Η κουνέλα μου η Λίμπο έχει να αναπαραχθεί εδώ και δύο χρόνια και λίγο παραπάνω. Είχε κάνει 33 μικρά, και μετά αποφάσισα να βάλω ένα όριο, γιατί δε θα μπορούσα να τα δώσω όλα. Έτσι έδωσα λοιπόν τον αγαπητό μας κούνελο και έμεινα με την κουνέλα. Όμως τώρα δεν είναι όπως τότε, γιατί έχω έναν αποδέκτη να δώσω τα κουνελάκια. Το feeders.gr θα μπορούσε να τα πάρει. Για όσους δεν το ξέρουν, είναι ένα πετ σοπ με πολύ υψηλά στάνταρ, εξειδικευμένο σε πολλά και διάφορα είδη. Είναι το μόνο πετ σοπ που ξέρω τουλάχιστον, το οποίο φέρνει σωστή τροφή για κουνέλια. Μόνο σ’εκείνο το κατάστημα θα εμπιστευόμουν να δώσω τα μικρά. Το κατάστημα αυτό λοιπόν αρκετά πρόσφατα είχε φέρει έναν ενήλικο κούνελο, γύρω στον ενάμισι χρόνο, λίγο μικρότερο από τη Λίμπο και με παρόμοια χρώματα, δηλαδή λευκό με λίγο καφέ στη ράχη, καφέ αυτιά και μαύρα μάτια. Είχε μακρύτερη αλά αραιότερη γούνα από τη Λίμπο, ήταν πολύ δραστήριος και παρατηρητικός με όλους όσους τον πλησίαζαν, και ποτέ δεν θυμάμαι να ήταν επιθετικός. Γενικώς όλοι οι κούνελοι που ξέρω έτσι είναι. Μπορεί μερικοί να είναι πιο ζωηροί, αλλά όλοι είναι πολύ φιλικοί με τους ανθρώπους, ανοιχτοί προς τους ξένους και δε δαγκώνουν σχεδόν ποτέ, εν αντιθέσει με τις κουνέλες, οι οποίες προστατεύουν το κλουβί τους, αποφεύγουν όσους δεν ξέρουν και συχνά γίνονται πολύ επιθετικές. Η Λίμπο για παράδειγμα εκπροσωπεί μία κατάσταση προς τα άκρα, όπου δε δέχεται κανέναν άλλον εκ΄τος από μένα, θυμώνει εύκολα, και ουκ ολίγες φορές έχει δαγκώσει ξένα άτομα που πήγαν να την χαϊδέψουν χωρίς να είμαι εγώ εκεί.

ο κούνελος στο κλουβί 21/10/2015

Ο κούνελος αυτός λοιπόν ήταν το καλύτερο ταίρι για τη Λίμπο, αφού ταίριαζαν και σε μέγεθος και σε εμφάνιση. Έτσι, μετά από αρκετές αναβολές επειδή δεν ήμουν σίγουρος, πήγα τη Λίμπο στον κούνελο στις 21 Οκτωβρίου του 2015. Από το κουτί μεταφοράς έβγαλα μία φοβισμένη Λίμπο, την οποία έβαλα ευθύς στο κλουβί του κούνελου. Όμως τα πράγματα δεν πήγαν όπως έπρεπε. Μόλις την έβαλα μέσα, ο κούνελος ετοιμάστηκε αμέσως, αλλά η κουνέλα δεν ήταν δεκτική. Αρχικά προσπαθούσε να του ξεφύγει, μετά κάθισε λίγο, μετά παραιτήθηκε κι έμεινε ξαπλωμένη κάτω, χωρις να κάνει τίποτα, και μετά πάλι θύμωνε, χτυπούσε το πόδι της και του ξέφευγε. Ούτε ο κούνελος το έκανε και τόσο καλά, αφούήταν το πρώτο του ζευγάρωμα και πότε ανέβαινε από μπροστά, και πότε από πίσω κανονικά.

Για να μην ενοχλείται παραπάνω η κουνέλα, την έβγαλα, την άφησα για λίγο μόνη, και αφούέφυγα για λίγο για μια δουλειά, επέστρεψα και την ξαναέβαλα μαζί με τον κούνελο. Τώρα όμως τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα, αφού συνεχώς χτυπούσε το πόδι της κι έτρεχε, σκορπίζοντας έτσι τα πέλετ του υποστρώματος παντού.

