Μεγάλη αγανάκτηση μου προκάλεσε η απόφαση της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής ν’αποκλείσει την Ελληνίδα αθλήτιρα του τριπλούν Βούλα Παπαχρήστου ύστερα από ένα υποτίθεται ρατσιστικό σχόλιο που έκανε στο twitter στις 23 του μηνός από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, στερώντας της την τιμή της συμμετοχής σε μια τέτοια αθλητική διοργάνωση.

Το σχόλιο έλεγε:
«Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό!!»
Είναι μια αστεία φράση που θυμίζει περισσότερο τα ρατσιστικά ανέκδοτα που λέμε όλοι μας για πλάκα παρά μια πραγματική προσβολή. Άλλωστε η ίδια η αθλήτρια δήλωσε πως δεν έχει καμία πολιτική σύνδεση, είναι απλά αθλήτρια που θα εκπροσωπήσει τη χώρα της. Ωστόσο ορισμένοι υποστηρίζουν ότι έχει σχέση με το κόμμα της Χρυσής Αυγής. Νομίζω όμως ότι η πολιτική στάση δεν αποκλείει κάποιον από το να συμμετάσχει σε κάποια αθλητική διοργάνωση.

Με τη Χρυσή Αυγή εγώ ο ίδιος
διαφωνώ αρκετά,
κυρίως διότι υποστηρίζει άμεσες μεθόδους που τείνουν προς τον αυταρχισμό και παραδοσιακές αξίες παρά πιο ανοιχτές και δυτικές. Εντούτοις δε διαφωνώ καθόλου με το μεταναστευτικό πρόβλημα, που είναι ιδιαίτερα μεγάλο στη χώρα μας. Οι λαθρομετανάστες ασιατικής κι αφρικανικής καταγωγής που έχουν κατακλύσει κυρίως την Αθήνα θα πρέπει να εντοπιστούν, να συλληφθούν και να εκδιωχθούν. Αυτό δεν είναι ούτε παράλογο ούτε υπερβολικό. Πρώτον δεν προσφέρουν τίποτα στη χώρα μας, αντίθετα την επιβαρύνουν με τα υψηλά ποσοστά εγκληματικότητας, της ασθένειες που φέρουν και τα τζάμπα επιδόματα που θα παίρνουν αν ανακάμψουμε, δεύτερον κατάγονται από πολιτιστικά πολύ πιο πρωτόγονες κοινωνίες με διαφορετικά ήθη κι έθιμα, ΄πουίσως τους οδηγήσει στη μη ενσωμάτωση και στη δημιουργία γκέτο όπως με πολλούς Τσιγγάνους και Αφροαμερικανούς, και τρίτον ίσως έχουν κι άλλες βαθύτερες διαφορές που δε μπορούν να εξωμαλυνθούν ούτε με την αφομοίωση. Θα μπορούσε δηλαδή η δήλωση της αθλήτριας να καταδεικνύει αυτό το πρόβλημα της χώρας μας, που δεν είναι και ασήμαντο με κάπως αστείο τρόπο.

