Category: ανέκδοτα & αστεία


Κυκλοφορεί στο Facebook και αξίζει να το κοινοποιήσετε, μόνο και μόνο για τα υστερικά γυναικεία σχόλια που μαζεύονται από κάτω. Γιατί οι γυναίκες γίνονται έξω φρενών όταν γίνεται πλάκα εις βάρος τους, ενώ οι περισσότερι άντρες την προσπερνούν ή κάνουν ένα χλιαρό σχόλιο το πολύ αν δεν τους αρέσει, δεν ξέρω. Ίσως γιατί θυμώνουν πολύ, ενώ η μπίρα όχι. Αυτό που κάνει το δημοσίευμα είναι μια ανάλυση οφέλους-κόστους, την πιο λογική μέθοδο ζυγίσματος δύο καταστάσεων, και καταλήγει στο προφανές συμπέρασμα.

-Η μπύρα είναι πάντα υγρή. Η γυναίκα όχι… 1 πόντος για τη μπύρα
-Η μπύρα είναι χάλια όταν είναι ζεστή… 1 πόντος για τη γυναίκα
-Μια κρύα μπύρα σε ευχαριστεί… 1 πόντος για τη μπύρα
-Για τη μπύρα πληρώνεις φόρο.. 1 πόντος για τη γυναίκα
-Αν πιεις δεύτερη μπύρα, η πρώτη δεν θα θυμώσει. 1 πόντος για τη μπύρα
-Για τη μπύρα είσαι σίγουρος πως είσαι ο πρώτος που την ανοίγει. 1 πόντος για τη μπύρα
-Αν ταρακουνήσεις την μπύρα μετά από λίγο θα καλμάρει μόνη της. 1 πόντος για τη μπύρα
-Η μπύρα ξέρεις ακριβώς πόσο κοστίζει. 1 πόντος για τη μπύρα
-Η μπύρα δεν έχει μαμά. 1 πόντος για τη μπύρα
-Η μπύρα δεν θα σου ζητήσει να την αγκαλιάσεις όταν τελειώσει. 1 πόντος για τη μπύρα
-Αν είσαι άντρας κοινοποίησε αυτό το στάτους. Αν είσαι γυναίκα και θύμωσες που το διάβασες, να ξέρεις πως η μπύρα δεν θυμώνει ποτέ……. 1 πόντος για τη μπύρα….

Το θυμήθηκα μόλις τώρα, όταν έψαχνα τον σπάγκο, ο οποίος βρισκόταν πίσω από την εργαλειοθήκη, στην μεταλλική ντουλάπα έξω στο μπαλκόνι.

Ένας γνωστός μου λοιπόν, δυσαρεστημένος από το γάμο του, όταν τον ρωτήσαμε αν φοράει τη βέρα του ποτέ, μας είπε ότι την είχε κάπου μέσα στην εργαλειοθήκη του, τυλιγμένη μαζί με κάτι βίδες και παξιμάδια σε μια χαρτοπετσέτα, και την εμφανίζει όποτε χρειάζεται. Όπως μας έλεγε, κι αυτή εργαλείο είναι.

Καλό;

Δώδεκα μικρά λογοπαίγνια

– Ευρυπίδη βγήκες χτες;
– Άσε βρε Αριστοφάνη, έμπλεξα με τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή, ήμασταν έξω και πίναμε μέχρι το πρωί…
– Πω πω ρε φίλε, είστε τραγικοί !…

– Χώρισα με την αλλήθωρη γκόμενά μου…
– Γιατί ρε;
– Την έπιασα να κοιτάζει εμένα…

– Τι περιμένεις όλη μέρα έξω από τον οφθαλμίατρο;
– Μπας και μου κάτσει καμιά στραβή.

– Ρε φίλε, αυτά τα ξύλα μοιάζουν πάρα πολύ.
– Λογικό, αφού είναι σανίδια..

– Τι κολόνια φοράς Ερμή;
– Μπος.
– Εσύ Δία;
– Μπος κι εγώ.
– Απόλλωνα εσύ;
– Κι εγώ μπος φοράω.
– Ώστε Όλυμπος…

Το κινητό αυτό έχει μικρή κάμερα και χωράει μόνο δύο τραγούδια…
Το γνωστό καμαρούλα μια σταλιά δύο mp3!

– Τρένο, αεροπλάνο, τρόλεϊ, μηχανή, αυτοκίνητο, λεωφορείο, πλοίο…
– Τι λες ρε;
– Μιλάω μεταφορικά.

– Πού πάνε όταν πεθαίνουν οι ντελιβεράδες;
– Στη γη της παραγγελίας.

– Γνώρισα έναν βιολόγο 17 χρονών.
– Πολύ μικρός δεν είναι για βιολόγος;
– Ναι, είναι μικροβιολόγος.

Άναψα ένα κεράκι στις 12 ακριβώς κι εμφανίστηκε ένα πνεύμα!
– Ποιός είσαι εσύ; Το ρωτάω.
– Δε σου λέω…
– Γιατί;
– Γιατί έτσι!
Ήταν πνεύμα αντιλογίας.

Πήγα στο σπίτι πτώμα από τη δουλειά.
Αύριο θα το ξαναπάω πίσω γιατί μυρίζει.

Είπα σήμερα να αρχίσω δίαιτα.
Πάω στην κουζίνα.
Κρέμα καραμελέ πάνω στο τραπέζι…
Ανοίγω το ψυγείο – κορμός σοκολάτας…
Ωχ…
Μπρος κορμός και πίσω κρέμα…

