Όσο κι αν σας φαίνεται παράξενο, προφανώς σε μία σημερινή καθώς πρέπει δημοκρατία απαγορεύονται ακόμα και τα αστεία κατά ανθρώπων άλλων φυλών. Τις συνέπειες της παράβασης αυτής
βίωσε
ένας φιλήσυχος 44χρονος Βρετανός ονόματι Neil Phillips, που διευθύνει κατάστημα σάντουιτς στο Ρούτζλεϊ του Σταφορντσάιαρ, ο οποίος συνελήφθη από την αστυνομία στις 10 Δεκεμβρίου στο σπίτι του, τρεις βδομάδες μετά τη διάπραξη του εγκλήματος. Το έγκλημα; Σύγκρινε την αργή διακοπή της λειτουργίας του υπολογιστή του με τη μακρά νοσηλεία του Νέλσον Μαντέλα. Είπε ότι ο υπολογιστής του αργεί τόσο πολύ να κλείσει, ώστε τον ονόμασε Νέλσον Μαντέλα. Αυτό ήταν αρκετό για να συλληφθεί, να του παρθούν αποτυπώματα και δείγματα dna, να μείνει κρατούμενος για 8 ώρες κι έπειτ ανα αφεθεί ελεύθερος λόγω ανεπαρκών στοιχείων για ποινική δίωξη. Φανταστείτε τι θα περνούσε αν έβρισκαν υποτιθέμενο ύποπτο υλικό στον υπολογιστή του!

Υπαίτιος για τη σύλληψη ήταν ένας τοπικός σύμβουλος του κόμματος των φιλελευθέρων του συνασπισμού του Τιμ Τζόουνς, ο οποίος παραπονέθηκε στην αστυνομία για το αστείο.

Εντάξει, είμαστε αντιρατσιστές, αλλά δε βάζουμε μέσα όποιον κάνει πλάκα. Με την ίδια λογική, όλα αυτά τα ρατσιστικά ανέκδοτα που κυκλοφορούν, και τα λένε συχνά και Μαύροι μεταξύ τους, είναι ανάρμοστα. Τελικά οι φιλελεύθεροι καταλήγουν στις πρακτικές των μισητών αντιπάλων τους. Σε τι θα διαφέρουν στο μέλλον άραγε απ’αυτούς; Μάλλον μόνο στο όνομα.

Η Βρετανία είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση στο θέμα του ρατσισμού. Επειδή έχει βεβαρυμένο ιστορικο από την εποχή που κατέσφαξε και καταλήστεψε όλον τον κόσμο με την αυτοκρατορία της, προσπαθεί τώρα να διορθώσει τα αδιόρθωτα εφαρμόζοντας υποτίθεται αντιρατσιστική πολιτική. Μετανάστες από χώρες τις κοινοπολιτείας γίνονται εύκολα δεκτοί, και κάθε υπόνοια ρατσιστικού λόγου καταδικάζεται. Τους έχουν δημιουργήσει κλίμα συλλογικής ενοχής, τιμωρία που φαίνεται να τους αρμόζει, αλλά στην πραγματικότητα οι σημερινοί Βρετανοί δεν έχουν άμεση σχέση με τα εγκλήματα του παρελθόντος – όχι ότι δε θα μπορούσαν να τα ξανακάνουν – και δε θά’πρεπε να αντιμετωπίζονται ως μόνιμα ένοχοι από το ίδιο τους το κράτος. Εκεί λοιπόν έστω και η παραμικρή αναφορά στον καθημερινό λόγο που θα μπορούσε να θεωρηθεί προσβλητική προς άτομα άλλων εθνοτήτων κατακρίνεται. Θυμάμαι ένα περιστατικό που μου διηγήθηκε η μητέρα μου, όταν ταξίδεψε πέρυσι στο Λονδίνο, οπότε είπε για πλάκα σ’έναν ταξιτζή για τους πολλούς Μαύρους κι αυτός κόντεψε να την βγάλει απ’το ταξί. Δεν ήθελε να τους υποτιμήσει, απλώς παραξενεύτηκε από το μεγάλο αριθμό των μεταναστών. Μην ανησυχείται όμως, θά’ρθουν και στην Ελλάδα αυτά.

Advertisements