Οι εξετάσεις, που τελείωσαν σήμερα πλην ενός μαθήματος που θα γράψουμε την Τρίτη εμπόδιζαν οποιοδήποτε γράψιμο εδώ. Ευτυχώς όμως τώρα έχω λίγες ελεύθερες μέρες, και μετά την Τρίτη, όλο το καλοκαίρι θα είναι σχεδόν άδειο, οπότε οφείλω να φτιάξω τότε ένα πρόγραμμα για να διαχειριστώ όλον εκείνο το χρόνο χωρίς να σπαταλάω τις μέρες σε απραξία. Προς το παρόν η σειρά των δημοσιεύσεων αφορά λίγο ακόμα τα ψυχοενεργά.

Την απώλεια λοιπόν αυτού του βιβλίου την εντόπισα πρόσφατα, όταν τις τελευταίες μέρες έψαχνα στο
Erowid
για παραισθησιογόνα ψυχανθή φυτά και ήθελα να διαβάσω το άρθρο σχετικό για την καλλιέργειά τους που παρέπεμπε σ’αυτό το βιβλίο. Το βιβλίο αυτό κάποτε βρισκόταν στην παραπάνω σελίδα δωρεάν κι ανοιχτό για όλους, τώρα όμως, όπως ανακοινώνει
η σελίδα στη θέση του
, έχει αφαιρεθεί ύστερα από εισήγηση του Ronin Pub, του μόνου κατόχου των πνευματικών δικαιωμάτων του (άραγε πέθανε ο συγγραφέας;). Το βιβλίο ωστόσο προτείνεται από την εν λόγω σελίδα στα προτεινόμενα της βιβλιοθήκης της.

Όμως ο επίμονος άνθρωπος βρίσκει τη δωρεάν λύση στο πρόβλημα. Στο παραισθησιογόνο φόρουμ Shroomery, βρήκα θέμα που έχει αναρτημένο το αρχείο σε pdf
για να το κατεβάσει ο ποιοσδήποτε.
Κανονικά το βιβλίο αυτό πουλιέται σε διάφορα ηλεκτρονικά καταστήματα, όπως το Amazon, στο κατάστημα ψυχοενεργών Azarius, καθώς και στα βιβλία του google. Δηλαδή η πράξη μου θα μπορούσε να θεωρηθεί παράνομη, αλλά ποιος θα ενδιαφερθεί για το κατέβασμα ενός τόσο λίγο γνωστού και ίσως ανεπιθύμητου βιβλίου για μη εμπορικούς σκοπούς, που επίσης τό’χουν κατεβάσει σίγουρα χιλιάδες άλλοι, και πριν λίγους μήνες ήταν ελεύθερο προς όλους; Πάντως, για όποιον διερωτάται, το περιεχόμενο του βιβλίου είναι απολύτως νόμιμο.

Το «Καλλιεργώντας τα παραισθησιογόνα» «Growing the hallucinogens», με υπότιτλο «πώς να καλλιεργείται και να συγκομίζετε νόμιμα ψυχοενεργά φυτά» «How to cultivate and harvest legal psychoactive plants» γράφηκε από τον Hudson Grubber κι εκδόθηκε από τον Αλχημιστή του 20ου αιώνα (20th Century Alchemist). Και μόνο το όνομα των εκδόσεων παραπέμπει σ’έναν εκδοτικό οίκο που ασχολείται με τέτοια, ας πούμε πιο σκοτεινά, ας πούμε μυστικιστικά, θέματα.

