Κινέζικη μαλακοχέλυα νεροχελώνα (Pelodiscus sinensis), από Wikipedia.

Κλείνω τη μικρή σειρά μου με τους παράξενους ενυδρειακούς οργανισμούς μ’ένα ερπετό, τη χελώνα με το μαλακό κέλυφος ή τη μαλακοχέλυα νεροχελώνα (soft-shelled turtle). Αυτές οι χελώνες έχουν αρκετά αποκλίνουσα εμφάνιση απ’το αναμενόμενο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Ανήκουν στην οικογένεια των τριονυχιδών (trionychidae), στην υπεροικογένεια των τριονυχοειδών (trionychoidea). Μέλη αυτής της υπεροικογένειας άρχιζαν να εμφανίζονται κατά την Κρητιδική εποχή πριν 80-75 εκατομμύρια χρόνια πριν, αλλ’η ομάδα αυτή μπορεί νά’ρχισε την εξέλιξή της παλαιότερα. Σ’αυτήν την υπεροικογένεια παρατηρείται μια τάση αύξησης των υδρόβιων προσαρμογών, κρυπτικής ή νυκτόβιας ζωής, μείωση των εξόδων στη στεριά, και, σιγά-σιγά, μείωση της σημασίας της προστασίας του κελύφους (χελύου) με αντικατάσταση με ταχύτητα, κρυπτικότητα κι επιθετικότητα. Η πιο πρωτόγονη ομάδα (πρωτόγονη σημαίνει εξελικτικά όχι μια ομάδα που κάτι υπολείπεται, απλώς μια ομάδα που εμφανίζει τα περισσότερα προγονικά στοιχεία σε σχέση με τις επόμενες, και σ’αυτήν την περίπτωση ακόμα κι αυτή η οικογένεια είναι αρκετά αποκλίνουσα), είναι οι οικογένεια των κινοστερνιδών (kinosternidae), η οποία περιλαμβάνει συνήθως αρκετά μικρές προς μεσαίες αμερικανικές νεροχελώνες, που λέγονται λασποχελώνες και μοσχοχελώνες. Τα ερπετά αυτά έχουν κανονικό κέλυφος, αν και η κάτω πλευρά είναι πιο στενή, πολλά μέλη μπορούν να κλεινουν το κάτω κέλυφος για προστασία, είναι παμφάγα προς σαρκοφάγα, και περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στη λάσπη ρηχών νερών, σπάνια βγαίνοντας έξω. Η επόμενη οικογένεια είναι οι δερματεμυδίες (dermatemydidae), μ’ένα μόνο είδος, τη δερματέμυδα του Μεξικού
Dermatemys mawii,
ένα τεράστιο (περίπου 80 εκατοστά) νυκτόβιο σαρκοφάγο είδος νεροχελώνας, που απειλείται άμεσα από την υπεραλίευση για κατανάλωση απ’τους ιθαγενείς. Σημαντικό χαρακτηριστικό της είναι η ύπαρξη μικρών περιοχών δέρματος ανάμεσα στις κεράτινες πλάκες/τροποποιημένες φολίδες του κελύφους, δηλώνοντας τη σταδιακή ατόνισή τους σ’αυτήν την ομάδα χελωνών.

