Μπορεί να φαίνεται πολύ δύσκολο εγχείρημα ν’ανοίξετε μια τρύπα στο βυθό της θάλασσας, όπως φαινόταν ως τώρα και σ’εμένα, αλλά τελικά αποδείχθηκε κάτι παραπάνω από πολύ εύκολο. Φέτος λοιπόν
στην κατασκήνωση
εκπλησσόμουν από την ευκολία με την οποία ο γυμναστής μας άνοιγε τεράστιες τρύπες στην άμμο και μάλιστα σε πολύ λίγο χρόνο. Όταν όμως έμαθα κι εγώ να το κάνω, ήταν κάτι πανεύκολο και συναρπαστικό.

Έως τότε προσπαθούσα ν’ανοίξω τρύπες σκάβοντας με τα πόδια κάτω, χωρίς όμως μεγάλο αποτέλεσμα, διότι η άμμος είναι αρκετά σφιχτή και δε σκάβετε έτσι. Επίσης, τα κύματα επαναφέρουν γρήγορα τις όποιες ανωμαλίες έγιναν στον πυθμένα. Η μέθοδος όμως αυτή σκαψίματος είναι διαφορετική και φέρνει εκπληκτικά αποτελέσματα. Για ν’ανοίξετε λοιπόν μια καλή τρύπα, πρώτα φυσικά θα πρέπει να διαλέξετε ένα μέρος στη θάλασσα – εννοείτε είστε μέσα -, καλύτερα κάπου που πατάτε, για να μη χρειάζεται να κάνετε συνέχεια κατάδυση για να την ανοίγετε. Έπειτα σκάψτε με τα πόδια σας κινώντας τα όπως θέλετε, καλύτερα όμως εναλλάξ ή κυκλικά, ένα μικρό βαθούλωμα. Εκεί βάλτε τα πόδια σας μέσα και κινήστε τα γρήγορα εναλλάξ. Θα παρατηρήσετε προς έκπληξή σας πως η τρύπα μεγαλώνει πολύ εύκολα. Όσο πιο πολύ τα κινείτε, τόσο μεγαλύτερη τρύπα θα κάνετε. Εάν έχετε τα πόδια σας σε μικρή απόσταση μεταξύ τους, θα κάνετε μια βαθιά και στενή τρύπα, ενώ αν τά’χετε πιο ανοιχτά θα κάνετε μια πλατύτερη. Αυτό που ουσιαστικά γίνεται σ’αυτήν τη διαδικασία ειναι η
υγροποίηση της άμου,
ο χωρισμός δηλαδή των κόκκων μεταξύ τους εξαιτίας της εισροής νερού ανάμεσά τους από τις ταραχώδεις κινήσεις, ώστε η άμμος να συμπεριφέρεται περισσότερο ως ρευστό, όπως η λάσπη σ’ένα έλος. Με τη διαδικασία αυτήν η άμος σκάβεται κι απομακρύνετε πολύ εύκολα. Θα παρατηρήσετε λοιπόν αν σταματήσετε λίγο να σκάβετε πως μέσα στην τρύπα σας έχει συγκεντρωθεί αρκετή χαλαρή άμμος, την οποία μπορείτε να διώξετε εύκολα κινώντας τα πόδια σας σαν φτιάρια προς τα έξω. Έπειτα, πατώντας με τα πόδια σας τα τοιχώματα και τον πυθμένα της τρύπας, μπορείτε να την σταθεροποιήσετε περισσότερο.

Η μονιμότητα μιας τέτοιας τρύπας εξαρτάταια πό πολλούς παράγοντες: Ο τύπος της άμμου είναι πολύ σημαντικός. Σε λεπτόκοκκη άμμο τέτοιες τρύπες ανοίγουν πολύ εύκολα, ενώ σε πιο χοντρή χρειάζεται περισσότερη προσπάθεια για μια εξίσου ανθεκτική τρύπα. Επίσης ο πετρώδης βυθός ή η άμμος με τα βοτσαλάκια μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα, ενοχλώντας σας στο σκάψιμο και ίσως εμποδίζοντάς σας να κάνετε βαθιές και μεγάλες τρύπες. Προσπαθήστε να πετάτε έξω όσες πέτρες μπορείτε αν υπάρχουν. Ο καιρός παίζει επίσης ρόλο, αφού σε ταραχώδη θάλασσα είναι αναμενόμμενο με τη δράση των κυμάτων να μετακινηθεί άμμος και η τρύπα να κλείσει ευκολότερα. Είναι ακόμα σημαντικό ν’αφαιρέσετε τη χαλαρή άμμο από την τρύπα και να τη σταθεροποιήσετε όπως περιέγραψα, κι επίσης να διώξετε μακριά όσο γίνεται τη χαλαρή άμμο που βρίσκεται γύρω απ’την τρύπα ως αποτέλεσμα του σκαψίματος. Τέλος το αυτονόητο: όσο μεγαλύτερη και βαθύτερη είναι η τρύπα, τόσο ανθεκτικότερη θα είναι. Στην κατασκήνωση είχαμε φτιάξει τρύπες που διήρκησαν πάνω από μια μέρα, και σίγουρα με ακόμα περισσότερη προσπάθεια θα μπορούσαμε να κάνουμε μεγαλύτερες.

