Χθες το μεσημέρι έγινε επιτέλους το πολυαναμενόμενο γεγονός,
η κουνέλα μου η Λίμπο
γέννησε για πέμπτη φορά. Πολυαναμενόμενο για δύο κυρίως λόγους: πρώτον γιατί αυτή η γέννα δεν ήταν προγραμματισμένη για τώρα, οπότε δεν νήξερα πότε γονιμοποιήθηκε για να προβλέψω τη μέρα τοκετού, και δεύτερον, αφού δε μπορούσα να γνωρίζω τη μέρα, μου φάνηκε πολύ ανησυχητικό που η κουνέλα μου έφτιαξε από νωρίς φωλιά χωρίς να γεννήσει.
Συνήθως η Λίμπο κάνει φωλιά 1 μέρα πριν γεννήσει, ενώ μια φορά θυμάμαι να την είχε ξεκινήσει ήδη πριν 3-5 μέρες. Τώρα την ξεκίνησε πριν 8. Από την Πέμπτη της προηγούμενης εβδομάδας, ενώ ακόμα είχε ένα κουνελάκι από την προηγούμενη γέννα, άρχιζε πού και πού να μαζεύει λίγα χόρτα στο στόματης για φωλιά, αλλά γρήγορα τ’άφηνε, ίσως επειδή το μικρό την ενοχλούσε αλλά και γιατί μάλλον δε θα ήταν ακόμα έτοιμη. Την επομένη η συμπεριφορά έγινε λίγο πιο έντονη, και πρόσεξα ότι όταν έβγαζα το κουνελάκι δούλευε περισσότερο. Τελικά εκείνη τη μέρα έδωσα το κουνελάκι στην οικογένεια που είχα κανονίσει να πάει, και η Λίμπο μου έμεινε ήσυχη. Το Σάββατο την είδα έτοιμη και τις πρόσφερα τα κατάλληλα υλικά, σχισμένα χαρτιά κι άχυρα, και σε μία μέρα την έφτιαξε. Μετά απ’αυτό παρέμενε ήσυχη στην άλλη γωνία του κλουβιού (οι κουνέλες από ένστικτο αποφεύγουν νά’ναι κοντά στη φωλιά για να μην τραβήξουν την προσοχή των εχθρών), και δε φαινόταν να ρίχνει μαλλιά ή να γενάει, παρόλα αυτά έτρωγε κανονικά. Η συμπεριφορά της επίσης είχε αλλάξει κάπως – ήταν πιο υποτονική, ξάπλωνε συχνότερα ή καθόταν μαζεμένη, έγινε επιθετικότερη και προστατευτική της κοιλιάς της γυρίζοντας άγρια όταν την πλησίαζα απ’τα πλάγια ή από κάτω. Αυτή η κατάσταση μού’φερνε μεγάλο άγχος αφού δεν είχα προηγούμενη εμπειρία για φτιάξιμο φωλιάς τόσο νωρίς ούτε είχα διαβάσει κάτι σχετικό. Αναρωτήθηκα μήπως ήταν ανεμογκάστρι, δηλαδή για ορμονικό λόγο να μιμούταν εγκυμοσύνη χωρίς να ήταν έγκυος, αλλά πιάνοντας την κοιλιά βρήκα κάτι μικρά στερεότερα σώματα μέσα. Αγχώθηκα μήπως είχε κάποιο πρόβλημα στη γέννακαι τα κρατούσε μέσα παραπάνω απ’όσο έπρεπε.

Χθες επιστρέφοντας στο σπίτι το μεσημέρι η γιαγιά μου μ’ενημέρωσε ότι η κουνέλα είχε ρίξει τρίχες στη φωλιά (ρίχνουν τρίχες απ’την κοιλιά τους στην κοιλότητα της φωλιάς για να κρατήσουν ζεστά τα μικρά). Τις προηγούμενες φορές έριχνε μαλλιά λίγες ώρες πριν γεννήσει. Βγαίνοντας έξω είδα τη Λίμπο λίγο ξεφουσκωμένη να τρώει ήσυχη, ενώ στη φωλιά, κάτω από άσπρα και ζεστά μαλλάκια, βρήκα τέσσερα μικρά κουνελάκια! Όλα ήταν περίπου του ίδιου μεγέθους και φαίνονται ακόμα υγιή, είναι γυμνά ροζ, τυφλά, χωρίς δόντια και αδύναμα. Τώρα έχουν ανάγκη το ένα το άλλο για να ζεσταίνονται καλύτερα και το
πλούσιο γάλα
της μάνας τους, που τους το δίνει 1-2 φορές τη μέρα. Σήμερα που τα είδα ήταν όλα καλά και στρουμπουλά. Σε 2-3 μέρες θ’αρχίζουν να βγάζουν χνούδι, και στις επόμενες αναμένεται ν’αρχίζουν να κινούνται περισσότερο και ν’ανοίξουν τα ματάκια τους.

