Θα καταλάβατε σίγουρα περί τείνος πρόκειται και μόνο απ’τον τίτλο. Πρόκειται για εκκλησιαστικό κείμενο, και συγκεκριμένα για το Ιερόν Πηδάλιον. Το Ιερόν Πηδάλιον είναι βιβλίο που γράφτηκε από τους μοναχούς Νικόδημο τον Αγιορίτη και Αγάπιο προς τα τέλη του 17ου αι. Σ’αυτό συνοψίζονται όλοι οι κανόνες των αποστόλων, πατέρων, οικουμενικών και τοπικών συνόδων προς χρήση από όλους τους ορθοδόξους, κληρικούς και λαϊκούς. Το βιβλίο τυπώθηκε για πρώτη φορά το 1800 στη Λειψία, μετά από την επικύρωση της πατριαρχικής συνόδου της Κωνσταντινούπολης το 1793. Μολονότι έχουν εκφραστεί ενστάσεις για την αναχρονιστικότητά του, επισήμως το Πηδάλιον παραμένει ακόμα σε ισχύ στην εκκλησία μέχρις νέας αποφάσεως. Το βιβλίο ψηφιοποιήθηκε πρόσφατα. Πρόσφατα επίσης οι εκδόσεις Περίπλους εξέδοσαν ένα βιβλίο με τα μέρη του Πηδαλίου που αφορούν τα περί μαλακίας, αρσενοκοιτίας, μοιχείας, αιμομιξίας και πορνείας, καθώς και κάποια άλλα αμαρτήματα.

Εδώ θα παρουσιάσω ενδεικτικά κάποια τέτοια μέρη του Πηδαλίου, παρμένα από διάφορες πηγές, τα περισσότερα όμως από
αυτό το ιστολόγιο.
Ως γνωστόν, η εκκλησία κρατά άκρως καταπιεστική στάση απέναντι στη σεξουαλικότητα, γι’άγνωστο λόγο, επισήμως αναφέρει για τη δήθεν άσκηση του πιστού για αποχή απ’τις επίγειες απολαύσεις. Προφανώς σκοπός της είναι να μετατρέψει τον κόσμο σε μία ομάδα ψυχασθενών με πολύπλοκα ενοχικά συμπλέγματα κι αποθημένα, που θα διοχετεύουν όλη αυτήν την καταπιεσμένη ψυχολογική ενέργεια στην πίστη σ’αυτήν και στα δόγματά της, στην τροφοδότησή της – συνήθως με υλικά αγαθά -, και γιατί όχι και σε εκφράσεις φανατισμού ή και διεξαγωγές ιερών πολέμων αν χρειαστεί (στο Μεσαίωνα τέτοια γίνονταν πολλάκις).

Οι ίδιοι οι συγγραφείς του βιβλίου αυτού, όπως και πολλοί άλλοι που καταδικάζουν τη σεξουαλικότητα, βέβαιο είναι ότι έπασχαν από κάποια ψυχική διαταραχή, είτε ως αίτιο είτε ως αποτέλεσμα (δε μπορούμε να ξέρουμε) του ασκητικού τους βίου, ίσως είχαν βιώσει και σοβαρές τραυματικές εμπειρίες κατά την παιδική τους ηλικία από εξίσου θρησκόληπτο περιβάλλον, κι έπειτα όλη αυτή η στέρηση ίσως οδήγησε σ’ένα βαθμό σαδισμού, ώστε να χαίρονται καταπιέζοντας τους άλλους πιστούς σκεπτόμενοι υποσυνείδητα πως δε θα πρέπει να μείνουν οι μόνοι που πέρασαν τόσο βασανιστική ζωή.

Παρακάτω λοιπόν ενδεικτικά κάποια τμήματα:

Περί πορνείας/μοιχείας

«Όποιος λαϊκός ήθελε χωρίση την γυναίκα του χωρίς λόγου πορνείας, ήγουν μοιχείας, και πάρη άλλην ελευθέραν γάμου, ας αφορίζεται. Ομοίως ας αφορίζεται η γυναίκα εκείνην, οπού αφήση τον άνδρα της, άνευ λόγου πορνείας, και πάρη άλλον.»… «Και ος αν απολελυμένην γαμήση μοιχάται»

Μεγάλο μέρος του πληθυσμού σύμφωνα μ’αυτή τη διάταξη θά’πρπε ενα είχε αφοριστεί! Γιατί αν ένας άντρας ή μια γυναίκα χωρίσει χωρίς να συντρέχουν λόγοι μοιχείας ή πορνείας και ξαναπαντρευτεί, αφορίζεται, και το ίδιο αν κάποιος άντρας παντρευτεί χωρισμένη! Νομίζω όμως πω ςκαι παλιά΄οι χωρισμένες μπορούσαν να ξαναπαντρευτούν.

