Αυτήν ακριβώς τη σοκαριστική εικόνα αντίκρισα επισκεπτόμενος το σπίτι του φίλου μου και γυμναστή σήμερα το μεσημέρι. Για το γυμναστή είχα αναφέρει παλαιότερα, στο θέμα για
τις διακοπές μου στην κατασκήνωση φέτος,
όπου διετέλεσε ως συνοδός μας, αλλά κι αλλού. Όπως είχα πει εκεί, έχει χόμπι το ψαροντούφεκο και είναι δεινός ιχθυομαλακιοφάγος, και επίσης κάνει πολυάσχολη ζωή δουλεύοντας σε τρεις δουλειές: γυμναστής στον αθλητικό σύλλογο τυφλών Πυρσός (σ’εμάς δηλαδή), διαιτητής σε αγώνες μπάσκετ και εργαζόμενος σε στατιστικά του μπάσκετ. Πολύ λιγότερο γνωστό είναι πως έχει μια νεροχελώνα, απ’αυτές τις αμερικανικές κοκκινομάγουλες ή red-eared sliders, επιστημονικού ονόματος Trachemys scripta elegans, το Σούλη, που όμως, όπως μου φάνηκε, περισσότερο προς Σούλα μοιάζει.
Δείτε εδώ για τις διαφορές των φύλων στις χελώνες.

Τη χελώνα αυτήν την απέκτησε ως νεογέννητο στα 3 εκατοστά περίπου, κι από τότε μέσα σε 3 περίπου χρόνια έφτασε περίπου τα 10, χάρη στο πολύ κρέας (γαρίδες και λοιπά προΪόντα που τρώει) και στην αναγκαστική έκθεση στον ήλιο που δέχεται το καλοκαίρι, γιατί αν ζούσε το καλοκαίρι όπως ζει και τον υπόλοιπο χρόνο, μάλλον τα πράγματα δε θά’ταν τόσο καλά. Δεν έχει το καλοκαίρι δηλαδή κάποια δραματική αλλαγή, απλώς η γυάλα καθαρίζεται συχνότερα και η χελώνα βγαίνει πιο συχνά έξω, επειδή η οικογένεια δεν έχει πολλές δουλειές τη βγάζει πιο συχνά στον ήλιο, και τρώει λίγο παραπάνω από ψάρια και μαλάκια.

Η ζωή της γενικά είναι αυτό ακριβώς που βλέπεται! Μια γυάλα περίπου 25χ15 εκατοστών με 8 περίπου εκατοστά βρώμικου νερού (γιατί όσο κι αν καθαρίζεται, ο χώρος είναι μικρός, φίλτρο δεν υπάρχει και το ζώο είναι μεγάλο), και, το πιο σοκαριστικό, παντελής έλλειψη κάποιου μέρους στεριάς όου μπορεί να βγαίνει! Ως διακοσμητικό υπάρχει ένα κοχύλι, αλλ’αυτό δεν είναι τόσο μεγάλο ώστε να βγάζει ολόκληρη τη χελώνα εκτος νερού. Το περιβάλλον καθαρίζεται κάθε λίγες μέρες, η χελώνα τρέφεται κυρίως με γαρίδες (όχι ιδανική τροφή για συνεχή χρήση), και δε λαμβάνει καθόλου επιπλέον θερμότητα ή υπεριώδη ακτινοβολία εάν δε βγει στον ήλιο. Επίσης το χειμώνα πέφτει σε ημιχειμέρια νάρκη για τον ίδιο λόγο. Σηκώνοντάς την πρόσεξα πως ήταν καλυμμένη με φύκη (άλγη στην ενυδρειακή διάλεκτο), οι γνωστοί φωτοσυνθετικοί υδρόβιοι οργανισμοί σαν γλίτσα και λεπτές ίνες σ’όλο το καβούκι, επειδή δεν είχε μέρος για να στεγνώσει. Κι αυτό είναι το ελαφρύτερο που μπορεί να πάθει απ’αυτήν την κατάσταση. Το σώμα μπορεί επίσης να προσβληθεί από μύκητες, ή από βακτήρια κι άλλους μικροοργανισμούς και να
μολυνθεί σοβαρά,
συνήθως με τη βοήθεια ενός μικρού τραυματισμού.

