Δώδεκα μικρά λογοπαίγνια

– Ευρυπίδη βγήκες χτες;
– Άσε βρε Αριστοφάνη, έμπλεξα με τον Αισχύλο και τον Σοφοκλή, ήμασταν έξω και πίναμε μέχρι το πρωί…
– Πω πω ρε φίλε, είστε τραγικοί !…

– Χώρισα με την αλλήθωρη γκόμενά μου…
– Γιατί ρε;
– Την έπιασα να κοιτάζει εμένα…

– Τι περιμένεις όλη μέρα έξω από τον οφθαλμίατρο;
– Μπας και μου κάτσει καμιά στραβή.

– Ρε φίλε, αυτά τα ξύλα μοιάζουν πάρα πολύ.
– Λογικό, αφού είναι σανίδια..

– Τι κολόνια φοράς Ερμή;
– Μπος.
– Εσύ Δία;
– Μπος κι εγώ.
– Απόλλωνα εσύ;
– Κι εγώ μπος φοράω.
– Ώστε Όλυμπος…

Το κινητό αυτό έχει μικρή κάμερα και χωράει μόνο δύο τραγούδια…
Το γνωστό καμαρούλα μια σταλιά δύο mp3!

– Τρένο, αεροπλάνο, τρόλεϊ, μηχανή, αυτοκίνητο, λεωφορείο, πλοίο…
– Τι λες ρε;
– Μιλάω μεταφορικά.

– Πού πάνε όταν πεθαίνουν οι ντελιβεράδες;
– Στη γη της παραγγελίας.

– Γνώρισα έναν βιολόγο 17 χρονών.
– Πολύ μικρός δεν είναι για βιολόγος;
– Ναι, είναι μικροβιολόγος.

Άναψα ένα κεράκι στις 12 ακριβώς κι εμφανίστηκε ένα πνεύμα!
– Ποιός είσαι εσύ; Το ρωτάω.
– Δε σου λέω…
– Γιατί;
– Γιατί έτσι!
Ήταν πνεύμα αντιλογίας.

Πήγα στο σπίτι πτώμα από τη δουλειά.
Αύριο θα το ξαναπάω πίσω γιατί μυρίζει.

Είπα σήμερα να αρχίσω δίαιτα.
Πάω στην κουζίνα.
Κρέμα καραμελέ πάνω στο τραπέζι…
Ανοίγω το ψυγείο – κορμός σοκολάτας…
Ωχ…
Μπρος κορμός και πίσω κρέμα…

Advertisements