Περί πορνογραφίας (δεν υπήρχε ο όρος τότε, όμως αυτό περιγράφει)

«Επειδή μερικοί εζωγράφιζον εις τοίχους και σανίδας ζωγραφίας τινάς ασέμνους, οίον, γυναίκας γυμνάς, ή λουομένας, ή υπό ανδρών φιλουμένας, και άλλα τοιαύτα αισχρά, τα οποία απατώσι τους οφθαλμούς των ορώντων, και κινούσι τον νουν και την καρδίαν προς επιθυμίας σαρκικάς, διά τούτο προστάζει ο παρών Κανών, αι τοιαύται εικόνες με κανένα τρόπον να μη ζωγραφίζωνται, ει δε τις ήθελε τας ζωγραφίση, να αφορίζεται, επειδή όλαι αι πέντε αισθήσεις του σώματος, και μάλιστα η πρώτη, και βασικωτάτη όρασις με ευκολίαν εμβάζει τας εικόνας εκείνων οπού βλέπει μέσα εις την ψυχήν.»

Οι σύγχρονοι παραγωγοί πορνογραφικου υλικού πώς θά’πρεπε να τιμωρούνται; Επίσης, γιατί τόση περιγραφή στις εικόνες; Μήπως ερεθίζονταν κρυφά και οι ίδιοι ενώ τά’γραφαν;

Το εκτενέστερο κομμάτι όμως που βρήκα είναι το πε΄ρι μαλακίας

«Η μαλακία γίνεται τριών λογιών, ή με το χέρι το ίδιον του ανθρώπου, ή με το χέρι άλλου, ή με το κοπάνισμα και κτύπημα εις τα μηρία.»

Εδώ περιγράφονται αναλυτικότατα οι τρόποι της μαλακίας. Τους γνώριζαν άραγε εξ ιδίας εμπειρίας ή συμμοναχών; Και όπως λέει και ο διαχειριστής του ιστολογίου απ’όπου πήρα τ’αποσπάσματα του Πηδαλίου, αν κάποιος σας ρωτήσει για το πόσα είδη μαλακίας υπάρχουν, μπορείτε να συμβουλευτείτε το Πηδάλιον! Και συνεχίζω με το λόγο περί μαλακίας:

«Είναι η κοινή και ψυχόλεθρος πανούκλα, οπού φθείρει και απολλύει τους περισσοτέρους ανθρώπους του κόσμου, και μάλιστα τους αθλίους νέους»… «Δεν πρέπει και τούτο να λανθάνη τους πνευματικούς Πατέρας, ότι η κατάρατος μαλακία προχωρεί και εις τας γυναίκας, διά τούτο και αυταί πρέπει να κανονίζωνται ωσάν και οι άνδρες, ίνα μη λέγω και βαρύτερα».

Οι νέοι είναι άθλιοι, διότι ίσως αντιστέκονται περισσότερο σ’αυτήν την ψυχοφθόρο καταπίεση. Και φυσικά οι γυναίκες είναι τα κατ’εξοχήν διεφθαρμένα όντα που παρασύρουν ακόμα και τους ενάρετους άντρες, γι’αυτο θα πρέπει να τιμωρούνται σκληρότερα. Άλλωστε η γυνή είναι η αιτία της πτώσης του ανθρώπου απ’τον Παράδεισο, γνωστό αυτό. Ποια όμως είναι η τιμωρία:

«Ο παρών Κανών διορίζει ότι όποιος κάμη μαλακίαν, τεσσαράκοντα ημέρας να μη μεταλαμβάνη, απερνώντας αυτάς με ξηροφαγίαν, ήτοι με ψωμί μόνον και νερόν, και κάμνωντας καθ’ ημέραν μετανοίας εκατόν»… «Η χωρίς συγκυλισμόν γινομένη ή γίνεται με πιασίματα και φιλήματα, χωρίς όμως γαργαλισμόν, και κανονίζεται είκοσι ημέρας ή γίνεται και με γαργαλισμόν και κανονίζεται τριάντα ημέρας»… «Ει δε και μετά την επίγνωσιν του κακού, δύο ή τρεις φορές μαλακισθή, να παύη από την Ιερωσύνην και να καταβαίνη εις τάξιν Αναγνώστου»

Τόσο διαστροφική τιμωρία που ούτε ο ίδιος ο ιατρός Kellog δεν είχε σκεφτεί. Ευτυχώς όμως δε θέσπισε αφορισμό, γιατί τότε η εκκλησία σύντομα θά’χανε τα περισσότερά της μέλη. Τι όμως άραγε γίνεται με τον ιερέα υποβιβασμένο σε αναγνώστη που συνεχίζει να μαλακίζεται; Η μαλακία όμως βλάπτει σοβαρά.