Ήταν λοιπόν ένας νεαρός με πολλαπλά βαριά ψυχιατρικά προβλήματα. Ζούσε σ’ένα μικρό σπιτάκι μόνος του, σπάνια επικοινωνούσε με την οικογένειά του, και όλοι όσοι ενδιαφέρονταν γι’αυτόν ανησυχούσαν για την συνεχώς επιδεινούμενη κατάστασή του. Ήταν κάτι σαν τον Σεχίδη. Μια μέρα λοιπόν, ο πατέρας του προσπάθησε να τον πλησιάσει, ώστε να συζητήσουν για την κατάστασή του και για το ενδεχόμενο να υποβληθεί σε ψυχιατρική θεραπεία. Έτσι αποφάσισε να τον επισκεφθεί. Ο γιος, γνωρίζοντας το λόγο της επίσκεψης, προετοιμάστηκε καταλλήλως οπλιζόμενος μ’ένα μαχαίρι βουτύρου, και μόλις μπήκε ο πατέρας του στο σπίτι του για να τα πουν και κάθισε στον αναπαυτικό καναπέ για να πιει τον δηλητηριασμένο καφέ που του είχε ετοιμάσει ως σχέδιο β, του επιτέθηκε σε ανύποπτο χρόνο και τον έσφαξε με τον τρόπο των τζιχαντιστών. Έπειτα τον αποκεφάλισε σιγά-σιγά μ’αυτό το μικρό μαχαίρι με τον τρόπο των δημίων των μεξικανικών καρτέλ, έγραψε με το αίμα του στον τοίχο ότι το έκανε επειδή βρισκόταν σε αυτοάμυνα, κι εξαφανίστηκε. Πριν εξαφανιστεί όμως τεμάχισε το πτώμα του πατέρα του σε εγκάρσιες φέτες, ώστε να διαφαίνεται σε κάθε μία το περίβλημα του δέρματος, το παχύ στρώμα του λίπους από τα τηγανητά, η ζώνη των μυών και των οστών και η εσωτερική κοιλότητα των σπλάχνων, σαν δηλαδή το σαλαμάκι που τον εξανάγκαζε να τρώει ο πατέρας του όταν ήταν μικρός, που δεν του άρεσε καθόλου. Από πάντοτε απ’όσο θυμάται ήθελε να κάνει κάποιον σαλαμάκι. Μετά τον έβαλε αρκετά προσεκτικά σε μια μεγάλη μαύρη σακούλα και τον άφησε κοντά στο ποτάμι. Ήταν bag daddy! Μετά από μια βδομάδα, ξαναεπισκέφθηκε τον τόπο του εγκλήματος, και είδε ότι ο πατέρας του είχε γεμίσει μύγες και σκουλήκια. Ήταν δηλαδή bug daddy!

Σας άρεσε; Δεν ήταν αμερικάνικο, αλλά εντελώς δική μου επινόηση που θα μπορούσε όμως να είναι!

υγ. Bag daddy = μπαμπάς στη σακούλα και bug daddy = μπαμπάς με έντομα.

Από:
Brainy rumors

Χριστουγεννιάτικα Ανέκδοτα
Ανέκδοτα για να αρχίσουμε να μπαίνουμε στο κλίμα των Χριστουγέννων.

Πως φαντάζονται τον Άγιο Βασίλη
Η δασκάλα ρωτάει τα παιδιά στην τάξη, πως φαντάζονται τον Άγιο Βασίλη.
Άλλα απαντούν πως τον φαντάζονται με έλκηθρο, άλλα χοντρό με άσπρη γενειάδα, άλλοι με ένα σάκο γεμάτο δώρα…ώσπου η δασκάλα ρώτησε τον Μπόμπο.
Ο Μπόμπος με βλοσυρό ύφος.
-Σαν κ*λο…
-Και πως έβγαλες αυτό το συμπέρασμα; ρωτάει η δασκάλα.
-Να τις προάλλες ρώτησα τον μπαμπά μου τι δώρο θα μου φέρει φέτος ο Άγιος Βασίλης και μου είπε…σκατά…

Ότι ο Αϊ Βασίλης είναι άντρας;
Πολλοί άνθρωποι ρωτάνε πώς στο καλό είμαστε σίγουροι ότι ο Αϊ Βασίλης είναι άντρας; Είναι απλό, μια γυναίκα, ποτέ δεν θα φορούσε, γιορτινές μέρες, κάθε χρόνο τα ίδια ρούχα.

Σαν Χριστουγεννιάτικο Δέντρο
Μια οικογένεια κάθεται στο τραπέζι για το βραδινό φαγητό. Ο γιος ρωτά τον πατέρα του.
-Μπαμπάς, πόσα είδη από γυναικεία στήθη υπάρχουν;
Ο πατέρας, έκπληκτος, απαντά:
-Γιε μου υπάρχουν τρία είδη στήθη ανάλογα με την ηλικία της γυναίκας. Στα 20 χρόνια, τα στήθη των γυναικών είναι όπως τα πεπόνια, στρογγυλά και στητά. Στα 30 και στα 40, είναι όπως τα αχλάδια, εξακολουθούν να είναι όμορφα αλλά είναι και λίγο πεσμένα. Μετά από τα 50, είναι σαν τα κρεμμύδια.
-Τα κρεμμύδια;
-Ναι, τα βλέπεις και βάζεις τα… κλάματα!
Αυτό εξαγρίωσε τη σύζυγο και την κόρη που άκουγαν. Λέει λοιπόν η κόρη στη μαμά:
-Μαμά, πόσα είδη από ανδρικά «πουλιά» υπάρχουν;
Η μητέρα, έκπληκτη, χαμογελά κοιτάζει την κόρη της και απαντά:
-Κόρη μου υπάρχουν τρία είδη «πουλιά» ανάλογα με την ηλικία του άντρα. Στα 20, το «πουλί» είναι σαν την βελανιδιά, γερό και σκληρό. Στα 30 και στα 40 του, είναι σαν την λυγαριά, εύκαμπτο αλλά αξιόπιστο. Μετά τα 50 του, είναι σαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
-Σαν χριστουγεννιάτικο δέντρο;
– Ναι, νεκρό από τη ρίζα και με τις μπάλες… διακοσμητικές.

Το αγγελάκι με το χριστουγεννιάτικο δέντρο
Όταν τέσσερις από τους νάνους του Άγιου Βασίλη αρρώστησαν, οι αντικαταστάτες τους δεν έφτιαχναν παιχνίδια αρκετά γρήγορα, κι έτσι ο Άγιος Βασίλης άρχισε να αισθάνεται την πίεση της προ-εορταστικής περιόδου.
Έπειτα, η κυρία Αγιοβασίλη είπε στον Άγιο Βασίλη πως η μητέρα της επρόκειτο να τους επισκεφτεί για τις γιορτές, πράγμα που άγχωσε τον Άγιο Βασίλη ακόμα περισσότερο. Όταν πήγε να ζεύξει τα ελάφια, βρήκε ότι τρία από αυτά ήταν έτοιμα να γεννήσουν και δύο άλλα είχαν πηδήξει το φράχτη και ήταν έξω, ένας θεός ξέρει που.
Έπειτα, όταν άρχισε να φορτώνει το έλκηθρο, μία από τις σανίδες του πατώματος ράγισε, ο σάκος με τα δώρα έπεσε χάμω, και όλα τα παιχνίδια σκορπίστηκαν.
Απηυδισμένος, ο Άγιος Βασίλης πήγε μέσα στο σπίτι για ένα ποτήρι μηλίτη κι ένα σφηνάκι ρούμι.
Όταν όμως άνοιξε το ντουλάπι ανακάλυψε ότι οι νάνοι είχαν πιεί όλο τον μηλίτη και είχαν κρύψει το ποτό. Μέσα στον εκνευρισμό του, του έπεσε το μπουκάλι του μηλίτη και έγινε χίλια κομμάτια σε όλο το πάτωμα της κουζίνας. Πήγε να πιάσει τη σκούπα, μόνο για να συνειδητοποιήσει ότι τα ποντίκια είχαν φάει όλο το άχυρο από την άκρη του σκουπόξυλου.

