιστή είχε να κάνει με το Διαδίκτυο. Δε θέλω να πω ότι στο Διαδίκτυο δεν κάνω τίποτα – φυσικά και ψάχνω διάφορα ενδιαφέροντα θέματα -, αλλ’έψαξα τόσα πολλά και τόσο γρήγορα, χωρίς να δώσω σημασία να διαβάσω τα περισσότερα, θεωρώντας πως αργότερα μπορώ να τα ξαναεπισκεφθώ, να τ’αναλύσω κι έπειτα να δημοσιεύσω τα συμπεράσματα εδώ, ώστε στην πράξη να ξόδευα σχεδόν άσκοπα το χρόνο μου. Αντίθετα θα μπορούσα ν’αναλύω θέματα ένα-ένα κατά σειρά, όμως η φύση του Διαδικτύου με τις άπειρες διασυνδέσεις μεταξύ των σελίδων κάθε θέματος με παρασύρει χωρίς να θέλω. Έτσι έχω αποθηκεύσει στ’αγαπημένα μου πολλές ενδιαφέρουσες σελίδες, τις οποίες τώρα μόλις πρόκειται να μελετήσω καλύτερα. Πέρα απ’τις σελίδες αυτές, στη βιβλιοθήκη του υπολογιστή μου έχω μερικά βιβλία με τέτοια ενδιαφέροντα θέματα, όπως και στη νέ αβιβλιοθήκη που φτιάχνω κατεβάζοντας απ’το Διαδίκτυο βιβλία, πολλά εξ αυτών ψυχολογικά.

Έτσι πρόκειται πρώτα ν’αρχίσω με τα κάπως ελαφρύτερα απλά άρθρα, κι έπειτ ανα συνεχίζω με τα βιβλία. Πιστεύω πως η σειρά θα καλυφθεί σε 20 περίπου δημοσιεύσεις. Φυσικά θα υπάρχουν διαλείμματα με διάφορα άλλα θέματα ή απρόοπτα γεγονότα. Η σειρά ξεκινά αμέσως με το επόμενο άρθρο.

Μετά από ορισμένο αριθμό δημοσιεύσεων του προηγούμενου και στις αρχές αυτού του μηνός, είχα σκοπό ν’ανεβάσω μια συλλογή ανεκδότων που είχα από καιρό αποθηκευμένη στον υπολογιστή μου. Τώρα ήρθε ο καιρός, και τα υπόλοιπα 13 άρθρα θ’αποτελούνται από μέρη αυτής της σειράς. Μετά τη σειρά, η οποία θ’ανεβεί γρήγορα,έχω ν’ασχοληθώ με διάβασμα, κυρίως βιβλίων ψυχολογικού περιεχομένου. Είχα σχεδιάσει στην αρχή του καλοκαιριού τι ακριβώς θα διάβαζα, αριθμό υπερβολικό όπως αναλογίζομαι τώρα, η ψευδαίσθηση όμως του πολλού χρόνου μ’έφτασε ως εδώ, στον τελευταίο μήνα, κι ακόμα δε διάβασα τίποτα. Παρόλα αυτά πάλι φέτος διάβασα λίγο παραπάνω απ’άλλες χρονιές – 3 λογοτεχνικά βιβλία το καλοκαίρι και λίγα νωρίτερα. Περισσότερα για το τι πρόκειται να διαβάσω στα ανάλογα θέματα αργότερα.

Μετά τη
μεγάλη αποτυχία
των προηγούμενων φυτών, που προκλήθηκε από σημαντικά δικά μου λάθη παρά από δικο τους πρόβλημα – αυτό θα πρέπει να το υπενθυμίζω συχνά στον εαυτό μου, γιατί ακόμα και που ήξερα πως τα είδη ήταν σπάνια κι έπρεπε να τα προσέχω παραπάνω τα σκότωσα, δηλαδή από την υπερβολική φροντίδα δηλαδή σκοτώθηκαν -, δεν πτοήθηκα κι έκανα ακόμα μια παραγγελία φυτών, αλλά και ζώων (ασπονδύλων). Τώρα έχουμε 5 είδη σπόρων κι ένα είδος ασπονδύλου.

Οι σπόροι προέρχονται από μια πολύ καλή γερμανική σελίδα, που θα βρείτε
εδώ.
Είπαμε, οι Γερμανοί κάνουν πάντα καλά τη δουλειά τους. Τα φυτά είναι φυσικά εξωτικά και σπάνια είδη κυρίως, τρία εκ των οποίων κατάγονται από τη Νότια Αφρική. Η συγκεκριμένη σελίδα έχει ιδιαίτερη σύνδεση με τη Νότια Αφρική με δεκάδες σπόρων από εκεί.

Τα δύο φυτά είνια όμοια μ’αυτά που είχα παραγγείλει και
την προηγούμενη φορά:
Το πρώτο είναι η κινέζικη
εφέδρα
(Ephedra sinica), θαμνώδες γυμνόσπερμο γνητόφυτο που παράγει τη διεγερτική ουσία εφεδρίνη, και το δευτερο είναι το επίσης γνητόφυτο κι εξωτικό της Νότιας Αφρικής βελβίτσχια (Welwitschia mirabilis), ένα περίεργο κοντό φυτο με δύο μακρόστενα ταινιοειδή φύλλα που διατηρεί για όλη του τη ζωή και ζει στις ερήμους της Ναμίμπιας και της ξηρές σαβάνες της Αγκόλας. Αναλυτικότερες αναφορές για τα δυο παραπάνω είδη καθώς και για τη συνομοταξία των γνητοφύτων έχω στον παραπάνω σύνδεσμο.

