Όπως έχω πει και σε προηγούμενες αναρτήσεις, αυτό το διάστημα είμαι στο χωριό μου, στους Πύργους της Κοζάνης. Εδώ έχουν επίσης έρθει και δύο μικρά μου ξαδερφάκια από το Βόλο, η Ευγενούλα 4 κι ο Γιωργάκης 3 χρονών. Σήμερα πήγαμε λοιπόν με τα παιδάκια στους Αγίους Αναργύρους, μια θέση στο όρος Βέρμιο όπου βρίσκεται η ομώνυμη εκκλησία, κι εκεί ψήσαμε και φάγαμε. Είναι γενικά τόπος συγκέντρωσης, και πολλές οικογένειες πηγαίνουν εκεί για να ψήσουν. Στη γιορτή των Αγ. αναργύρων γίνεται πανηγύρι. Το μέρος δεν έχει αξιόλογη ιστορία. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Μεσόβουνο, ένα χωριό ψηλότερα στις πλαγιές του Βερμίου 350 περίπου κατοίκων, που απέκτησε υπόσταση μετά την άφιξη των προσφύγων το 1922. Το χωριό δέχτηκε τη σκληρότητα της επίθεσης καταστολής της Αντίστασης από τους Γερμανούς
όπως και οι Πύργοι
και γειτονικές περιοχές το 1944. Εκατοντάδες άμαχοι φονεύθηκαν.

Η ιστορία των Αγίων Αναργύρων έχει ως εξής: κατά τη ΡωμαΪκή περίοδο ζούσαν δύο γιατροί, ο Κοσμάς και ο Δαμιανός, οι οποίοι θεράπευαν τους ασθενείς χωρίς αμοιβή, εξού και Ανάργυροι, με μόνο αντάλλαγμα την πίστη στο Χριστό. Κάποτε κάποιος προδότης τους συκοφάντησε λέγοντας στον αυτοκράτορα Καρίνο ότι χρησιμοποιούν μαγεία για τις θεραπείες τους. Μεταφέρθηκαν στον αυτοκράτορα για ανάκριση. Την ώρα που ο αυτοκράτορας τους ανέκρινε, το πρόσωπό του μετατοπίστηκε προς τη ράχη του και οι δύο γιατροί το θεράπευσαν με την προσευχή τους. Έτσι ο ίδιος ο αυτοκράτορας και όλοι οι παρεβρισκόμενοι πίστεψαν αμέσως στο Χριστό. Μετά από χρόνια, όταν ο δάσκαλός τους τους φθονούσε για την επιτυχία τους, τους κάλεσε σ’ένα βουνό δήθεν για να μαζέψουν βότανα, όπου τους λιθοβόλησε μέχρι θανάτου. Από τότε η εκκλησία τους τιμά κάθε χρόνο στις 1 Ιουλίου και 1 Νοεμβρίου.

Παρακάτω οι φωτογραφίες:

Η πλάκα των πεσόντων του Μεσόβουνου από τους Γερμανούς, κοντά στην περιοχή.

Ο πανύψηλος σταυρός ορόσημο της περιοχής.

Ο ναός των Αγίων Αναργύρων απ’έξω. Εδώ κάθε χρόνο 1 Ιουλίου στη γιορτή τους γίνεται λειτουργία.

Ο προθάλαμος.

Το εσωτερικό του ναού.

το εσωτερικό

Η εικόνα των δύο Αναργύρων: Κοσμά και Δαμιανού.

Η πηγή του αγιάσματος της περιοχής. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία από τις πηγές του ρυακιού που συνεχίζοντας παρακάτω περνά απ’τους Πύργους. Το νερό είναι πόσιμο.

Μικρό εκκλησάκι δίπλα στην πηγη του αγιάσματος. Έχει μια μικρή καμπανούλα, παρόλο που δε λειτουργείται.

Από αυτό το βράχο ύψους περίπου 40 μέτρων στην κοιλάδα που περνά το ποταμάκι φέρεται πως κάποιος κάποτε έπεσε και σώθηκε χάρη υποτίθεται στη βοήθεια των Αγίων Αναργύρων.

Τέτοιες φτέρες του κοινού είδους Pteridium aquilinum, καλύπτουν σχεδόν όλη την περιοχή. Προσπάθησα να κόψω ένα κομμάτι ριζώματος για να φυτέψω, το οποίο όμως δεν έπιασε μάλλον λόγω μικρού μεγέθους.

Και τέλος: ένα πανόραμα της περιοχής.

Advertisements