«Καθώς όλοι κοινώς λέγουσιν, οι τε παλαιοί και νεώτεροι ιατροί, οι μαλακοί είναι άθλιοι και ελεεινοί, διατί

Α΄ κιτρινίζουσι,

Β΄ αδυνατεί ο στόμαχός των και να χωνεύσουν δεν ημπορούν,

Γ΄ ασθενεί η όρασις των οφθαλμών τους,

Δ΄ χάνουσι την φωνήν,

Ε΄ χάνουσι την ευφυΐαν και οξύτητα του νοός,

ΣΤ΄ χάνουσι την μνήμην,

Ζ΄ χάνουσι τον ύπνον, με κάποια ταραχώδη ενύπνια,

Η΄ τρέμει το σώμα των,

Θ΄ χάνουσιν όλην την ανδρείαν του σώματος και της ψυχής και γίνονται άνανδροι ωσάν γυναίκες,

Ι΄ ακολουθεί εις αυτούς η αποπληξία, ήτοι ο ταμπλάς,

ΙΑ΄ ακολουθεί εις αυτούς συχνάκις η καθ’ ύπνους ρεύσις, πολλάκις δε και όταν είναι έξυπνοι διά το πολύ άνοιγμα των σπερματικών τους πόρων, και

ΙΒ΄ τέλος πάντων γηράσκουσιν ογλίγωρα και αποθνήσκουσι κακώς.»

Εάν ίσχυαν όλα αυτά, σχεδόν όλος ο πληθυσμός του πλανήτη θά’πρεπε ν’αποτελούταν από βλάκες φορτωμένους μ’όλα τα προβλήματα υγείας που υπάρχουν. Το πρώτο ίσως εν μέρει ισχύει, πάντως ασφαλώς δεν προέρχεται απ’τη μαλακία. Η «καθ’ύπνους ρεύσεις» είναι η ονείρωξη.
Συνεχίζω με τα περί μαλακίας από
άλλη πηγή.

«Η μαλακία λοιπόν είναι μία αμαρτία τόσον μησητή κοντά εις τον Θεόν, ώστε οπού εθανάτωσε δι’ αυτήν τον Αυνάν τον υιόν του Ιούδα, όστις πρώτος έδειξε το κακόν τούτο επάνω εις την γην, από του οποίου και η μαλακία ωνομάσθη αυνανισμός. Λέγει γαρ το Πνεύμα το Άγιον εις την Γένεσιν (Κεφ. λη΄ 10). Πονηρόν δε εφάνη εναντίον του Θεού, ότι εποίησε τούτο (ο Αυνάν) και εθανάτωσεν αυτόν (ο Θεός δηλαδή), και είναι γνώμη τινών διδασκάλων ότι ο Θεός μισώντας τόσον πολλά εκείνους τους υπερηφάνους φιλοσόφους των Ελλήνων, τους αφήκε να κυριευθούν από την αμαρτίαν αυτήν διά τιμωρίαν της ειδωλολατρείας των, επειδή γνόντες τον Θεόν, ουχ ως Θεόν εδόξασαν. συμπεραίνεται δε τούτο από εκείνο οπού λέγει ο Παύλος περί αυτών: «Διό και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εν ταις επιθυμίαις των καρδιών αυτών εις καθαρσίαν του ατιμάζεσθαι τα σώματα αυτών εν αυτοίς» (Ρωμ. α΄ 24), όπου με το, αυτών εν εαυτοίς, εφανέρωσε το πάθος της μαλακίας, κατά το οποίον το αυτό σώμα και ενεργεί και πάσχει αυτό εις εαυτό.»

Θα περίμενα και μια επίθεση στους ειδωλολάτρες αρχαίους φιλοσόφους, οι οποίοι, όπως λέει, γνώρισαν το Θεό αλλά δεν το δόξασαν. Πράγματι είναι γνωστό ότι αρκετοί απ’τους μεγάλους Έλληνες φιλοσόφους αντιλαμβάνονταν ένα Θεό, αλλ’αυτό δε σταμάτησε τον προβληματισμό και τη συνεχή αναζήτησή τους, γιατί αυτά είναι χαρακτηριστικά μη δογματικού ατόμου υψηλής νοημοσύνης, πράγμα που απ’τους περισσοτέρους φανατικούς είτε αχρηστεύεται είτε λείπει. Ο Αυνάν όμως λανθασμένα λέγεται ότι διέπραξε μαλακία, κανονικά έβγαζε το πέος του πριν την εκσπερμάτιση (διεκεκομμένη συνουσία), γιατί δεν ήθελε να κάνει παιδιά με την αδερφή της γυναίκας του που είχε παντρευτεί αφού εκείνη είχε πεθάνει, κάτι που έπρεπε να γίνεται κατά τον εβραΪκό νόμο. Εκτός κι αν με τη μαλακία νοείται γενικότερα οποιαδήποτε μορφή σπατάλησης του σπέρματος.