Τα άλλα δύο είναι επίσης νοτιοαφρικανικά είδη. Το πρώτο είναι η χούντια του Γκόρντον (Hoodia gordoni), ένα σταπελιοειδές παχύφυτο των ξηρών περιοχών, που είχε χρησιμοποιηθεί απ’τους Βουσμάνους ως καταπιεστικό της όρεξης για τα μεγάλα κυνηγετικά ταξίδια τους. Ανήκει στην οικογένεια των αποκυνιδών με γνωστότερο μέλος την πικροδάφνη, αλλά και με πολλά άλλα είδη. Σ’αυτήν λοιπόν την οικογένεια ανήκει κι ο κλάδος των σταπελιοειδών, με άφυλλους ακανθώδεις παχυφυτικούς θάμνους της Νότιας Αφρικής με άνθη που μυρίζουν σαν πτώμα στα περισσότερα είδη συμπεριλαμβανομένου κι αυτού για να προσελκύσουν μύγες για την επικονίαση. Παρόλο που είχε χρησιμοποιηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων απ’τους Βουσμάνους ως καταπιεστικό της όρεξης, η επιστημονική έρευνα έως τώρα δε βρήκε κάποια αποτελεσματικότητα, κάτι που μου φαίνεται παράξενο κι αμφιβάλλω πολύ γι’αυτό, επειδή τα περισσότερα, να μην πω όλα, τα βότανα που χρησιμοποιήθηκαν από πρωτόγονους λαούς έχουν αποδεδειγμένη δράση. Σήμερα χρησιμοποιείται σε σκευάσματα αδυνατίσματος.
Το άλλο είδος είναι ψηλός θάμνος ή ας πούμε μικρό δέντρο του είδους (Coosonia paniculata) κουσόνια η βοτρυώδης ή ορεινή κουσόνια. Διάλεξα το συγκεκριμένο είδος κουσόνιας από τα υπόλοιπα γιατί δεν ψηλώνει πάρα πολύ (στο έδαφος 5 μέτρα το πολύ), έχει αρκετά χοντρά κλαδιά και ρίζες, κι αντέχει αρκετά στο κρύο, αφού φυσικό του περιβάλλον στη Ν.Α. είναι τα βουνά συνήθως. Οι κουσόνιες είναι θάμνοι ή δέντρα γνωστά αλλιώς και με το όνομα λαχανόδεντρα, λόγω των μεγάλων γαλαζοπράσινων φύλλων τους που είναι πυκνά στις άκρες των κλαδιών. Έχουν μεγάλα παλαμοειδή φύλλα με μακρύ μίσχο, άνθη σε σύνθετες ταξιανθίες και καρπούς σαρκώδεις σαν σταφύλια. Ανήκουν στην οικογένεια των αραλλιιδών, με γνωστότερο μέλος της τον
κισσό,
αλλά και τις τροπικές αράλιες. Αναλυτικότερα για τα παραπάνω είδη θ’αναφέρω σε ανάλογα άρθρα αφού έχουν έρθει και φυτρώσει οι σπόροι.

Τέλος το άλλο είδος που πήρα είναι κάκτος. Είναι ο ψηλός στηλοειδής κάκτος του Αγίου Πέτρου απ’το Περού (Trichocerus/Echinopsis (παλαιότερο μαζί με νεότερο όνομα γένους) pachanoi), είδος αρκετά γρήγορης ανάπτυξης για κάκτο (μπορεί να βάλει έως και 30-50 εκ. το χρόνο), ψηλό, με διακλαδώσεις, μαλακά αγκαθάκια, μεγάλα, μοσχομυριστά άνθη αν μεγαλώσει πολύ, και τρομερή ανθεκτικότητα. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με μοσχεύματα. Περιέχει την
παραισθησιογόνο ουσία
μεσκαλίνη. Προσπαθούσαμε με τον πατέρα μου να τον βρούμε από διάφορες σελίδες που πουλούσαν μοσχεύματα, αλλά δεν υποστήριζαν Paypal, το πλέον ασφαλέστερο μέσο που χρησιμοποιούμε για τις παραγγελίες μας. Αυτό είναι το μόνο είδος που ήρθε ως τώρα, επειδή καλλιεργείται στην Κύπρο. Τα υπόλοιπα αναμένονται νά’ρθουν από τη Ν.Α σύντομα. Ήδη έχω φυτέψει μερικούς σπόρους σε γλαστράκι με αμμώδες έδαφος, ενώ τους υπόλοιπους θα τους βάλω το φθινόπωρο. Αναλυτικότερα σε ανάλογο μελλοντικό άρθρο.

Και το ζώο είναι το γνωστό καρκινοειδές τρίωψ (γένους Triops), πανάρχαιο γένος με μέλη ήδη από 300 εκάτ. χρόνια πριν και με το πρώτο σημερινό είδος, τον καρκινοειδή τρίοπα Triops cancriformis) πριν 250 εκάτ. χρόνια πριν. Το γένος αυτό ανήκει στη μικρή και παλιά ομοταξία των νοτόστρακων, μαζί με το συγγενικό γένος λεπίδουρος (Lepidurus) και το εξειδικευμένο για υπεραλμυρά νερά γένος αρτέμια (Artemia). Περιλαμβάνιε περιπου 11 είδη εξαπλωμένα σε σχεδόν όλνον τον κόσμο, όλα με τελικό μήκκος λίγων εκατοστών (τα μεγαλύτερα νοτόστρακα), προσαρμοσμένα να ζουν σε προσωρινές λιμνούλες που ξεραίνονται γρήγορα. Μερικές προσαρμογές είναι η ταχύτατη ανάπτυξη, η παμφάγος τους διατροφή, και η ικανότητα των αβγών ν’αντέχουν την αποξήρανση. Το τελευταίο κάνει το είδος αρκετά βολικο να στέλνεται μέσω Διαδικτύου. Στην πραγματικότητα τ’αβγά μπορούν να παραμείνουν για δεκαετίες σε ξηρό περιβάλλον, περιμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή νερό χαμηλό σε άλατα και φως για να εκκολαφθούν. Μετά την εκκόλαψη για μικρο χρονικό διάστημα τα μικροσκοπικά ζώα τρέφονται με μονοκύτταρους οργανισμούς του νερού, και μετά με στερεά τροφή. Γρήγορα αρχίζουν να γίνονται εμφανή, και τοτε θα πρέπει να μεταφερθούν σε μεγαλύτερο χώρο από εκεί που βρίσκονταν πριν. Ζουν πε΄ριπου ένα μήνα. Τα πήραμε από μια
αμερικανιή σελίδα
που πουλάει επίσης παρομοια μικρότερα όμως αρθρόποδα με ανθεκτικά αβγά, καθώς κι αβγά ψαριών προσαρμοσμένων για προσωρινές λίμνες, τα οποία χαρακτηρίζονται και ως μονοετή, γνωστών ως killifish. Το είδος προφανέστατα θα είναι ο αμερικανικός τρίοπας (Triops longicaudatus), αφού στην Αμρική πωλείται πολύ περισσότερο από τον T. cancriformis του Παλαιού Κόσμου.

