Είδος που ανακάλυψα πριν λίγες μέρες στο Διαδίκτυο, αν και γι’αυτό είχα ακούσει και παλαιότερα. Πρόκειται για το μικρότερο τρωκτικό και από τα μικρότερα θηλαστικά παγκοσμίως, με το μικρότερο θηλαστικό τη νυχτερίδα Craseonycteris thonglongyai της ΝΑ Ασίας. Η επιστημονική του ονομασία είναι Mus minutoides, κι ανήκει στο ίδιο γένος με το κοινό ποντίκι Mus musculus. Το είδος αυτό μπορεί να βρεθεί σε ποικίλα περιβάλλοντα σ’όλη βτην Υποσαχάριο Αφρική. Το μήκος τους είναι μόλις 3-8 εκ. με μήκος ουράς τα 2-4 εκ., με τ’αρσενικά ελαφρώς μικρότερα από τα θηλυκά. Το χρώμα τους είναι καφέ κοκκινωπό από πάνω με ανοιχτόχρωμη σχεδόν λευκή κοιλιά. Ένα παράξενο αυτού του είδους είναι ότι μπορούν να βρεθούν και θηλυκά με χψ χρωμοσώματα, ενώ ως γνωστόν σε σχεδόν όλα τα θηλαστικά, τα χχ άτομα είναι πάντοτε θηλυκά και τα χψ πάντοτε αρσενικά.

Στη φύση είναι κοινωνικά ζώα που ζουν κατά αποικίες σε υπόγεια λαγούμια. Συχνά στην είσοδο του λαγμουμιού τους τοποθετούν βότσαλα τα οποία το βράδυ μαζεύουν δροσιά, την οποία γλείφουν για να πιουν νερό. Προτιμότερο περιβάλλον είναι οι ανοιχτές σαβάνες. Το είδος αυτό φυσικά γίνεται θύμα άπειρον εχθρών.

Τα ποντίκια αυτά διατηρούνται ως κατοικίδια. Μου φάνηκαν ενδιαφέρον είδος κι έτσι έψαξα. Η διατήρηση κι αναπαραγωγή τους δεν είναι κάτι πολύ δύσκολο, μολονότι όχι και τόσο απλό όπως στα
κοινά ποντίκια.
Λόγω του μικροσκοπικού τους μεγέθους, μπορούν να στεγαστούν ως αποικία σ’ένα χώρο μέτριου μεγέθους. Ποτέ δε θα πρέπει να ζουν μόνα. Πολλά ποντικάκια σε μικρό μέρος θα μαλώνουν, ιδίως τ’αρσενικά, κι επίσης μπορεί να υπάρξουν προβλήματα στην αναπαραγωγή, όπως γίνεται και σ’άλλα είδη τρωκτικών. Ο χώρος τους θα πρέπει να είναι καλά ασφαλισμένος αφού μπορούν να χωθούν και να ξεφύγουν εύκολα ανάμεσα από μικρές σχισμές, ενώ ακόμα μπορούν να πηδήξουν κάθετα έως και τα 22 εκ. Εάν κάποιο ξεφύγει θά’ναι πολύ δύσκολο να το ξαναπιάσετε. Ιδανικό γι’αυτά τα ποντικάκια είναι ένα τερράριο, μια γυάλα δηλαδή σαν αυτήν που στεγάζονται τα ερπετά, το οποίο εύκολα μπορεί να γίνει με την τροποποίηση ενός ενυδρείου. Ένα τερράριο 15 λίτρων είναι κατάλληλο για ένα ζευγάρι ή τρίο. Εσωτερικά μπορεί να διαμορφωθεί είτε εργαστηριακά, μόνο με τα βασικά, είτε φυσικά, όπως θέλει κανείς. Πάντως από βασικά θα πρέπει να υπάρχει υπόστρωμα όπως πριονίδι (όχι κωνοφόρων, είναι τοξικό), μείγμα χώμα και άμμου, χαρτιά κλπ 10-15 εκ. βαθύ στο οποίο θα σκάβουν, κρυψώνες και περιοχές ασκησεως και απασχολήσεως, όπως κούφια ξύλα, κλαδιά διάφορων οπωροφόρων ή άλλων μη τοξικών δέντρων, πέτρες, άχυρα, χαρτόνια και κύλινδροι χαρτιών υγείας κ.ά., ακόμα και βρύα και φυτά. Οι περισσότεροι τροχοί είναι πολύ μεγάλοι γι’αυτά τα ποντικάκια, αν όμως βρείτε κάποιον μικρό θά’ναι καλό για την άσκησή τους.

Ως νυκτόβια ζώα δε χρειάζονται συμπληρωματικό φωτισμό. Αν και θ’αντέξουν σε λίγο κρύο, αυτό δεν είναι η φυσική τους κατάσταση και οι ιδανικές θερμοκρασίες γι’αυτά είναι θερμοκρασία δωματίου και λίγο παραπάνω. Το περιβάλλον τους θα πρέπει να καθαρίζεται 1-2 φορές το μήνα περίπου.