Τέλος έχουμε τον πιο εξελιγμένο κλάδο, ο οποίος έχει χάσει εντελώς τις προστατευτικές πλάκες του κελύφους αντικαθιστώντας τες με λείο δέρμα. Η μια οικογένεια εδώ είναι οι καρετοχελύδες (carettochelydae), κάποτε διαδεδομένη σ’όλον τον κόσμο, σήμερα όμως μ’ένα μόνο περίεργο και μοναδικό ειδος στη Νέα Γουινέα και τη Βόρεια Αυστραλία, τη γλυπτική καρετοχέλυδα
(Carettochelys insculpta).
Το ερπετό αυτό είναι αρκετά μεγάλο, φτάνοντας τα 60-80 εκ., τα πόδια του έχουν εξελιχθεί σε πτερύγια όπως στις θαλάσσιες χελώνες, είναι παμφάγο και σπάνια βγαίνει έξω. Η μύτη του επίσης είναι σαρκώδεις, χαρακτηριστικό που επαυξάνεται ακόμα περισσότερο στη συγγενική της ομάδα. Η συγγενική ομάδα είναι λοιπόν η οικογένεια του ενδιαφέροντος, οι τριονυχίδες (trionychidae), ή οι μαλακοχέλυες νεροχελώνες. Οφείλουν το επιστημονικό όνομά τους στα τρία νύχια που φέρουν σε κάθε άκρο, στοιχείο απλοποίησης των προγονικών δαχτύλων μιας και ζουν κυρίως στο νερό, αν και όχι στο σημείο της εξέλιξης πτερυγίων. Άλλα σημαντικά χαρακτηριστικά τους είναι το χέλυο που καλύπτεται από λείο δέρμα χωρίς πλάκες, αν και σε ορισμένα είδη εμφανίζονται φύματα ή αγκαθάκια ως κατάλοιπα φολίδων, η μαλακή κι εύκαμπτη περιφέρεια του χελύου που υποδηλώνει υπανάπτυξη των περιφεριακών δερμικών οστών από κάτω, η μειωμένη σύνδεση των οστών του κοιλιακού θυραιού (κάτω μέρους) με το ραχιαίο, η συνήθως μακριά ουρά, ο μακρύς λαιμός με το μακρόστενο κεφάλι με τη σαρκώδη, γυριστή προς τα πάνω μύτη σαν προβοσκίδα, τα σαρκώδη χείλη, τα μάτια στην κορυφή του κεφαλιού και τις ισχυρές σιαγόνες, η ικανότητα πρόσληψης μικρού μέρους του απαιτούμενου οξυγόνου απ’το δέρμα υποβρυχίως όπως τα αμφίβια, καθώς κι ο φυλετικός διμορφισμός με τα αρσενικά μικρότερα απ’τα θηλυκά. Είδη αυτής της οικογένειας συναντώνται στη Βόρεια Αμερική, στην Αφρική, και στην Ασία και στα γύρω νησιά. Προτιμούν να ζουν σε ήρεμα νερά με λασπώδη ή αμμώδη βυθό, όπου συνηθίζουν να κρύβονται στήνοντας ενέδρα για θηράματα, ενώ σε ρηχά νερά εκτείνουν το λαιμό στην επιφάνεια βγάζοντας έξω την προεξέχουσα μύτη για αέρα. Η θέση των ματιών επίσης τις βοηθά να εντοπίζουν λεία με μόνο το πάνω μέρος του κεφαλιού έξω απ’την άμμο. Όταν δεν είναι θαμμένες, συνήθως κολυμπούν, συχνά με αρκετή ταχύτητα, ή βρίσκονται ακίνητες κάπου, ενώ πολύ σπάνια λιάζονται, συνήθως τα μικρότερα είδη. Τα μεγάλα σχεδόν [ποτέ δε βγαίνουν απ’το νερό, κυρίως τα θηλυκά όταν πρόκειται να γενήσουν αυγά. Μερικά είδη αντέχουν υφάλμυρες συνθήκες και μπορούν να ταξιδέψουν και στην ανοιχτή θάλασσα. Όλα τα είδη είναι σαρκοφάγα, με λίγα κυρίως μικρότερα να καταναλώνουν λίγη φυτική ύλη. Συνήθως τρέφονται με ασπόνδυλα του νερού, ψάρια (ορισμένα μεγάλα ειδη τα πιάνουν εύκολα), αλλά και με υδρόβια πουλιά, μικρά θηλαστικά και πτώματα όποτε μπορούν. Εξαιτίας της σωματικής του κατασκευής που δεν τις επιτρέπει να μαζεύοντια μέσα στο καβούκι τους, καθώς και τις ελλειπούς προστασίας του καβουκιού, τα περισσότερα είδη προτιμούν να επιτεθούν αν ενοχληθούν παρά να παραμείουν ακίνητα, και το δάγκωμά τους είναι οδυνηρό και ίσως βλαπτικό, ιδίως για τα μεγάλα είδη. Μερικά απ’τα αξιοσημείωτα είδη είναι αυτά του γένους Apalone (απαλώνη (σύντμηση του απαλή και χελώνη/χελώνα στα αρχαία, αττική διάλεκτος)) της Β. Αμερικής, που φτάνουν τα 45-60 εκ., και συναντώνται στις ΗΠΑ, στο Νότιο Καναδά και το Βόρειο Μεξικό με τα είδη Apalone spinifera, A. ferox, κι A. mutica, η ασιατική μαλακοχέλυα
(Amyda cartilaginea)
της Ινδίας και της ΝΑ Ασίας, που φτάνει τα 70 εκ. και είναι νυκτόβια, η γιγάντια μαλακοχέλυας της Ινδίας και της ΝΑ Ασίας
Pelochelys cantorii,
, η οποία είναι η μεγαλύτερη νεροχελώνα παγκοσμίως φτάνοντας το μήκος των 2 μέτρων, η κινέζικη μαλακοχέλυα
Pelodiscus sinensis
(κινέζικος δερματόδισκος), ένα μικρό είδος 25-30 εκατοστών που δυστυχώς καταναλώνεται απ’όλα τα ασιατικά έθνη και κινδυνεύει, και η μαλακοχέλυα νεροχελώνα του Νείλου
(Trionyx triunguis),
ένα τεράστιο είδος μήκους 1,2 μ. ιθαγενές των γλυκών και υφάλμυρων νερών της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, το οποίο περιστασιακά
φτάνει στη χώρα μας
σε νότιες περιοχές όπως η Πελοπόννησος, η Κρήτη και τα δωδεκάνησα αφού έχει ταξιδέψει στη θάλασσα.