Στο βιβλίο αυτό υπάρχουν συμβουλές γαι την καλλιέργεια, τον πολλαπλασιασμό, και τη συγκομιδή των ψυχοενεργών φυτών. Να σημειωθεί όμως εδώ πως υποτιθέμενος στόχος του βιβλίου είναι η ενημέρωση για καθαρά κηπουρικά θέματα, αν και βαθιά πίστη μου είναι πως στόχος πολλών αναγνωστών αυτού του βιβλίου είναι άλλος. Γιατί άλλωστε, αφού ασχολείται με κηπουρικά θέματα, νά’χει πληροφορίες για την κατάλληλη συγκομιδή και τη σωστή δόση; Πάντως οι πληροφορίες δεν προχωρούν παραπέρα. Δεν αναφέρει για παράδειγμα τι ουσίες περιέχει το κάθε φυτό, που δρουν, τι προκαλούν, αν είναι τοξικές ή όχι, ή ποια θα πρέπει να είναι η ακριβής δόση. Αυτά θα τα βρει ο ενδιαφερόμενος αναζητώντας στο διαδίκτυο αφού έχει εντοπίσει το είδος ή τα είδη που τον ενδιαφέρουν. Εδώ πάλι να σημειώσω ότι δεν είναι όλες οι διαδικτυακές πηγές το ίδιο έγκυρες. Ακόμα και το Erowid ή παρόμοιες μεγάλες σελίδες δεν είναι αλάνθαστες, και έτσι ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει οπωσδήποτε να ψάξει σε πολλαπλές πηγές. Υπάρχουν ακόμη βιβλία που ασχολούνται περισσότερο εις βάθος με τα ψυχοενεργά. Τέλος έχω να πω πως δεν είναι όλα τα περιλαμβανόμενα φυτά του παραισθησιογόνα. Ίσως ο τίτλος αυτός να έγινε επίτηδες για εντυπωσιοθηρία, και πιο ακριβής να είναι ο υπότιτλος. Καλύτερα να λέμε τα φυτά που περιλαμβάνονται ψυχοενεργά ή ψυχοτρόπα, μιας κι εκτός από παραισθησιογόνα υπάρχουν και ηρεμιστικά, χαλαρωτικά, διεγερτικά, ή φυτά με αμφίβολες ιδιότητες. Για παράδειγμα η βαλεριάνα, η
εφέδρα,
ο καπνός ή η αψιθιά σε καμία περίπτωση δεν είναι παραισθησιογόνα, είναι ωστόσο ψυχοενεργά, εκτός απ’το τελευταίο των παραδειγμάτων μου, το οποίο μάλλον περιλήφθηκε διότι είναι συστατικό του αψεντιού, ποτό που λανθασμένα θεωρείται παραισθησιογόνο. Κάποια επίσης φυτά έχουν αμφίβολες ψυχοενεργές ιδιότητες, όπως το ωραιόφυλλο, το οποίο θεωρείται ελαφρώς χαλαρωτικό ή και παραισθησιογόνο, χρησιμοποιούταν από τους ιθαγενείς του Μεξεικού σε ιεροτελεστίες, παρόλα αυτά η ποσότητα που πρέπει να καταναλωθεί είναι μεγάλη και πάλι δε βιώνουν όλοι οι χρήστες κάτι σημαντικό, ούτε έως τώρα έχει απομονωθεί η υπεύθυνη ουσία.

Υπάρχουν, όμως, και τα γνήσια παραισθησιογόνα, φυτά με χημικά μέσα τους που προκαλούν ποιοτικές, όχι ποσοτικές (π.χ. περισσότερη χαλάρωση ή διέγερση, συναισθήματα δηλαδή ήδη γνωστά) όπως τα προηγούμενα αλλαγές στη συνείδηση. Τέτοια φυτά είναι η ιππομοία και η αργυρεία, ο κάκτος του Αγίου Πέτρου (γένους Trichocerus ή Echinopsis), το φασκόμηλο του Μεξικού
(Salvia divinorum)
κ.ά. Μερικά από τα παραισθησιογόνα είναι συγχρόνως κι επικίνδυνα δηλητήρια, που έχουν τις παραισθήσεις και τις επικίνδυνες νοητικές στρεβλώσεις μέρος των συμπτωμάτων τους, όπως η
ντατούρα
ή ο
μανδραγόρας.
Πέρα από τα γνήσια παραισθησιογόνα υπάρχουν και βοηθοί των παραισθησιογόνων, φυτά δηλαδή με ουσίες που διευκολύνουν τη δράση των παραπάνω, όπως το
πήγανο (Peganum harmala),
που με τους αναστολείς της μονοαμινοξειδάσης που περιέχει μπορεί να κάνει τα διμεθυλοτριπταμινούχα φυτά ενεργά και διά στόματος, αλλιώς θα πρέπει να χορηγηθούν είτε με ένεση είτε με ρούφηγμα, επειδή η διμεθυλοτριπταμίνη καταστρέφεται στο στομάχι από το ένζυμο της μονοαμινοεξιδάσης αν φαγωθεί. Τέτοιος συνδυασμός αναστολέων μονοαμινοξειδάσης και διμεθυλοτριπταμίνης λέγεται
αγιαχουάσκα.

