Μετά τη
μεγάλη αποτυχία
των προηγούμενων φυτών, που προκλήθηκε από σημαντικά δικά μου λάθη παρά από δικο τους πρόβλημα – αυτό θα πρέπει να το υπενθυμίζω συχνά στον εαυτό μου, γιατί ακόμα και που ήξερα πως τα είδη ήταν σπάνια κι έπρεπε να τα προσέχω παραπάνω τα σκότωσα, δηλαδή από την υπερβολική φροντίδα δηλαδή σκοτώθηκαν -, δεν πτοήθηκα κι έκανα ακόμα μια παραγγελία φυτών, αλλά και ζώων (ασπονδύλων). Τώρα έχουμε 5 είδη σπόρων κι ένα είδος ασπονδύλου.

Οι σπόροι προέρχονται από μια πολύ καλή γερμανική σελίδα, που θα βρείτε
εδώ.
Είπαμε, οι Γερμανοί κάνουν πάντα καλά τη δουλειά τους. Τα φυτά είναι φυσικά εξωτικά και σπάνια είδη κυρίως, τρία εκ των οποίων κατάγονται από τη Νότια Αφρική. Η συγκεκριμένη σελίδα έχει ιδιαίτερη σύνδεση με τη Νότια Αφρική με δεκάδες σπόρων από εκεί.

Τα δύο φυτά είνια όμοια μ’αυτά που είχα παραγγείλει και
την προηγούμενη φορά:
Το πρώτο είναι η κινέζικη
εφέδρα
(Ephedra sinica), θαμνώδες γυμνόσπερμο γνητόφυτο που παράγει τη διεγερτική ουσία εφεδρίνη, και το δευτερο είναι το επίσης γνητόφυτο κι εξωτικό της Νότιας Αφρικής βελβίτσχια (Welwitschia mirabilis), ένα περίεργο κοντό φυτο με δύο μακρόστενα ταινιοειδή φύλλα που διατηρεί για όλη του τη ζωή και ζει στις ερήμους της Ναμίμπιας και της ξηρές σαβάνες της Αγκόλας. Αναλυτικότερες αναφορές για τα δυο παραπάνω είδη καθώς και για τη συνομοταξία των γνητοφύτων έχω στον παραπάνω σύνδεσμο.

Τα άλλα δύο είναι επίσης νοτιοαφρικανικά είδη. Το πρώτο είναι η χούντια του Γκόρντον (Hoodia gordoni), ένα σταπελιοειδές παχύφυτο των ξηρών περιοχών, που είχε χρησιμοποιηθεί απ’τους Βουσμάνους ως καταπιεστικό της όρεξης για τα μεγάλα κυνηγετικά ταξίδια τους. Ανήκει στην οικογένεια των αποκυνιδών με γνωστότερο μέλος την πικροδάφνη, αλλά και με πολλά άλλα είδη. Σ’αυτήν λοιπόν την οικογένεια ανήκει κι ο κλάδος των σταπελιοειδών, με άφυλλους ακανθώδεις παχυφυτικούς θάμνους της Νότιας Αφρικής με άνθη που μυρίζουν σαν πτώμα στα περισσότερα είδη συμπεριλαμβανομένου κι αυτού για να προσελκύσουν μύγες για την επικονίαση. Παρόλο που είχε χρησιμοποιηθεί από αρχαιοτάτων χρόνων απ’τους Βουσμάνους ως καταπιεστικό της όρεξης, η επιστημονική έρευνα έως τώρα δε βρήκε κάποια αποτελεσματικότητα, κάτι που μου φαίνεται παράξενο κι αμφιβάλλω πολύ γι’αυτό, επειδή τα περισσότερα, να μην πω όλα, τα βότανα που χρησιμοποιήθηκαν από πρωτόγονους λαούς έχουν αποδεδειγμένη δράση. Σήμερα χρησιμοποιείται σε σκευάσματα αδυνατίσματος.
Το άλλο είδος είναι ψηλός θάμνος ή ας πούμε μικρό δέντρο του είδους (Coosonia paniculata) κουσόνια η βοτρυώδης ή ορεινή κουσόνια. Διάλεξα το συγκεκριμένο είδος κουσόνιας από τα υπόλοιπα γιατί δεν ψηλώνει πάρα πολύ (στο έδαφος 5 μέτρα το πολύ), έχει αρκετά χοντρά κλαδιά και ρίζες, κι αντέχει αρκετά στο κρύο, αφού φυσικό του περιβάλλον στη Ν.Α. είναι τα βουνά συνήθως. Οι κουσόνιες είναι θάμνοι ή δέντρα γνωστά αλλιώς και με το όνομα λαχανόδεντρα, λόγω των μεγάλων γαλαζοπράσινων φύλλων τους που είναι πυκνά στις άκρες των κλαδιών. Έχουν μεγάλα παλαμοειδή φύλλα με μακρύ μίσχο, άνθη σε σύνθετες ταξιανθίες και καρπούς σαρκώδεις σαν σταφύλια. Ανήκουν στην οικογένεια των αραλλιιδών, με γνωστότερο μέλος της τον
κισσό,
αλλά και τις τροπικές αράλιες. Αναλυτικότερα για τα παραπάνω είδη θ’αναφέρω σε ανάλογα άρθρα αφού έχουν έρθει και φυτρώσει οι σπόροι.