Οι χελώνες αυτές συχνά διατηρούνται στα ενυδρεία, αν και μπορεί να είναι δυσκολότερες από πιο κοινά είδη, εξαιτίας της ανάγκης τους για καθαρό νερό, λίγη ενόχληση, και του μεγάλου μεγέθους των περισσότερων. Παρακάτω παραθέτω ένα άρθο για τη φροντίδα τους παρμένο από ένα ιστολόγιο για ερπετά, το
reptile apartment.

Μετάφραση: Bolko

Μαλακοχέλυες νεροχελώνες στην αιχμαλωσία του marc Ouellette του κέντρου διάσωσης ζώων της Λίλης της Γαλλίας (Lil Res q)
Δημοσιευμένο στις 24 Φεβρουαρίου, 2012
Από τον John F Taylor

Ώστε σκέφτεστε να προσθέσετε μια κινέζικη μαλακοχέλυα νεροχελώνα στη συλλογή σασς; Τις έχετε δει σε καταστήματα κατοικιδίων και σ’εκθέσεις ερπετών να κολυμπούν γύρω με ΄χάρη μές στα ενυδρεία τους. Έχουν μοναδική εμφάνιση και αποφασίσατε πως είναι ώρα να φέρετε μία σπίτι.

Εντάξει αν υπήρχε μόνο ένα είδος υδρόβιας χελώνας εκτός απ’την αρπακτική για την οποία έπρεπε να κάνετε την έρευνά σας πριν πάρετε μία, είναι η μαλακοχέλυα νεροχελώνα.

Η κινέζικη μαλακοχέλυα νεροχελώνα είναι ιθαγενής σε διάφορους υγρότοπους στην Κίνα, στην Κορέα, στο Βιετνάμ, στην Ταϊβάν και σε περιοχές της Ιαπωνίας. Άγριοι πληθυσμοί που ξέφυγαν/εισήχθησαν έχουν καταγραφεί σε περιοχές της ΤαΪλάνδης, της Χαβάης και της Φλόριντας. Πολλές απ’αυτές τις χελώνες πουλήθηκαν ως διακοσμητικές χελώνες για να ζουν σε ενυδρεία τροπικών ψαριών, και πολλές απ’αυτές έχουν τώρα καταλήξει σε καταφύγια αφού έχουν μεγαλώσει και φάει όλα τα ψάρια.

Ως διασώστης ζώων είμαι υπέρμαχος της υιοθεσίας ενήλικων ζώων, αλλά σ’αυτήν την περίπτωση πραγματικά προτείνω το ξεκίνημα μ’ένα μωρό. Γιατί; Ώστε να το κάνετε να συνηθίσει την ανθρώπινη επαφή απ’τη βρεφική ηλικία. Αυτές οι χελώνες έχουν ένα άσχημο δάγκωμα και με τους μακριούς λαιμούς τους, μπορούν να φτάσουν και να σας πιάσουν ακόμα κι αν τις κρατάτε από πίσω.

Θα φτάνουν και θα δαγκώνουν ενόσο είναι νεαρές? Είναι προγραμματισμένο στο dna τους να’ναι επιθετικές παρά αμυντικές όπως οι περισσότερες νεροχελώνες. Εντούτοις αν μάχεστε για τον πρώτο χρόνο με τη νεροχελώνα σας και τη χειρίζεστε συχνά, θα συνηθίσουν σ’αυτό και θα’ναι λιγότερο πιθανό να επιτεθούν όταν είναι ώρα συντήρησης του ενυδρείου τους.

