Πόσους ξέρετε να έχουν πάει στη Βόρεια Κορέα; Πιστεύω κανείς δε θα ξέρει κανέναν. Και όμως, εγώ ξέρω. Δεν έχω πολλές πληροφορίες για αυτό, αλλά ξέρω από κοντά έναν άνθρωπο που ταξίδεψε σε αυτό το μικρό καταπιεστικό κράτος φόβου της Άπω Ανατολής.

Μία καλή φίλη της μητέρας μου, την οποία γνωρίζω από παλιά, ανέφερε παλιά πως είχε ταξιδέψει στη Βόρεια Κορέα. Ήταν πριν περίπου 40 χρόνια, όταν αυτή ήταν στο πανεπιστήμιο. Εκείνο το διάστημα είχε εμπλακεί με την αριστερά και αρκετά μέλη της παράταξης κάνανε ταξίδι σε αυτήν την πρότυπη κομουνιστική χώρα. Θα έχετε καταλάβει πόσο δύσκολη εμπειρία της ήταν αυτό. Μπορούσαν να μετακινηθούν μόνο σε συγκεκριμένα σημεία, και πάντοτε με αστυνομική συνοδεία. Μάλλον από τότε της έγινε μάθημα με αυτόν το σκληρό τρόπο τι εστί κομουνισμός.

Δεν είχα την ευκαιρία να κάνω περισσότερες ερωτήσεις. Δεν πρόλαβα να ρωτήσω για παράδειγμα αν προσκύνησαν το άγαλμα του ηγέτη μόλις έφτασαν στη χώρα, όπως λέγεται ότι γίνεται, ή αν άκουσαν προπαγάνδα για το πόσο καλά περνάνε οι ας πούμε πολίτες της χώρας. Πάντως ξέρω μια Ελληνίδα που ταξίδεψε στη Βόρεια Κορέα, και ελάχιστοι Έλληνες έχουν βρεθεί εκεί. Εγώ δε θα πήγαινα αν μου δινόταν η ευκαιρία, ούτε καν από περιέργεια. Δε θα ήθελα να υποστηρίξω με κανέναν τρόπο ένα τέτοιο ανελεύθερο καθεστώς, ούτε να κινδυνεύσω να βρεθώ στα απύθμενα μπουντρούμια του για κάτι που μάλλον δεν έκανα, όπως τυχαίνει περιοδικά με ξένους τουρίστες στη χώρα.