Όλοι οι σπόροι θα φυτευθούν τον Σεπτέμβριο, κι επίσης τα αβγά θα εκκολαφθούν τότε. Το μόνο πρόβλημα με τους σπόρους που θά’χω είναι με τη βελβίτσχια. Εφόσον οι σπόροι προέρχονται από τη Ν.Α. πιθανότατα θα προέρχονται από τη φύση. Εκεί όμως τους μολύνει συχνά ένας μύκητας, ο μαύρος ασπέργιλος (Aspergilus niger), που σκοτώνει μεγάλο ποσοστο σποροφύτων. Οπότε θα χρειαστώ οπωσδήποτε ένα μυκητοκτόνο διαλυόμεο στο νερό που μάλλον θα βρω σε κάποιο ανθοπωλείο ή, πιο σίγουρα, σε κάποιο ειδικό κατάστημα. Θα το χρησιμοποιήσω μάλλον για όλους τους σπόρους, καθαρά για προληπτικούς λόγους.

Προς το παρόν περιμένω να βγει κανένας Άγιος Πέτρος.

Όπως προσέξατε, τις τελευταίες μέρες έλειπα αρκετά από το Ιστολόγιο. Ο λόγος δεν ήταν ότι δεν είχα Ίντερνετ εκεί που ήμουν, αλλ’ότι η σύνδεση ήταν τόσο αργή, ώστε να σπάει τα νεύρα μέχρι να συνδεθεί σε μια άλλη σελίδα εκτός γκουγκλ. Η δουλειά γινόταν πολύ αργά, κι αυτό που μπόρεσα να δημοσιεύσω ήταν για την
εκδρομή στην Αιανή της Κοζάνης
που είχα κάνει την Πέμπτη 21 του μηνός, πράγμα που θά’πρεπε να δημοσιευθεί την Παρασκευή ή το Σάββατο.

Ήμουν στο εξοχικό του πατέρα μου στη Γερακινή της Χαλκιδικής, ένα μικρό παραθαλάσσιο οικόπεδο μεταξύ Γερακινής και Καλυβών, περισσότερο προς τη Γερακινή και κοντά στην αρχαιοελληνική πόλη της Ολίνθου. Μη φαντάζεστε και πολλά – είναι ένα μικρό μακρόστενο οικόπεδο πολύ κοντά στη θάλασσα, δηλαδή η ακτή μπροστά του είναι, μ’ένα μικρό ξύλινο δωματιάκι που άφησε ο προκάτοχος ενωμένο τώρα με μια τσιμεντένια προέκταση και μια μακρόστενη αυλή, στην οποία δεσπόζει ένας ευκάλυπτος ως το ψηλότερο ορόσημο της περιοχής, με λίγα ακόμα δέντρα, γκαζόν, γκαζέμπο, ομπρέλα και μια αποθηκούλα στο πίσω μέρος. Είναι μέλος συγκροτήματος οικοπέδων, και σπίτια υπάρχουν και απ’τις δύο πλευρές και από πίσω. Η ακτή έχει πλάτος τουλάχιστον 15 μέτρα μέχρι τη θάλασσα. Εδώ έγκυται και το κύριο πλεονέκτημά του, ότι δηλαδή η θάλασσα είναι δίπλα χωρίς να εμποδίζει δρόμος, κι επίσης ο αέρας στην περιοχή είναι πολύ καλός – τη μέρα φυσάει συνήθως δροσερός από τη θάλασσα και το βράδυ κατεβαίνει απ’το βουνό. Ο πατέρας μου μού’λεγε πως έτσι είναι και δε ζεσταίνεσαι, αλλά δεν το πολυπίστεψα μέχρι να το διαπιστώσω ο ίδιος. Το μεγαλύτερο αρνητικό είναι τα πολλά κουνούπια. Την τελευταία νύχτα εκεί δε μπόρεσα να κοιμηθώ γιατί τέλειωσε το φιδάκι.

Έμενα με τον πατέρα μου, με τη γυναίκα του, με τον ετεροθαλή τρίχρονο αδερφό μου Σάββα, και με την
κουνέλα τους.
Ο Σάββας είναι καλό παιδάκι, πολύ καλό, ώρες ώρες ήσυχο, αλλά συνήθως πολύ ζωηρό και άγριο. Δεν έχω συναντήσει πιο ζωηρό παιδάκι απ’αυτό. Είναι επίσης αντιδραστικό – όταν του λες κάτι κάνει πάντοτε χωρίς εξαίρεση το αντίθετο. Όταν παίζει μ’άλλα παιδιά μαλώνει. Πού θα πάει όμως, θα στρώσει στα επόμενα χρόνια. Παρόλα αυτά το αγαπάμε. Το λέω μπλουπ, μπλουπάκι και ρουλουμπουλό.

Έκανα τατέσσερα πρώτα μου μπάνια εκεί. Η θάλασσα είναι κλειστός κολπίσκος και αρκετά καλή, κι επειδη είναι αβαθής θερμαίνεται πιο εύκολα. Σχεδόν «ιδιοτική» η παραλία, δεν έρχόταν κανένας άλλος. Ο ένας πήγαινε σε μια ώρα, ο άλλος ερχόταν μετά, και κάπως έτσι. Δεν υπήρχε αυτή η αποπνικτική κοσμοσυρροή των πολυσύχναστων μερών. Επίσης άρχισα να διαβάζω εένα αστυνομικό-ψυχολογικό μυθιστόρημα, Το Νησί των Καταραμένων του Ντένις Λαχέιν, Δε θα πω όμως τίποτα μέχρι να το τελειώσω.