Μόλις τότε χτύπησε το κουδούνι, κι ένας πολύ νευριασμένος Άγιος Βασίλης τράβηξε προς την πόρτα, την άνοιξε διάπλατα, και είδε να στέκεται μπροστά του ένα αγγελάκι με ένα τεράστιο χριστουγεννιάτικο δέντρο.Το αγγελάκι είπε πολύ χαρούμενα: «Καλά Χριστούγεννα, Άγιε Βασίλη! Τι ωραία μέρα που είναι σήμερα! Έχω ένα πανέμορφο δέντρο για ‘σένα. Που να το βάλω»; Κι έτσι, ξεκίνησε το έθιμο με το αγγελάκι στην κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου.

Ακόμα πιστεύεις στον Αι Βασίλη;
Σε μια ταράτσα βρίσκεται ένας τύπος ο οποίος ήταν εκατομμυριούχος και φαλίρισε. Έχασε όλες τις επιχειρήσεις του και όλα του τα λεφτά.Εκεί λοιπόν που σκέφτεται να αυτοκτονήσει, ακούει κάτι βήματα πίσω του. Γυρνάει και βλέπει έναν τύπο με κόκκινη στολή και άσπρη γενειάδα.
– Ποιος είσαι; τον ρωτάει.
– Ο Αι Βασίλης του απαντάει. Εσύ ποιος είσαι;τον ρωτάει.
Του εξηγεί αυτός τι έχει συμβεί και ότι είναι έτοιμος να αυτοκτονήσει. Τον κοιτάει ο Αι Βασίλης και του λέει:
– Μη στεναχωριέσαι θα σε βοηθήσω εγώ.
– Μπορείς; ρωτάει ο άλλος.
– Φυσικά και μπορώ αφού είμαι ο άγιος Βασίλης… Αλλά και εσύ πρέπει να κάνεις κάτι για μένα…
– Τι πρέπει να κάνω;
– Να άλλαξαν οι καιροί, ακόμα και ο Αι Βασίλης έχει ανάγκες. Θέλω να μου κάνεις ένα τσιμπούκι του απαντάει.
Το σκέφτεται λίγο ο άλλος και λέει μέσα του… δε βαριέσαι, χαμένος για χαμένος, εκεί που είναι να αυτοκτονήσω ας του κάνω ένα τσιμπούκι μήπως αλλάξει η μοίρα μου..
– Δε μου λες; ρωτάει τον Αι Βασίλη, αν σου κάνω τσιμπούκι θα ξεχρεωθούν τα χρέη μου και θα έχω πάλι λεφτά;
– Ναι, του απαντάει ο Αι Βασίλης. Θα εκπληρωθούν οι επιθυμίες σου.
– Εντάξει, λέει αυτός και αρχίζει.
Μολις τελειώνει σηκώνεται και λέει στον Αι Βασίλη:
– Εντάξει τώρα είμαι πάλι πλούσιος;
– Τον κοιτάει αυτός και τον ρωτάει:
– Πόσο χρονών είσαι;
– 45 του απαντάει ο άλλος.
Του λέει λοιπόν ο Αι Βασίλης:
– 45 χρονών είσαι και ακόμα πιστεύεις στον Αι Βασίλη;

Τα Χριστουγεννιάτικα δώρα
Ένας δικαστής που εκδίκαζε μια υπόθεση λίγο πριν από τις διακοπές των Χριστουγέννων, βρισκόταν σε καλή διάθεση, λόγω εορτών.
-Γιατί βρίσκεσαι εδώ; ρωτάει τον κατηγορούμενο.
-Επειδή ψώνισα πολύ νωρίς τα Χριστουγεννιάτικα δώρα!
-Αυτό δεν είναι ποινικό αδίκημα, λέει έκπληκτος ο δικαστής, «πόσο πιο νωρίς ψωνίσατε κύριε;”
-Λίγο πριν ανοίξει το κατάστημα…, απαντάει ο κατηγορούμενος.

Μόνο στη φαντασία
Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς μπαίνουν μαζί, από τον 5ο όροφο του Χίλτον, ο Άγιoς Βασίλης, ένας έντιμος πολιτικός και ένας γενναιόδωρος δικηγόρος. Πατάνε το κουμπί του ασανσέρ για το ισόγειο, και βλέπουν ταυτόχρονα στο πάτωμα ένα χαρτονόμισμα των 500 ευρώ. Ποιος από τους τρεις το σήκωσε και το πήγε στη ρεσεψιόν;
Ο Άγιος Βασίλης, φυσικά. Οι άλλοι δύο δεν υπάρχουν, παρά μόνο στη φαντασία μας!

Οι Ινδιάνοι μαζεύουν ξύλα σαν τρελοί!
Υπάρχει μια φυλή Ινδιάνων που κατασκηνώνει στις μεγάλες λίμνες κοντά στα σύνορα με τον Καναδά. Την εβδομάδα των Χριστουγέννων, οι γηραιότεροι της φυλής ρώτησαν τον αρχηγό αν θα είναι κρύος ή όχι ο φετινός χειμώνας. Ο αρχηγός πήγε και ρώτησε το μάγο της φυλής, αλλά αυτός ήταν τύφλα στο μεθύσι και ήταν αδύνατον να συνεννοηθεί μαζί του. Το παίρνει λοιπόν απόφαση και πηγαίνει στην γειτονική πόλη και από τον τηλεφωνικό θάλαμο καλεί τη Μετεωρολογική Υπηρεσία και ρωτάει πώς θα είναι ο καιρός το χειμώνα.
Πολύ κρύος, του απαντά η Μετεωρολογική Υπηρεσία. Επιστρέφει λοιπόν στον καταυλισμό και διατάζει τους άντρες του να συλλέξουν όσο περισσότερα ξύλα μπορούν. Δεν έκανε όμως και τόσο κρύο, περιμένει να περάσουν 10 μέρες και ξαναπηγαίνει στην πόλη για να τηλεφωνήσει στη Μετεωρολογική Υπηρεσία.
Πάρα πολύ μεγάλο κρύο έρχεται, τον πληροφορούν από εκεί. Επιστρέφει στη φυλή του και τους λέει να μαζέψουν και το παραμικρό ξυλαράκι γιατί έρχεται πολύ βαρύς χειμώνας. Βαρύς χειμώνας όμως δεν ήρθε κι ένα μήνα μετά ξαναπηγαίνει στην πόλη για να τηλεφωνήσει. “Είστε ακόμα σίγουροι ότι έρχεται βαρυχειμωνιά” ρωτάει τη Μετεωρολογική Υπηρεσία. “Μα τι λέτε κύριε”, του απαντούν, “να φανταστείτε ότι οι Ινδιάνοι που κατασκηνώνουν στις μεγάλες λίμνες, κοντά στα σύνορα του Καναδά, μαζεύουν ξύλα σαν τρελοί!