Οι αρνητικές επιπτώσεις όμως της μαλακίας είναι πολύ βαθύτερες από τις παραπάνω.

«Η μαλακία όχι μόνον προξενεί ζημίαν αιώνιον εις την ψυχήν, αλλά και ζημίαν εις την υγείαν του σώματος. Ζημίαν αιώνιον εις την ψυχήν, διατί την υστερεί της Βασιλείας των ουρανών, και την καταδικάζει εις την παντοτεινήν τιμωρία της κολάσεως, ως λέγει ο Παύλος (Α’ Κορίνθ. στ’ 9).»

Τι να έγραψε ο Παύλος άραγε; Κι έπειτα από την αναφορά των αρνητικών σωματικών επιπτώσεων της μαλακίας που είχα παραθέσει λίγο παραπάνω συνεχίζει:

«Όποιος θέλει, ας αναγνώση το νεοτύπωτον βιβλιάριον το περί μαλακίας, και εκεί θέλει ιδεί τας αναριθμήτους ασθενείας και συμπτώματα οπού προξενεί η αμαρτία αύτη εις τους μαλακοποιούς, κατά τας γνώμας των φυσικών και των ιατρών. Εκεί θέλει εύρει ότι είναι αφρονέστατοι εκείνοι οπού διά της μαλακίας και πορνείας χάνουσι το σπέρμα των, το οποίον είναι το βάλσαμον και η δύναμις, και το πλέον πολύτιμον υγρόν του σώματός των, τόσον αναγκαίον εις την ζωήν και σύστασιν του σώματος, ώστε οπού, κατά πάντας τους ιατρούς, ένα δράμι σπέρμα αξίζει διά σαράντα δράμια αίμα, και η δύναμις εκείνου είναι ισόμετρος με την δύναμιν των τεσσαράκοντα δραμίων του αίματος. Λοιπόν, ω νέοι αδελφοί μου, φυλάττεσθε, δι’ αγάπην Θεού, να μη πέσετε εις τοιούτον θεοκατάρατον, διαβολικόν και θεομίσητον αμάρτημα. Φοβηθήτέ το ωσάν πανούκλαν και φθοράν του ανθρωπίνου γένους και μισήσετέ το, αν όχι διά τι σας υστερεί από την ουράνιον Βασιλείαν, όχι, διά τι σας καταδικάζει εις την αιώνιον καταδίκην, αλλά καν διά τι σας υστερεί από την υγείαν του σώματος και από τόσα καλά φυσικά, και σας κάμνει να ζήσετε μίαν αβίωτον, αθλίαν και ελεεινήν ζωήν. Και αν η επιθυμία της σαρκός σάς πολεμή και δεν σας αφίνη να ειρηνεύσετε, σας συμβουλεύει ο θείος Χρυσόστομος να υπανδρεύεσθε νέοι, προ του να πέσετε εις καμμίαν τοιαύτην παρά φύσιν κίνησιν και φθοράν της παρθενίας σας, εάν δηλαδή ήσθε κοσμικοί και λαϊκοί.»

Εδώ έχουμε την αντίληψη ότι το σπέρμα είναι κάποιο ιδιαίτερα πολύτιμο αγαθό που πρέπει να διατηρείται και να χρησιμοποιείται μόνο όταν είναι απαραίτητο, δηλαδή για τεκνοποίηση, αυτό συμφωνεί με τις αντιλήψεις αρχαίων φιλοσόφων και γιατρών αλλά και κινέζων ταοΪστών. Προφανώς στηριζόμενοι στο ότι το σπέρμα μπορούσε να δημιουργήσει νέα ζωή (ο μηχανισμός δεν ήταν γνωστός) και πουθενά αλλού, οι αρχαίοι σοφοί θεώρησαν ότι επρόκειτο για κάποιο υλικό υπέρτατης αξίας για τον άνθρωπο, αν και σήμερα γνωρίζουμε πως είναι κάτι πολύ φτηνό στην παραγωγή. Σημειώστε επίσης το πύρινο μίσος των συγγραφέων για τη μαλακία που αποπνέει ψυχονευρωτισμό. Κι επίσης ποιος είπε ότι οι παντρεμένοι δε μαλακίζονται; Και τέλος πιστεύω πως επειδή ο κόσμος δεν πειθόταν εύκολα από τις πνευματικές απειλές της Εκκλησίας, υπερτονίστηκε ιδιαίτερα ο υποτιθέμενος κίνδυνος για την υγεία, τον οποίον μάλλον οι ιερείς ήξεραν πως δεν ισχύει, μήπως και προβληματιστεί τελικά.