Κανονικά οι χελώνες αυτού του είδους χρειάζονται χώρο αρκετο για να κολυμπάνε και οριζοντίως (προτίνεται μήκος ενυδρείου 4 φορές το μήκος του ερπετού και πλάτος 2) και καθέτως όμως, με βάθος νερού τουλάχιστον μια φορά το μήκος τους (δεν πνίγονται, είναι προσαρμοσμένες για υδρόβια ζωή), πολύ καθαρό νερό με φίλτρο ενυδρείου, το οποίο, αν και δεν είναι απολύτως απαραίτητο, κάνει πιο εύκολη τη δουλειά σχετικά με την καθαριότητα, θερμοκρασία νερού μεταξύ 23-27 βαθμών για καλό μεταβολισμό, κι ένα σημείο στεριάς από οτιδήποτε όπως πέτρα, ΧΑΛΊΚΙΑ, ξύλο, φελλό ή κάτι τέτοιο, όπου η χελώνα θα μπορεί να βγαίνει μόνη της και να στεγνώνει εντελώς. Πάνω από εκεί θα πρέπει να βρίσκεται μια λάμπα θερμότητας τύπου σποτ, η οποία θ’ανεβάζει τη θερμοκρασία στους 32-35 βαθμους για τη σωστή θερμορρύθμιση, μιας και τα ερπετά είναι ποικιλόθερμα ζώα μη μπορώντας ν’ανεβάσουν τη σωματική τους θερμοκρασία μόνα τους. Επίσης μπορεί να υπάρχει μια λάμπα υπεριώδους ακτινοβολίας uvb, η οποία θα παρέχει την κατάλληλη ακτινοβολία για τη σύνθεση της βιταμίνης d, απαραίτητης για το μεταβολισμό του ασβεστίου. Χωρίς αυτήν τη βιταμίνη, όσο ασβέστιο κι αν παίρνει το ερπετό, δε θα μπορεί να το χρησιμοποιήσει. Η λάμα αυτή είναι υποκατάστατου της ηλιακής ακτινοβολίας, στην οποία θα πρέπει να εκτίθεται η χελώνα αν ο καιρός επιτρέπει. Η βιταμίνη γίνεται να παρέχεται και με συμπληρώματα, αν κι αυτός ο τρόπος είναι πιο δύσκολος, γιατί δε μπορούμε να υπολογίσουμε ακριβώς τη δόση, ενώ με την ακτινοβοία το σώμα φτιάχνει όση χρειάζεται. Ο άνθρωπος επίσης δημιουργεί αρκετή βιταμίνη d με τη βοήθεια της ηλιακής ακτινοβολίας, ενώ μπορεί να την προσλάβει από τροφές όπως γαλακτοκομικά ή παχιά ψάρια όπως ο σολωμός. Η χελώνα είναι παμφάγος, με μεγαλύτερη ανάγκη σε πρωτεΐνη κατά τη νεαρή της ηλικία, οπότε αναπτύσσεται, και μειωμένη κατά την ενηλικίωση. Έτσι αρχικά μπορεί να τρέφεται κυρίως με γαρίδες, σκουλήκια, σαλιγκάρια κι άλλα μαλάκια, μύγες κι άλλα έντομα, άλλα ασπόνδυλα και λίγο κρέας, ενώ φυτά όπως ραδίκι, μαρούλι, καρότο, αρακάς ή υδρόβια φυτά λιγότερο, και αργότερα μπορεί να τρώει περισσότερη φυτική τροφή. Αρχικά θα πρέπει να τρέφεται μια φορά τη μέρα, όσο μεγαλώνει όμως μπορεί να τρώει κάθε 2-3 μέρες, μιας κι ο μεταβολισμός των ερπετών είναι γενικά αργός. Φυσικά θα πρέπει να δίνονται τα κατάλληλα βιταμινούχα συμπληρώματα, συχνότερα στις αναπτυσσόμενες κι αραιότερα στις μεγάλες. Το ασβέστιο μπορεί να παρέχεται ευκολότερα κι ως κόκκαλο σουπιάς (πουλάνε στα πετσόπ για πουλιά για τον ίδιο λόγο), το οποίο μπορεί ν’αφεθεί στο νερό και η χελώνα να μασουλάει όποτε χρειάζεται. Πολλοί δε βάζουν τις χελώνες τους σε χειμέρια νάρκη, διότι αυτο μπορεί να επιβαρύνει την υγεία τους ιδίως αν έχουν κάποιο πρόβλημα από πριν, ενώ άλλοι τις αφήνουν. Μια κανονική χειμέρια νάρκη χρειάζεται θερμοκρασία κάτω των 10 βαθμών και μια απολύτως υγιή, καλοταϊσμένη χελώνα. Ακόμα και αν όμως δεν πέσει σε νάρκη, πάλι θα επηρεαστεί από τον καιρό έξω. Η έλλειψη χειμέριας νάρκης πάντως δεν βλάπτει την υγεία της. Φυσικά μια χελώνα μπορεί να ζήσει και σε λιγότερο καλές συνθήκες, αλλά η πιθανότητες για προβλήματα θ’αυξάνονται. Μία περίπτωση που διάβασα έζησε με βρώμικο νερό και σχεδόν καθόλου στεριά για
8 χρόνια.