Τώρα εδώ στον Καναδά υπάρχουν δύο κύρια είδη μαλακοχελύων νεροχελωνών διαθέσιμα στην αγορά κατοικιδίων: τις κινέζικες και τις φλοριδανές μαλακοχέλυες νεροχελώνες. Θα θίξω και τις δύο, αλλά για τους σκοπούς αυτού του άρθρου θα παραμείνουμε περισσότερο στο κινεζικό είδος.

Άρα τι χρειάζονται ρωτάτε; Αντίθετα με τους περισσότερους σκληροχέλυους συγγενείς τους, οι μαλακοχέλυες νεροχελώνες χρειάζονται αμμώδες υπόστρωμα. Αυτό το είδος χελώνας είναι πολύ ντροπαλό και προτιμά να κρύβεται κάτω από υδάτινες κρυψώνες ή να θάβεται σ’ένα μαλακό υπόστρωμα υποβρυχίως και ν’αφήνει εκτεθημένη μόνο τη μύτη. Η ψιλή άμμος είναι το καλύτερο υπόστρωμα γι’αυτό, αφού δε θολώνει το νερό πάρα πολύ. Δεν προτείνω να χρησιμοποιείτε χαλίκι, αφού είναι πολύ αιχμηρό κι αποξεστικό γι’αυτήν τη λεπτεπίλεπτη νεροχελώνα. Εγώ σχεδόν καθόλου δεν είδα τη μαλακοχέλυα νεροχελώνα μου για τους πρώτους έξι μήνες που την είχα εάν δεν την έβγαζα έξω ο ίδιος. Πέρα απ’το υπόστρωμα, οι απαιτήσεις τους είναι παρόμοιες μ’άλλες νεροχελώνες.

Καλή διήθηση: Αυτό είναι σημαντικό για τη μείωση των άσχημων οσμών και τη διατήρηση του νερού καθαρού. Θα πρότεινα την αγορά ενός μεγάλου εξωτερικού φίλτρου. Προσέξτε εάν το φίλτρο δεν είναι αρκετά ασφαλές αυτές οι νεροχελώνες θα το βγάλουν απ’τις συνδέσεις του και θα το σπάσουν, κρύψτε τα καλώδια καλά. Οι μαλακοχέλυες νεροχελώνες τεινουν να αναδιακοσμούν τα σπίτια τους περισσότερο από,τι κάνουν οι σκληροχέλυες νεροχελώνες.

Ζεστό νερό: Η θερμοκρασία του νερού θα πρέπει να διατηρείται μεταξύ 24-25 βαθμών Κελσίου.

Υπεριώδης ακτινοβολία: Αυτό το είδος νεροχελώνας ξοδεύειβ το 90% του χρόνου του στο νερό, αλλά βγαίνει περιστασιακά έξω για να λιαστεί, ώστε είναι καλό να παρέχετε ένα λαμπτήρα υπεριώδους ακτινοβολίας (uvb) 5,0. Αυτός δε θα πρέπει να τοποθετηθεί περισσότερο από 30 εκατοστά μακριά απ’τη νεροχελώνα όταν αυτή λιάζεται για βέλτιστη έκθεση. Θα πρέπει να μένει αναμμένος για 8 με 12 ώρες τη μέρα.

Ένα καλό σημείο λιασήματος: Θα πρέπει να είναι διαθέσιμες για τη νεροχελώνα σας δύο περιοχές ξηράς. Μια περιοχή θα πρέπει να είναι για το λιάσιμο και να’χει μια πηγή θερμότητας από πάνω και τον υπεριώδη λαμπτήρα. Η άλλη περιοχή θα πρέπει να είναι μακριά απ’την πηγή θερμότητας, για να επιτρέπει στη χελώνα να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του σώματός της. Υποβρύχιες κρυψώνες μπορούν να φτιαχτούν κάτω απ’τις περιοχές ξηράς. Δε θα τις δείτε να λιάζονται πολύ. Μπορώ να μαρτυρήσω γι’αυτό. Το σημείο λιασήματος των νεροχελωνών μου που είναι από φλοιό ξύλου μένει συνήθως αχρησιμοποίητο. Το δέρμα τους τείνει να ξηραίνεται αρκετά γρήγορα και είναι στη φύση τους να μένουν κοντά στην ασφάλεια του νερού.