Το μέρος στο οποίο διέμενα ήταν ιδιότυπη περίπτωση. Κοιμόμουν με τον πατέρα μου στο νέο προεκτασιακό δωμάτιο, που ακόμα δεν έχει ούτε παράθυρα, ούτε βαμμένους τοίχους, ούτε κρεβάτια, ούτε δάπεδο στρωμένο. Κοιμόμασταν σε ράντζα και τα παράθυρα έκλειναν με ψάθες. Κάτι ανάμεσα σε καλύβα, σκηνή και δωμάτιο. Καλύβα επειδή ήταν μικρό κι απλό με πρόχειρη πόρτα, σκηνή γιατί ήταν ανοιχτό και μέρη του σηκόνονταν, και δωμάτιο γιατί ήταν στερεό τσιμεντένιο με ηλεκτρικό ρεύμα. Το καλό ήταν ότι φυσούσε.

Στη Θεσσαλονίκη επέστρεψα χθες, και πραγματικά δεν έχω κάνει κάτι σημαντικό από τότε. Πήρα μόνο σήμερα κάτι μπλούζες, αλλά γενικά ούτε πήγα πουθενά ούτε έγραψα εδώ τίποτα. Ωστόσο θα πρέπει τουλάχιστον να κάνω 10 καλές δημοσιεύσεις, ώστε να προλάβω να εκθέσω όσα προσχέδδια έχω στο μυαλό μου, γιατί μετά θέλω να διαβάσω.

Το διάβασμα αυτό θα γίνει οργανωμένα, και κυρίως θα διαβάζω βιβλία που έχουν να κάνουν με ψυχολογία, εξέλιξη κι εναλλακτικές καταστάσεις συνειδήσεως. Τα αποστάγματα θα αναρτώνται εδώ. Σκοπεύω να ξεκινήσω τη διαδικασία στη δεύτερη εβδομάδα του Ιουλίου και να την τελειώσω κάπου στη δεύτερη του Σεπτεμβρίου ή λίγο πιο μετά. Ακόμα δεν οργάνωσα τα βιβλία που θα διαβάσω και με ποια σειρά, αλλ’αυτό δεν είναι και πολύ δύσκολο να γίνει. Τώρα δε διαβάζω ούτε για σχολείο ούτε για τίποτα άλλο. Διαβάζω καθαρά για τον εαυτό μου, για τον εμπλουτισμό του μυαλού μου.

Χθες ήρθε το χαρμόσυνο νέο των βαθμών. Στις τελικές εξετάσεις έβγαλα 19.892 μόρια! Το σύστημα όμως δε θα μετρήσει για μένα έτσι, αλλά θα πρέπει να συμψηφιστεί με το γενικό των δύο τετραμήνων, ώστε να βγει ο βαθμός του απολυτηρίου. Τα άτομα με αναπηρία έχουν τη δυνα΄τότητα να γράψουν ενδοσχολικές αντί για Πανελλαδικές, και το 5% των καλύτερών τους να περάσει στη σχολή που θα επιλέξει. Εγώ, όπως φαίνεται, περνάω και στις δύο σχολές που μ’ενδιαφέρουν περισσότερο, δηλαδή είτε στο παιδαγωγικό είτε στο ψυχολογικό.

Για μια βδομάδα μένω εδώ. Έπειτα θα φύγω στο χωριό μάλλον για λίγο, και μετά στις 11 του Ιουλίου έχω κατασκήνωση μέχρι τις 21.

Επειδή ίσως τώρα στο χωριό μου που θα πάω δε θα έχω διαδικτυακή σύνδεση, δε θα μπορώ να ασχοληθώ με το Ιστολόγιο. Τη Δευτέρα όμως μετά το Πάσχα που θα γυρίσω, τα πράγματα θα επανέλθουν. Ο λόγος για τη μη σύνδεση στο χωριό ειναι ότι μάλλον έχασα το στικάκι με την κάρτα για το Ίντερνετ, και αν μέχρι αύριο δεν τη βρω, θα πάω αναγκαστικά χωρίς αυτήν.
Δεν πειράζει, έχω όμως πολλά προσχεδιασμένα άρθρα, αγγλικά άρθρα να μεταφράσω κι ό,τι άλλο έρθει στο μυαλό μου. Έχω πάρει επίσης μαζί μου λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και τα σχολικά για επανάληψη. Η προετοιμασία μου θα πρέπει οπωσδήποτε ν’αρχίσει από τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έχω ορίσει έως τη Δευτέρα να μη διαβάσω τίποτα, μετά όμως ν’αρχίσω.

Την πρώτα εβδομάδα των διακοπών θα είμαι στο χωριό όπως είπα, με τουσς φίλους μου, αλλά και με τα μικρά μου ξαδερφάκια κι άλλα παιδάκια, και φυσικά τα κουνέλια, εκ των οποίων ένα μικρό μάλλον θα δώσω εκεί. Η οικογένεια που θα το πάρει αγαπάει τα κουνέλια, αν απορείτε πώς γίνεται να πηγαίνω να δίνω σ’όλους κουνέλια.
Επιστρέφοντας μετά εδώ, το διάβασμα θα συνεχίσει κανονικά.

Αυτό λοιπόν είναι το απλό πρόγραμμά μου γι’αυτόν τον καιρό.

Ενημέρωση 7/4/2012: Τελικά υπάρχει ίντερνετ άρα δε θα γίνει διακοπή.

