Παραπροχθές στις 15 του μηνός, σ’ένα όνειρο ήμουν έξω με τον πατέρα μου, νομίζω σε μία αυλή με αρκετά πράγματα. Πηγαίναμε κάπου, γιατί ήθελε να φτιάξει κάτι που δε θυμάμαι, νομίζω να βιδώσει τις χαλασμένες βάσεις για τα βαρέλια, αφού είναι και οινοποιός, αλλά ευτυχώς στην πραγματικότητα οι βάσεις δεν έχουν πάθει τίποτα.. Ενώ μιλούσαμε λοιπόν για διάφορα τυχαία πράγματα, άρχισα να του αναφέρω διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα που είχα διαβάσει στο Διαδίκτυο εκείνες τις μέρες, που είχα ξεχάσει να του τα πω πριν. Δε θυμάμαι τι ακριβώς ήταν, πάντως ήταν τόσα πολλά, που αναγκαζόμουν να τα λεώ βιαστικα΄και πολύ περιληπτικά. Η απάντησή του; «Ναι, αλλά δεν τα χρησιμοποιείς.» Αυτό με έβαλε σε σκέψεις έπειτα, γιατί η αλήθεια είναι πως περνώ αρκετή ώρα στο Ίντερνετ χωρίς να κάνω κάτι ουσιαστικά δημιουργικό, κι από την υπερφόρτωση πληροφοριών που παθαίνω από μια γεμάτη ιντερνετική ημέρα, μεγάλο ποσοστό του υλικού δε μένει στη μνήμη μου, ώστε αν το ξαναδιαβάσω για δεύτερη φορά να παραξενευτώ πώς και δε θυμόμουν τόσες λεπτομέρειες. Αν και οι περισσότερες από τις γνώσεις αυτές δεν έχουν κάποια πρακτική εφαρμογή για μένα, οπότε είναι στείρες, θα μπορούσα να τις «χρησιμοποιήσω» γράφοντας γι’αυτά εδώ στο Ιστολόγιο, το οποίο θα μπορούσε να βοηθήσει άλλους, οπότε οι γνώσεις θα έχουν γίνει και στην πράξη χρήσιμες. Από την άλλη, θα μπορούσε να εννοεί πώς δεν ασχολήθηκα σοβαρά με τα θέματα τα οποία ψάχνω, είτε ότι δε σπούδασα σε μία σχολή πλήρως σύμφωνη με τα ενδιαφέροντά μου, είτε κάτι σχετικό, κάτι που μου λέγεται συχνά έτσι κι αλλιώς στον ξύπνιο μου.

Advertisements