Ένα μεγάλο ενυδρείο: Ένα κλειστό περιβάλλον με διαστάσεις 150 εκ. επί 60 εκ. επί 45 εκ. θα πρέπει να παρέχεται για να επιτρέπει επαρκή χώρο για κολύμβηση. Τρεις πλευρές του ενυδρείου θα πρέπει να γίνουν αδιαφανείς για να μη στρεσάρεται η νεροχελώνα. Οι λιμνούλες εσωτερικού χώρου είναι επίσης καλό περιβάλλον γι’αυτό το περίεργο είδος νεροχελώνας.

Για τροφή: Οι μαλακοχέλυες νεροχελώνες τείνουν να’ναι πιο σαρκοφάγες απ’τη φύση τους και μπορεί να μην τρώνε πάντοτε έτοιμη αγορασμένη τροφή για νεροχελώνες. Στη φύση αυτό το είδος νεροχελώνας τρέφεται με μεγάλη ποικιλία φρέσκων ψαριών, οστρακόδερμων, εντόμων και τρωκτικών. Άρα στην αιχμαλωσία είναι σημαντικό το τάισμα με ποικίλη διατροφή. Για παράδειγμα τα νεαρά άτομα μπορούν να ταϊστούν με κηροσκούληκα, γρύλλους, νεογέννητα ποντίκια, καραβίδες και κομμάτια ψαριών. Οι ενήλικες εντούτοις μπορούν να φάνε κομμάτια καβουριού, καραβίδες με το κέλυφος, μικρά τρωκτικά, γρύλλους, κηροσκούληκα, σαλιγκάρια, πέστροφα, σολωμό, γεωσκώληκες, κλπ. Μπορείτε να εμπλουτίσετε το περιβάλλον της νεροχελώνας κρύβοντας την τροφή κάτω από πέτρες και κούτσουρα, για να την κάνετε να ψάξει γι’αυτήν. Για να εμπλουτισετε ακόμα περισσότερο το περιβάλλον και να προσθέσετε βιταμίνες στη διατροφή έχω βρει πως η τοποθέτηση ενός μήλου ή άλλου σκληρού φρούτου στην επιφάνεια μπορεί να τις κρατήσει απασχολημένες για ώρες, παρέχοντας πολύτιμη άσκηση για τα σαγόνια τους.

Θυμηθείτε όπως είπα παραπάνω ότι αυτό είναι ένα πλάσμα για το οποίο θα πρέπει να κάνετε την έρευνά σας πριν το αγοράσετε. Εδώ είναι το γιατί: γίνονται μεγάλες. Ιδίως οι φλοριδανές μαλακοχέλυες νεροχελώνες. Λέμε για 45 εκατοστά ενήλικο μέγεθος χωρίς να συνυπολογίσετε την ουρά και το λαιμό. Θα χρειαστείτε μια μεγάλη δεξαμενή γι’αυτές σ’αυτό το μέγεθος ώστε να ζήσουν σωστά. Ο γενικός κανόνας που έχω ως κανόνα ζωής είναι 50 λίτρα ανά 3 εκατοστάνεροχελώνας για μία νεροχελώνα. Δε συνιστώ την τοποθέτηση πάνω από μιας μαλακοχέλυας νεροχελώνας σ’ένα ενυδρείο. Γνωρίζω μόνο μια περίπτωση όπου δυο νεροχελώνες τα πήγαν καλά μαζί στο ίδιο ενυδρείο.

Οι κινέζικες μαλακοχέλυες είναι καλύτερες για ζωή στο διαμέρισμα λόγω του γεγονότος ότι γίνονται μόνο 23-25 εκατοστά σε μήκος. Στην πραγματκότητα είναι ο μικρότερος τύπος μαλακοχέλυας, κι έτσι, πιο εύκολα διαχειρίσιμη σε διαμερίσματα και τέτοια μέρη όπου η δεξαμενή μπορεί να’ναι 450 λίτρων.

Δε συνιστώ την τοποθέτηση μιας μαλακοχέλυας νεροχελώνας με σκληροχέλυες νεροχελώνες. Είναι επικίνδυνο και για τα δύο είδη. Η μαλακοχέλυα νεροχελώνα θα μπορούσε να πατηθεί ή να δαγκωθεί, σχίζοντας το ευαίσθητο δέρμα της, ή και η μαλακοχέλυα θα μπορούσε νε επιτεθεί στις άλλες νομίζοντας πως έχουν μέσα φαγητό και θά’πρεπε να χωριστούν έτσι κι αλλιώς. Είναι απλώς ασφαλλέστερο για τη μαλακοχέλυά σας να στεγάζεται ξεχωριστά.

