Χθες το βράδυ η
Λίμπο η κουνελίτσα μου
γέννησε για έκτη φορά τέσσερα στρουμπουλά, ζεστά κουνελάκια μέσα στη ζεστή και μαλακιά φωλίτσα της. Δε θα την έβαζα να γεννήσει αν την προηγούμενη φορά δεν της είχαν πεθάνει
όλα τα προηγούμενα τέσσερα.

Δυστυχώς στις 12 του προηγούμενου μήνα που γέννησε, κάτι μάλλον θα την ενόχλησε και έθαψε σχεδόν όλη τη φωλιά αφήνοτας τα κουνελάκια σχεδόν ξεσκέπαστα να πεθάνουν απ’το κρύο. Δεν είναι ωραίο να βρίσκεις νεογέννητα, μαλακά ζωάκια, που κανονικά θά’πρεπε να μεγαλώνουν στη φωλιά τους με ασφάλεια, νεκρά, παγωμένα και σκονισμένα, αλλά δυστυχώς είναι κάτι που μπορεί να συμβεί. Ίσως επειδή η φωλιά ήταν κάτω από το μπουκαλάκι νερού της και ήθελε νά’χει καλύτερη πρόσβαση εκεί, ίσως επειδή έβλεπε τον Πίπη τον πατέρα που την ενοχλούσε, δεν ξέρω. Τις επόμενες όμως δύο μέρες φερόταν αρκετά ανήσυχα, σαν να τα έψαχνε. Τα βυζάκια της είχαν πρηστεί και δεν πολυήθελε να τη σηκώνω και να την πιάνω. Μάλιστα το πρώτο βράδυ την παρατήρησα να στέκεται ακριβώς πάνω από τ’απομεινάρια της φωλιάς, περιμένοντας μάλλον τα παιδάκια της να πιουν το γάλα. Την τρίτη μέρα όμως ηρέμησε και πάλι (η ζωή συνεχίζεται), τα βυζάκαι ξεφούσκωσαν και έκρινα κατάλληλο να την ξαναζευγαρώσω.
Μόλις έβαλα τον Πίπη λοιπόν στο κλουβί της, με το πρώτοάλμα βρέθηκε πάνω της, κι αυτή φυσικά συνεργάστηκε μετά χαράς σηκώνοντας την ουρά της. Έγινε η πρώτη πράξη, κι έπειτα ακολούθησαν άλλες τρεις φορές. Ύστερα άρχιζαν να παίζουν και να γλείφονται μαζί, κι όλο το ένα πηδούσε πάνω στ’άλλο – ο Πίπης πάνω στη Λίμπο, αλλά και η Λίμπο πάνω στον Πίπη, αν και του καθόταν ανάποδα ανεβαίνοντας απ’το κεφάλι και κάνοντας πος συνευρίσκεται. Τέτοια συμπεριφορά είχα να δω από τότε που ακόμα τα κουνελάκαι δεν είχαν ενηλικιωθεί, κι επειδή η Λίμπο ήταν τότε μεγαλύτερη από τον Πίπη, ανέβαινε πάνω του για κυριαρχία περισσότερο και τον φόβιζε. Τώρα φυσικά δεν υπήρχαν επιθετικές τάσεις. Μετά από τέσσερςι μέρες τα ξανάφερα μαζί, όμως η Λίμπο, όταν ο Πίπης έκανε την παραμικρή κίνηση για ζευγάρωμα, τον απέφευγε βγάζοντας υπόκωφο γρύλλισμα, σημάδι ότη ήταν έγκυος. Μπορούσαν μόνο να γλείφονται και να είναι κοντά, όχι όμως να συνουσιάζονται. Αργότερα η συμπεριφορά της προς τον Πίπη έγινε ακόμα πιο άγρια με μικρές αψιμαχίες όταν δοκίμαζε να την κυνηγήσει.

