Παλαιότερα
είχα κάνει μια δημοσίευση για μια μελέτη που είχα βρει στην οποία δόθηκε ένεση β-αμυλοειδούς (πρωτεΐνη που προκαλεί το Αλτσχάιμερ) σε εγκεφάλους ποντικιών και παρατηρήθηκε ότι τα ποντίκια εμφάνισαν την ασθένεια.
Είναι από πολλούς στον επιστημονικό χώρο αναγνωρισμένο ότι όλες οι αμυλοειδωτικές παθήσεις (όταν μια πρωτεΐνη διπλώνεται λάθος ώστε να τροποποιεί κι άλλες και προκαλεί ασθένεια λέγεται αμυλοειδές) είναι μεταδόσιμες, τουλάχιστον στο εργαστήριο. Το γνωστότερο τέτοιο παράδειγμα είναι η νόσος Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ και λοιπές μεταδόσιμες σπογγώδεις εγκεφαλοπάθειες που μεταδίδονται και σε φυσικό περιβάλλον. Έως τώρα δεν είμαστε σίγουροι για την πιθανότητα και το βαθμό μετάδοσης άλλων παρόμοιων παθήσεων σε φυσικές συνθήκες. Αν όμως κάτι τέτοιο ισχύει, τότε μεγάλο μέρος του πληθυσμού κινδυνεύει.
Βρήκα λοιπόν άλλες δύο μελέτες που κάνουν το θέμα ακόμα πιο ανησυχητικό.
Στην πρώτη
αποδεικνύεται ότι η νόσος του Αλτσχάιμερ μπορεί να μεταδοθεί με μεταγγίσεις αίματος, όπως γίνεται και με τη νέα παραλλαγή της νόσου Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ.
Στη δεύτερη
και πιο ανησυχητική, ποντίκια ούτε γενετικά τροποποιημένα ούτε προδιατεθημένα με οποιονδήποτε τρόπο στην εμφάνιση ασθένειας παρόμοιας με Αλτσχάιμερ εμφάνισαν τη νόσο ύστερα από ένεσή τους με λοιμογόνο υλικό. Η ομάδα που ενέθηκε την εμφάνιση, η ομάδα ελέγχου όχι. Το ενδιαφέρον ήταν ότι οι πρωτεϊνικές συσσωματώσεις και οι αλλοιώσεις του εγκεφαλικού ιστού δεν ήταν περιορισμένες μόνο στο σημείο της ένεσης, αλλ’εξαπλώθηκαν και σ’άλλα μέρη του εγκεφάλου, όπως θα γινόταν με κάποια σπογγώδη εγκεφαλοπάθεια. Όπως έλεγε και η ίδια η μελέτη, το Αλτσχάιμερ συμπεριφέρεται ως πρίον.

Αυτό που αποδεικνύουν οι μελέτες και αυτά που θ’αποκαλύψει η συνεχιζόμενη έρευνα σημαίνουν ένα πράγμα για μας: ότι είμαστε συνεχώς εκτεθημένοι σ’αυτήν τη μόλυνση από πολλαπλές πηγές. Σίγουρα η διατροφή και οι ιατρικές διαδικασίες ενέχουν το μεγαλύτερο κίνδυνο. Για τις τελευταίες το θέμα μπορεί να είναι πολύ σοβαρό. Αν οι υπόλοιπες, ή τουλάχιστον αρκετές από τις υπόλοιπες αμυλοειδωτικές παθήσεις μεταδίδονται σαν τα πρίον που προκαλούν τη νόσο Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ, π.χ. με μεταγγίσεις αίματος, με νευρολογικές επεμβάσεις, με οφθαλμολογικές επεμβάσεις, με οδοντιατρικές επεμβάσεις, με μεταμοσχεύσεις, ίσως και με κάποιες μορφές εξετάσεων, Τ’αποτελέσματα γίνονται τρομακτικά. Οι πλειονότητα των «σποραδικών» τέτοιων παθήσεων ίσως τελικά έχειο κάποια αιτιολογία. Και το πιο ανησυχητικό, είμαστε παγιδευμένοι από παντού μ’αυτές τις πρωτεΐνες. Δε μπορούμε να το αποφύγουμε. Μέχρι η ιατρική κοινότητα να ευαισθητοποιηθεί για αυτό το θέμα, που πιστεύω ότι θα γίνει πολύ πολύ αργά, θα συνεχίζουμε να εκτιθέμαστε απροστάτευτοι. Ίσως και οι γιατροί κινδυνεύν από μόλυνση λόγω της αντοχής των πρωτεϊνών αυτών στις συνήθεις μεθόδους αποστείρωσης.
Για να ευαισθητοποιηθεί όμως η ιατρική κοινότητα θα πρέπει να γίνει κάτι. Ίσως κάτι αλλάξει από τις ολοένα και περισσότερες νέες μελέτες που εμφανίζονται γι’αυτό το θέμα, ίσως από τη συντονισμένη δράση κάποιας ομάδας, ή, στη χειρότερη περίπτωση, από κάποια μεγάλη ιατρική κρίση με μεγάλο αριθμό θυμάτων τέτοιων παθήσεων άμεσα συσχετιζόμενων με το ιατρικό ιστορικό τους.

Advertisements