Και συνεχίζουμε με τις ποινές που προβλέπονται για την ομαδική μαλακία, αλλά και τη θέση της ως προς άλλα αμαρτήματα.

«την μαλακίαν, μέχρις ογδοήκοντα ημερών το δηλωθέν επιτίμιον δέχεται.
Μίξιν εδώ ο Κανών λέγει όχι την τελείαν αμαρτίαν της αρσενοκοιτίας, αλλά όταν δύο τινές, ένας εις τον άλλον κάμνουσι την μαλακίαν*, το οποίον με διπλούν Κανόνα κανονίζει ο Άγιος, και τον τούτο ποιήσαντα εις ογδοήντα ημέρας επιτιμά να ξηροφαγή, και να κάμνη καθ’ εκάστην μετανοίας εκατόν# επειδή, όχι μόνον βλάπτει τον εαυτόν του, αλλά και τον αδελφόν του, και κάμνει την αμαρτίαν διπλήν.
Μερικοί δε μίξιν ενόησαν εδώ τον συγκυλισμόν και την παρατριβήν των μελών, και όχι την τελείαν αμαρτίαν. Γίνεται δε ο συγκυλισμός, ή μετά δύω ανδρών, ή μετά δύω γυναικών, η μετά ανδρός και γυναικός. Είναι δε ο συγκυλισμός κατά το βάρος της αμαρτίας, αναμέσον μαλακίας και πορνείας, της μεν μαλακίας μεγαλήτερος, της δε πορνείας μικρότερος.»

Διπλή λοιπόν η ποινή για τους συμμαλακιζομένους.

Και τέλος η μαλακία πριν την ιεροσύνη:

«ριπέπτωκε πάθει, μη θαρρών ίσως ως παρά τούτο μόνον της Ιερωσύνης αποπεμφθήσεται, αποχρώσαν πρότερον δεξάμενος επιτίμησιν, ούτως εις Ιερωσύνην ερχέσθω. Ει δε τούτω μετά την Ιερωσύνην εάλω, επί ενιαυτόν ένα ταύτης αργήσας, και τοις ειωθόσιν επιτιμίοις σωφρονισθείς, προς την Ιερωσύνην επανιέτω# ει δε μετά την επίγνωσιν της αμαρτίας, δις ή τρις τούτο εργάσαιτο, της Ιερωσύνης παυσάμενος, εις Αναγνωστών τάξιν ερχέσθω.»

Και μετά έχουμε τα παραπάνω περί της υποβίβασης του ιερέος σε αναγνώστη.

Περί αρσενοκοιτίας

«Τόσον δε φοβερόν πράγμα είναι η αρσενοκοιτία, ώστε οπού ο ίδιος Θεός ηθέλησε να καταβή προσωπικώς διά να ιδή αν τη αληθεία ενεργήται τοιαύτη αμαρτία, ωσάν να μη επίστευε καλά, αν ήτο δυνατόν να ευρεθή επάνω εις την γην μία τοιαύτη τερατώδης κακία. Ο δε Αγιος Ιερώνυμος λέγει ότι διά μόνην την αμαρτίαν αυτήν αργοπόρησεν εις τόσας χιλιάδας χρόνους να γένη άνθρωπος ο Υιός του Θεού,διά τούτο και οι ευσεβείς Βασιλείς εις τον θείον τούτον νόμον ακολουθούντες, εθανάτωναν τους αρσενοκοίτας.»

Δηλαδη ο Χριστός άργησε τόσα χρόνια να έρθει γιατί ο κόσμος είχε υποπέσει σ’αυτήν την αμαρτία; Κι επίσης, σύμφωνα με την παρατήρηση του αρχικού αναδημοσιευτή που εγώ δεν πρόσεξα καθόλου, πώς γίνεται ο Θεός να κατεέβηκε να δει αφού είναι πανταχού παρόν; Και τώρα πάμε στα παρακάτω τα σκληρότερα, απ’τα οποία θα πήρατε μια γεύση από την τελευταία πρόταση του παραπάνω αποσπάσματος.

«Και ο μεν Ιουστινιανός, κατά τον Ζωναράν, και ο μέγας Θεοδόσιος πρότερον εγύμνωναν τους αθέους αρσενοκοίατας από όλα των τα υπάρχοντα, έπειτα τους επόμπευον, και ούτω τους έδιδαν πικρόν θάνατον. Ο δε Ουαλεντιανός ενώπιον πάντων κατέκαιε τους αρσενοκοίτας. Και Λέων δε και Κωνσταντίνος οι Βασιλείς εν τη εκλογή των νόμων λέγουσι να θανατώνωνται με ξίφη οι ασελγείς, και ο ποιών και ο υπομένων. Εάν δε ο υπομένων είναι παρακάτω από τους ιβ΄ χρόνους, να συγχωρήται διά το ανήλικον.»