Δεν είναι ρατσισμός ή μη αποδοχή λαθρομεταναστών, είναι σωτήρια πολιτική για κάθε κράτος που τους δέχεται. Κάθε ανεπτυγμένη ευρωπαϊκή χώρα έχει, αλλά κι εφαρμόζει κανονικά, τη μεταναστευτική νομοθεσία της, και μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακοινώσει πως δε δέχεται επιπλέον άτομα, όμως αυτές οι χώρες δε χαρακτηρίζονται ρατσιστικές. Ακόμα και οι πλέον πολυπολιτισμικές χώρες όπως η Γερμανία άρχισαν ν’αντιμετωπίζουν πρόβλημα από τη μεγάλη εισροή μεταναστών, κυρίως Τούρκων και Πακιστανών, που έχουν μετατρέψει μέρη του Βερολίνου σε μουσλουλμανικούς μαχαλάδες. Πιστεύω πως πολλοί Γερμανοί καταπιέζονται απ’αυτήν την επιβεβλημένη κατάσταση, κανείς όμως δεν τομά να το εκφράσει φανερά από φόβο του χαρακτηρισμού του ως ρατσιστή. Ωστόσο η Γερμανία κάνει ό,τι μπορεί για να μειώσει τον αριθμό τους. Είναι στατιστικά αποδεδειγμένο άλλωστε ότι
οι μετανάστες μουσουλμανικών και υπανάπτυκτων κρατών έχουν χαμηλότερες σχολικές επιδόσεις
από τους γνήσιους Γερμανούς ή μετανάστες άλλων κρατών όπως Έλληνες, Κινέζους και Εβραίους, υποδηλώνοντας μια εσωτερική διαφορά που θα τους κάνει λιγότερο ικανούς να προσφέρουν κάτι σημαντικό στη χώρα αργότερα.
Μία γνωστή μου που πήγε πρόσφατα στο Βερολίνο και είδε την κατάσταση που επικρατεί εκεί μου είπε για ένα μέτρο που έχουν θεσπίσει οι Γερμανοί: Όποιος μετανάστης έχει δουλέψει λιγότερο από τέσσερα χρόνια στη Γερμανία και μένει άνεργος πάνω από ένα χρόνο δε δικαιούται επίδομα ανεργίας, κι έτσι μάλλον αναγκάζεται να φύγει. Το μέτρο αυτό φυσικά είναι ανεπαρκές, είναι όμως μια βελτίωση από το τίποτα. Ακόμα όμως και οι πιο ανοιχτές στη διαφορετικότητα σκανδιναβικές χώρες αναγνωρίζουν ότι με την εισροή μεταναστών υπανάπτυκτων κρατών
η εγκληματικότητα αυξάνεται.
Αυτά είναι καταγεγραμμένα στατιστικά, δεν πρόκειται για την ατεκμηρίωτη άποψη κάποιου φανατικού ακροδεξιού ή νεοναζί.

Από πού όμως προήλθε η άποψη αυτή περί ρατσισμού. Πιστεύω πως μετά την ήττα της ναζιστικής Γερμανίας το 1945, η οποία εφάρμοζε ως γνωστόν ρατσιστικότατη πολιτική, επικράτησε η διαμετρικά αντίθετη άποψη που υποστήριζαν και οι Αμερικανοί και οι κουμουνιστές, ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι. Από καθημερινή μας πείρα όμως όλοι μας μπορούμε να καταρρίψουμε με ευκολία αυτήν την ιδέα, η οποία επίσης προσπαθεί να καταρριφθεί με τις αυστηρά επιστημονικού ενδιαφέροντος μελέτες, όπως
αυτή.
Δεν αντιμετωπίζονται ωστόσο αυτοί οι επιστήμονες θετικά, και πολλοί περιθωριοποιούνται ή αναγκάζονται να μη δημοσιεύουν τα ευρήματά τους σε μεγάλα περιοδικά, λαμπρό παράδειγμα ο Ιάπωνας
Shatoshi Kanazawa.
Πού θα πάει όμως, κάποτε η αλήθεια θα λάμψει.

Η ευθύνη όμως σ’αυτήν την περίπτωση δεν είναι ούτε των Αμερικάνων ούτε των κουμουνιστών? είναι καθαρά της ΕΟΕ. Αυτοί, παρόλο το αντικειμενικό πρόβλημα της χώρας μας σ’αυτον τον τομέα, έκριναν το ίσως αστείο, ίσως σοβαρότερο σχόλιο μιας αθλήτριας άξιο να κοστίσει τον αποκλεισμό της. Πιστεύω πως αν συμμετείχε στους Αγώνες δε θα δημιουργούσε κανένα πρόβλημα και ίσως τιμούσε τη χώρα μας μ’ένα ακόμα μετάλλιο. Και κάτι ακόμα. Δεν έχετε παρατηρήσει συχνά περιστατικά ντοπαρίσματος σε Έλληνες αθλητές; Πιστεύετε πως είναι τυχαία; Δε νομίζω πως είναι τυχαία. Δεν πιστεύω πάντως πως πρόκειται για μεθοδευμένη δυσφήμιση της χώρας μας, απλώς μάλλον αθλητές πιο ανεπτυγμένων χωρών παίρνουν ουσίες τις οποίες τα συμβατικά τεστ δε μπορούν ακόμα να τις ανιχνεύσουν, ενώ αθλητές από μας και πιθανότατα άλλων χωρών της ίδιας και χαμηλότερης στάθμης παίρνουν παλαιότερα κι εύκολα ανιχνεύσιμα φάρμακα. Για παράδειγμα ο φετινός αθλητής μας του στίβου που βρέθηκε ντοπαρισμένος έπαιρνε ένα στεροειδές που είχε ανιχνευθεί σ’έναν Αμερικανό νομίζω το 1983!

Advertisements