Σίγουρα οι τακτικοί και οι όχι και τόσο τακτικοί αναγνώστες μου θά’χουν παρατηρήσει μια μείωση του ρυθμού δημοσιεύσεων τις τελευταίες δύο εβδομάδες. Ο λόγος ήταν ότι ήταν η περίοδος διαγωνισμάτων στο σχολείο (ΑΝΤΊ ΝΑ μας τα ξεκινούσαν από νωρίτερα και να ήταν αραιότερα για να μην κουραζόμαστε μας τά’βαλαν όλα μαζεμέν στο τέλος της χρονιάς, σαν εξετάσεις), και συχνά είχαμε ένα διαγώνισμα τη μέρα, με συνέπεια περισσότερο να διαβάζω παρά να χρησιμοποιώ τον υπολογιστή.
Ωστόσο η δραστηριότητα στο Ιστολόγιο δεν είχε παύσει εντελώς. Πήγαινα να βλέπω και ν’απαντώ στα νέα σχόλια, έκανα μικροδιορθώσεις και ενημερώσεις σε παλαιότερα άρθρα και την απαραίτητη δουλειά, να ψάχνω δηλαδή κάθε μέρα στις λέξεις-κλειδιά των χρηστών για κάπως παράξενες ή πραγματικά ανώμαλες αναζητήσεις, τις οποίες, μόλις βρίσκω, τις καταγράφω σ’ένα προσχεδιακό άρθρο, κι όταν γίνονται πολλές, τις δημοσιεύω. Μπορείτε να πάτε στην κατηγορία «λέξεις-κλειδιά» του Ιστολογίου για να δείτε τι πράγματα μπορούν να ψάξουν κάποιοι άνθρωποι. Το ότι τα ψάχνουν όμως και τυχαίνει να τους βγαίνει το ιστολόγιό μου δε σημαίνει ότι εδώ έχω γράψει για όλα αυτά. Μπορεί απλά να έτυχε δύο τέτοιες λέξεις να βρίσκονταν κάπου στ’άρθρα μου και η μηχανή αναζήτησης να τους το εμφάνισε γι’αυτό.

Τώρα έχω μπροστά μου δυο εβδομάδες χωρίς καμία δουλειά ή υποχρέωση, επομένως θ’αφιερώσω το χρόνο μου σε κάτι που θέλω. Για την αλήθεια από προχθές την Πέμπτη ήμουν ελεύθερος, αλλά μάλλον από οκνηρία και έλλειψη συγκέντρωσης για να κάνω ένα καλό θέμα σέρφαρα στο Διαδίκτυο χωρίς ν’αποκομίσω κάτι σπουδαίο.
Αντιθέτως χθες έψαχνα για πιο ενδιαφέροντα θέματα: για τη συνείδηση, τι είναι, ορισμούς διαφόρων φιλοσόφων και επιστημόνων, για το αν άλλοι ζωντανοί οργανισμοί την έχουν, καθώς και για εξελικτική ψυχολογία και για το νεοφλοιό του εγκεφάλου.
Το συμπέρασμά μου απ’όσα διάβασα είναι ότι ακόμα δεν έχει οριστεί επαρκώς η έννοια της συνειδήσεως, με τον ορισμό να εξαρτάται από τις απόψεις και την οπτική γωνία του κάθε συγγραφέα. Για το αν άλλοι οργανισμοί έχουν συνείδηση θα το αναπτύξω σ’άλλη δημοσίευση.
Ο μόνος πρακτικός κι άμεσα χρήσιμος ορισμός είναι ο ιατρικός, δηλαδή το επίπεδο ενός ατόμου επαφής με το περιβάλλον, χρήσιμος για διαγνώσεις ή για την εκτίμηση της νοητικής κατάστασης ενός ασθενούς.

Θέλω λοιπόν τις επόμενες μέρες να τις περάσω εποικοδομητικά, χωρίς να τεμπελιάζω. Σκοπεύω, εκτός του ότι θα γράφω πολλά θέματα εδώ, να διαβάσω 2-3 λογοτεχνικά βιβλία, αλλά και ν’αφήσω λίγες μέρες για επανάληψη των σχολικών μαθημάτων. Το οικογενειακό πρόγραμμα λέει ότι την πρώτη εβδομάδα θα μείνω εδώ στη Θεσσαλονίκη, μετά προς την Πρωτοχρονιά θα πάω στο χωριό μου, στους Πύργους της Κοζάνης, όπου θα μείνω για 6 μέρες περίπου.

Γιά να δούμε τώρ ακατά πόσο θα τηρήσω αυτήν την υπόσχεση στον εαυτό μου.

Σε
ένα παλαιότερο θέμα,
κάτω στα σχόλια έκανα λόγο για τη δυσκολία εύρεσης εξωτικών φυτών απλά ψάχνοντας. Ο αναγνώστης του ιστολογίου μου πρότεινε το Διαδίκτυο, αλλά κι αυτό σκέφτηκα ότι θά’ταν δύσκολο, αφού δε μπορώ να πληρώσω, ούτε θα υπήρχε κάποιος διατεθημένος ν’ασχοληθεί.
Πρόσφατα όμως ο πληροφορικός μου έψαχνε σε διάφορες σελίδες για εξωτικές ποικιλίες μπανανιάς να φυτέψει, κι έτσι με την ευκαιρία του ζήτησα κι εγώ να ψάξει μερικά φυτά για μένα. Τελικά μάλλον θα πάρω σπόρους από τρία: από εφέδρα (Ephedra sinica), που ήταν και το θέμα του παραπάνω διαλόγου πώς θα την έβρισκα, από κινέζικη σεκόγια ή μετασεκόγια (Metasequoia glyptostroboides), ένα φυλλοβόλο αρχαίο κωνοφόρο ύψους 20-40 μ. συγγενικό με τις αμερικανικές σεκόγιες, και ένα από τα πιο ποθητά και έως τώρα νομιζόμενα ακατόρθωτο να βρω φυτά, τη βελβίτσχια (Welwitschia mirabilis). Οι βελβίτσχιες είναι πολύ περίεργα γυμνόσπερμα φυτά από την έρημο Ναμίμπ της Ναμίμπιας και της Αγκόλας της ν. Αφρικής, αποτελούμενα από έναν κοντό κορμό και μόνο δύο φύλλα αναπτυσσόμενα καθ’όλη τη διάρκεια της ζωής τους. Τα αρσενικά και τα θηλυκά φυτά είναι ξεχωριστά, και παράγουν διαφορετικού είδους κώνους. Τα φυτά αυτά πολλαπλασιάζονται μόνο με σπόρο, κι αν και θεωρούταν έως αρκετά πρόσφατα πανδύσκολα στην διατήρηση και πέρνονταν υπερβολικά μέτρα για τη «σωστή» καλλιέργειά τους, αποδείχθηκε ότι δεν είναι και τόσο δύσκολα. Οι βελβίτσχιες, οι εφέδρες κι ένα άλλο γένος φυτών, το γνήτο, ανήκουν στη συνομοταξία ή διαίρεση των γνητόφυτων στα γυμνόσπερμα (μη ανθοφόρα σπερματόφυτα). Οι υπόλοιπες είναι τα πολύ γνωστά μας κωνοφόρα, τα γινκγόφυτά
(γίνκγο)
και τα κυκαδόφυτα.
Από κυκάδες θά’παιρνα το πιο κοινό ειδος, τον Cycas revoluta, αλλά τελικά δεν ξέρω αν έγινε η παραγγελία αυτή. Αν δεν έγινε, θα πάρω ένα έτοιμο λίγο μεγαλωμένο φυτό από κάποιο φυτώριο, μιας και ο κύκας έχει υπερβολικά αργή ανάπτυξη. Το άλλο κυκαδόφυτο που έψαχνα ήταν η στανγκέρια της Νότιας Αφρικής (Stangeria eriopus), αλλά μόνο 10 σπόρι της κόστιζαν 130 ευρώ!
Το κόστος ωστόσο των σπόρων που παρήγγειλα ήταν πολύ μικρό, 6 ευρώ για το πακέτο 50 σπόρων της εφέδρας (είναι λίγο πολλοί) και 6 για το πακέτο των σπόρων της βελβίτσχιας (δεν αναφέρεται πόσοι), που γι’αυτήν νόμιζα ότι θά’ταν πολύ μεγαλύτερο. Η μετασεκόγια είναι 10 σπόροι και θα τη μοιραστώ με τον πληροφορικό.
Τελικά το Διαδίκτυο πολύ χρήσιμο εργαλείο. Από εκεί μπορείς να βρεις ό,τι θέλεις κι ό,τι ψάχνεις, ακόμα κι αν νομίζεις ότι είναι εντελώς δυσεύρετο. Οι παραγγελίες γίνονται πανεύκολα, και το κόστος σηυνήθως είναι χαμηλό, ανάλογα πάντοτε με τι αγοράζεις.