Γιατί τι νομίζεις ότι θα πάρουν οι άλλοι
Είναι τρία φτωχά παιδάκια την ημέρα των Χριστουγέννων και κλαίνε επειδή δεν έχουν κανένα να τους φέρει δώρα.Ξαφνικά εμφανίζεται μπροστά τους ο Άγιος Βασίλης, τα βλέπει έτσι λυπημένα και τους λέει: «Χο, Χο, Χο, τι συμβαίνει αγαπητά μου παιδιά;»
Απαντάνε εκείνα με ένα στόμα μια φωνή: «Άγιε μου Βασίλη είμαστε φτωχά και δεν έχουμε κανένα να μας δώσει δώρα»
Απαντάει με χαρά «Χο, Χο, Χο, μην ανησυχείτε εγώ είμαι εδώ για σας, πείτε μου τι θέλετε;»
Αρχίζει το πρώτο: «Άγιε μου εγώ, θέλω όλα τα γλυκά του κόσμου!»
Άγιος Βασίλης: «Χο, Χο, Χο, πολύ ωραία το βάζω στην λίστα μου.»
Μετά λέει το δεύτερο: «Εγώ Άγιε μου θέλω να φέρεις την Πάμελα Άντερσον»
Τέλος λέει και το τρίτο: «Εγώ γεννήθηκα με ένα αρ**δ1 και θα ήθελα από εσένα να μου φέρεις άλλο ένα αρ**δ1»
Τότε λέει ο Άγιος: «Πολύ ωραία! Και οι τρεις το ίδιο λοιπόν.»
«Όχι» λέει το τρίτο «Εγώ σου είπα θα ήθελα ένα αρ**δ1»
και του απαντά ο Άγιος: «Γιατί τι νομίζεις ότι θα πάρουν οι άλλοι; Χο, Χο, Χο!»

Πώς να κάνετε ένα ηλίθιο να γελάσει την επομένη των Χριστουγέννων;
Πες του ένα αστείο για την παραμονή των Χριστουγέννων.

Παλιό άρθρο από το fridge.gr, το οποίο έχει πλέον κλείσει για πάντα. Το έγραψε, αν και θέλουμε να πιστεύουμε ότι απλώς το μετέφερε, ο γνωστός άγνωστος Zyklon b και είναι από εκείνα τα άρθρα του που δίνουν μια ένεση σουρεαλιστικής ζαϊκλονικής ειρωνείας σε όλο το Ψυγείο κάθε φορά που εμφανίζονται, γιατί το έγραψε εκτός της στήλης του. Οι αλλαξοκωλιές στηλών ήταν συχνό φαινόμενο. Εδώ είναι το πρωτότυπο

Trash And Treasures

06/07/2010

2 σχολια »

Γράμμα απο την Μονή

Περισσότερα άρθρα από τον-ην Zyklon B »
Γράφτηκε από: Zyklon B
Tags: notmuch, Θρησκεία, Σουρεαλισμός, Χριστιανισμός, Ψηλέ δεν την παλεύουν μία εκεί λέμε

Κατακαλόκαιρο και ντάγλα ο ήλιος να βαράει στο κεφάλι και οι σύντροφοι στην Επόμενη Στιγμή δουλεύουν πυρετωδώς άλλοτε διαβάζοντας τυχαία, ξεστρατισμένα γράμματα προς αναζήτηση της Τέχνης σε παρατημένα ταχυδρομεία σαν νέοι Jaffe και άλλοτε σκανάροντας τα ραδιοκύματα σαν τρελαμένοι μαρκονιστές σε καιρό πολέμου που όταν ο συμφάνταρος τους σηκώσει μετά απο 12ωρο στον ασύρματο για να γαμήσουν και αυτοί λίγο την βιζιτούλα στον δίπλα θάλαμο, αυτοί απλά θα κοντέψουν να ξεριζώσουν τις ρώγες της γυρίζοντας τες προσπαθώντας να πιάσουν συχνότητα!

Αυτή τη φορά, μέλος του Ξέπατου Συμβουλίου της Επόμενης Στιγμής και νυν ταχυδρόμος, μας πλησίασε με περισσή ευλάβεια και παρέδωσε στα χέρια μας ένα αρκετά σπαρταριστό γράμμα απο μια μονή, το οποίο ουσιαστικά αρνήθηκε να το λάβει ο παραλήπτης του δωρίζοντας το έτσι στην Τέχνη!

Εμείς, τον ανταμοίψαμε με λίγη σκυλοτροφή, και σας το παρουσιάζουμε :

“Αγαπητέ Αδελφέ εν Χριστώ,

Καταρχάς ζητώ την ταπεινή συγχώρεσή σου που αυτό το έτος δεν σου αποστέλλω την καθιερωμένη ευχετήρια κάρτα αλλά, αντί αυτής, μια αποστολή από τον εκτυπωτή. Παραπονέθηκα εντόνως στον πατέρα Ματθαίο δια τούτη την έλλειψη σε κάρτες αλλά με προέτρεψε να χρησιμοποιήσω τον εξοπλισμό της μονής. Στην απεγνωσμένη μου διαμαρτυρία ότι τούτα είναι μηχανήματα του ακατανόμαστου Θηρίου, αυτός απάντησε ότι είναι «ινκτζέ» ο εκτυπωτής! Όπως και να έχει αδελφέ μου, αν και δεν συμπαθώ αυτά τα Τούρκικα, αναγκάστηκα λόγω ανωτέρας βίας να υποχωρήσω.