Εάν τα παραπάνω είναι αληθή, τότε το Βυζάντιο δεν είχε ουσιαστική διαφορά από την καθολική Ιερά Εξέταση ή μια σημερινή ισλαμική δημοκρατία. Και προσέξτε εδώ πόσο έντονα περιγράφονται οι θανατώσεις. Τους διαπόμπευαν, τους έδιναν πικρό θάνατο, τους κατέκαιαν, τους σκότωναν με ξίφος. Ο σαδισμός σ’όλο του το μεγαλείο! Ευτυχώς τουλάχιστον τα παιδιά κάτω των 12 ετών εξαιρούνται.
Παρακάτω περισσότερα περί αρσενοκοιτίας και αιμομιξίας από
εδώ.

«-Εάν αρσενοκοιτήση τις τον γαμβρόν του, τέσσερα έτη επιτιμάται, ξηροφαγών μετά την εννάτην, και ποιών καθ’ εκάστην γονυκλισίας διακοσίας.
-Εάν τις αρσενοκοιτήση τον αδελφόν του, οκτώ χρόνους επιτιμάται, ξηροφαγών μετά την ενάτην, και ποιών καθ’ εκάστην γονυκλισίας τετρακοσίας.
-Εάν δε τις αδελφός μικρότερος αρσενοκοιτηθή από τον μεγαλύτερον, χωρίς να αρσενοκοιτήση αυτός, τρεις χρόνους επιτιμάται, ξηροφαγών μετά την θ΄ και ποιών γονυκλισίας εκατόν.
-Εάν τις πέση με την θυγατέρα μίαν φοράν, πέντε χρόνους επιτιμάται, ει δε περισσότερον, εξ χρόνους και επτά, ξηροφαγών μετά την ενάτην, και ποιών καθ’ εκάστην γονυκλισίας πεντακοσίας.
-Εάν τις πέση με την μητέρα του μίαν φοράν, επτά χρόνους επιτιμάται, ει δε πολλάκις, δώδεκα χρόνους, ξηροφαγών μετά την θ΄ και ποιών γονυκλισίας πεντακοσίας.»

Μάλλον η θανατική ποινή δε θά’ταν αποδεκτή την εποχή της συγγραφής του βιβλίου, γι’αυτό και θεσπίστηκαν οι παραπάνω ηπιότερες ποινές. Εδώ έχω ασάφεια, όταν λέει «ξηροφαγών μετά την εννάτην» ενοεί να ξηροφαγήσει μετά την έννατή μέρα για τα υπόλοιπα χρόνια της ποινής, μετά την έννατη φορά της διάπραξης του εγκλήματος για το υπόλοιπο της ποινής; Τι; Και πώς θα ζήσει όλο αυτό το διάστημα;

Περί μεταμφιέσεων

«Ουκ έσται σκεύη ανδρός επί γυναικί, ουδέ μη ενδύσηται ανήρ στολήν γυναικείαν, ότι βδέλυγμα Κυρίω τω Θεώ σου πας ποιών ταύτα»

Εντάξει, είναι γνωστό, τα καρναβάλια είναι του Διαβόλου. Τι θα πρόβλεπε ο κανών όμως για τους σημερινούς τραβεστί; Και ακόμα γι’αυτους που ντύνονται με ρούχα του άλλου φύλου αλλά συμπεριφέρονται κατά το φυσικό τους; Και οι γνήσιοι τρανσέξουαλ τι θα πάθαιναν; Καλά, για τους τελευταίους πιστεύω πως ακόμα και ο τεμαχισμός του χιλιοσχισμένου σώματός τους μετά απ’τα πολλά βασανιστήρια και τη θανάτωση δε θα ήταν αρκετός.

