συριακό χάμστερ (Mesocricetus auratus, από wikipedia)

Σχεδόν καθημερινά, στις λέξεις κλειδιά που χρησιμοποιούν οι χρήστες κι έτσι βρίσκουν κι αυτό το ιστολόγιο, βρίσκω αναζητήσεις σχετικές με χάμστερ. Προφανώς βρίσκουν το ιστολόγιο από κάποιες αναφορές που έχω κάνει σ’αυτά όπως
εδώ.
Επειδή λοιπόν τα ζώα αυτά είναι τόσο κοινά κατοικίδια – πολύς κόσμος τα έχει και ψάχνει -, σκέφτηκα να κάνω ένα θέμα γι’αυτά εδώ για να βοηθήσω όσους ψάχνουν. Βρήκα λοιπόν πρόσφατα ένα καλό κι εμπεριστατωμένο άρθρο από
εδώ,
το οποίο καλύπτει όλα όσα αφορούν αυτό το ζώο και τη φροντίδα του στην αιχμαλωσία. Πραγματεύεται τη φροντίδα του χρυσού ή συριακού χάμστερ, Mesocricetus auratus, μιας κι αυτό είναι το πιο κοινό είδος που συναντάται ως κατοικίδιο. Τ’άλλα είδη χάμστερ μπορεί νά’χουν λίγο διαφοροποιημένες απαιτήσεις, αλλά είναι πολύ σπανιότερα. Παρακάτω το κείμενο.

Μετάφραση: Bolko

Η φροντίδα των κατοικιδίων χάμστερ

Ιούλιος/Αύγουστος 1994 τομ. 6 αρ. 4 Προσωπικό Κτηνιατρικής Πρακτικής

Αυτό το πληροφοριακό φυλλάδιο είναι σχεδιασμένο ως μια μέθοδος επικοινωνίας ανάμεσα σε κτηνιάτρους και πελάτες που έχουν ένα χάμστερ. Συζητώνται θέματα διατροφής, στέγασης, αναπαραγωγής, κι ασθενειών των χάμστερ. Εάν έχετε κάποιες ερωτήσεις, απευθυνθείτε στον κτηνίατρό σας να τις απαντήσει.

Εισαγωγή
Τα χάμστερ είναι κοινά οικιακά κατοικίδια. Είναι φθηνά, φιλικά, και πολύ εύκολα στη φροντίδα. Τα χάμστερ είναι τρωκτικά, συχνά αναφερόμενα ως κατοικίδια τσέπης εξαιτίας του μικρού τους μεγέθους.
Τα χάμστερ είναι κάπως ασυνήθιστα για τρωκτικά, με μεγάλους παρειακούς σάκους και κοντές, χοντρές ουρές. Έχουν κερδίσει σε δημοτικότητα ως κατοικίδια και ζώα έρευνας από τη δεκαετία του 1930. Το φυσικό περιβάλλον του συριακού χάμστερ (χρυσού χάμστερ) εκτείνεται στη Μέση Ανατολή και τη νοτιοανατολική Ευρώπη. Τη δεκαετία του 1930 μια γέννα οκτώ νεογέννητων χάμστερ πιάστηκε και μεταφέρθηκε στο Ισραήλ και εκτράφηκε ως ζώα έρευνας. Σχεδόν όλα τα εξημερωμένα χάμστερ πωλούμενα ως κατοικίδια σήμερα είναι οι απόγονοι τρειών επιζώντων αυτής της γέννας. Τα χάμστερ εισήχθησαν πρώτη φορά στις Ηνομένες Πολιτείες το 1938.
Αφότου εξημερώθηκαν, έχουν γίνει κοινές αρκετές ποικιλίες χρώματος και τριχώματος συριακών χάμστερ εξαιτίας της επιλεκτικής αναπαραγωγής. Οι τρεις βασικές ομάδες που υπάρχουν τώρα και είναι δημοφιλείς ως κατοικίδια περιλαμβάνουν: το χρυσό χάμστερ, το χρωματισμένο, κοντότριχο φανταχτερό χάμστερ, και το μακρύτριχο αρκουδάκι χάμστερ. Περιστασιακά, μπορούν να βρεθούν κι άλλα είδη χάμστερ, αλλά είναι πολύ λιγότερο κοινά από το συριακό χάμστερ. Τα μικρότερα, σκούρα καφέ κινέζικα χάμστερ (νάνοι χάμστερ) χρησιμοποιούνται συχνά στη βιοϊατρική έρευνα και κάποιες φορές αποκτώνται ως κατοικίδια. Αυτά τα χάμστερ είναι αναγνωρίσιμα από το μικρό τους μέγεθος, το σκούρο καφέ χρώμα, και τις μαύρες λωρίδες στις ράχες τους. Τα γκρι αρμενικά και τα ευρωπαϊκά χάμστερ είναι άλλα δύο είδη περιστασιακά χρησιμοποιούμενα στην έρευνα, αλλά σπάνια κρατούνται ως κατοικίδια.
Τα χάμστερ είναι μικρά, μαλακά ζώα με καλή ιδιοσυγκρασία. Τείνουν να δραστηριοποιούνται τη νύχτα και αγαπούν να κοιμούνται κατά την ημέρα. Μπορουν να είναι νευρικά αν αφυπνιστούν απότομα, έτσι συμβουλεύετε να’χετε προσοχή όταν τα χειρίζεστε αυτήν την ώρα. Τα χάμστερ αγαπούν να σκάβουν, να κάνουν λαγούμια, και να μασούν.