Όλα τα φυτά του βιβλίου είναι νόμιμα να καλλιεργηθούν στην Ελλάδα. Τα τρία μόνα παράνομα φυτά της Ελλάδας είναι η κάνναβη, η υπνοφόρος παπαρούνα και η κόκα, τα οποία φυσικά δε συμπεριλαμβάνονται. Δε συμπεριλαμβάνεται επίσης ο κάκτος πεγιότ, είδος παράνομο στης ΗΠΑ εκτός από την εκκλησία των ιθαγενών που τον επιτρέπει στις ιεροτελεστίες και στην Αυστραλία. Από την άλλη περιλαμβάνονται φυτά όπως η Salvia divinorum που είναι παράνομα σε μερικές πολιτείες των ΗΠΑ, σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες και στην Αυστραλία. Πρόσεξα ακόμα πως λείπουν σημαντικά ψυχοενεργά όπως οι αναδενανθήρες (Anadenathera sp) της Νότιας Αμερικής και το οπιομιμητικό δέντρο κράτομ της Νοτιοανατολικής Ασίας (Mitragyna speciosa). Και ακόμα λείπουν τα δύο πανταχού παρόντα ψυχοενεργά, το τσάι (Camellia sinensis) και ο καφές (Coffea arabica). Σ’αυτό το σημείο να υπενθυμίσω κάτι πολύ σημαντικό. Δε σημαίνει επειδή η καλλιέργεια όλων των φυτών του βιβλίου είναι νόμιμη ότι και η συγκομιδή ή επεξεργασία τους για κατανάλωση είναι. Εδώ θα χρειαστεί προσοχή, αν και πιστεύω πως δύσκολα θα διωχθεί κάποιος που τα καλλιεργεί και τα χρησιμοποιεί για προσωπική χρήση ή τουλάχιστον για λίγους άλλους, και φυσικά δεν τα πουλάει. Το μόνο παράνομο που ίσως περιέχει είναι η αναφορά στα ψιλοκυβοειδή μανιτάρια, παράνομα στην Ελλάδα αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, για τα οποία όμως απλώς περιορίζεται στην αναφορά, όχι γιατί μπορεί να είναι παράνομα, αλλά γιατί οι μύκητες έχουν εντελώς διαφορετικές καλλιεργητικές ανάγκες από τα αυτότροφα φυτά.

Το βιβλίο είναι οργανωμένο ας πούμε για ευκολία σε τρεις ενότητες. Η πρώτη έχει να κάνει με μεθόδους καλλιέργειας, πολλαπλασιασμού και καταπολέμησης ασθενειών των φυτών, η δεύτερη παραθέτει τα φυτά σε αλφαβητική σειρά, και το τέλος έχει προτεινόμενα μέρη απ’όπου μπορούν να βρεθούν τα είδη και γλωσσάρι. Κατά τα περιεχόμενα:

