Το δικτατορικό κράτος της Βόρειας Κορέας υιοθετεί πρακτικές της Αυτοκρατορικής Κίνας και παρόμοιων αρχαίων απολιταρχικών καθεστώτων της περιοχής. Πρόσφατα γνωστοποιήθηκε στο δυτικό κόσμο
η εκτέλεση του υφυπουργού άμυνας της χώρας,
Κιμ Τσολ, με το παράπτωμα πως ήπιε ένα ποτηράκι στις μέρες του πένθους του φέτος εκλιπόντως 69 ετών πρώην προέδρου Κιμ Γιονγκ Ιλ. Σήμερα φυσικά κυβερνά ο υιός του, ο Κιμ Γιονγκ Ουν, όπως ταιριάζει σε κάθε καλό κουμουνιστικό καθεστώς.

Το πένθος λοιπόν μετά το θάνατο του πρώην προέδρου διήρκησε επισήμως δύο μέρες, οπότε όποιος εντοπιζόταν να μη θρηνεί στελνόταν απευθείας σε στρατόπεδο συγκέντρωσης για 6 μήνες, όπου έκανε καταναγκαστικά έργα. Είχε ακόμα σύντομα αποφασιστεί η αποχή από κάθε απόλαυση στους Βορειοκορεάτες για 100 μέρες. Σ’εκείνο το διάστημα λοιπόν ο υφυπουργός ήπιε, κι εκτελέστηκε έπειτα με… όλμο! Πιθανόν τελετουργικός ο τρόπος της εκτέλεσης, όπως στις ατιμωτικές εκτελέσεις διά διαμελισμού της Αυτοκρατορικής Κίνας κάποτε (ακόμα η Κίνα παραμένει το πρώτο κράτος παγκοσμίως σε αριθμό εκτελέσεων, όμως δεν κάνει πλέον διαμελισμούς).
Αυτος ο υπερβολικός φόβος μοιάζει επίσης πολύ με την ανασφάλεια εξουσίας που είχε ο Στάλιν και γι’αυτό φρόντισε να εξαφανίσει όλους τους αντιπάλους του με συνοπτικές διαδικασίες. Λογικό είναι κάθε τυραννικό καθεστώς να φοβάται, εφόσον είναι τόσο καταπιεστικό, μια μικρή χαλάρωση του ελέγχου του θα μπορούσε να φέρει την ανατροπή. Αυτό έχει συμπεραστεί είδη απ’τους αρχαίους ημών προγόνους. Πιστεύετε πως δεν υπάρχουν Βορειοκορεάτες που θέλουν να ενωθούν με τους νότιους; Πιστεύω πως υπάρχουν, αν και δεν αναφέρουν την ελπίδα τους δημοσίως για ευνόητους λόγους. Ίσως πάλι τα αίτια της εκτέλεσης να ήταν πολιτικά, π.χ. υποψίες συνεργασίας του υφυπουργού άμυνας με εχθρική χώρα της Β. Κορέας, αν κι αυτό δε μου φαίνεται τόσο πιθανό.

Αυτό και αμέτρητα άλα παραδείγματα θα πρέπει να δουν αυτοί που θαυμάζουν τον κουμουνισμό και τα κουμουνιστικά κράτη, όπως τη Βόρεια Κορέα, και μάλιστα
τη θεωρούν ως πρότυπο του κουμουνισμού και την επισκέπτονται.
Πραγματικος κουμουνισμός δεν υπήρχε ποτέ, και ούτε θα υπάρξει, όπως και πραγματικός χριστιανισμός δεν υπήρξε ποτέ κι ούτε θα υπάρξει, διότι το είδος μας για εγκεφαλικούς λόγους δε μπορεί να λειτουργήσει έτσι. Πάντοτε πρέπει κάποιος να λάβει την εξουσία, και κάποιος ν’ακολουθεί, ώστε να υπάρχει κάποια τάξη. Αν η ιδεολογία υποστηρίζει ισότητα, κοινοκτημοσύνη και λοιπές «αρετές» του κουμουνισμού, κι αυτός που θα πρωτοεγκαθιδρύσει αυτές της υποτιθέμενες αξίες σε μία χώρα δεν ελέγχεται πρακτικά από κανέναν, είναι 100% σίγουρο πως θα εξελιχθεί σε δικτάτορα, ασχέτως με τις απόψεις του πριν, γιατί αυτές όποιες και νά’ναι δεν θα τον ακολουθήσουν έπειτα για κάποιον άγνωστο λόγο, ίσως επειδή
η εξουσία είναι εθιστική.
Πάντοτε, όπως αποδεικνύει η ιστορία, όλοι οι άνθρωποι που έλαβαν τέτοιες θέσεις μετατράπηκαν σε δικτάτορες. Γι’αυτό και η δημοκρατία έχει μηχανισμούς ελέγχου της εξουσίας, ασχέτως κατά πόσο λειτουργούν σωστά σε κάθε κράτος.

Advertisements