Επειδή όμως τα ερπετά έχουν βραδύτερο μεταβολισμό κι επομένως βραδύτερη αντίδραση στις αντιξοότητες και μεγαλύτερο χρόνο εμφάνισης των ασθενειών, δε σημαίνει ότι πρέπειι να τα υποβάλλουμε σε κακές συνθήκες επειδή συνεχίζουν να φαίνονται καλά. Κάποτε κι αυτά θα καταπέσουν, απλώς αν σε μια κατάσταση το θηλαστικό πέθαινε σε μια βδομάδα, το ερπετό μπορεί να πεθάνει σ’ένα χρόνο για παράδειγμα. Αυτό είναι και πολύ πιο βασανιστικό. Επειδή τα ερπετά δε δειχνουν συναισθηματικές αντιδράσεις, δε σημαίνει πως δεν έχουν συναισθήματα. Έχουν όλες τις δομές στο μακρόστενο εγκέφαλό τους (αμυγδαλή, διαφραγματικοί πυρήνες, βασικοί πυρήνες, υποθάλαμος, περιυδραγωγική φαιά ουσία) για την εκδήλωση των βασικών συναισθημάτων, όπως ο φόβος και η ψυχολογική αντίδραση στο στρες. Η παραμελημένη αυτή χελώνα μου θύμισε αμέσως τις δικές μου που είχα κάποτε πριν 7 χρόνια (θα πω γι’αυτές σ’άλλη δημοσίευση), οι οποίες όμως είχαν μια στεριά να βγαίνουν. Κατά τ’άλλα έζησαν χείριστα, και σχεδόν όλες πέθαναν.

Κι ο Κώστας δηλαδή δεν είχε τη χελώνα του μόνιμα χωρίς στεριά, αλλ’επειδή μεγάλωσε πολύ την αφαίρεσε θεωρώντας την μη απαραίτητη. Τον δικαιολογώ εν μέρει επειδή δεν πολυέψαξε, άλλωστε δεν την φροντίζει συνήθως ο ίδιος, αλλά καλό δεν είναι να ψάνχουμε και λίγο, έστω από περιέργεια αν έχουμε κάτι ζωντανό; Γι’αυτό και παρακάτω παραθέτω μερικές ιστοσελίδες για τη σωστή φροντίδα των νεροχελώνων αυτού και μόνον αυτού του είδους, προσοχή, όχι γι’άλλα είδη.

redearslider.com
Η μεγαλύτερη πύλη για τις νεροχελώνες αυτού του είδους.
οδηγός φροντίδας για νεροχελώνα red eared slider στο Reptiles Greece
Το Reptiles Greece είναι η μεγαλύτερη ελληνική πύλη για τα ερπετά, όπου είμαι και μέλος.
μικρή ιστοσελίδα για τη φροντίδα των νεροχελωνών
άρθρο για τη φροντίδα της νεροχελώνας στο tsamisaquarium.gr.
Το tsamisaquarium.gr είναι μια μεγάλη σελίδα ομάδας χομπιστών για ενυδρεία, εξωτερικές λίμνες και μπονσάι.
βραχύ άρθρο για τη φροντίδα της νεροχελώνας

Advertisements