Φωλιά άρχιζε να κατασκευάζει 5 μέρες πριν γεννήσει. Την προηγούμενη αποτυχημένη φορά την είχε ξεκινήσει και τελειώσει πριν 8 μέρες, κάτι πραγματικά πρωτοφανές. Βλέποντάς την ανήσυχη της έδωσα λίγια σχισμένα χαρτιά, άχυρα και ξερά φύλλα γιούκα για να την φτιάξει. Παιδεύτηκε αρκετές ώρες ώσπου έφτιαξε μία μακρόστενη και κάπως ανοργάνωτη φωλιά κατά μήκος του πίσω τοιχώματος του κλουβιού, πάλι απ’τη μεριά με το μπουκάλι. Πλέον τη φτιάχνει εκεί, διότι την άλλη γωνία τη χρησιμοποιεί για ούρηση και αφόδευση, ενώ παλαιότερα την είχε κάτω απ’το νερό. Τώρα όμως είναι και το κλουβί του Πίπη ακριβώς δίπλα αριστερά, κι εκείνος έχει τη γωνία του ακριβώς απέναντι, προφανώς εκεί βάζουν τα όρια των περιοχών τους. Τη μέρα πριν γεννήσει έγινε πάλι ανήσυχη και της έδωσα περισσότερα χαρτια΄να κάνει τη φωλίτσα της. Τρέχοντας από εδώ κι από εκί, στρώνοντας προσεκτικά τα υλικά και διορθώνοντας συνέχεια, έκανε τελικά μια μεγάλη και καλή φωλιά σ’όλη τη δεξιά πλευρά, καταλαμβάνοντας τα 2/3 του κλουβιού. Παρατήρησα ότι όταν της έπιανα τη φωλιά για να δω πώς την έκανε, ερχόταν αμέσως κοντά στο χέρι να δει τι γίνεται, μήπως ήμουν κάτι κακό που θα τη χαλούσε.

Χθες ήταν πολύ φουσκωμένη και ανήσυχη, και δεν ανεχόταν να την πιάνω μουγκρίζοντας έντονα, κι έτσι την άφησα στην ησυχία της, μόνο της έδωσα λίγο φαγητό που το πήρε αμέσως. Γενικά τις τελευταίες 5-6 μέρες η κοιλιά της ήταν φουσκωμένη, και ιδίως της τελευταίες τρεις πριν γεννήσει μπορούσα να ψηλαφίζω τα παιδάκια της μέσα από την κοιλιά της όταν καθόταν ή ξάπλωνε. Προχθές ιδίως που έφτιαχνε τη φωλιά και ήταν όλη τη μέρα σε ένταση χωρίς να φάει και πολύ, ξάπλωνε συχνά. Παρόμοιες συμπεριφορές έχει κάνει και στις προηγούμενες γέννες.

Χθες στις 7 και τέταρτο που βγήκα να κάνω έναν έλεγχο πριν φύγω για το γυμναστήριο, άκουσα κάτι σκαψιματάκαι στη φωλιά και είδα ένα άσπρο χαλάκι να την καλύπτει, ενώ η Λίμπο έτρωγε απ’την άλλη γωνία. Ανοίγοντας το κλουβί έπιασα τη Λίμπο ξεφουσκωμένη κι αρκετά μαζεμένη, ενώ από την άλλη μεριά βρήκα τέσσερα στρουμπουλά, ζεστά και χαρούμενα κουνελάκια μέσα στα μαλλάκια. Οι κουνέλες ρίχνουν τρίχες στη φωλιά για να κρατήσουν τα μικρά ζεστά και κρυμμένα. Το παράξενο αυτήν τη φορά που πήγα να ελέγξω τα κουνελάκια ήταν ότι η μάνα ανησύχησε με την παρέμβασή μου κι έτρεξε στο χέρι μου. Έπειτα όμως την αποζημίωσα με λίγο παραπάνω φαγητο και χάιδεμα. Τώρα ο Πίπης απ’τη Λίμπο ήταν χωρισμένη με χαρτόνι ήδη από τότε που έφτιαχνε τη φωλιά, και το μπουκαλάκι το μετακίνησα στην άλλη μεριά μόλις είδα ότι γέννησε. Το αξιοσημείωτο αυτής της γέννας για τα κουνελάκαι είναι ότι γεννήθηκαν αρκετά μεγάλα, γι’αυτό άλλωστε ήταν και τόσο φουσκωμένη η κοιλιά της μάνας. Συνήθως όταν γεννάει τέσσερα είναι μικρότερα απ’ό,τι αν είναι δύο ή τρία, τώρα όμως όλα είναι αρκετά μεγάλα και δυνατά.

Σήμερα το πρωί η γιαγιά μου είδε τη Λίμπο ν’ανακατεύι τη φωλιά και να σηκώνει τα κουνελάκια – πιθανόν τα είχε θηλάσει και τα καθάριζε. Οι κουνέλες αρχικά γλείφουν τις κοιλίτσες των μικρών τους για να τα κάνουν ν’απεκκρίνουν. Πηγαίνοντας αργότερα να ελέγξω την κατάσταση, βρήκα όλα τα κουνελάκια χωμένα ήσυχα κάτω απ’τα μαλλάκια, και δεν υπήρχε καμία αρνητική αντίδραση απ’τη μάνα, όπως γίνεται πάντοτε, μιας και με ξέρει.