Οι σελίδες απ’όπου έγιναν οι παραγγελίες:
jungleseeds.co.uk
Μια μεγάλη βρετανική σελίδα που εμπορεύεται σπόρους κυρίως από τροπικά φυτά, με ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία στους φοίνικες, στις μπανανιές και στις μπρουγκμάνσιες. Επίσης υπάρχουν τροπικά φρούτα, ανθοφόρα, τροπικά αναρριχητικά, παράξενα φυτά, καθώς και σπόροι μονοετών λουλουδιών και λαχανικών. Η σελίδα επίσης εμπορεύεται ριζώματα απ’όσες ριζωματώδεις ποικιλίες φυτών είναι στείρες και άρα δεν παράγουν σπόρο, έτοιμα φυτά, ακόμα και τροπικές πεταλούδες. Οι μπανανιές που παρήγγειλε ο πληροφορικός και η μετασεκόγια είναι από εδώ.

b-and-t-world-seeds.com
Παγκόσμια σελίδα με τρομερή ποικιλία σπόρων (περίπου 35000 είδη φυτών). Εκεί βρήκα την εφέδρα και τη βελβίτσχια. Υπάρχει σχεδόν οποιοδήποτε γνωστό και άνγωστο φυτό μπορείτε να φανταστείτε, και με την αναζήτηση κατάφερα να βρω διάφορα φυτά που μου κίνησαν το ενδιαφέρον.

seedman.com
Μια αμερικανική σελίδα με μεγάλη ποικιλία που όμως δε στέλνει εκτός Η.Π.Α. Μόνο για να βλέπεται τα διαθέσιμα είδη.

Πέρα από τους σπόρους, τώρα το σαββατοκύριακο που ήμουν στο χωριό μου (Πύργοι Κοζάνης) έκοψα λίγο ρίζωμα από μεγάλο ή τελμάτειο πολυκόμπι (Equisetum telmateia), το ψηλότερο είδος πολυκομπιού στο βόρειο ημισφαίριο, έως και 2 μ. Τα πολυκόμπια ή ιππουρίδες είναι φυτά συγγενικά με τις φτέρες, αν και πολύ διαφορετικά στην εμφάνιση, με ιστορία κοντά στα 370000000 χρόνια. Πέρυσι είχα κόψει το πολύ κοινότερο και ανθεκτικότερο πολυκόμπι των αγρών (E. arvense), αλλά από καθαρά δικό μου λάθος καταστράφηκε. Το E. telmateia πάντως είναι μεγαλύτερο, εντυπωσιακότερα και δυσευρετότερο από το E. arvense, και γι’αυτό το προτιμώ. Περιμένω λιπόν να εμφανιστούν σημεία ανάπτυξης.

Την άνοιξη λοιπόν η συλλογή μου αναμένεται να αυξβηθεί με κάποιο επιπλέον εξωτικά είδη.

Ενημέρωση 19/11/2011:
Το πολυκόμπι τελικά σάπισε. Τα πακέτα των σπόρων έχουν έρθει. Έχω 50 σπόρους εφέδρας, 5 βελβίτσχιας και 3 μετασεκόγιας. Σήμερα έκανα μερικές ακόμα παραγγελίες: δύο κυκαδόφυτα (Cycas revoluta και Dioon edule), αραουκάρια της Χιλής (Araucaria araucana), στέβια (φυτό που παράγει ζάχαρη Stevia rebaudiana), σπόρους γίνκγο (Ginkgo biloba) για να φυτέψω κατά μήκος του ποταμιού στο χωριό μου (Πύργοι Κοζάνης), τσάι (Camellia sinensis) και σπόρια της σκληρής δενδρώδους φτέρης της Αυστραλίας (Cyathea australis). Το τελευταίο γίνεται πειραματικά, μιας και θά’ναι η πρώτη μου φορά με σπόρια. Για να γλιτώσω χρόνο ανάπτυξης την άνοιξη, θα ξεκινήσω τα περισσότερα φυτά αυτήν την εποχή μέσα με τεχνητό φως και ζέστη.
Ενημέρωση 3/12/2011:
τα φύτεψα
σχεδόν όλα και τώρα περιμένω.