  • Πολλαπλασιασμός
    Σπόροι
    Βλαστητικός Πολλαπλασιασμός
    Καλλιέργεια
    Φυτοφάρμακα
    Καλλιεργώντας τα παραισθησιογόνα
    Μπελαντόνα (Atropa belladona)
    Αρέκα (Areca catechu)
    Οι σκούπες (διαφ. είδη)
    Καμπέζα του αγγέλου (Calliandra anomala)
    Άκορος (Acorus calamus)
    Καλιφορνική παπαρούν (Eschschalzia californica)
    Γατόχορτο (Nepeta cataria)
    Αργεμόνη, τσικαλότ, αγκαθωτή παπαρούν (Argemone mexicana)
    Ωραιόφυλλο (Coleus sp)
    Ερυθρίνα (Erythrina flabelliformis)
    Νταμιάνα (Turnera diffusa)
    Ντατούρες (Datura sp)
    Ντοράνα ή κορύφανθος (Coryphantha macromeris)
    Μάραθος (Foeniculum vulgare)
    Αργυρεία (Argyreia nervosa)
    ΧαβαΪκή τριανταφυλλιά του δάσους (Merremia tuberosa)
    Βαλεριάνα (Valeriana officinalis)
    Υοσκύαμος (Hyoscyamus niger)
    Λυκίσκος (Humulus lupulus)
    Υδραγγεία ή ορτανσία (Hydrangea paniculata)
    Ιόχρωμος (Iochroma sp)
    Κάβα ή μεθυστικό πιπέρι (Piper methysticum)
    Χατ (Catha edulis)
    Λεοντοουρά (Leonotis leonurus)
    Λομπέλια (Lobelia inflata)
    Βίνκα της Μαδαγασκάρης (Catharanthus rosea)
    Μανδραγόρας (Mandragora officinarum)
    Μαράμπα (Kaempferia galanga)
    Μάτε (Ilex paraguyensis)
    Φασόλια μεσκάλ (Sophora secundiflora)
    Αμερικανική εφέδρα (Ephedra nevadensis)
    Ιππομοία ή χωνάκι (Ippomoea sp)
    Νουτμέγκ (Myristica fragrans)
    Ολολιουκουί (Rivea corymbosa)
    Ρολογιά (Passiflora incarnata)
    Φασκόμηλο των μάντεων (Salvia divinorum)
    Μανιτάρια ψιλοκύβες (διαφ. είδη)
    Ρυγχοσία (Rhynchosia phaseoloides)
    Άγιος Πέτρος (Trichocerus pachanoi)
    Σασσαφράς (Sassafras albidum)
    Σάνσι (Coriaria thymifolia)
    Ακτινίδιο (Actinidia polygama)
    Σινικουίτσι (Heimia sp)
    Πολυανθές δειλινό ή σο-ξι (Mirabilis multiflora)
    Πήγανο (Peganum harmala)
    Καπνός (Nicotiana tabacum)
    Αγριομάρουλο (Lactuca virosa)
    Αψιθιά (Artemisia absinthium)
    Έμποροι
    Γλωσσάρι
  • Τα φυτά βρίσκονται στο βιβλίο κατά αλφαβητική σειρά του κοινού τους αγγλικού ονόματος. Η μετάφραση δεν διατηρεί αυτήν τη σειρά. Επίσης κάποια επιστημονικά ονόματα ενδέχεται ν’άλλαξαν, π.χ. το γένος της ντατούρας έχει διαχωριστεί σε δύο, το ένα είναι οι γνωστές μας ντατούρες και το άλλο οι
    μπρουγκμάνσιες
    (Brugmansia), δεντρώδεις ντατούρες τις Νότιας Αμερικής κοινές ως καλλωπιστικά. Το ωραιόφυλλο έχει μετακινηθεί από το γένος του κολεού (Coleus) στο γένος σωληνοστήμων (Solenostemon), ο Άγιος Πέτρος, η περουβιανή δάδα και συγγενική κάκτοι από το γένος τριχόκερος (Trichocerus) στο εχινόψις (Echinopsis), κ.ά. Ελέγχετε τα συνώνυμα όταν ψάχνετε για οποιοδήποτε φυτό που αναφέρεται σε παλαιότερη έκδοση για να είστε σίγουροι.

    Καλή ανάγνωση λοιπόν του βιβλίου, και προσοχή στην εφαρμογή του πέρα από καλλιεργητικά θέματα.

    Advertisements