Τέλος το άλλο είδος που πήρα είναι κάκτος. Είναι ο ψηλός στηλοειδής κάκτος του Αγίου Πέτρου απ’το Περού (Trichocerus/Echinopsis (παλαιότερο μαζί με νεότερο όνομα γένους) pachanoi), είδος αρκετά γρήγορης ανάπτυξης για κάκτο (μπορεί να βάλει έως και 30-50 εκ. το χρόνο), ψηλό, με διακλαδώσεις, μαλακά αγκαθάκια, μεγάλα, μοσχομυριστά άνθη αν μεγαλώσει πολύ, και τρομερή ανθεκτικότητα. Πολλαπλασιάζεται εύκολα με μοσχεύματα. Περιέχει την
παραισθησιογόνο ουσία
μεσκαλίνη. Προσπαθούσαμε με τον πατέρα μου να τον βρούμε από διάφορες σελίδες που πουλούσαν μοσχεύματα, αλλά δεν υποστήριζαν Paypal, το πλέον ασφαλέστερο μέσο που χρησιμοποιούμε για τις παραγγελίες μας. Αυτό είναι το μόνο είδος που ήρθε ως τώρα, επειδή καλλιεργείται στην Κύπρο. Τα υπόλοιπα αναμένονται νά’ρθουν από τη Ν.Α σύντομα. Ήδη έχω φυτέψει μερικούς σπόρους σε γλαστράκι με αμμώδες έδαφος, ενώ τους υπόλοιπους θα τους βάλω το φθινόπωρο. Αναλυτικότερα σε ανάλογο μελλοντικό άρθρο.

Και το ζώο είναι το γνωστό καρκινοειδές τρίωψ (γένους Triops), πανάρχαιο γένος με μέλη ήδη από 300 εκάτ. χρόνια πριν και με το πρώτο σημερινό είδος, τον καρκινοειδή τρίοπα Triops cancriformis) πριν 250 εκάτ. χρόνια πριν. Το γένος αυτό ανήκει στη μικρή και παλιά ομοταξία των νοτόστρακων, μαζί με το συγγενικό γένος λεπίδουρος (Lepidurus) και το εξειδικευμένο για υπεραλμυρά νερά γένος αρτέμια (Artemia). Περιλαμβάνιε περιπου 11 είδη εξαπλωμένα σε σχεδόν όλνον τον κόσμο, όλα με τελικό μήκκος λίγων εκατοστών (τα μεγαλύτερα νοτόστρακα), προσαρμοσμένα να ζουν σε προσωρινές λιμνούλες που ξεραίνονται γρήγορα. Μερικές προσαρμογές είναι η ταχύτατη ανάπτυξη, η παμφάγος τους διατροφή, και η ικανότητα των αβγών ν’αντέχουν την αποξήρανση. Το τελευταίο κάνει το είδος αρκετά βολικο να στέλνεται μέσω Διαδικτύου. Στην πραγματικότητα τ’αβγά μπορούν να παραμείνουν για δεκαετίες σε ξηρό περιβάλλον, περιμένοντας τις κατάλληλες συνθήκες, δηλαδή νερό χαμηλό σε άλατα και φως για να εκκολαφθούν. Μετά την εκκόλαψη για μικρο χρονικό διάστημα τα μικροσκοπικά ζώα τρέφονται με μονοκύτταρους οργανισμούς του νερού, και μετά με στερεά τροφή. Γρήγορα αρχίζουν να γίνονται εμφανή, και τοτε θα πρέπει να μεταφερθούν σε μεγαλύτερο χώρο από εκεί που βρίσκονταν πριν. Ζουν πε΄ριπου ένα μήνα. Τα πήραμε από μια
αμερικανιή σελίδα
που πουλάει επίσης παρομοια μικρότερα όμως αρθρόποδα με ανθεκτικά αβγά, καθώς κι αβγά ψαριών προσαρμοσμένων για προσωρινές λίμνες, τα οποία χαρακτηρίζονται και ως μονοετή, γνωστών ως killifish. Το είδος προφανέστατα θα είναι ο αμερικανικός τρίοπας (Triops longicaudatus), αφού στην Αμρική πωλείται πολύ περισσότερο από τον T. cancriformis του Παλαιού Κόσμου.

Όλοι οι σπόροι θα φυτευθούν τον Σεπτέμβριο, κι επίσης τα αβγά θα εκκολαφθούν τότε. Το μόνο πρόβλημα με τους σπόρους που θά’χω είναι με τη βελβίτσχια. Εφόσον οι σπόροι προέρχονται από τη Ν.Α. πιθανότατα θα προέρχονται από τη φύση. Εκεί όμως τους μολύνει συχνά ένας μύκητας, ο μαύρος ασπέργιλος (Aspergilus niger), που σκοτώνει μεγάλο ποσοστο σποροφύτων. Οπότε θα χρειαστώ οπωσδήποτε ένα μυκητοκτόνο διαλυόμεο στο νερό που μάλλον θα βρω σε κάποιο ανθοπωλείο ή, πιο σίγουρα, σε κάποιο ειδικό κατάστημα. Θα το χρησιμοποιήσω μάλλον για όλους τους σπόρους, καθαρά για προληπτικούς λόγους.

Προς το παρόν περιμένω να βγει κανένας Άγιος Πέτρος.

Advertisements