Αφορμή αυτού του άρθρου ήταν κάποια στοιχεία για τα τσιμπούρια που διάβασα, καθώς κι ότι στο χωριό που ήμουν τις προηγούμενες μέρες είχα καταφαγωθεί από ψύλλους. Γενικά θεωρούμαι «γλυκοάιματος» αφού τα κουνούπια τσιμπούν εμένα γι’αυτό και παίρνω μέτρα.
Τα τσιμπήματα των εντόμων είναι ιδιαίτερα κοινά αυτήν την εποχή. Τις περισσότερες φορές δημιουργούν τοπική βλάβη, αλλά σε κάποια ευαίσθητα άτομα μπορούν να εμφανιστούν πιο έντονα έως και σοβαρά συμπτώματα. Τα τσιμπήματα των αιματοφάγων εντόμων μπορεί επίσης να μεταδόσουν ασθένειες, κάποιες φορές σοβαρές, αν και στη χώρα μας κάτι τέτοιο είναι αρκετά σπάνιο.

Πηγή:
Τα Νέα της Αιγιάλειας

ΤΣΙΜΠΗΜΑΤΑ ΕΝΤΟΜΩΝ – Δερματικές αντιδράσεις σε δείγματα αρθρόποδων

Παρασκευή, 28 Μάιος 2010 21:18
Αυτή την εποχή, ολοένα και περισσότερο καθημερινά αισθανόμαστε διάφορα τσιμπήματα στη διάρκεια της ημέρας αλλά και το βράδυ από τα κουνούπια κυρίως,
που δειλά δειλά άρχισαν να μπαίνουν στην καθημερινότητά μας και να μας «συντροφεύουν» τα βράδια…
Για το συγκεκριμένο θέμα κάνει σήμερα αναφορά στα «Ν.τ.Α.» ο Δερματολόγος, Ευάγγελος Κουτρουμάνης… Σύμφωνα με τον ίδιο, οι δερματικές αντιδράσεις σε δείγματα εντόμων, είναι φλεγμονώδεις ή αλλεργικές αντιδράσεις που χαρακτηρίζονται από ένα έντονα κνησμώδες εξάνθημα, το οποίο εμφανίζεται στις θέσεις των τσιμπημάτων ώρες ή ημέρες μετά από το τσίμπημα και εκδηλώνεται με μονήρεις ή ομαδοποιημένες κνιδωτικές βλατίδες που επιμένουν επί ημέρες έως εβδομάδες. Οι ασθενείς συνήθως δεν γνωρίζουν ότι έχουν υποστεί τα τσιμπήματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να παρατηρηθούν συστηματικά συμπτώματα από ήπια έως σοβαρά, ενώ μπορεί να επέλθει θάνατος από αναφυλακτικό σόκ.
Τα τσιμπήματα των αρθρόποδων αποτελούν τη μέθοδο μετάδοσης πολλών συστηματικών και παρασιτικών μολύνσεων, 5-9 τάξεις αρθοπόδων προκαλούν με τα τσιμπήματά τους τοπικές και συστηματικές αντιδράσεις. Αυτά είναι:
Αραχνοειδή: Χειλόποδα, Διπλόποδα, Καρκινοειδή έντομα.
Είδη:
1. Αραχνοειδών (4 ζεύγη ποδιών): Ακάρεα – Κρότωνες – Αράχνες – Σκορπιοί
2. Χειλόποδα
3. Έντομα: Φθείρες – Κολεόπτερα (σκαθάρια) – Δίπτερα (κουνούπια-μαύρες μύγες, σκνίπες-αλογόμυγες)
4. Ημίπτερα: Κοριοί
5. Υμενόπτερα: Μυρμήγκια-μέλισσες-σφήκες
6. Λεπιδόπτερα: Κάμπιες-πεταλούδες-σκώρος
7. Σιφονόπτερα: Ψύλλοι, σαρκόψυλλος ο διεισδύων.

ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ:
ΑΚΑΡΕΑ: Εποικίζουν τις γάτες, τα σκυλιά και μερικά πουλιά. Τα πιο συχνά προσβαλλόμενα ζώα είναι τα σκυλιά και δεν εμφανίζουν συμπτώματα, μόνο μερικές φορές παρατηρείται απολέπιση και απώλεια τριχώματος τα ακάρεα διαπερνούν τα ρούχα και προσβάλλουν τον άνθρωπο προκαλώντας κνιδωτικού τύπου εξανθήματα. Η διάταξη του εξανθήματος συνήθως αντιστοιχεί με το σημείο που το ζώο ήλθε σε επαφή με τον άνθρωπο: κάτω τμήμα του θώρακα, κοιλιακή χώρα, αντιβράχια και μηροί. Παρουσιάζεται συχνότερα το φθινόπωρο και το χειμώνα. Συνήθως αποσπώνται ή απομακρύνονται μέσω ξεσμού.
ΚΡΟΤΩΝΕΣ: (κοινώς τσιμπούρια). Οι αντιδράσεις περιλαμβάνουν αντιδράσεις σε σιελικές εκκρίσεις του παράσιτου και αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Η κρωτογενής παράλυση προκαλείται από μία τοξίνη η οποία εκκρίνεται στον σίελου του παράσιτου.
ΑΡΑΧΝΕΣ: Το τσίμπημα του καστανού ερημίτη προκαλεί αντιδράσεις που κυμαίνονται από ήπια κνίδωση έως νέκρωση ολικού πάχους. Η αράχνη «μαύρη χήρα» (Latzodectus) εγχύει δηλητήριο προκαλώντας αντιδράσεις στις θέσεις του τσιμπήματος και ποικίλου βαθμού συστηματική τοξικότητα.
ΣΚΟΡΠΙΟΙ: Το δηλητήριό του περιέχει μία νευροτοξίνη η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρές τοπικές και συστηματικές αντιδράσεις.
ΜΑΥΡΕΣ ΜΥΓΕΣ: Εγχύουν αναισθητικό με αποτέλεσμα το αρχικό του τσίμπημα να είναι ανώδυνο. Αργότερα μπορεί να γίνει επώδυνο με κνησμό, ερύθημα και οίδημα. Ο «πυρετός από μαύρη μύγα» χαρακτηρίζεται από πυρετό, ναυτία και γενικευμένη Λεμφαδενίτιδα.
ΟΙΚΙΑΚΕΣ ΜΥΓΕΣ: Οι προνύμφες εναποτίθενται σε οποιαδήποτε εκτεθειμένη δερματική περιοχή (αυτιά, μύτη, στόμα, οφθαλμοί, πρωκτός και κόλπος) ή σε οποιαδήποτε πληγή (έλκη κάτω άκρων, εξαλκόμενα βασκοκυτταρικά ή ακανθοκυτταρικά καρκινώματα, αιματώματα)
ΥΜΕΝΟΠΤΕΡΑ: Τσίμπημα από το κεντρί των θηλυκών μελισσών ή σφηκών προκαλούν άμεσο καύσο ακολουθούμενο από έντονη τοπική ερυθηματώδη αντίδραση με οίδημα και κνήδωση. Σοβαρές συστηματικές αντιδράσεις παρατηρούνται στο 0,4-0,5% των ατόμων με αγγειοίδημα γενικευμένη κνήδωση ή αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω οιδήματος του λάρυγγα ή βρογχοσπασμού ή καταπληξίας (σόκ). Ορισμένα είδη μυρμηγκιών με το κέντρισμά τους τοπική νέκρωση του δέρματος και συστηματικές αντιδράσεις.
ΚΟΡΙΟΙ: Η νυχτερινή τους σίτιση προκαλεί κνίδωση με γραμμοειδή διάταξη.
ΚΑΜΠΙΕΣ ΚΑΙ ΣΚΟΡΟΙ: Οι τρίχες τους μπορεί να προκαλέσουν τοπικές ερεθιστικές και αλλεργικές αντιδράσεις.
ΨΥΛΛΟΙ: (Γάτες, σκύλοι, πουλιά). Τα τσιμπήματά τους τείνουν να προκαλέσουν περισσότερο τοπικές αντιδράσεις από ότι τα τσιμπήματα των ψύλλων του ανθρώπου. Ο ξεσμός των δερματικών βλαβών από τσιμπήματα αρθρόποδων συνήθως οδηγεί σε δευτεροπαθή λοίμωξη της διαβρωμένης επιδερμίδας από στρεπτόκοκκο της ομάδας Α΄ ή χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο.
ΠΡΟΛΗΨΗ: Αποφυγή επαφής με αρθρόποδα, εφαρμογή εντομοκτόνων στο δέρμα, ψεκασμός των ενδυμάτων με σπρέυ περμαθρίνης. Εφαρμογή προληπτικών προστατευτικών μέτρων όπως δικτυωτά πλέγματα, δίχτυα ή κατάλληλα ενδύματα, θεραπεία των αποικισμένων από ψύλλους σκύλων και γατών. Ψεκασμός του σπιτιού με εντομοκτόνα με ιδιαίτερη προσοχή στα πατώματα, στα χαλιά, σε ντυμένα με ταπετσαρία έπιπλα, στα στρώματα, στο σκελετό του κρεβατιού και στο υπόγειο. Απομάκρυνση των ψύλλων με βελόνα, νυστέρι ή ξέστρο, προσπαθώντας να αφαιρέσουμε ολόκληρο το έντομο.
ΚΟΡΤΙΚΟΣΤΕΡΟΕΙΔΗ: Ισχυρά τοπικά κορτικοστεροειδή χορηγούμενα για σύντομο χρονικό διάστημα είναι χρήσιμα, ειδικά για τις έντονα κνησμώδεις βλάβες. Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να δοθεί ένα βραχύχρονο σχήμα από του στόματος κορτικοστεροειδών για εκτεταμένες δερματικές αντιδράσεις σε τσιμπήματα αρθρόποδων που επιμένουν. Εάν υπάρχει δευτεροπαθής λοίμωξη μπορούν να χορηγηθούν τοπικά αντιβιοτικά ή άλλοι αντισταφυλοκοκκικοί αντιστρεπτοκοκκικοί παράγοντες.