Περί των χριστουγεννιάτικων κουλουριών (αυτό δεν είναι σεξουαλικό, το ίδιο όμως παράλογο)

«Επειδή και μερικοί από αγνωσίαν κινούμενοι, τη Δευτέρα μετά την Χριστού γέννησιν έψηναν σεμίδαλιν και άλλα τινά είδη, τα οποία ένας τον άλλον μεταδίδοντες έτρωγαν, κάμνοντες τούτο διά τιμήν τάχα των επιλοχίων της Θεοτόκου, διά τούτο ο παρών Κανών διορίζει, τοιούτον πράγμα να μη γίνεται εις το εξής από τους Χριστιανούς. Επειδή το να παρομοιάζωμεν διά της τοιαύτης συνηθείας, εμ την κοινήν και ταπεινήν γέννησιν ημών των ανθρώπων, την ανερμήνευτον γέννησιν της Αειπαρθένου, τούτο δεν λογίζεται τιμή εις αυτήν, ήτις υπέρ νουν και λόγον εγέννησεν εν σαρκί το αχώρητον τω παντί Θεόν Λόγον, αλλά μάλλον ατιμία, Ωσπερ γαρ άσπορον, και εκ Πνεύματος αγίου, ομολογούμεν της Θεοτόκου την Σύλληψιν, ούτω παρομοίως και την αυτής Γέννησιν ανωτέραν συνομολογούμεν πάσης λοχείας, ήτις εστίν η μετά πόνων του βρέφους γέννησις, και η ακόλουθος των αιμάτων ρύσις κατά τον Ζωναράν. Οποιος δε τούτο ήθελε κάμει, ει μεν Κληρικός είναι, ας καθαίρεται, ει δε λαϊκός, ας αφορίζεται»

Επειδή η γέννηση του Χριστού είναι ανώτερη από αυτές των απλών θνητών (πώς γίνεται αυτό αφού ήταν δήθεν και πλήρης άνθρωπος;) τοέθιμο των κουλουριών τα Χριστούγεννα για τα επιλόχια της Θεοτόκου δεν την τιμά, αλλά την προσβάλλει, και γι’αυτό επιβάλλονται οι παραπάνω ποινές, ο μεν κληρικός να καθαίρεται ο δε λαϊκός να αφορίζεται! Τι πιο παράλογο απ’αυτό! Ρε μήπως δεν είχαν τίποτα να καλύψουν το χρόνο τους πέρα απ’την προσευχή και την μαλακίαν πιθανόν κι επινοούσαν αβέρτα ποινές; Ή ήταν πράγματι τόσο σαδιστές και ψυχανώμαλοι; Παρομοίως καταπιέστηκαν και πολλά άλλα ελληνικά έθιμα των γιορτών, αλλά στην πράξη σίγουρα τα μέτρα αυτά δε θά’χαν μεγάλη επιτυχία.

Περί κτηνοβασίας από
εδώ.

«Όσοι έπεσαν ή πίπτουν εις αμαρτίαν με τα άλογα ζώα, και έπραξαν την λεγομένην κτηνοβατίαν, προστάζει ο παρών Κανών να μη κανονίζονται όλοι παρόμοια, αλλ’ εκείνοι μεν οπού ήμαρτον με αυτά μερικές φορές, προ του να γένουν είκοσι χρόνων, και χωρίς να έχουν γυναίκας, ούτοι δεκαπέντε χρόνους να κάμουν εις τον τόπον των υποπιπτόντων, και πέντε χρόνους να στέκονται μαζύ με τους πιστούς εν τη Εκκλησία συμπροσευχόμενοι, και μετά ταύτα να μεταλαμβάνουσι. Πρέπει δε να εξετάζεται και η εν τη μετανοία ζωή αυτών, και ει μεν με θερμότητα μετανοούν, να κανονίζονται συγκαταβατικότερα, ει δε αμελώς, να μη λαμβάνουσι καμίαν συγκατάβασιν. Εάν δε ούτοι πολλότατες φορές και με υπερβολήν έπεσαν εις την άλογον ταύτην αμαρτίαν της κτηνοβατίας, ας κάμνουν εις τους υποπίπτοντας χρόνον μακρόν. Και ούτοι μεν έτσι συγκαταβατικά να κανονίζονται, και διά την νεαράν ηλικίαν των, κατά την οποίαν ανάπτει η της επιθυμίας φλοξ, και δια την αφροσύνην αυτών. Εκείνοι δε οπού, και υπέρ τους είκοσι χρόνους της ηλικίας όντες, και γυναίκες έχοντες, εις το μιαρόν αυτό αμάρτημα έπεσαν, εικοσιπέντε χρόνους μεν ας υποπίπτουν, και πέντε χρόνους δε ας συμπροσεύχονται με τους πιστούς, και ούτω μετά τους τριάκοντα χρόνους αυτούς ας μεταλαμβάνουν. Εκείνοι δε οπού υπέρ τους πεντήκοντα χρόνους όντες, και γυναίκας έχοντες, εις κτηνοβατίαν έπεσαν, μόνον εις τον θάνατόν τους ας μεταλαμβάνουν, και όχι άλλην φοράν. Ουδεμίαν γαρ αιτίαν έχουσιν ούτοι να προφασισθούν ως οι ανωτέρω, ούτε το νεαρόν της ηλικίας, ούτε το αστήρικτον του φρονήματος.»

