Μόλις πριν λίγες ώρες
η κουνέλα μου
γέννησε για τέταρτη φορά. Είχε γονιμοποιηθεί στις 10 Νοεμβρίου και συνέχισε για τις τρεις επόμενες μέρες, κι όλα έγιναν σύμφωνα με την πρόβλεψή μου.

Θα πρέπει όμως ν’αναφέρω και κάτι για τουςγονείς. Η κουνέλα μου, η Λίμπο είναι αρκετά γνωστή κι από προηγούμενες δημοσιεύσεις. Ο πατέρας, ο Πίπης έως πριν περίπου ένα μήνα δεν ήταν στην κατοχή μου, αλλά τον είχε ο θείος μου που έχει και δύο παιδάκια. Τελικά δεν τον ήθελαν και μου τον έδωσαν. Όλες οι προηγούμενες γονιμοποιήσεις γίνονταν όταν μαζευόμασταν στο χωριό σε διακοπές. Τώρα ‘έχω και τα δύο κουνέλια σε ξεχωριστά κλουβιά φυσικά. Αγαπημένη μου πάντως παραμένει η Λίμπο.

Μετά από λίγες μέρες απανωτών ζευγαρωμάτων, άρχισε να μη θέλει τον αρσενικό, σημάδι εγκυμοσύνης. Στην αρχή απλά κατέβαζε την ουρά της κι αυτός της έτριβε το πέος του στη ράχη της, μετά όμως άρχισε να γίνεται ολοένα και πιο εχθρική, βγάζοντας θυμωμένα γρυλλίσματα, αποφεύγοντας ή και διώχνοντάς τον. Μετά τις δύο εβδομάδες σιγά-σιγά μπορούσα να πιάνω τα κουνελάκια στην κοιλιά της. Την τελευταία εβδομάδα ξανάβαλα τα κουνέλια μαζί από περιέργεια τι θα γίνει. Η συμπεριφορά του Πίπη είχε γίνει πολύ εχθρική. Τώρα δεν προσπαθούσε να ζευγαρώσει με τη Λίπο, αλλά την αντιμετώπιζε ως αντίπαλο κατουρώντας την. Τα αρσενικά, και πολύ σπανιότερα τα θηλυκά κουνέλια κατουρούν κάπου ή για να σημάνουν την περιοχή τους ή, αν πρόκειται για άλλο κουνέλι, κατά κάποιον τρόπο να το φοβίσουν αφήνοντας τη μυρωδιά/αίσθηση περιοχής/κυριαρχία τους πάνω του. Μετά απ’αυτό δεν τα ξανάβγαλα μαζί.
Πριν τρεις μέρες η κουνέλα άρχισε να μαζεύει πού και πού λίγα χόρτα στο στόμα της, σημάδι έναρξης κατασκευής φωλιάς, αν και μετά τά’τρωγε. Η συμπεριφορά της, μολονότι άρχισε να είναι κάπως πιο νευρική από τη μέση της εγκυμοσύνης, είχε γίνει πιο άγρια. Δεν ήθελε να της πιάνω την κοιλιά ούτε να την πολυχαϊδεύω αντιδρώντας με γρυλλίσματα και δαγκώματα. Χθες τις έβαλα υλικά για φωλιά κι άρχισε να την φτιάχνει. Ήδη σήμερα το μεσημέρι την είχε τελειώσει. Το απόγευμα έριξε τα πρώτα μαλλάκια (στη μέση της φωλιάς ρίχνουν τρίχες για να κάνουν το περιβάλλον ζεστό και μαλακό). Μετά στις 8 η ώρα έφυγα, κι όταν γύρισα στις 9 είχε γενήσει. Ήταν δύο μεγαλούτσικα και στρουμπουλά κουνελάκια! Έπειτά η Λίμπο άρχισε να τρώει με όρεξη και η συμπεριφορά της επανήλθε στα φυσιολογικά.

Με παραξένεψε το γεγονός ότι έκανε μόνο δύο κουνέλια (λιμπάκια, έτσι λέω τους απογόνους της). Έχω παρατηρήσει μια πτώση στον αριθμό των κουνελιών, ίσως είναι και τυχαίο γεγονός ή μπορεί και να οφείλεται στην εποχή. Πάντως η υγεία της μητέρας μου φαίνεται εξαιρετική. Στην
πρώτη γέννα
είχα 4, στη
δεύτερη
πάλι 4, στην
τρίτη
3 εκ των οποίων το μικρότερο και πιο αδύναμο πέθανε, και σ’αυτήν μόνο δύο. Παρόλα αυτά και τα δύο ήταν αρκετά μεγάλα και υγιή.
Έχω βρει ήδη πριν από τη γέννησή τους άτομα για να τα δώσω όταν μεγαλώσουν. Θα ενημερώνω για τις εξελίξεις.

