Το άθλημα αυτό ξεκίνησε από τη Σουηδία προς τα τέλη της δεκαετίας του 1970. Βασικά είναι ένας διαγωνισμός ειδικά εκπαιδευμένων κουνελιών σε άλμα πάνω από εμπόδια κατάλληλου μεγέθους. Σιγά-σιγά εξαπλώθηκε και στις υπόλοιπες σκανδιναβικές χώρες (Νορβιγία, Δανία, Φινλανδία), κι αργότερα στη Βρετανία. Οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, οι Η.Π.Α. και η Αυστραλία έχουν τη δραστηριότητα αυτή πολύ λιγότερο ανεπτυγμένη.
Προς το παρόν υπάρχουν 50 σύλλογοι άλματος κουνελιών στη Σκανδιναβία. Σ’εκείνες τις χώρες συχνά διοργανώνονται τοπικοί ή εθνικοί αγώνες. Επειδή όμως εκτός από τη Σουηδία και τη Νορβιγία κάθε χώρα έχει δικούς της κανόνες, δε μπορεί να γίνει εύκολα ένας διεθνής διαγωνισμός.
Οι εκπαιδευτές ή οι κάτοχοι των κουνελιών μπορεί να βραβεύονται ανάλογα με το σύστημα.
Τα κουνέλια χωρίζονται σε κατηγορίες: μικρά κάτω των 2 κιλών, μεσαία και μεγάλα άνω των 5 κιλών. Οι περισσότερες φυλές μπορούν να συμμετάσχουν, σε πολλούς σκανδιναβικούς διαγωνισμούς προτιμώνται ωστόσο ζώα με μακρύ σώμα και πίσω άκρα. Ορισμένες φυλές έχουν προβλήματα, όπως τα κουνέλια Αγκύρας των οποίων το πυκνό μαλλί τα εμποδίζει και πρέπει να είναι κομμένο. Προς το παρόν το ρεκόρ άλματος ύψους είναι 995 χιλιοστά, από το κουνέλι Tosen της Δανής Tine Hygom, ενώ το ρεκόρ σε μήκος είναι 3000 χιλιοστά από το κουνέλι Yaboo της Δανής Maria Gensen.
Πέρα όμως από διαγωνισμούς ψηλότερου ή μακρύτερου άλματος, υπάρχουν κι άλλες δοκιμασίες όπως συνεχή πηδήματα πάνω από πολλαπλά εμπόδια σ’ευθεία γραμμή, ζιγκ-ζαγκ κ.ά.

Κύριες πηγές μου είναι
άρθρο της αγγλικής wikipedia
και
ένα άρθρο του Daily Mail.
Παρά τον υπερβολικό τίτλο του άρθρου, τα κουνέλια σ’αυτούς τους διαγωνισμούς δεν περνούν από δοκιμασίες ούτε στρεσάρονται. Οι ιδιοκτήτες τους τ’αγαπούν πολύ και πάντα όταν επιτυγχάνουν επιβραβεύοται, μάλλον με το αγαπημένο τους φαγητό.
Δείτε επίσης:
μια σελίδα
Δανών με τα κουνέλια τους που συμμετέχουν σε τέτοιους διαγωνισμούς στην αγγλική έκδοση βέβαια.

Δείτε και μερικά βίντεο



Τα δικά μας κουνέλια δε θα μπορούσαν να συμμετάσχουν. Ούτε έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα ούτε έχουν όλα την ίδια ταχύτητα και ευκινησία εξίσου. Τώρα μ’εντατική εκπαίδευση, που όμως δεν έχουμε το χρόνο να την παράσχουμε, δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Πάντως για τέτοιους διαγωνισμούς στην Ελλάδα δεν έχω ακούσει τίποτα.

Advertisements