Όπως φαίνεται υπάρχει μια μεγάλη παρανόηση σχετικά με την προέλευση των νάνων κουνελιών. Έχω βρει πολλές αναζητήσεις στα στατιστικά μου περιέχουν τις λέξεις «διασταύρωση κουνέλι ποντίκι». Επίσης, επειδή έχω κι εγώ ένα κουνέλι νάνο, τη
Λίμπο,
έχω ερωτηθεί από μερικούς αν αυτό είναι κάποια διασταύρωση με ποντίκι ή κάτι μεταλλαγμένο. Φυσικά η αλήθεια είναι άλλη.
Οι περισσότερες φυλές ζώων, για παράδειγμα τα νανάκια κουνελάκια, αλλά και οι ποικιλίες των φυτών προέρχονται από
επιλεκτική αναπαραγωγή,
δηλαδή απο μια αρχική ομάδα οργανισμών, π.χ. κουνέλια επιλέγονται τα πιο μικρόσωμα. Από τους απογόνους τους επιλέγονται πάλι τα πιο μικρόσωμα, και ούτω καθεξής μέχρι να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα, τους νάνους σ’αυτήν την περίπτωση. Έτσι γινόταν η δημιουργία ποικιλιών για χιλιάδες χρόνια. Τώρα όμως, με την καλύτερη γνώση των μηχανισμών της κληρονομικότητας, αυτό έχει γίνει αρκετά ευκολότερο. Οι παρεμβάσεις στο γενετικό κώδικα και λοιπές νέες μέθοδοι δε χρησιμοποιούνται ακόμα εκτεταμένα.

Η διασταύρωση ανάμεσα σε κουνέλι και ποντίκι είναι ανέφικτη: Πρώτον λόγω του σαφούς λειτουργικού προβλήματος της συνεύρεσης αυτών των δύο ζώων, και δεύτερων γιατί τα ζώα αυτά δεν είναι τόσο συγγενικά όπως πιστεύεται από πολλούς. Τα ποντίκια είναι τρωκτικά ενώ τα κουνέλια λαγόμορφα, τάξη συγγενική με τα τρωκτικά. Οι δύο αυτές τάξεις διαχωρίστηκαν τουλάχιστον πριν 55 εκατομμύρια χρόνια. Άρα υπάρχουν πολλές γενετικές διαφορές και ο αριθμός των χρωμοσωμάτων είναι διαφορετικός μεταξύ τους. Ακόμα κι ο άνθρωπος που μοιράζεται το 98% του γονιδιώματός του με το χιμπατζή δε μπορεί να διασταυρωθεί, εξαιτίας του διαφορετικού αριθμού χρωμωσωμάτων. Κάποια άλλα είδη με άνισο αριθμό χρωμωσωμάτων μπορούν να διασταυρωθούν επιτυχώς, αλλά παράγουν στείρους απογόνους, π.χ. το άλογο και ο γάιδαρος δίνουν το μουλάρι, το οποίο όμως σε εξαιρετικές αξιοσημείωτες περιπτώσεις αναπαράγεται. Ακόμα και σε είδη με ίσο αριθμό χρωμοσωμάτων ο υβριδισμός δεν είναι πάντα επιτυχής. Είναι πολύ σπάνιο ένα υβρίδιο να γεννά γόνιμους απογόνους, αλλά εφικτό.

Επομένως δεν είναι δυνατή μια τέτοια διασταύρωση. Τα νανάκια κουνέλια δημιουργήθηκαν απλώς με επιλεκτική αναπαραγωγή.

Ενημέρωση 16/5/2017: Από ό,τι φαίνεται αυτή η παρανόηση δεν ισχύει μόνο για τα νανάκια. Την έχω ακούσει και διαβάσει πάμπολλες φορές από τότε που έγραψα αυτό το άρθρο. Φαίνεται να λεγόταν στα χωριά από παλιά, πολύ πριν γίνουν δημοφιλή τα νάνα κουνέλια. Τα κουνέλια έχουν μεγάλους κοπτήρες παρόμοιους με αυτούς των τρωκτικών. Επίσης η τροφή των κουνελιών, εάν περιέχει και σιτηρά, προσελκύει τα ποντίκια. Μια εξήγηση που διάβασα για την ενδεχόμενη προέλευση αυτού του μύθου είναι ότι παλιά οι άνθρωποι, βλέποντας λίγα ποντίκια κοντά στους κουνελώνες, θεωρούσαν ότι όσα μικρά κουνελιών γεννιούνταν αφύσικα μικρά και ασθενικά και δε μεγάλωναν, ήταν απόγονοι τέτοιας μίξης. Φυσικά, όπως προανέφερα και επαναλαμβάνω, αυτό δε γίνεται.
Επίσης λαμβάνω αναζητήσεις σχετικά με την εφικτότητα τπου υβριδισμού κουνελιού και λαγού. Ούτε αυτό γίνεται. Ανήκουν στην ίδια οικογένεια, αλά ανήκουν σε ξεχωριστά γένη και έχουν διαφορετικό αριθμό χρωμοσωμάτων. Επίσης ή ίδια η αναπαραγωγή τους θα ήταν δύσκολη, αφού διαφέρουν ως προς τη συμπεριφορά κατά το ζευγάρωμα, οι χρόνοι κύησής τους είναι διαφορετικοί (οι λαγοί εγκυμονούν περισσότερο), τα μικρά γεννιούνται σε διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης (τα λαγουδάκια είναι πλήρως ανεπτυγμένα, ένώ τα κουνελάκια είναι τυφλά, κουφά και άτριχα), και ο χρόνος θηλασμού διαφέρει (τα κουνέλια θηλάζουν περισσότερο). Άρα ούτε αυτό είναι εφικτό.

Advertisements