Με επιμονή και υπομονή μπορείτε να φτιάξετε τεράστιες τρύπες και σε πλάτος και σε βάθος με το συγκεκριμένο τρόπο, στις οποίες ίσως χρειαστεί να καταδυθείτε για να επεκτείνεται ή να επιδιορθώσετε. Είχαμε δοκιμάσει να σκάψουμε πολλά άτομα μαζί σε κύκλο, αλλά τελικά αποδείχθηκε δύσκολο, γιατί ο καθένας άνοιγε μια σχεδόν κυκλική τρύπα αφήνοντας στα περιθώρια ζώνες στερεής άμμου που χώριζαν τα σκάμματα του καθενός. Ίσως η συνεργασία μας δεν ήταν τόσο καλή, ίσως ήθελε άλλο σχηματισμό. Ωστόσο υπάρχουν και κάποια προβλήματα με τις τρύπες. Εκτός αυτού που προανέφερα με τις πέτρες και τα βοτσαλάκια, από το γρήγορο σκάψιμο μπορείτε κάποτε να κουραστείτε. Επίσης είναι πιο δύσκολο να συνεχίζετε να σκάβετε σε κατάδυση ή σε μεγάλακύματα.

Κατά παρόμοιο τρόπο
σκάβουν και τα δίθυρα μαλάκια
όπως τα κυδώνια και οι γυαλιστερές στον πυθμένα. Ανοίγουν τ’όστρακό τους κι εκτείνουν το μυώδες πόδι τους, το στοιχείο που έχουν σαν μακρόστενη γλώσσα που έχει και το περισσότερο κρέας, το βασικό κινητήριο όργανο των
περισσότερων μαλακίων,
το οποίο κινούν γρήγορα στην άμμο ώστε να την υγροποιήσουν και να το βυθίσουν μέσα. Έπειτα πιάνονται σαν ν’αγκυροβολούν στον ακόμα στερεό πυθμαίνα της τρύπας τους, τραβώντας όλο το σώμα τους προς τα κάτω. Συνεχίζουν έτσι μέχρι να βρουν ένα βολικό βάθος και να εγκατασταθούν, οπότε μπορούν να βγάλουν τους σύφωνές τους για να τραφούν. Λέγοντας τώρα για μαλάκια, μπορείτε έτσι σκάβοντας να βρείτε τα παραπάνω είδη καθώς κι άλλα όπως ερημίτες, σαλιγκάρια ή και αστερίες. Τα φαγώσιμα μπορείτε να τα φάτε επί τόπου ή να τα κρατήσετε για μετά. Επίσης μπορει να βρείτε κοχύλια ή και θραύσματά τους. Μπορείτε ακόμα, αν θέλετε να ψάξετε μαλάκια χωρίς να θέλετε μεγάλη τρύπα, να σκάβετε έτσι για μικρό βάθος, περίπου στα 20 εκ., σε μεγάλο πλάτος και πιο ανοργάνωτα. Η άμμος έπειτα θα μείνει χαλαρή, αλλά σταδιακά θα πέσει πάλι και θα στεροεοποιηθεί.Δεν ξέρω όμως αν αυτό το σκάψιμο διαταράσσει τους οργανισμούς του βυθού.

Τρύπες μπορείτε ν’ανοίγεται για γυμναστική, για να περάσετε το χρόνο σας, για να τρομάξετε τους άλλουςή για διαγωνισμό, όπως καάναμε εμείς. Οι τρύπες αυτές τρομάζουν τον κόσμο, ιδίως αν είναι βαθύτερες από το ύψος κάποιου ώστε να μην πατάει. Πιστεύω ωστόσο πως είναι σχεδόν αδύνατον κάποιος που δεν ξέρει καλό κολύμπι να πνιγεί σε μια τέτοια τρύπα. Εάν γίνει ποτέ αυτό, τότε μπορούμε να πούμε πως το ανθρώπινο είδος (Homo sapiens) είναι το μόνο χερσαίο θηλαστικό που αλιεύεται από θαλάσσης, με καλύτερη εποχή το καλοκαίρι. Σε μια προέκταση αυτής της ιδέας, μπορώ να φανταστώ ως περισσότερο μέρος ενώς θρίλερ, κάποιον κανίβαλο να στήνει ανθρωποπαγίδες σε ρηχά σχετικά νερά ανοίγοντας τεράστιες τρύπες και τοποθετώντας μια μεταλλική παγίδα στον πυθμένα της καθεμίας, και ίσως καλύπτοντας την επιφάνεια της τρύπας με κάτι που καταρρέει εύκολα, και κάθε πρωί να πηγαίνει για να μαζέψει την ψαριά για κατανάλωση. Πιστευω πάντως πως είναι πολύ δύσκολο κάποιος να παγιδευτεί σε μια τέτοια τρύπα. Πρώτον η τρύπα φαίνεται, δεύτερον συνήθως αυτός που περπατάει κάτω θα την αντιληφθεί αμέσως, και τρίτον εάν τελικά πέσει κάπως θα σηκωθεί ή θα πέσει προς τα πίσω στα ρηχότερα. Πάντως αν έχετε τους φόβους σας για παιδάκια ή ηλικιωμένους που ίσως πέσουν, ανοίξτε τις τρύπες σας βαθύτερα στα σημεία που πατάτε οριακά ή μην τις ανοίγετε καθόλου σε παραλίες όπου συχνάζουν οι παραπάνω ομάδες πληθυσμού.

Εγώ, μόλις έμαθα ν’ανοίγω τρύπες, δοκίμασα αυτήν την τεχνική σε διάφορες καταστάσεις. Επιθυμία μου είναι κάποτε ν’ανοίξω μια τεράστια και σε πλάτος και σε βάθος. Συνήθως ωστόσο χρησιμοποιώ αυτήν τη σκαπτική τεχνική για συλλογή μαλακίων.

Advertisements