Τα ποντικάκια αυτά είναι παμφάγα και τρέφονται με σπόρους, καρπούς και λίγο ζωική πρωτεΐνη. Στην αιχμαλωσία μπορούν να τρώνε σπόρους για καναρίνια ή παπαγαλάκια, ειδική τροφή για τρωκτικά ή την τροφή που χρησιμοποιείται για τα ποντίκια εργαστηρίου για βασική τροφή, με αραία συμπληρώματα λίγων εντόμων όπως αλευροσκούληκα ή μύγες, ή λίγης γατοτροφής για πρωτεΐνη, λίγα φρούτα και λαχανικά σε κομματάκια όπως μήλο, σταφύλι, αγκούρι, καρότο, φαργκόσυκο κ.ά., επίσης μπορούν να τρώνε λίγους ηλιόσπορους και λίγο ξερή φρυγανιά ως λιχουδιές. Τροφή θα πρέπει πάντοτε να υπάρχει στο περιβάλλον σ’ένα μπολ. Τα ποντίκια συχνά μπορούν να παρατηρηθούν να μαζεύουν τροφή στα μάγουλά τους και να τη μεταφέρουν σε κάποιο άλλο σημείο (αποθηκευτική συμπεριφορά), όπως κάνουν και τα
χάμστερ.
Εξαιτίας του μικρού τους μεγέθους δυσκολεύονται να πιουν από μπουκάλι, εκτός κι αν η μπίλια είναι πραγματικά μικροσκοπική. Τέτοια μπουκάλια με μικρές μπιλίτσες όμως είναι μάλλον δυσεύρετα, γι’αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένα ρηχό μπολ με νερό βάθους έως 1 εκ. με βοτσαλάκια για να βγαίνουν από εκεί εύκολα. Σε βαθύτερο κινδυνεύουν να πνιγούν.

Εάν υπάρχουν αρσενικά και θηλυκά μαζί σίγουρα θα ζευγαρώσουν και ίσως γίνει αναπαραγωγή. Τ’αρσενικά απ’τα θηλυκά διαχωρίζονται δύσκολα. Κατά κανόνα τα θηλυκά είναι όπως είπα μεγαλύτερα από τ’αρσενικά. Επίσης η γεννητική περιοχή των αρσενικών προεξέχει ελαφρώς περισσότερο. Το θηλυκό μετά από 21 μέρες κύησης γεννά 2-8, συνήθως όμως 3-4 μικρά, τα οποία αποκτούν τρίχωμα στη μία βδομάδα, ανοίγουν τα μάτια τους στις 12 περίπου μέρες, από τις 16-18 μέρες αρχίζουν να βγαίνουν απ’τη φωλιά, και στις 21 μέρες ήδη τρώνε στερεά τροφή κι απογαλακτίζονται. Στις 6 εβδομάδες ωριμάζουν γεννητικά, ενώ ζουν για 1-2 χρόνια, στην αιχμαλωσία εντούτοις έχουν καταγραφεί περιπτώσεις που έζησαν έως και τα 4. Πολλές πληροφορίες για την αναπαραγωγή τους δεν έχω βρει, εκτός απότα παραπάνω και το ότι χρειάζονται μια ήσυχη φωλιά με μαλακό υλικό μέσα. Πιθανόν όπως και στα κοινά ποντίκια, σ’άλλα τρωκτικά αλλά και στα κουνέλια, το θηλυκό μπορεί να κανιβαλίσει τα μικρά του αν νιώθει ότι ενοχλείται ή απειλείται.

Τα ποντίκια αυτά είναι κυρίως ζώα παρακολούθησης, και δε θέλουν πολύ χειρισμό. Είναι γρήγορα κι ευκίνητα και πιάνονται πολύ δύσκολα, ενώ αν πιαστούν μπορεί να προσπαθούν έντονα να ξεφύγουν ή και να δαγκώσουν, μολονότι το δάγκωμά τους είναι αβλαβές. Παντού όπου έχω διαβάσει λέει ότι είναι ζώα παρατήρησης παρά χειρισμού, αμφιβάλλω όμως αν κάποιος καταπιάστηκε ποτέ με την εξημέρωσή αυτών των μικρών, δειλών κι ευαίσθητων ζώων, και πιστεύω ότι εξημερώνονται σε κάποιο βαθμό.

Το είδος αυτό είναι πλέον σπάνιο στην αγορά κατοικιδίων. Οι εκτροφείς δεν το προτιμούν εξαιτίας του πολύ χώρου και χρόνου που παίρνει για την παραγωγή λίγων μόνο μικρών. Επίσης δεν έχει γίνει πολύ γνωστό στον κόσμο, παρόλο που δεν είναι νέο στην αιχμαλωσία, και η ζήτηση άρα μένει μικρή. Οι γενετικές γραμμές στην αιχμαλωσία προς το παρόν είναι λίγες, συχνά παρουσιάζονται προβλήματα λόγω αναπαραγωγής συγγενικών ατόμων, και ίσως το είδος κινδυνεύσει με μείωση της γενετικής ποικιλότητας. Στο φυσικό του περιβάλλον όχι μόνο δεν απειλείται, αλλά είναι άφθονο.

Πηγές:
Από τις παρακάτω σελίδες πήρα τις απαιτούμενες πληροφορίες για τη συγγραφή του άρθρου. Μερικές απ’αυτές είναι εκτροφέων του εξωτερικού που ίσως πουλάνε τέτοια ζώα.

άρθρο της αγγλικής wikipedia
άρθρο φροντίδας σ’ένα φόρουμ για ερπετά
άρθρο φροντίδας στο heritage pets
άρθρο φροντίδα στο hubpages
άρθρο φροντίδας στο crittery.co.uk
άρθρο φροντίδας στο modernpets
άρθρο φροντίδας στο tcfexotics.com
άρθρο φροντίδασ σε ιστολόγιο για κατοικίδια

Advertisements