Σημείωση: δεν έχω βάλει φωτογραφίες ελλείψει κάρτας μνήμης. Σύντομα θ’αγοράσω και θ’ανεβάσω μερικές.

Ενημέρωση 18/12/2011: Η ανάπτυξη έγινε όπως ήταν αναμενόμενο από τις προηγούμενες γέννες. Στις 2 μέρες έβγαλε το ένα χνούδι, το άλλο στις 3. Χθες (στις 6 μέρες δηλαδή) πρόσεξα ότι άρχισαν να βγάζουν δοντάκια. Έως τώρα τα μαλλάκια τους έχουν μεγαλώσει λιγάκι, με χρώμα γκρίζο προς άσπρο. Θα πρέπει όμως να μεγαλώσουν ακόμα λίγο για να καταλάβω τον τελικό τους χρωματισμό. Από την αρχή έχουν αυξηβθεί αρκετά και σε μέγεθος και σε βάρος. Περνούν τον περισσότερο χρόνο στη φωλίτσα, αλλά όσο μεγαλώνουν γίνονται όλο και πιο δραστήρια. Όταν πηνάνε βγάζουν μικρές λεπτές φωνούλες, και μετά το θηλασμό γίνονται στρουμπουλά σαν μπαλίτσες. Παρακολούθησα έως τώρα ένα θηλασμό, είχα παρακολουθήσει και σε προηγούμενες γέννες. Η μάνα πάει στη φωλιά όπου τα μικρά την πιάνουν στην κοιλιά με τα μπροστινά τους άκρα και ρουφούν γάλα για λίγα λεπτά. Μερικές φορές μετά τα γλείφει, κι όταν βγαίνει απ’τη φωλιά γλείφεται για να καθαριστεί από τις τρίχες που έριξε για στρώμα. Το σώμα των μικρών μυρίζει ωραία, σαν νεογέννητο και φωλίτσα με πριονίδι.
Ενημέρωση 24/12/2011: Έχουν μεγαλώσει αρκετά και το τρίχωμά τους πύκνωσε. Το ένα είναι ανοιχτό καφέ με λευκό στο πίσω μέρος του σώματο ςκαι στην ουρά, ενώ το άλλο λευκό με γκριζωπά αφτάκια. Στις 10 μέρες τους, δηλαδή στις 21 του μηνός, είχαν ανοίξει τα ματάκια τους κι άρχισαν να βγαίνουν εκτός φωλιάς κάνοντας αυτό που κάνουν όλα τα μικρά κουνελάκια, να τρέχουν δηλαδή προς τη μάνα και να την παρενοχλούν για να τα δώσει γάλα. Η μάνα από το πολύ πείραγμα τελικά φεύγει πιο πέρα. Τις τελευταίες τρεις μέρες ωστόσο λόγω κρύου δεν πολυβγαίνουν από τη φωλίτσα τους. Κάθονται μαζεμένα σε μια γωνία, κάτω από τα χαρτιά. Σε λίγες μέρες αναμένεται ν’αρχίζουν να τρώνε και λίγη στερεά τροφή.
Ενημέρωση 29/12/2011: Πριν τρεις μέρες παρατήρησα ότι άρχισαν να δοκιμάζουν και λίγη στερεά τροφή. Η ανάπτυξή τους συνεχίζει κανονικά, και η κινητικότητά τους αυξάνεται.
Ενημέρωση 15/1/2012: Έχουν είδη κλείσει το μήνα. Πλέον τρώνε, πίνουν και κινούνται κανονικά, μάλιστα σηκώνονται και στα δύο όταν πλησιάζω για να τα ταΐσω. Σε 2-3 εβδομάδες θ’αρχίσω να τα δίνω.


Τα κουνελάκια 9/1/2012


Ο Σάββας, ο μικρός μου αδερφούλης 3 χρόνων, έχει μπροστά του το ένα κουνελάκι. Αυτός ο μπλουπλίνος αγαπάει πολύ τα κουνελάκια, αλλά όλο τα πειράζει. Έχει κι αυτός μια κουνελού, την Τσίκο, απόγονο της Λίμπο απ’την τρίτη γέννα.

Advertisements