Τον τελευταίο καιρό αρχίζω να νιώθω ότιείμαι παγιδευμένος μέσα σε μια ρουτίνα χωρίς να μπορώ να ξεφύγω. Τα πολλά μαθήματα, το εντατικό πλέον σχολικό πρόγραμμα και τα διαγωνίσματα πιστεύω ότι μ’έφεραν σ’αυτήν την κατάσταση. Έχω αποσυρθεί από τις ειδήσεις και τις γενικές αλλαγές, προτιμώ να μην επιδίδομαι σε δραστηριότητες που απαιτούν σημαντικό χρόνο, νιώθω ότι ακολουθώ και πράττω σύμφωνα με το πρόγραμμα, χωρίς να πολυσκέφτομαι γενικά, σαν το μυαλό μου νά’χει μπει για λίγο σε αναμονή.
Το πρόγραμμά μου έχει ως εξής: Το πρωί ξυπνάω στις 7-15 και πάω σχολείο, μετά πάω στη Σχολή Τυφλών όπου έχουμε υποστηρικτικά φροντιστήρια (μας δίνουν για παράδειγμα τις σημειώσεις, τις φωτοτυπίες, τα κείμενα κ.ά. σε μπρέιλ). Έπειτα γυρίζω σπίτι στις 3-30 με 4 ανάλογα με το πρόγραμμα της κάθε μέρας, τρώω, κάθομαι λίγο (βλέπω φυτά και κουνέλια), μετά εξετάζω το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας, διαβάζω με ιεραρχική σειρά τα μαθήματα και το απόγευμα 7-5 με 8 πάω για γυμναστική. Στις 9 περίπου επιστρέφω σπίτι, τρώω, μπορεί να διαβάσω λίγο ή να κάνω επανάληψη εάν χρειάζεται, κάνω μπάνιο και πέφτω για ύπνο περίπου στις 11-20 με 12. Το σαββατοκύριακό συνήθως αρχικά τεμπελιάζω, και μετά, όταν πάω να κάνω κάτι π.χ. να γράψω εδώ, πάλι θα πρέπει να διαβάσω και το αναβάλλω ή το αντικαθιστώ με κάποιο βραχύτερο θέμα ή αναδημοσίευση. Γι’αυτό αν παρατηρήσατε έχει μειωθεί ο ρυθμός δημοσιεύσεών μου. Σπάνια βγαίνω έξω.
Παρόλα αυτά μαυτην την αποστασιοποίηση έχω καταφέρει να συγκεντρωθώ περισσότερο στα μαθήματά μου με συνέπεια να είμαι πολύ καλός σ’αυτά (γενικά θεωρούμε καλός μαθητής αν και δεν πιστεύω πως είμαι τόσο) και να γράφω καλά στα διαγωνίσματα, αυτό που μ’ενδιαφέρει δηλαδή. Στα πρώτα διαγωνίσματα της χρονιας την περασμένη εβδομάδα έγραψα 19 και 20 στ’αρχαία και στην ιστορία αντίστοιχα.
Η κατάσταση αυτή συνήθως δε με κουράζει, ούτε μ’ευχαριστεί όμως.
Από τη μία σκέφτομαι ότι είναι τρίτη λυκειο και δεν πειράζσει αν αφήσα λίγο και τα άλλα, από την άλλη δε μ’αρέσει να κρατάω σε ακινησία το μυαλό μου. Παρόλα αυτά δεν είναι όλες οι μέρες ίδιες. Κάποτε υπάρχουν κι εξαιρετικές μέρες ή σαββατοκύριακα οπότε έχω καλή διάθεση ή γίνονται διάφορες δραστηριότητες π.χ. το περασμένο Σάββατο πήγα
στο Βόλο εκδρομή.
Σήμερα μόλις φύτεψα κάποιους σπόρους εξωτικών φυτών που περίμενα για πολύ καιρό. Όποτε γίνεται ψάχνω γι’αρκετή ώρα στο ίντερνετ για πράγματα που μ’ενδιαφέρουν με σκοπό να μαζέψω πληροφορίες ή ν’ανεβάσω κάτι εδώ στο Ιστολόγιο. Τις μέρες αυτές ψάχνω για τη νόσο Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ, τη νόσο κούρου και λοιπές πριονικές ασθένειες, τις τρομερές πρωτεΐνες που τις προκαλούν, τη γενετική ευπροσβλητότητα ή ανθεκτικότητα των οργανισμών σ’αυτές, και έρευνες πάνω σ’αυτά τα θέματα.

«Τι να κάνουμε», λέω, «δεν πειράζει, τελευταία χρονιά είναι και μετά όλες οι βαριές υποχρεώσεις φεύγουν, για λίγο τουλάχιστον. Τα Χριστούγεννα σίγουρα θα έχω χρόνο για όλα, ακρεί να τον αξιοποιήσω σωστά».

Advertisements