Τώρα τα κουνελάκια είναι ακόμα ρόζ και γυμνά, χωρίς μαλλάκια, χωρίς δοντάκια, με κλειστά ματάκια, με μικρά και μαζεμένα αφτάκια, με μικροσκοπικά νυχάκια και κοντή ουρίτσα, αδύναμα να περπατήσουν ή να κινηθούν προς κάποια κατεύθυνση. Βρίσκονται το ένα κολλημένο με το άλλο για να ζεσταίνονται, και η μόνες καλές κινήσεις που κάνουν είναι να σκάβουν με τα μπροστινά τους ποδαράκαι στον πυθμένα της φωλίτσας και να γυρίζουν να θηλάσουν. Όταν τα κουνέλια θηλάζουν, η κουνέλα έρχεται και στέκεται πάνω απ’τη φωλιά, και τα κουνελάκια αναποδογυριζουν, πιάνουν την κοιλίτσα της με τα μπροστινά τους άκρα και ρουφούν από τη θηλή. Έτσι κάθονται για πάνω από ένα λεπτό. Ύστερα γίνονται στρουμπουλά σαν χαρούμενα κουνελόσχημα μπαλονάκια, με το μικρό τους ομφαλό να πετάγεται προς τα έξω. Δείτε λεπτομερώς την ανάπτυξη των κουνελιών με φωτογραφίες
στο άρθρο μου για την πρώτη γέννα της Λίμπο.

Οι φωνούλες τους επίσης είναι ωραίες. Όταν πεινάνε ή είναι πεινασμένα και συγχρόνως ενοχλούνται, βγάζουν κάτι μικρές βραχνές κραυγούλες για να καλέσουν τη μάνα τους, και συνήθως όταν φωνάζουν πολύ αυτή έρχεται. Χθες άκουσα μέσα στην ησυχία μια ψιλή, μακρόσυρτη κραυγούλα από ένα κουνελάκι, γι’άγνωστο λόγο.

Τα κουνελάκια αυτά θα τα δώσω σε άτομα που πρόκειται να τ’αγαπήσουν και να τα φροντίσουν. Έχω ήδη 2-3 άτομα που μου ζητάνε.

Θα ενημερώνω για νέα.

Ενημέρωση 1/4/2012: Η ανάπτυξη σ’αυτή τη γέννα ήταν πρωτοφανώς γρήγορη, λες και επρόκειτο μόνο για δύο μικρά, μάλλον χάρη στο πολύ τάισμα της κουνέλας με φρέσκα χόρτα και κουνελίνη. Από το πολύ φαγητό η Λίμπο είχε φτάσει να γίνει περισσότερο στρουμπουλή από όταν ήταν έγκυος, αλλ’έπρεπε να τα δώσει ποιοτικό γάλα. Τώρα ακόμα φυσικά συνεχίζουν να θηλάζουν αν κι έχουν αρχίσει να μασουλάνε και λίγη στερεά τροφή. Η κίνησή τους έχει βελτιωθεί σημαντικά, αλλ’ακόμα δε μπορούν να περπατήσουν ή να πηδήξουν τόσο καλά όσο ένα μεγάλο κουνέλι.
Χρονοδιάγραμμα ανάπτυξης: 2 μέρες πρώτο χνούδι, τρεις περισσότερο, 6 πρώτη εμφάνιση δοντιών, 9 απόκτηση του σχεδόν κανονικού χρωματισμού, 10 άνοιγμα ματιών, 12 βόλτες έξω απ’τη φωλιά, ενόχληση της κουνέλας για περισσότερο γάλα, 13 δοκίμασμα κουνελίνης, 14 περίοδι γρήγορης κίνησης, 15 σήκωμα στα πίσω άκρα και δοκίμασμα αχύρου, 16 (τώρα) ομαλή ανάπτυξη.

Χθες έβγαλα εντελώς τη φωλιά και τώρα τα μικρά μαζεύονται σε μια από τις γωνίες για να κοιμούνται για πολύ ώρα. Ακόμα είναι μικρά και περνούν τον περισσότερο χρόνο τους στην ηρεμία. Αυτό που θα πρέπει να προσέχετε στην κουνέλα αυτό το διάστημα είναι η διατροφή και το νερό. Ειδικά το νερό λόγω παραγωγής γάλακτος το τελειώνουν γρήγορα, και γι’αυτο θα πρέπει να ελέγχετε το μπουκαλάκι καθημερινά. Η διατροφή θα πρέπει να είναι πλουσιότερη σε πρωτεΐνη από το συνηθισμένο για την καλή ανάπτυξη των μικρών, με περισσότερη έτοιμη κουνελίνη και πολλές φρέσκες κορυφούλες, νέα φύλλα και μπουμπουκάκια, άνθη και νεαρά στάχυα.

Όλα μαζί στη γωνίτσα 30/3/2012 της κάπως χαλασμένης πλέον φωλιάς.

Advertisements