Έτσι την έβγαλα αμέσως και την πήρα πίσω. Ήταν αρκετά φοβισμένη, αλά μόλις γύρισε στο κλουβί της ηρέμησε. Πρόσεξα ότι το πίσω της μέρος ήταν ελαφρώς διεσταλμένο και υγρό, οπότε ίσως τελικά να είχε γονιμοποιηθεί. Η ελπίδες μου αναπτερώθηκαν στις 24 Οκτωβρίου, οπότε άρχισε η συμπεριφορά της να αλλάζει. Έγινε πιο απόμακρη, προτιμούσε να κρύβεται περισσότερο, έτρωγε περισσότερο κλπ, σημάδια εγκυμοσύνης. Όσο όμως περνούσε ο καιρός δεν φαινόταν να προχωρά αυτό. Μικρά στην κοιλιά της δεν έπιασα, και όταν ήλθαν οι μέρες οπότε θά’πρεπε να γεννήσει, δεν έγινε τίποτα. Περίμενα μέχρι τις 26 Νοεμβρίου, οπότε θα έκλεινε τις 35 ημέρες, το μέγιστο όριο κύησης για τα κουνέλια, και δεν έγινε τίποτα. Άρα δεν εγκυμόνησε καθόλου.

Αλλά γιατί έγινε αυτό; Ήταν η πρώτη φορά που μου συνέβη κάτι τέτοιο. Πάντοτε η κουνέλα μου ήταν πρόθυμη να ζευγαρώσει. Συνήθως πλησίαζε μόν της τον κούνελο, καθόταν περήφανη με σηκωμένο το κεφάλι, σήκωνε την ουρά της και περίμενε. Άλλες φορές από την χαρά της ανέβαινε αυτή πάνω στον κούνελο. Τώρα όμως είχαμε την αντίθετη κατάσταση. Γιατί; Δεν μπορώ να ξέρω τον ακριβή λόγο, αλλά υποψιάζομαι μερικά πράγματα. Τα κουνέλια δεν έχουν οίστρο όπως πολλά άλλα θηλαστικά, αλλα είναι επαγόμενοι ωορήκτες, δηλαδή έχουν ωορηξία με΄τα το ζευγάρωμα, ώστε να μεγιστοποιηθεί η πιθανότητα γονιμοποίησης. Αν και δεν έχουν οίστρο, έχουν διατηρήσει κάποια υπολείμματα του κύκλου άλλων θηλαστικών, στο γεγονός οτι από τις 14 ημέρες τις 2 δεν είναι τόσο δεκτικά. Μπορεί να πέτυχα μια τέτοια μέρα. Επίσης, αν και δεν έχουν κάποια συγκεκριμένη εποχή του χρόνου που αναπαράγονται μόνο τότε, τείνουν να αναπαράγονται λίγότερο το χειμώνα, δηλαδή όταν οι μέρες μικραίνουν. Η δική μου, όπως και οι υπόλοιπες κουνέλες, είναι πιο δραστήρια και δείχνει να θέλει περισσότερο την άνοιξη, αλλά έχει γονιμοποιηθεί σχεδόν κάθε μήνα του χρόνου. Η άλλη πιθανή αιτία είναι απλώς επειδή μεγάλωσε, οι ορμόνες της έπεσαν και δε μπορέι να αναπαραχθεί. Ακόμα είναι μόνο 5 χρονών, και είχε ανεμογκάστρι την άνοιξη του ίδιου έτους, οπότε δεν πιστεύω να φταίει αυτό. Μπορέι από την άλλη να γονιμοποιήθηκε, αλλά μετά να απορρόφησε τα μικρά, συχνό φαινόμενο στα κουνέλια. Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως, ότνα η κουνέλα δείχνει να μην θέλει τον κούνελο ή τα έμβρυα απορροφώνται, προτείνεται η επαναγονιμοποίησή της μετά από μία ή λίγες μέρες, αλλά αυτό δε μπορούσα να το κάνω φυσικά εξαιτίας της απόστασης, γιατί η κουνέλα αναστατώνεται με τις μετακινήσεις.

Το κατάστημα έδωσε τον κούνελο το Νοέμβριο, οπότε δεν έχουμε επιβήτορα τώρα. Αλλά δεν πειράζει. Αν είναι θα την ξαναβάλω με άλλον κούνελο την επόμενη χρονιά και μετά δεν την ξαναβάζω.

Advertisements