Οφείλω να σου είπω ότι η καρδιά μου γέμισε αγαλλίαση όταν έλαβα το γράμμα σου! Ήταν πραγματικά θέλημα Κυρίου η γυναίκα σου επιτέλους να κουνήσει τα βλέφαρά της μετά από το προπέρσινο ατύχημα! Είναι ακόμα διασωληνωμένη; Κουράγιο, τέκνον μου, και ο χρόνος μαζί με την βοήθεια του Παντοδύναμου θα γιατρέψει τα εκτεταμένα εγκαύματά της. Ως πνευματικός σου, θα σε συμβούλευα εν τω μεταξύ να εκμεταλλευτείς τον εναπομείναντα χρόνο ώστε να αποτάξεις εκείνη την ψυχοφθόρο έξη, της απρεπούς συνευρέσεως με τα αγόρια του τοπικού οινοπνευματοποτείου, που ανέπτυξες κατά την απουσία της.

Θέλω να γνωρίζεις ότι συμπάσχω με τον υιό σου που δοκιμάζεται από τον Κύριο, μετά από εκείνο το ατυχές περιστατικό με την στάμνα και τον λαγό, που έκανε αναπόφευκτο τον εγκλεισμό του στο ψυχιατρικό ίδρυμα.

Με επαρκή πίστη και αφοσίωση στον Θείο Λόγο δεν θα αργήσεις να δεις ότι θα λάμψει η μεγαλειώδης παρουσία Του μέσα στον βίο σου και θα απαλύνει τις πληγές του παρελθόντος. Θέλω να γνωρίζεις ότι συμπάσχω με τον υιό σου που δοκιμάζεται από τον Κύριο, μετά από εκείνο το ατυχές περιστατικό με την στάμνα και τον λαγό, που έκανε αναπόφευκτο τον εγκλεισμό του στο ψυχιατρικό ίδρυμα. Μετέφερέ του, σε παρακαλώ, την αμέριστή μου αγάπη και παράγγειλέ του να μην λησμονήσει την λήψη της αντιψυχωτικής φαρμακευτικής αγωγής του.

Οφείλω να πω πως η θλίψη μου γιγαντώθηκε όταν έμαθα για το ατύχημά σου με το αλυσοπρίονο. Κουράγιο! Ο Θεός είναι μεγάλος και ουδέποτε εγκαταλείπει τα παιδιά του, εξαιρουμένου φυσικά του αυτόχειρα αδερφού σου, αιωνία η μνήμη του. Αν το επιθυμείς μπορώ να σου συστήσω αξιόπιστα άτομα ικανά να σε περιποιηθούν εντός της οικίας σου, να σου προσφέρουν μια χείρα βοηθείας. Μιλώντας για χείρα και χωρίς ίχνος εμπαιγμού, θα παρατηρήσεις με το πέρας του χρόνου ότι η έλλειψη του δεξιού χεριού σου θα ενδυναμώσει το ψυχικό σου σθένος σε επίπεδο που θα μπορείς να ανταπεξέλθεις ικανότερα απέναντι και σε άλλες δοκιμασίες όπως εκείνη η χρόνια ίωση που ακόμα δεν μου έχεις εξηγήσει πλήρως τι φύσεως είναι.

Κάπου εδώ ,πρέπει να κλείσω αυτή την αποστολή, μας καλούν για Εσπερινό. Αδελφέ μου, θέλω να γνωρίζεις πέραν πάσης αμφιβολίας ότι σε μνημονεύω καθημερινά στις προσευχές μου!

Ο αυτάδελφός σου,

Πατήρ Βολφράμιος

Υ.Γ. : Το προσεχές θέρος σας αναμένουμε με μεγάλη προσμονή στην μονή μας, εσένα και την αδελφή σου, δεδομένου φυσικά ότι έχει ολοκληρωθεί επιτυχώς η αλλαγή της από θήλυ σε άρρεν. Είθε το φώς του Κυρίου να σας φωτίζει!”

Αυτό είναι το πρόβλημα με τις σελίδες ανοιχτής επεξεργασίας• ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι θέλει, κι αν δεν ελεγχθούν τα γραφόμενα, θα δημοσιευθούν υποβαθμίζοντας την ποιότητα του περιεχομένου.
Η Βικιπαίδεια αντιμετωπίζει συνεχώς αυτό το πρόβλημα, αφού λειτουργεί με βάση την πλατφόρμα wiki, η οποία επιτρέπει την επεξεργασία των κειμένων απ’όλους. Ο καθένας μπορεί, είτε έχει είτε δεν έχει κάνει λογαριασμό, να συνεισφέρει, αλλά αυτό έχει σοβαρά μειονεκτήματα. Οι επεξεργασίες γίνονται στη σελίδα συζήτησης, και συνήθως ελέγχονται από περισσότερους και γίνεται προσπάθεια να βρεθούν οι πηγές αν δεν υπάρχουν, αλλά αναπόφευκτό είναι ότι κάποιο ανεπιβεβαίωτο ή αναληθές υλικό διαφεύγει της διαδικασίας και δημοσιεύεται. Όταν αυτό εντοπίζεται, τοποθετείται σήμανση στο άρθρο για τη διόρθωσή του. Πολλές φορές θα έχετε συναντήσει άρθρα με σήμανση για διόρθωση επειδή δεν έχουν επαρκείς πηγές, το περιεχόμενο δεν είναι ουδέτερο, υπάρχουν ασαφείς πληροφορίες κλπ. Γι’αυτό δε θα πρέπει να εμπιστευόμαστε τυφλά τη Βικιπαίδεια. Δυστυχώς πλέον όλοι επαφίενται στην παντογνωσία της, έχοντας ξε΄χάσει τη διαδικασία της διασταύρωσης πληροφοριών.
Για τον λόγο αυτόν οι σελίδες αυτές είναι ευάλωτες στο βανδαλισμό. Πολλοί κακόβουλοι κυκλοφορούν ανενόχλητοι στο Διαδίκτυο και φέρνουν την καταστροφή σε ιστοσελίδες, ακόμα και σ’αυτό το ταπεινό ιστολογιο, σκεφτείτε πόσο ελκυστικός είναι γι’αυτούς ένας ιστότοπος ελεύθερης πρόσβασης και επεξεργασίας. Σύμφωνα με τη σελίδα της Βικιπαίδειας για το βανδαλισμό:

βανδαλισμού είναι η αντικατάσταση του υπάρχοντος κειμένου με ανοησίες, ονόματα ή άσχετο περιεχόμενο.
Οποιαδήποτε καλή τη πίστει προσπάθεια βελτίωσης της εγκυκλοπαίδειας, ακόμα κι αν είναι προϊόν λανθασμένης σκέψης ή κακής θεώρησης δεν είναι βανδαλισμός. Ακόμα και φαινομενικά κακοπροαίρετες επεξεργασίες που δεν αποδεικνύουν εμφανώς την κακή πρόθεση, δεν θεωρούνται βανδαλισμός στην Βικιπαίδεια.

