Μια πολύ ιδιόμορφη για τα σημερινά δεδομένα θεραπεία του Μεσαίωνα που όμως έχει επιστημονική βάση.

Ο συγγραφέας
ενός ιστολογίου
παραπέμπει σε μια επιστημονική εργασία
εδώ,
δημοσιευμένη στο περιοδικό «The Neuroscientist» με τίτλο «Γυψώνοντας το κεφάλι για τη θεραπεία της παιδιατρικής υδροκεφαλίας: μια αρχαία θεραπεία με φαρμακολογική βάση».
Η εισαγωγή λέει:

Στο Μεσαίωνα, η ιατρική θεραπεία για την παιδιατρική υδροκεφαλία, μια πάθηση προκαλούμενη από τη συσσώρευση εγκεφαλονωτιαίου υγρού μέσα στον εγκέφαλο που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του μεγέθους του κεφαλιού χαρακτηριζόταν από την εφαρμογή ουσιών που στέγνωναν για να μειωθεί το μέγεθος των κεφαλιών των πασχόντων παιδιών.

Ένας πολτός συντεθλιμμένων σαλιγκαριών στο κεφάλι θεωρούταν ως μια από τις πιο ισχυρές θεραπείες για τη μείωση του πρηξήματος προκαλούμενη από υπερβολικά υγρά. Τα incunabula (κείμενα τυπωμένα στην Ευρώπη πριν το 1501 μ.Χ.) και κείμενα της Αναγέννησης μαρτυρούν την εκτεταμένη χρήση αυτής της θεραπείας, η οποία θεωρούταν από γιατρούς αποτελεσματική και λιγότρο επικίνδυνη από τη χειρουργική θεραπεία.

Έχει αποδειχθεί ότι τα σαλιγκάρια και οι γυμνοσάλιαγκες έχουν μεγάλες συγκεντρώσεις γλυκοζαμινογλυκανών και βλενοπολυσακχαριτών.

Επομένως, πιστεύουμε ότι η αρχαία πρακτική του γυψώματος του κεφαλιού με συντεθλιμμένα σαλιγκάρια στην παιδιατρική υδροκεφαλία, αν και δεν είναι βασισμένη στην επιστήμη όπως τη γνωρίζουμε, ίσως είχε τουλάχιστον κάποια βάση.

Οι αρνητικά φορτισμένες γλυκοζαμινογλυκάνες απορροφούν και κατακρατούν μεγάλα ποσά νερού και είναι σημαντικά συστατικά του συνδετικού ιστού. Εξαιτίας αυτών των ιδιοτήτων, οι γλυκοζαμινογλυκάνες χρησιμοποιούνται σήμερα για την ενυδάτωση του δέρματος σε διάφορες παθήσεις.

Advertisements