ΝΟΣΟΣ LYME:
Πρόκειται για νόσημα που προσβάλει αρχικά το δέρμα αλλά με πιθανή μελλοντική προσβολή των αρθρώσεων και του νευρικού συστήματος που προκαλείται από τη σπειροχαίτη Borrelia burgdorfer. Μεταδίδεται με μολυσμένα τσιμπήματα κρώτονα (κοινώς τσιμπούρια).
Η νόσος ονομάζεται Lyme από την ομώνυμη πολιτεία το κοννέκτικατ (ΗΠΑ), όπου το 1975 παρουσιάστηκε επιδημία οροαρνητικής αρθρίτιδας. Το εξάνθημα και τα νευρολογικά συμπτώματα που το ακολουθούν, ήταν γνωστά στην Ευρώπη από νωρίς αυτό τον αιώνα.
Το 1982 μια νέα σπειροχαίτη απομονώθηκε από τον Burgdorfer και πήρε το όνομα Borellia σε δασώδεις περιοχές, τα ελάφια μπορεί έτσι να μολυνθούν και αποτελούν τον κυριότερο ξενιστή. Επίσης και τα αιγοπρόβατα μπορούν να είναι ξενιστές.
Χαρακτηριστικό εξάνθημα του μεταναστευτικού ερυθήματος εμφανίζεται μετά από 3 εβδομάδες από το τσίμπημα, ερύθημα που βαθμιαία επεκτείνεται από το σημείο του τσιμπήματος προς την περιφέρεια.
Στάδιο 1. Το εξάνθημα μπορεί να αιτιάται και χωρίς θεραπεία,
Στάδιο 2. Σε άλλες περιπτώσεις ακολουθείται από κεφαλαλγία, κακουχία, ρίγος, μυαλγία, λεμφαδενίτιδα και γενικευμένη αρθραλγία, που διαρκούν μερικές εβδομάδες.
Οι νευρολογικές εκδηλώσεις είναι η τριάδα 1. Κρανιακή πολυνευροπάθεια, 2. Επώδυνη ριζίτιδα και 3. Χρόνια μηνιγγίτιδα. Το κρανιακό νεύρο που προσβάλλεται περισσότερο είναι το 7ο και μπορεί να εμφανιστεί μυοκαρδίτιδα και πολυαρθραλγία. Στο τρίτο στάδιο παρουσιάζεται χρόνια αρθρίτιδα που είναι ασύμμετρη ολιγοαρθρίτιδα, προσβάλει τις μεγάλες αρθρώσεις και συνοδεύεται κυρίως από κακουχία και κατάθλιψη. Η πενικιλίνη είναι αποτελεσματική μέθοδος θεραπείας για το μεταναστευτικό ερύθημα συντομεύει τη διάρκεια του εξανθήματος και ελαττώνει την πιθανότητα επιπλοκών…
Επιμέλεια:
Ιωάννα Χριστοδούλου

Advertisements