Δε θυμόμουν λοιπόν αν το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο είχε τσιντσιλά, κι έψαξα στο Ίντερνετ για να το βρω. Δεν έχει τελικά, αλλά αυτό δεν είναι το θέμα μας.Το πρώτο αποτέλεσμα, μετά τις φωτογραφίες, ήταν η Βικιπαίδεια. Και το άρθρο πλήρως κατεστραμμένο! Αρχικά νόμιζα πως μπήκα στηφ ρικιπαίδεια ή σε κάποια άλλη παρωδία της Βικιπαίδειας, αλλά ήμουν στην ίδια τη σεβαστή Βικιπαίδεια. Είχαν αντικαταστήσει κομμάτια του άρθρου με αστεία, ανοησίες, και ανακριβείς πληροφορίες. Δυστυχώς την επόμενη μέρα το άρθρο είχε επανέλθει στην πρότερή του μορφή, και έτσι δεν πρόλαβα να αντιγράψω τα πιο αστεία κομμάτια του για να τα παραθέσω αυτούσια εδώ πριν διαγραφούν. Είχε πάντως διάφορα, π.χ. «Το τσιντσιλα είναι μικρό και μοιάζει με δημογέροντα, έχει χρώμα σκατουλί ασιμί…», «τρώει χόρτα, φύλλα κλπ και μυγοκούραδα», «πήρε το όνομά του από τους Τσίντσα που έφτιαχναν από τη γούνα του καλύμματα για το πέος τους κι επίσης ανακάλυψαν τα τάγκα κλπ».
Το διάβαζα γύρω στις 12-:30 το βράδυ και δε μπορούσα να σταματήσω απ’τα γέλια. Αν και η αλήθεια είναι ότι δεν έγραψαν κάτι το ευρηματικό στο άρθρο εκτός του δημογέροντα, που με έκανε να γελάω παραπάνω, ήταν πολύ αστείο να βλέπεις μια έγκριτη ιστοσελίδα με επίσημο τόνο να καταπέφτει σ’αυτό το επίπεδο. Σκεφτείτε αν για οποιονδήπότε λόγο σταματήσουν οι χρηματοδοτήσεις σ’αυτές τις σελίδες τι μέλλει να γίνει. Θ’αρχίζουν ν’αποσυντίθενται από μόνες τους.
Αρκετές περιπτώσεις βανδαλισμού της Βικιπαίδειας έχουν κάνει το γύρο του Διαδικτύου, αν και δεν έχω το χρόνο να τις βρω αυτήν τη στιγμή, αλλά στο μέλλον πρέπει να γράψω σχετικό άρθρο, γιατί είναι πολύ αστείες. Ο βανδαλισμός συνήθως είναι απλώς αστείος και ενοχλητικός, αλά ενδέχεται να είναι πολύ πιο ύπουλος, με αλλοίωση πληροφοριών για παράδειγμα σε τεχνικά ή ιστορικά άρθρα, π.χ. αλλάγή ημερομηνιών, ελαφρά παραποίηση γεγονότων κλπ, ώστε να προκληθεί σύγχηση και παραπληροφόρηση. Ο ευκολότερος τρόπος αντιμετώπισής του είναι η επαναφορά του άρθρου σε έκδοση προηγούμενης ημερομηνίας.

Το παραπάνω βίντεο είναι πραγματικό. Στο βίντεο ένας μαύρος κουνελούλης κυνηγάει σε μια αυλή με χόρτα ένα μπαλόνι που κυλάει. Τελικά το πιάνει, το καβαλάει κι αρχίζει να συνουσιάζεται μαζί του, ώσπου το μπαλόνι σκάει αφήνοντάς τον τρομαγμένο. Σίγουρα πρωτόγνωρη και τραυματική εμπειρία για έναν κούνελο. Αυτοί που πηδάνε κούκλες φουσκωτές ξέρουν τουλάχιστον ότι μπορεί να σκάσουν.

Σημείωση: Οι κούνελοι συχνά, όταν δεν υπάρχουν κουνέλες, θα ψάξουν να βρουν ανάλογου σχήματος αντικείμενα στο περιβάλλον τους για να εκτονώσουν τη σεξουαλικότητά τους. Ο δικός μου κούνελος δε θυμάμαι ποτέ να τό’κανε αυτό, μάλλον γιατί δεν είχε μείνει ανικανοποίητος για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είχε και τα παιδιά του. Αν η κουνέλα δεν είναι διαθέσιμη αυτό γίνεται, ο κούνελος δηλαδή να προσπαθήσει να ζευγαρώσει με τα μικρά του και μάλλον οποιοδήποτε μικρό κουνέλι. Δεν υπάρχει πάντως καλύτερος σύντροφος απο μια κουνέλα, γι’αυτό όποτε υπάρχει κουνέλα ο κούνελος είναι πάντοτε δίπλα της ή και πάνω της.

Μου αρέσει που όταν λέω για αύξηση στο αφεντικό μου δεν με αγριοκοιτάζει πια, αλλά λιώνει στα γέλια. Άσε που έδιωξε μερικούς που δε μου άρεσε η φάτσα τους…

Μου αρέσει που πολλοί φίλοι μου μετανάστευσαν για καλύτερο μέλλον, γιατί έτσι θα έχω extra προορισμούς διακοπών στο εξωτερικό.

Μου αρέσει που ακρίβυνε η βενζίνη και χρησιμοποιώ λιγότερο το αυτοκίνητο. Γιατί αυτό σημαίνει ότι θα το έχω περισσότερα χρόνια και κάνω καλό και στην καρδιά μου, αφού περπατάω περισσότερο. Άσε που όταν πάμε βόλτα με τους φίλους μου όλοι πια τσοντάρουν για βενζίνη ενώ παλιά έκαναν τον «Κινέζο».

Μου αρέσει που τα καφενεία έχουν γεμίσει άνεργους επιστήμονες με 2 μεταπτυχιακά. Πλέον πας για ουζάκι και αντί για μπάλα συζητάς για μαύρες τρύπες τουλάχιστον!

Μου αρέσει που το μέλλον της χώρας είναι αβέβαιο, γιατί σε όλους μας έλειπε λίγο πολύ η περιπέτεια στη ζωή μας.

Μου αρέσει που βλέπω αυτούς που αποταμίευαν τόσα χρόνια να χάνουν τα λεφτά τους, γιατί νιώθω καλύτερα που εγώ τα χάλαγα πάντα μέχρι τελευταίο ευρώ και τώρα από «σπάταλος» έγινα «προνοητικός», γιατί τουλάχιστον πρόλαβα και τα χάρηκα.