Ενδείξεις ότι η κουνέλα ήταν έγκυος είχα από τις 23 Ιανουαρίου, οπότε ο θείος μου με τα δύο του παιδάκια είχε έρθει φέρνοντας μαζί το αρσενικό κουνέλι του, απόγονο της Λίμπο, που δεν το ήθελε κι έτσι αναγκάστηκα να το δώσο αλλού με δυσκολία εύρεσης αποδόχου αφού ήταν αρκετά μεγάλο και άγριο, άλλη φορά όμως δεν δέχομαι κάτι τέτοιο. Βάλαμε λοιπόν αυτό το κουνέλι μαζί με τη Λίμπο και ξέσπασε άγριος τσακωμός. Ύστερα δοκίμασα να τη βάλω με τον Πίπη, τον πατέρα των κουνελιών που έχω δίπλα σε ξεχωριστό κλουβί κι έγιναν πάλι τα ίδια κι εντονότερα. Το ίδιο συνεχίστηκε για τις επόμενες μέρες. Αρχική υποψία μου ήταν ότι ζευγάρωσε με το γιό της, αλλά δε μου φάνηκε λογικό, διότι η επιθετικότητα εμφανίζεται τουλάχιστον 2-3 μέρες μετά τα πρώτα ζευγαρώματα. Υπέθεσα έπειτ αδιάφορα σενάρια επιστημονικής φαντασίας, όπως ότι μπορεί να ζευγάρωσε με τον Πίπη απ’τα κάγκελα των κλουβιών ή ότι πήρε σπέρμα από κανένα κουνελάκι μιας και όταν τ’αφήνω ελεύθερα με τον Πίπη αυτός συνεχώς ασελγεί πάνω τους. Σκέφτηκα όμως ότι θα μπορούσε να είναι απλώς ανεμογκάστρι. Υπολογίζοντας όμως τώρα που γέννησε τη μέρα ζευγαρώματος τη βρίσκω στις 10 Ιανουαρίου ή λίγο πριν. Τότε ο θείος μου με τα παιδάκια είχαν ξανάρθει και δεν ξέρω όταν δεν ήμουν εκεί τι έκαναν με τα κουνέλια. Ορίστε ένας ακόμα λογος που δεν πρέπει ν’ανακατεύεται παιδάκια με κουνελάκια χωρίς να τα επιτηρείτε.

Ενημέρωση 12/2/2012: Πρωτοφανές και πολύ δυσάρεστο γεγονός. Χθες το βράδυ ή σήμερα το πρωί δύο η ώρα, είδα ότι η Λίμπο είχε θάψει την περισσότερη απ’τη φωλιά της μαζί με τα πιο πολλά από τα μαλλάκια που έριξε μέσα στο υπόστρωμα. Ευτυχώς όλα τα κουνελάκια βρίσκονταν στη γωνία καλοταϊσμένα με φουσκωμένες κοιλίτσες. Σήμερα όμως αργά το πρωί στις 11 καθαρίζοντας τα κλουβιά και ξαναφτιάχνοντας τη φωλιά βρήκα θαμμένα και παγωμένα τα δύο κουνελάκια. Επειδή διάβασα ότι ίσως μπορούν ν’αναζωογονηθούν με τη ζέστη, τά’βαλα τυλιγμένα με χαρτιά κοντά στο καλοριφέρ, αλλά τίποτα. Πιστεύωότι ήταν ατύχημα: καταλάθος τα σκότωσε η Λίμπο χωρίς να θέλει. Μπορεί νά’σκαβε και να μην τα είδε. Όμως γιατί χάλασε τη φωλιά; Μπορεί επειδή αυτήν τη φορά την έφτιαξε στην αντίθετη πλευρά με το μπουκαλάκι του νερού απ’ό,τι συνήθως, για νά’χει καλύτερη πρόσβαση εκεί. Κι άλλη φορά όμως την είχε φτιάξει κάτω απ’το μπουκαλάκι, και δεν υπήρξε πρόβλημα. Προς το παρόν τα δύο εναπομείναντα είναι στη ζεστούλα τους και τα δύο κλουβιά, της Λίμπο και του Πίπη, έχουν ανάμεσά τους χαρτί για να μη βλέπονται. Δε βρίσκω κάποιο αίτιο που να ταράζει τη Λίμπο. Θα δούμε πώς θα εξελιχθεί.
Ενημέρωση 13/2/2012: Χθες το βράδυ βρήκα τη φωλιά διαλυμένη και μέσα ένα κουνελάκι κρύο και νεκρό. Το άλλο το βρήκα στην ίδια κατάσταση στην άλλη γωνία του κλουβιού. Αναρωτιέμαι μήπως από μόνα τους τα κουνελάκια άφησαν τη φωλιά γιατί είχε γίνει πλέον αρκετά μικρή, αν και θεωρητικά τις πρώτες μέρες δε θα πρέπει να φεύγουν πολύ απ’τη θέση τους. Σήμερα παίρνοντας τη Λίμπο την είδα κάπως ανήσυχη, ίσως τα ψάχνει ή έχει κάποια άλλη ταραχή. Τα βυζάκια της είναι φουσκωμένα ακόμα, το όργανό της ακόμα λίγο διεσταλμένο (θέλει 2-3 μέρες για να έρθει στην πρότερη κατάσταση), και φάνηκε θετική στην αυτοσχέδια εξέτασή μου για δεκτικότητα στο ζευγάρωμα. Κατά τ’άλλα συμπεριφέρεται κανονικά. Προς το παρόν θα την αφήσω να ξεκουραστεί, και ίσως αργότερα την ξαναζευγαρώσω. Το διάφραγμα κατά του Πίπη ήταν μικρό και δεν τα χώριζε πλήρως.
Ενημέρωση 21/2/2012: Στις 15 είχε επανέλθει και πάλι στα φυσιολογικά της, τα βυζάκια είχαν ξεφουσκώσει απ’το γάλα και ήταν έτοιμη, οπότε την ξαναέβαλα με τον αρσενικό, για να ξανακάνει τα κουνελάκια, αλλά και για να δω γιατί έγινε αυτή η αποτυχία. Προχθές στις 19 που τα ξανάβαλα μαζί ήταν αρνητική κι έβγαζε θυμωμένα γρυλλίσματα, πράγμα που σημαίνει ότι γονιμοποιήθηκε. Η συμπεριφορά της είναι ακόμα κανονική. Αναμένεται να γεννήσει στις 15-16 Μαρτίου.

Advertisements