φυτό Asplenium nidus από wikipedia

Το φυτό της φωτογραφίας, αν και δε μοιάζει, είναι μια φτέρη. Η φτέρη αυτή, γνωστή ως φωλιά, φωλιά του πουλιού ή φωλιά του κόρακα (επιστ. ονομασία Asplenium nidus = ασπλήνιο φωλιά) είναι ιθαγεννής των τροπικών δασών της Νοτιοανατολικής Ασίας, της ανατολικής Αυστραλίας, της Πολυνησίας, της Χαβάης, της Νήσου των Χριστουγέννων, της Ινδίας και της ανατολικής Αφρικής. Το είδος αυτό είναι συγγενικό με παρόμοια είδη, όπως το A. australasicum, το οποίο πωλείται συχνά ως A. nidus, αλλ’ευτυχώς οι καλλιεργητικές τους ανάγκες είναι όμοιες. Τα περισσότερα ωστόσο είδη του γένους Asplenium έχουν την τυπική μορφολογία της φτέρης, και κάποια εξ αυτών χρησιμοποιούνταν παλαιότερα ως θεραπεία για προβλήματα του σπλήνα εξού και τ’όνομα του γένους.
Το A. nidus είναι μια άτυπη φτέρη με μοναδικά χαρακτηριστικά: Το ρίζωμά της είναι συμπαγές και δεν εξαπλώνεται πολύ, κάνοντάς την να φαίνεται ως ένας ρόδακας φύλλων. Τα φύλλα της είναι ανοιχτοπράσινα, απλά, δηλαδή το αρχικό φύλλο της φτέρης έχει συνενωθεί, μήκους 50-150 εκ. και πλάτους 10-20 εκ., και μοιάζουν επιφανειακά με φύλλα μπανανιάς. Κάποια ωστόσο χαρακτηριστικά τους φανερώνουν ότι το φυτό είναι φτέρη, όπως το κροσσωτό περιθώριο (απομεινάρι του σχήματος του φύλλου της φτέρης), η ανάπτυξη με ξετύλιγμα σαν ρολό και η παρουσία σορών σποριαγγείων, οι οποίοι στο συγκεκριμένο είδος είναι διατεταγμένοι κατά γραμμές που ξεκινούν από τον άξονα συμμετρίας του φύλλου. Το πλάτος του φυτού είναι συνήθως όσο και το ύψος του. Τα παλιά φύλλα ξεραίνονται και μαζεύονται πίσω δημιουργώντας ένα στρώμα ξερών φύλλων γύρω απ’το φυτό. Το φυτό είναι συνήθως επιφυτικό σε μεγαλύτερα δέντρα, ή αναπτύσσεται στο έδαφος σε μέρη με καλή αποστράγγιση και οργανική ύλη. Το μοναδικό σχήμα του εξελίχθηκε με σκοπό να συγκεντρώνεται νερό και οργανική ύλη στο σαν δοχείο κέντρο του φυτού, η οποία με την αποσύνθεσή της θα δώσει τ’απαραίτητα θρεπτικά συστατικά.
Καλλιεργείται ως καλλωπιστικό και στις κατάλληλες συνθήκες μπορεί να φτάσει σε αρκετά μεγάλο μέγεθος με το χρόνο. Ευδοκιμεί ιδανικά σε ημισκιερό, ζεστό και υγρό περιβάλλον, όπως ένα θερμοκήπιο, ένα τερράριο ή κι έξω αν το κλίμα είναι κατάλληλο. Μπορεί παρόλα αυτά να προσαρμοστεί και σε διαφορετικές συνθήκες απ’αυτές του βφυσικού του περιβάλλοντος, όπως χαμηλότερη υγρασία, λίγες ώρες απευθείας ήλιου το πρωί και μεταβολές στη θερμοκρασία, γι’αυτό και δε θεωρείται πολύ δύσκολο στην καλλιέργεια. Μπορεί ν’αντέξει μετά δυσκολίας θερμοκρασίες έως και κάτω των 10 βαθμών Κελσίου, αν και με τέτοιο κρύο δε θ’αναπτυχθεί και ίσως βλαφθεί. Χρειάζεται χώμα πλούσιο σε οργανική ύλη με καλή αποστράγγιση ταυτόχρονα το οποίο μπορεί να επιτευχθεί με την προσθήκη σπασμένου φλοιού πεύκου ή περλίτη. Λόγω της επιφυτικής του φύσης, δεν έχει πρόβλημα αν βρίσκεται σε δοχείο μικρότερο αναλογικά με το μέγεθός του. Ιδανικά θα πρέπει να λιπαίνεται μηνιαία με μαλακό ισορροπημένο λίπασμα. Ισχυρά λιπάσματα δε θα πρέπει να τοποθετούνται στο κέντρο του φυτού. Τα παλιά φύλλα μπορούν να κοπούν εν μέρει ή εντελώς.Οι κύριοι εχθροί του είναι τα κοκκοειδή και τα σαλιγκάρια και οι γυμνοσάλιαγκες.
Πέρα από τη χρήση του ως καλλωπιστικό, στην Ταϊβάν τα νεαρά μέρη του φυτού τρώγονται ως λαχανικό.

Πηγές:
άρθρο της αγγλικής wikipedia
καλλιέργεια του A. nidus

Ενημέρωση 23/10/2012: Μόλις πριν λίγες ώρες πρόσθεσα στη συλλογή μου αυτό το μοναδικό φυτό. Είναι μια φτέρη του είδους μέτριου μεγέθους, με τα μεγαλύτερα φύλλα της πάνω από 40 εκ. Επειδή βρισκόταν σε πολύ μικρή γλάστρα, τη μεταφύτευσα αμέσως σε μεγαλύτερη. Στο κέντρο έχει μερικά νεαρά ξετυλιγόμενα φύλλα.

Advertisements