Μου αρέσει που αν πω ότι δουλεύω 2 φορές τη βδομάδα με κοιτούν με συμπάθεια και μου λένε κουράγιο, ενώ πιο παλιά σκεφτόντουσαν «Ρε τον τεμπέλη»…

Μου αρέσει που θα έχω και γω μία ιστορία πόνου και δυστυχίας να λέω στις επόμενες γενιές για το παρελθόν της χώρας, όπως εμείς ακούγαμε για Χούντα και Κατοχή.

Μου αρέσει ο καφές που κερδίζω στο τάβλι με φιλαράκια γιατί αποτελεί το 2%του μισθού μου, που σημαίνει ότι σε 50 παρτίδες έχω βγάλει έναν μισθό.

Μου αρέσει που είμαι σίγουρος πλέον ότι οι γυναίκες δεν με θέλουν για τα λεφτά μου.

Θα βλέπαμε τι θα του άρεζε αν οι απωλήσεις ή η μετανάστευση επηρέαζαν και τον ίδιο. Η καλύτερη πρόταση πάντως είναι η τελευταία.

Ο καινούργιος παπάς της ενορίας ήταν τόσο νευρικός στην πρώτη του λειτουργία, που δεν μπορούσε να μιλήσει. Πριν από την επόμενη λειτουργία ρωτάει το Μητροπολίτη, τι θα μπορούσε να κάνει για να χαλαρώσει. Ο Μητροπολίτης τον συμβουλεύει ως εξής: – Την επόμενη φορά ρίξε μερικές σταγόνες βότκα στο νερό που θα πιεις και θα δεις πώς θα χαλαρώσεις.Την Κυριακή ο παπάς ακολουθεί τη συμβουλή και πραγματικά νιώθει ότι θα μπορούσε να κάνει κήρυγμα χωρίς άγχος ακόμα και αν λυσσομανούσε καταιγίδα. Μετά τη λειτουργία επιστρέφει στο σπίτι του, όπου μετά από λίγο εμφανίζεται ο Διάκος του Μητροπολίτη και του παραδίδει ένα σημείωμα που έγραφε τα εξής: «Αγαπητέ πάτερ,Την επόμενη φορά να ρίξετεμερικές σταγόνες βότκα στο νερό κι όχι μερικές σταγόνες νερό στη βότκα.Σας παραθέτω μερικές παρατηρήσεις, για να μην επαναληφθούν τα σημερινά. – Δεν χρειάζεται να τοποθετείτε φέτα λεμονιού στο χείλος του δισκοπότηρου. – Το κουβούκλιο στην πλευρά της εκκλησίας είναι το εξομολογητήριο, όχι το μπάνιο. – Ο Αρχάγγελος είπε στην Παρθένο: «Χαίρε κεχαριτωμένη», όχι «Γεια σου πιπίνι». – Καλό θα είναι να μην ακουμπάτε στο άγαλμα της Παναγίας πόσο μάλλον να το αγκαλιάζετε και να το φιλάτε με τέτοιο πάθος. – Οι εντολές είναι 10 και όχι 12. Οι απόστολοι ήταν 12 και όχι 7. Κανείς τους δεν ήταν νάνος. – Δεν αναφερόμαστε στον Ιησού Χριστό και τους αποστόλους ως » Ι.Χ. και Σία». – Ο Ιούδαςήταν προδότης, όχι «σκατορουφιάνος του κερατά» που είπες εσύ στους χριστιανούς. – Ο Χριστός μας είπε στον Πέτρο ότι «πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις, θα με αρνηθείς», δεν του είπε: «Μέχρι να λαλήσουν τα κοκόρια θα μ’ έχεις γράψει στ’ α…… σου». – Δεν επιτρέπεται να αποκαλούμε την κεφαλή της εκκλησίας μας «Νονό». – Το καθαγιασμένο ύδωρ είναι για να ευλογούμε, όχι για να δροσίζουμε τον σβέρκο μας. – Ποτέ δεν κηρύττουμε καθισμένοι στα σκαλιά του ιερού και σε καμία περίπτωση δεν ακουμπάμε το πόδι μας πάνω στη Βίβλο. – Ο άρτος χρησιμεύει για τη Θεία Ευχαριστία όχι ως απεριτίφ που συνοδεύει το κρασί. – Η παρότρυνση να χορέψει το ποίμνιο ήταν ενδιαφέρουσα, δεν χρειαζόταν όμως και ναχορέψει γιάγκα γύρω από την εκκλησία. – Τις σκάλες του άμβωνα τις κατεβαίνουμε κανονικά, όχι τσουλήθρα στο κάγκελο. Και τέλος, …την λειτουργία την τελειώνουμε με «Αμήν», όχι με «Ολέ!» ΠΡΟΣΟΧΗ: Αυτός που καθόταν στην άκρη του ιερού και τον οποίο αποκαλέσατε «αδερφάρα» και «τραβεστί με μάξι» ήμουν εγώ!Ελπίζω αυτά τα λάθη να διορθωθούν την ερχόμενη Κυριακή. Με τιμή,Ο Μητροπολίτης»

Τρακάρει ενας παπάς με ένα απλό πολίτη και αφού κατεβαίνει ο δεύτερος σώος απ’το διαλυμένο αυτοκίνητό του αρχίζει να βρίζει ακατάπαυστα τον παπά. Εκείνος, όντας άνθρωπος της εκκλησίας στην προσπάθειά του να τον ηρεμήσει του λέει:
– Τέκνο μου, μη βρίζεις. Αναγνώρισε το μεγαλείο του Θεού. Γλιτώσαμε και οι δύο από θαύμα. Να, ακόμα και το κρασί για την Θεία Κοινωνία έμεινε άθικτο. Πάρε να πιείς.
Και βγάζει από το αμάξι του ένα μπουκάλι κρασί και του το δίνει.
Εκείνος αφού το ξανασκέφτεται, βλέπει ότι ο παπάς έχει δίκιο καθώς τα παράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα και πιάνει το μπουκάλι και αρχίζει να πίνει. Μετά από λίγο, και ενώ έχει αδειάσει σχεδόν το μπουκάλι, ελαφρώς μεθυσμένος, λέει στον παπά:
– Παπά μου, συγνώμη για τη συμπεριφορά μου πριν. Έχεις δίκιο, η χάρη του Θεού μας έσωσε. Πάρε να πιεις κι εσύ λίγο.
Και ο παπάς απαντάει:
– Όχι τέκνο μου, σε ευχαριστώ. Εγώ θα περιμένω την Τροχαία..!!!