Αυτόν τονκαιρό ο ελεύθερος χρόνος είναι πάρα πολύς, γι’αυτό άλλωστε ενημερώνω και τόσο συχνά το Ιστολόγιο. Τις τελευταίες μέρες της προηγούμενης εβδομάδας είχαμε κατάληψη, αλλά και πρωτύτερα ακόμα τα μαθήματα δεν είχαν αρχίσει κανονικά, και οι ώρες που κάναμε ήταν λιγότερες. Αύριο πιθανότατα το σχολείο θα λειτουργήσει κανονικά, αλλά υπάρχει μικρή πιθανότητα συνέχισης της κατάληψης.
Τα αιτήματα είναι δήθεν η έλλειψη καθηγητών και η απαράδεκτη καθυστέρηση της εκτύπωσης των βιβλίων φέτος. Στην πραγματικότητα όμως ίσως έγινε για να χάσουμε μάθημα. Αυτά τα προβλήματα είναι πολύ μεγάλα για να λυθούν με μια κατάληψη. Οι περισσότεροι μαθητές της τρίτης λυκείου πηγαίνουν φροντιστήρια για να επιτύχουν στις πανελλαδικές δίνοντας μεγαλύτερη βάση σ’εκείνα τα μαθήματα παρά στο σχολείο, άρα ίσως δεν τους νοιάζει τόσο ή και ίσως τους βολεύει το σχολείο να μείνει για λίγο κλειστό για να μη χρειάζεται να διαβάζουν και για εκείνα τα μαθήματα ψοδεύοντας παραπάνω χρόνο. Για μένα όμως που δεν πάω σε φροντιστήριο αυτό δε με συμφέρει. Άλλωστε ως άτομο με αναπηρία δεν υποχρεούμαι να γράψω πανελλήνιες.

Στον πολύ χρόνο λοιπόν που έχω στη διάθεσή μου αυτό το διάστημα ανέβασα πολλά άρθρα, αν και σκοπός μου ήταν να βάλω ακόμα περισσότερα. Ο κύριος λόγος που δεν έβαζα ήταν επειδή, δεν ξέρω γιατί, αλλά μερικές φορές που σχεδιάζω κάποιο πραγματικά καλό άρθρο τεμπελιάζω και το αναβάλω.
Επίσης αυτές τις μέρες είχα ιδιαίτερη δραστηριότητα στην ελληνική πύλη για τα ερπετά, στο
Reptiles Greece.
Η σελίδα αυτή είνα η μεγαλύτερη και καλύτερη στο ελληνικό διαδίκτυο για το χόμπι των ερπετών. Έχει ένα φόρουμ συζήτησης, όπου οι ερπετόφιλοι «συναντιούνται» και συζητάνε για διάφορα θέματα. Τα μέλη του πλησιάζουν τα 800, ανάμεσά τους κι εγώ που μπορείτε να με βρείτε ως «Captainhook».
Όπως έχω προαναφέρει, έχω
μεγάλο ενδιαφέρον για τα ερπετά,
κι αυτό ξεκινάει από πολύ παλιά. Ένας από τους στόχους μου είναι ν’αποκτήσω τελικά ένα ερπετό, και ίσως αργότερα, να κάνω και μια συλλογή. Υποτίθεται ότι κανονίζαμε να τό’παιρνα τον περασμένο χειμώνα, αλλά την ίδια εποχή απέκτησα απροσδόκητα
ένα κουνέλι,
κι εκείνο το διάστημα είπα να το αναβάλω για να επικεντρωθώ στη φροντίδα του κουνελιού. Ένας ακόμα λόγος ήταν επειδή ως γνωστόν η μάνα μου δεν πολυσυμπαθεί τα ζώα – ήδη είχαμε εντάσεις και προβλήματα με το κουνέλι -, δε θά’θελε σε καμία περίπτωση να πάρω κάτι άλλο.
Το κουνέλι σε σύντομο χρόνο το αγάπησα πολύ, έγινε η Λίμπο μου, από τότε έχει μεγαλώσει λίγο και αναπαραχθεί τρεις φορές, κι έχει εξημερωθεί εντελώς. Τώρα έχω πλήρως ενσωματώσει τη φροντίδα της Λίμπο στις καθημερινές μου δραστηριότητες και δε μου φαίνεται ως κάτι επιπλέον. Άρα πιστεύω ότι σύντομα (όταν λέω σύντομα, μπορεί να είναι και λίγοι μήνες) να έχω στην κατοχή μου ένα ερπετό.

Από το περασμένο φθινόπωρο είχα παραγγείλει απ’το πατέρα μου να φτιάξει ένα τερράριο (το κλουβί για τα ερπετά), ως προετοιμασία για ένα ζευγάρι λοφιοφόρων γκέκο ή crested gecko (Rhacodactylus ciliatus) που θά’παιρνα. Το τερράριο όμως έγινε βιαστικά και θέλει ακόμα δουλειά για να γίνει κατάλληλο γι’αυτές τις σαύρες. Άρα το μόνο που έχω τώρα είναι ένα κκακοσχεδιασμένο τερράριο και ανοργάνωτες σκέψεις για το πώς θα το φτιάξω και τι θα βάλω μέσα.
Από τότε έχω κατασταλάξει σ’αυτό το είδος για διάφορους λόγους: Πρώτον γιατί είναι μικρά, κι έχουν λίγες απαιτήσεις, δεύτερον γιατί τρώνε κι ακίνητη τροφή (θα μπορούσα νά’χω κι εντομοφάγα, αλλά ήδη η μάνα μου έχει πρόβλημα με τα ερπετά, πόσο μάλλον με την εκτροφή εντόμων!), και τρίτον γιατί μπορώ εύκολα να στεγάσω πάνω από ένα και να κάνω αναπαραγωγή.
Πριν όμως πάρω τα ερπετά θα πρέπει:

  • Να βρω χρόνο για να κανονίσω το περιβάλλον τους και τα υπόλοιπα θέματά τους,
    να πείσω τον πατέρα μου να τροποποιήσουμε το ήδη υπάρχον τερράριο,
    να βρω υλικά, κλαδιά κ.ά. να τα καθαρίσω και να τα βάλω μέσα,
    να παραγγείλουμε τη θερμαντική πλάκα, την τροφή, και τέλος, τα ίδια τα ερπετά,
    και πριν απ’όλα αυτά, να υπενθυμίσω τη μάνα μου γι’αυτό που θά’κανα αν δεν είχα κουνέλι, κι ότι θα το κάνω έτσι κι αλλιώς.
  • Προς το παρόν στο φόρουμ προσπαθώ να λύσω διάφορες απορίες σχετικά μ’αυτό το είδος και για τη διατήρηση των ερπετών γενικότερα (μπορεί νά’χω διαβάσει πολλά, αλλά πάντοτε η θεωρία απέχει πολύ απ’την πράξη), κάνω και διαβάζω δημοσκοπήσεις για νά’χω μια γενική εικόνα του φόρουμ και να δω πού βρίσκομαι εγώ και πού οι άλλοι πάνω-κάτω, και προσπαθώ να βοηθάω άλλα μέλη μ’όσες θεωρητικές γνώσεις έχω.
    Ενημέρωση 28/9/2011: Βρήκα κάποιο μέλος του οποίου τα crested gecko γέννησαν αβγά και μάλλον θά’χω ένα μικρό σε τρεις μήνες.

    Όπως έχω πει,
    θα γίνει μια διεθνής συνάντηση σαν κατασκήνωση ατόμων με προβλήματα όρασης από πολλές ευρωπαϊκές χώρες στην Ιταλία με θέμα τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Πέρυσι είχε γίνει στην Αθήνα. Φέτος θα συμμετάσχω κι εγώ, κι από έλληνες θα είναι μόνο ένας ακόμα απ’την Κρήτη κι ο συνοδός. Σήμερα επέστρεψα απ’το χωριό, ετοιμάστηκα κι αύριο πρωί ταξιδεύω. Περισσότερα αφού γυρίσω.
    Ίσως κάνω και καμία δημοσίευση από εκεί, αλλά αν δεν υπάρχει ελληνική γραμματοσειρά, θ’αναγκαστώ να γράψω σε γκρίκλις.

    Από χθες το βράδυ είμαι στο χωριό μου, τους Πύργους Κοζάνης. Ήρθα μαζί με τα
    κουνέλια
    μετά από ένα λίγο μεγάλο ταξίδι – μέσο Βόλου για να δω και τα παιδάκια του θείου μου, μένω Θεσσαλονίκη. Τα παιδάκια ενθουσιάστηκαν με τα κουνελάκια και τα έπαιζαν σε σημείο να τα ζαλίσουν. Ευτυχώς αυτό κράτησε για λίγο και τώρα έχουν την ηρεμία και την ασφάλειά τους. Συμπέρασμα: μην αφήνετε μικρά παιδάκια για πολύ χρόνο μαζί με ζωάκια γιατί τα ζωάκια κινδυνεύουν.
    Σήμερα επίσης ήταν μέρα με ταξίδι, αφού έφυγα στη Νάουσα για μια βαύτιση. Παρεμπιπτόντως σήμερα στη Νάουσα γίνονταν διάφορες εκδηλώσεις, όπως η πολυαναμενόμενη επίσκεψη του
    Μίκη Θεοδωράκι
    – όταν είχε πάει παλαιότερα, μια ομάδα ακροδεξιών τον υποδέχτηκε όχι και τόσο φιλικά. Με πέτρες~ – και η πανελήνια συγκέντρωση των πολιτικών προσφύγων που γίνεται κάθε χρόνο στον Άγιο Νικόλαο.

    Η σύνδεση στο Διαδίκτυο από εδώ είναι τηλεφωνική, επομένως πολύ αργή. Αυτό σημαίνει ότι δε θα μπορώ τόσο εύκολα ν’ανεβάζω πολλά θέματα στο ιστολόγιο, ούτε και πολλές εικονες κι άλλα αρχεία. Επίσης δε μπορώ να μένω και πολύ ώρα συνδεδεμένος, επειδή το τηλέφωνο χρεώνει. Για ένα διάστημα πέρσι το καλοκαίρι το πρόβλημα αυτό είχε λυθεί αγοράζοντας κάρτα κινητού για σύνδεση, αλλά κι αυτό δε συμφέρει και πολύ. Τα χρήματα εξαντούνται γρήγορα και χρειάζεται πάλι ανανέωση. Δεν ξέρω όμως, μπορεί ν’αγοράσω αργότερα το καλοκαίρι. Αναμένετε λοιπόν λιγότερες δημοσιεύσεις, θα προσπαθώ 1 τη μέρα, μπορεί ο ρυθμός αυτός όμως λίγο να μεταβάλλεται.
    Αντί λοιπόν να περνάω τόσο χρόνο στο
    Διαδίκτυο, έχω αποφασίσει, τελικά, να διαβάσω μερικά λογοτεχνικά βιβλία. Αυτό το είχα αποφασίσει κάπως από την αρχή του καλοκαιριού, αλλά μετά άλλαξα γνώμη και ασχολήθηκα με την ανάπτυξη του ιστολογίου, ενώ μετέθεσα το διάβασμα για όταν έρθω εδώ. Έχω επίσης τώρα περισσότερο χρόνο να ετοιμάσω κιάρθρα που αφορούν σκέψεις μου.
    Εκτός απ’το διάβασμα, έχω να κάνω και κάποιες συλλεκτικές δουλειές. Έχω να πάρω μερικά φυτά για τη συλλογή μου. Στο μυαλό μου έχω το μελισσόχορτο (Melissa officinalis), ένα φαρμακευτικό, το αρχαίο και μοναδικό πολυκόμπι (equisetum telmatea, λιγότερο προτιμώ Equisetum arvens), αν και μπορεί αυτό να το πάρω στο τέλος του καλοκαιριού, και μπραγκμάνσια (Bragmansia), φυτό συγγενικό της
    δατούρας.
    Ήδη έχω μαζέψει σπόρους παπαρούνας, την οποία θα εντάξω στα συνήθη μονοετή που καλλιεργώ.

    Από εδώ θα φύγω στις 8 Ιουλίου, γιατί την επόμενη μέρα φεύγω για Ιταλία για ένα πρόγραμμα σχετικά με πληροφορική και νέες τεχνολογίες που γίνεται εκεί. Επιστρέφω 16. Μετά το πρόγραμμα δεν είναι ακόμα σαφές.
    Αυτά έχω να πω.