Ήταν λοιπόν ένας νεαρός με πολλαπλά βαριά ψυχιατρικά προβλήματα. Ζούσε σ’ένα μικρό σπιτάκι μόνος του, σπάνια επικοινωνούσε με την οικογένειά του, και όλοι όσοι ενδιαφέρονταν γι’αυτόν ανησυχούσαν για την συνεχώς επιδεινούμενη κατάστασή του. Ήταν κάτι σαν τον Σεχίδη. Μια μέρα λοιπόν, ο πατέρας του προσπάθησε να τον πλησιάσει, ώστε να συζητήσουν για την κατάστασή του και για το ενδεχόμενο να υποβληθεί σε ψυχιατρική θεραπεία. Έτσι αποφάσισε να τον επισκεφθεί. Ο γιος, γνωρίζοντας το λόγο της επίσκεψης, προετοιμάστηκε καταλλήλως οπλιζόμενος μ’ένα μαχαίρι βουτύρου, και μόλις μπήκε ο πατέρας του στο σπίτι του για να τα πουν και κάθισε στον αναπαυτικό καναπέ για να πιει τον δηλητηριασμένο καφέ που του είχε ετοιμάσει ως σχέδιο β, του επιτέθηκε σε ανύποπτο χρόνο και τον έσφαξε με τον τρόπο των τζιχαντιστών. Έπειτα τον αποκεφάλισε σιγά-σιγά μ’αυτό το μικρό μαχαίρι με τον τρόπο των δημίων των μεξικανικών καρτέλ, έγραψε με το αίμα του στον τοίχο ότι το έκανε επειδή βρισκόταν σε αυτοάμυνα, κι εξαφανίστηκε. Πριν εξαφανιστεί όμως τεμάχισε το πτώμα του πατέρα του σε εγκάρσιες φέτες, ώστε να διαφαίνεται σε κάθε μία το περίβλημα του δέρματος, το παχύ στρώμα του λίπους από τα τηγανητά, η ζώνη των μυών και των οστών και η εσωτερική κοιλότητα των σπλάχνων, σαν δηλαδή το σαλαμάκι που τον εξανάγκαζε να τρώει ο πατέρας του όταν ήταν μικρός, που δεν του άρεσε καθόλου. Από πάντοτε απ’όσο θυμάται ήθελε να κάνει κάποιον σαλαμάκι. Μετά τον έβαλε αρκετά προσεκτικά σε μια μεγάλη μαύρη σακούλα και τον άφησε κοντά στο ποτάμι. Ήταν bag daddy! Μετά από μια βδομάδα, ξαναεπισκέφθηκε τον τόπο του εγκλήματος, και είδε ότι ο πατέρας του είχε γεμίσει μύγες και σκουλήκια. Ήταν δηλαδή bug daddy!

Σας άρεσε; Δεν ήταν αμερικάνικο, αλλά εντελώς δική μου επινόηση που θα μπορούσε όμως να είναι!

υγ. Bag daddy = μπαμπάς στη σακούλα και bug daddy = μπαμπάς με έντομα.

Advertisements