Όταν ο θειοκυανικός υδράργυρος Hg(SCN)2, ο οποίος βρίσκεται σε κατάσταση στερεάς σκόνης, αναφλέγεται, δημιουργεί ένα περιελισσόμενο πύρινο φίδι με αχνή γαλάζια ή κιτρινοπορτοκαλί φλόγα. Στο τέλος μένει ένα ελαφρύ στερεό στο σχήμα του φιδιού χρώματος ανοιχτού καφέ έως σκούρου γκρι του γραφίτη, και σκουρότερο στο εσωτερικό. Ο θειοκυανικός υδράργυρος ανακαλύφθηκε από το γνωστό χημικό Γιονς Γιάκομπ Μπερζέλιους το 1821, και τον ίδιο χρόνο ο Wöhler ανακάλυψε την πυροτεχνική του ιδιότητα. Σήμερα έπαυσε να χρησιμοποιίται, έπειτα από΄δηλητηριάσεις και θανάτους παιδιών που έφαγαν το στερεό. Ανταυτού χρησιμοποιούνται ακίνδυνες ενώσεις όπως διττανθρακικό νάτριο ή μίγμα λαδιού λιναρόσπορου με ναφθαλίνες για το φαινόμενο του φιδιού του Φαραώ, που όμως δε δίνουν το ίδιο αποτέλεσμα με την τοξική υδραργυρούχο ένωση. Σήμερα χρησιμοποιείται κυρίως για τη σύνθεση του τρισθειοκυανικού καλίου και του τρισθειοκυανικού καισίου, ενώ επίσης αντιδρά με τα ιόντα χλωρίου σε υδατικα διαλύματα, γι’αυτό χρησιμοποιείται για την ανάλυση των επιπέδων χλωρίου στο νερό.

Advertisements