Ένας καθολικός, ένας ορθόδοξος και ένας εβραίος, συζητούν μεταξύ τους για
τον τρόπο που η εκκλησία τους προσφέρει χρήματα στο Θεό.
– Εμείς, λέει ο καθολικός, φτιάχνουμε ένα κύκλο πετάμε όλα τα χρήματα στον
αέρα και όσα από αυτά πέσουν μέσα στο κύκλο τα προσφέρουμε στον Θεό.
– Α, λέει ο ορθόδοξος, εμείς κάνουμε καλύτερη προσφορά. Φτιάχνουμε έναν
κύκλο, πετάμε όλα τα χρήματα στον αέρα και όσα από αυτά πέσουν έξω από
τον κύκλο τα δίνουμε στον Θεό.
– Η δική μας προσφορά είναι η καλύτερη λέει ο εβραίος. Εμείς δεν βάζουμε
περιορισμούς. Πετάμε όλα τα χρήματα στον αέρα και όσα θέλει ο Θεός τα

κρατάει, τα άλλα τα αφήνει να πέσουν κάτω!

Ένας παπάς κι ένας καλόγερος στέκονται στην άκρη του δρόμου κρατώντας ένα
πανώ που γράφει:
“Το τέλος είναι κοντά. Αλλάξτε δρόμο πριν να είναι πολύ αργά!”
Περνάει το πρώτο αυτοκίνητο κι ο οδηγός του βγάζει το κεφάλι έξω απ το
παράθυρο και φωνάζει:
-Τραβάτε σπίτια σας μουρλοπαπάδες, και πατάει γκάζι .
Δεν περνάνε 5 δευτερόλεπτα και ακούγεται φρενάρισμα και στο τέλος ένα
τρομερό τρακάρισμα, οπότε γυρίζει ο παπάς στον καλόγερο και λέει:
-Ρε συ, μήπως θα έπρεπε να γράψουμε καλύτερα: “Προσοχή, πεσμένη γέφυρα”;

Πάει μια μέρα ένας σε ένα παπά για να εξομολογηθεί.
Του λέει λοιπόν:
– “Πάτερ μου αμάρτησα, τότε στον πόλεμο του 40 έκρυψα έναν άνθρωπο στο υπόγειο μου.”
– “Τέκνο μου αυτό δεν είναι αμαρτία, βοήθησες έναν συνάνθρωπό σου”, του λέει ο παπάς.
Τότε λοιπόν του ξαναλέγει:
– “Ναι όμως πάτερ μου του έπαιρνα και 20 χιλιάδες το μήνα.”
Το σκέφτεται ο παπάς και του λέει:
– “Α! παιδί μου αυτό είναι βέβαια αμαρτία, αλλά μπορώ να στο συγχωρήσω.”
Και τότε ο εξομολογούμενος τον ρωτάει δειλά:
– “Δηλαδή Πάτερ μου να του πω ότι τελείωσε ο πόλεμος;

Ήταν ο Πάπας στο Βατικανό και του λένε οι άλλοι παπάδες :
-Κύριε μας πρέπει να πας διακοπές!
-Τι να σας πω , αλλά θα πάω γρήγορα και θα γυρίσω .
-Όπως θέλεις, του λένε και αμέσως πάει ο Πάπας και ετοιμάζει τις βαλίτσες του.
Φωνάζει τον σοφέρ του και ξεκινάν.
Λέει ο πάπας στον σοφέρ του:
-Θα πας όσο πιο γρήγορα μπορείς.
-Εντάξει, του λέει φοβισμένος .
Μετά από κάποια χιλιόμετρα φτάνουν πάνω στην εθνική οδό και λέει ο Πάπας:
-Σοφέρ! σου είπα να πάς όσο πιο γρήγορα μπορείς!
-Μα παντού έχει όλο μπάτσους, του απαντά.
-Σταμάτα! θα οδηγήσω εγώ, λέει ο Πάπας.
Αλλάζουν θέσεις και πατάει ο πάπας φουλ το γκάζι. Το κοντέρ κολλημένο στα 250km/h και ακούγετε μια σειρήνα . Λέει ο Πάπας:
-Όχι ρε π****ι μου! μας πιάσανε!
Πάει ο ένας από τους δύο μπάτσους στο τζάμι του αυτοκινήτου κα παίρνει ένα περίεργο φοβισμένο ύφο , τον ρωτάει ο άλλος:
-Τι έγινε ρε , ποιος είναι, είναι κανένας πρωθυπουργός;
-Όχι , όχι!!!
-Ε τότε γιατί τρόμαξες μόλις τον είδες , ποιός είναι ρε ;
-Δεν ξέρω ποιός είναι αλλά ο οδηγός του είναι ο Πάπας!

Ήταν ένας παπάς στου οποίου την εκκλησία δεν παταγε ψυχή, ούτε καν στη λειτουργία. Τι να κάνει, τι να κάνει ο παπάς, αποφασίζει να βγει στους δρόμους της πόλης με το ράσο και το θυμιατό, για να ψάλλει. Βγήκε λοιπόν στο δρόμο κι έψαλλε.
Ο κόσμος τον κοιτούσε απορημένος.
Καθώς περπατούσε λοιπόν στο δρόμο περνά έξω από ένα γκέι-μπαρ. Τότε τον βλέπει ένας γκέι και του λέει με τσαχπίνικη φωνή: «Ψιτ, καλέ εσύ με το ριχτό, καλέ σου καίγεται το τσαντάκι…»

Πάει μια μέρα μια π*τάνα να εξομολογηθεί στον παπά του χωριού της. Της λέει ο παπάς:

– Για πες μου κορίτσι μου τις αμαρτίες σου.

– Μεγάλη η αμαρτία μου πάτερ, να πήγα με τον άντρα της γειτόνισσας μου…

– Δεν πειράζει τέκνο μου συγχωρείται η αμαρτία σου.

– Έκανα όμως και μια ακόμη αμαρτία πήγα και με τον

μανάβη του χωριού.

– Συγχωρούνται οι αμαρτίες σου.

– Εεεεε, έκανα και μια άλλη αμαρτία πήγα και με τον χασάπη του χωριού.

Λέει τέλος πάντων στον πάτερ με όλους όσους πήγε.

– Να όμως πάτερ η πιο μεγάλη μου αμαρτία είναι ότι

πήγα με τον παπά του διπλανού χωριού. Και της απαντάει ο παπάς.

– Γιατί μωρή, το δικό σου το χωριό παπά δεν έχει;