Κάνω την πρώτη δημοσίευση αυτού του έτους, όχι γιατί έχω να βάλω κάτι σημαντικό, αλλά για ν’αναφέρω πώς πέρασα τις πρώτες μέρες μετά την Πρωτοχρονιά. Αυτές τις μέρες λοιπόν είμαι στο χωριό μου, στους Πύργους της Κοζάνης, μαζί με δυο μικρά ξαδερφάκια μου από το θείο μου (την Ευγενούλα 5 και το Γιωργάκη 4 τα είχα ξαναναφέρει κι άλλες φορές παλαιότερα). Πολύ καλά και χαρούμενα παιδάκια με φουσκωτά μαγουλάκια και γλυκιές φωνούλες, που παίζουν συνέχεια μαζί μου, σε σημείο να μην ξεκολλάνε από πάνω μου ενίοτε, μη αφήνοντάς με να πάω κάπου χωρίς παιδιά, π.χ. με τους φίλους μου, ή να κάνω κάτι χωρίς αυτά, π.χ. να χρησιμοποιήσω τον υπολογιστή, κι αυτό είναι το μόνο παράπονο που έχω γι’αυτήν τη διαμονή μου εδώ.
Ήρθα εδώ το Σάββατο 31/12/2011. Όλα είναι καλυμμένα με χιόνι, αφού χιόνισε καλά την προηγούμενη εβδομάδα, αλλ’αυτές τις μέρες ο ήλιος το λιώνει σιγά-σιγά. Το μεσημέρι που έχει λίγη ζέστη κατεβαίνουμε κάτω, τις άλλες ώρες προτιμούμε λόγω του γλιστερού πάγου και του κρύου να μένουμε μέσα.
Από βιβλία διάβασα Το Όνειρο του Φαραώ του Πιερ Κομπεσκό, ένα πολύ ωραίο βιβλίο για το οποίο θα γράψω σ’άλλη δημοσίευση. Τις προηγούμενες μέρες δεν είχα διαδικτυακή σύνδεση, επειδή δεν είχα την κάρτα μαζί μου. Αυτό από τη μία ήταν καλό αφού με ανάγκασε να περάσω το χρόνο μου διαβάζοντας το βιβλίο, από την άλλη όμως δε μπορούσα να γράψω εδώ.
Επανάληψη στα σχολικά μαθήματα σκοπεύω να κάνω όταν γυρίσω στη Θεσσαλονίκη, στις 6 ή 7 του μηνός. Θά’φερνα βιβλία και σημειώσεις εδώ, αλλά τελικά από βιασύνη δεν τα πήρα.

Advertisements