Βεβαιωθείτε ότι το καπάκι του ενυδρείου είναι όσο το δυνατόν πιο αποτρεπτικό στις αποδράσεις. Ακούγετε ανόητο, αλλά με τα πλατιά χέρια τους, τα χοντρά δυνατά νύχια τους, και τους μυώδεις λαιμούς τους είναι αρκετά εκπληκτικοί ειδικοί της απόδρασης. Η δική μου χελώνα μπορεί και σκαρφαλώνει καθέτως στην πλευρά του καναπέ για να καθίσει μαζί μου όταν την αφήνω έξω. Θα πρέπει να ομολογήσω πως αυτό τρομάζει το σκύλο.

Οι μαλακοχέλυες νεροχελλώνες μπορούν νά’ναι μια σπουδαια προσθήκη σ’ένα σπίτι όπου θέλετε κάτι καλό να παρακολουθείτε εκτος από ψάρια, αλλ’όχι κάτι τόσο απαιτητικό όπως μια σκληροχέλυα νεροχελώνα. Είναι ζωηρές και καθαρές κι αν τους δώσετε ένα καλό περιβάλλον, θα ζήσουν για πολλά χρόνια. Αυτό το είδος νεροχελώνας μπορεί να ζήσει για 25 με 30 χρόνια.

Διασαφηνιστικές σημειώσεις:
1. Η μαλακοχέλυα της Φλόριντας είναι η Apalone ferox, το μεγαλύτερο βορειοαμερικανικό είδος.
2. Λίγο μεγάλο μου φαίνεται το ενυδρείο 450 λίτρων για μια κινέζικη μαλακοχέλυα. Συχνά δίνεται ελάχιστο ενυδρείο 275 λίτρων για μια κοινή κοκκινομάγουλη νεροχελώνα, η οποία φτάνει τα 30 εκ.
3. Δεν υπάρχει λόγος κανονικά το σημείο λιασήματος νά’ναι τόσο πολύπλοκο. Θα μπορούσε νά’ναι υποτυπώδες, εάν υπάρχει καν. Τα αμερικανικά είδη είναι αυτά που λιάζονται λίγο πιο συχνά απ’άλλα. Η κινέζικη, απ’ό,τι διάβασα, δραστηριοποιείται περισσότερο το βράδυ. Αυτό δε σημαίνει ότι η περιστασιακή έκθεση στον ήλιο έξω για λίγα λεπτά θα την κάνει κακό.
4. Υπεριώδεις λάμπες απόδοσης 5% χρησιμοποιούνται και για είδη που λιάζονται πολύ, όπως οι κοκκινομάγουλες. Επομένως θεωρώ μια τέτοια λάμπα τζάμπα λεφτά για ένα σχεδόν αποκλειστικά υδρόβιο είδος. Μία 2% κι αν λοιπόν.
5. Δεν πιστεύω πως η χελώνα ανέβαινε πάνω στον καναπέ δίπλα του γιατί τον αγαπούσε, τα ερπετά δεν έχουν και τόσα συναισθήματα, ούτε αγάπη γιατί αυτο είναι χαρακτηριστικό των θηλαστικών, κι εξελίχθηκε γιατί αυτά τα ζώα φροντίζουν τα μικρά τους. Πιθανόν ήταν περίεργη για το χώρο ή απλώς ήθελε να ζεσταθει απ’τη θερμότητα του σώματός του, ως εκτόθερμο που είναι. Ίσως ακόμα ήθελε ν’αποφύγει το σκύλο, όπως ανέφερε ο συγγραφέας πως είχε έναν.
6. Δε σας παραξένεψε πως Γάλλος ή τουλάχιστον γαλλόφωνος καταδέχτηκε να γράψει στ’αγγλικά; Αυτοι είναι φανατικοί σοβινιστές.
7. Τέλος, δε σας φάνηκε λίγο παράξενο το επάγγελμα του συγγραφέα σε καταφύγιο ζώων, και μάλλον ερπετών; Πράγματι, τα καταφύγια παραμελημένων ζώων είναι σπάνια στην Ελλάδα, ενώ αυτά που στεγάζουν παραμελημένα ερπετά είναι μια εντελώς ξένη ιδέα, τόσο ξένη όσο θα μας ήταν ένα έθιμο των εξωγήινων. Αυτό δε σημαίνει πως εδώ στην Ελλάδα όλοι προσέχουν τα ερπετά τους, γιατί αν γινόταν αυτό, δε θα βλέπαμε ελεύθερες κοκκινομάγουλες στα ποτάμια ή πεταμένες ιγκουάνες.

Advertisements