Βλέπουμε εδώ πως η κτηνοβασία είναι χειρότερη και από την αιμομιξία, όντας απ’όλα τα παραπάνω αμαρτήματα αυτό με τη σκληρότερη ποινή μετά το χωρισμό άνευ λόγου πορνείας ή μοιχείας και τα χριστουγεννιάτικα κουλούρια! Τόσο ήταν το μίσος των πατέρων για την πράξη, ώστε οι υποπίπτοντες άνω των πενήντα δεν είχαν κανένα ελαφρυντικό και θα μεταλάμβαναν μόνο στο θάνατό τους! Πριν ή μετά απ’αυτόν; Ενδιαφέρον επίσης προκαλεί ο διαχωρισμός των παραπτωματιών σε κατηγορίες ανάλογα με την ηλικία και το αν έχουν γυναίκες. Οι ελαφρύτερη κατηγορία, πάλι με ποινή σκληρότερη από τους αρσενοκοίτες και τους αιμομίκτες, είναι εκείνοι μέχρις 20 ετών που δεν έχουν γυναίκες. Αυτό στην πραγματικότητα αντανακλά ένα πολιτιστικό φαινόμενο. Οι νέοι εκείνες τις εποχές συνήθιζαν να κτηνοβατούν ως συμβολική πράξη για το πέρασμα στην ενηλικίωση και τη μετέπειτα συνεύρεση με γυναίκες, ή απλώς, στην περίπτωση που δεν υπήρχαν πόρνες, επειδή δε μπορούσαν να συνευρεθούν με οποιαδήποτε γυναίκα και να την αφήσουν (τότε οι άντρες τις προτιμούσαν παρθένες).

Και για το τέλος δίνω συνοπτικά τα περιεχόμενα της συμπυκνωμένης συλλογής κανόνων των εκδόσεων Περίπλους, τώρα από
άλλο ιστολόγιο.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
Σημείωμα του εκδότη 11
Πρόλογος 13
Ποιους μπορούν να σπιτώνουν και να κοιμίζουν οι κληρικοί και τα δεινά που προκύπτουν από αγένειους νέους 19
Αρσενοκοίτες, κτηνοβάτες, φονιάδες, δηλητηριαστές, μοιχοί
και μάγοι ίσον ένα και το αυτό 28
Πραγματεία περί μαλακίας το ανάγνωσμα 37
Η διπλή εκδοχή της μαλακίας και ο συγκυλισμός 44
Μαλακία και ιερωσύνη 46
Μοναχική πορνεία 48
Άλλο αδελφομιξία αμφιθαλής και άλλο ετεροθαλής 50
Περί των δύστυχων ευνούχων και των κατηγοριών τους 52
Οποιος παντρεφτεί διαζευγμένη να αφορίζεται 60Δεν αρκεί ο βιασμός πρέπει η βιασθείσα να είναι
και «αμνήστευτος» 62Οπού Ιερωμένοι πορνεύουν με αφιερωμένην γυναίκα
εις τον θεόν, ήτοι καλογραίαν 70
Τέρμα τα Καρναβάλια 72
Απαγορεύεται να τρως κουλούρι… πάνω στο κρεβάτι
κι ας είναι και Χριστούγεννα 76
Αυτοί που εκτρέφουν και βόσκουν πόρνες 79
Όποια παρατάει τον άντρα της… 81
Επειδή μερικοί εζωγράφιζον εις τοίχους
και σανίδας ζωγραφιάς τινάς άσεμνους 84
Αιχμάλωτες με βίτσιο τους βάρβαρους βιασμούς 86
Αρραβωνιαστικές χωρίς άποψη 91
Περί κτηνοβασίας 92
Οταν φθαρούν η κουνιάδα, η πεθερά ή άλλος
στενός συγγενής 95
Όταν κάποιος πάθει ρεύση, στον ύπνο ή στο ξύπνιο του 100
Όταν κάποιος πέσει… 103
Όταν αμαρτάνει το μάτι και η φαντασία 111
Όταν οι γυναίκες έχουν περίοδο 113
Και ένα τεστ αρετής 119

Φανταστείτε, ύστερα απ’όλα τα παραπάνω, πώς θα ήταν μια οικογένεια που τηρεί κατά γράμμα το Πηδάλιον, ή, το πιο εφιαλτκό, ένα κράτος με νομικό σύστημα βασισμένο στο Πηδάλιον! Πού θα έγκυταν η διαφορά του με μια ισλαμική δημοκρατία; Πουθενά. Πού είναι η ελευθερία του χριστιανισμού; Πουθενά. Και μια τελευταία απορία: ο Χριστός τι σχέση έχει μ’όλα αυτά;

Advertisements