Διατροφή
Όπως και με κάθε κατοικίδιο, καλής ποιότητας τροφή και καθαρό, φρέσκο νερό θα πρέπει να παρέχονται ανά πάσα στιγμή. Στη φύση, τα χάμστερ τρέφονται με φύλλα, ρίζες, διάφορα φρούτα, κι έντομα. Συνιστώνται σβολοποιημένες τροφές τρωκτικών που περιέχουν 18 με 22°/a πρωτεΐνη για τη σίτιση των χάμστερ στην αιχμαλωσία. Αυτές οι τροφές συνήθως κατεργάζονται ως ξηρά τουβλάκια ή σβόλοι (pellets) σχεδιαζμένες για τρωκτικά. Επίσης παρασκευάζονται και πωλούνται τροφές από σπόρους για χάμστερ, αλλά αυτές οι τροφές θα πρέπει απλά να συμπληρώνουν τη βασική τροφή τρωκτικών ως λιχουδιά. Πολλά χάμστερ προτιμούν τροφές βασισμένες σε ηλιόσπορο παρά σβόλους, αλλ’αυτοί οι σπόροι είναι χαμηλοί σε ασβέστιο και υψηλοί σε λίπος και χοληστερόλη. Όταν ταΐζονται μόνες τους, οι τροφές από σπόρους μπορούν να οδηγήσουν σε παχυσαρκία και δυνητικές ελλείψεις θρεπτικών συστατικών. Άλλα συμπληρώματα στη διατροφή μπορεί να είναι δημιτριακά πρωινού χωρίς ζάχαρη, ζυμαρικά ολικής αλέσεως, τυρί, και φρέσκα φρούτα και λαχανικά. Εντούτοις, όλα αυτά τα στοιχεία θα πρέπει να ταΐζονται με μέτρο.
Τα χάμστερ τρώνε περίπου 12 γραμμάρια τροφής καθημερινά και συνήθως καταναλώνουν την περισσότερη απ’αυτήν την τροφή κατά τη νύχτα. Τα χάμστερ συχνά θα μαζεύουν την τροφή τους σε μια γωνία του κλουβιού τους, κάνοντάς τα να φαίνονται ότι τρώνε περισσότερο απ’ό,τι στην πραγματικότητα.
Το νερό θα πρέπει να παρέχεται σε μπουκάλια νερού εξοπλισμένα με σωλήνες ροφών. Αυτή η μέθοδος παροχής νερού βοηθά επίσης στην διατήρηση του νερού ελεύθερο από ρύπανση. Βεβαιωθείτε πάντοτε ότι οι σωλήνες είναι τοποθετημένοι αρκετά χαμηλά για εύκολη πρόσβαση από το χάμστερ.
Η ανεπαρκής κατανάλωση νερού μπορεί να οδηγήσει σε αγονία, χαμηλό σωματικό βάρος, και τελικά θάνατο. Το μέσο χάμστερ πίνει περίπου 10 χιλιοστόλιτρα (ml) νερού ανά 100 γραμμάρια σωματικού βάρους (μέσο μέγεθος ενηλίκου). Αν κι αυτή η ποσότητα είναι μόνο ένα μέρος της όλης ποσότητας του νερού στο μπουκάλι, το μπουκάλι θα πρέπει ν’αδειάζεται, να καθαρίζεται, και να ξαναγεμίζεται με φρέσκο νερό καθημερινά.

Χειρισμός
Τα χάμστερ που είναι συνηθισμένα στο χειρισμό από μικρή ηλικία συνήθως παραμένουν ήρεμα και δαγκώνουν σπάνια. Ένα χάμστερ μπορεί να πιαστεί μαλακά περιβάλλοντάς το με τη χούφτα του ενός ή και των δύο χεριών και κρατώντας το ενάντια στο σώμα σας. Να’χετε κατά νου ότι ακόμα και ήρεμα χάμστερ μπορεί να δαγκώσουν αν αιφνιδιαστούν ή αφυπνιστούν απότομα.
Τα χάμστερ που δε λαμβάνουν πολλή προσοχή και χειρισμό μπορεί να είναι πιο φοβισμένα κι επιθετικά. Οποιοδήποτε ζώο του οποίο η προσωπικότητα δεν είναι πλήρως γνωστή θα πρέπει να πλησιαστεί προσεκτικά. Χρησιμοποιώντας μια μικρή πετσέτα ή γάντια μπορεί να βοηθήσει στο πιάσιμο και στον περιορισμό ένός τέτοιου κατοικιδίου. Μια άλλη μέθοδος πιασίματος περιλαμβάνει την ενθάρρυνση του ζώου να μπει σ’ένα δοχείο όπως μια κονσέρβα ή ένας σωλήνας το οποίο μετά μπορεί να μετακινηθεί απ’το κλουβί. Όταν βγει απ’το κλουβί, ένα άγριο κατοικίδιο μπορεί να περιοριστεί πιάνοντας αρκετό δέρμα στον τράχηλο του λαιμού. Όταν χειρίζεστε χάμστερ μ’αυτόν τον τρόπο, θα πρέπει να πιαστεί όσο το δυνατόν περισσότερο δέρμα γιατί το δέρμα τους είναι πολύ χαλαρό. Αν πιαστεί ελαφρά, το χάμστερ μπορεί να γυρίσει εύκολα και να δαγκώσει το χειριστή.

Στέγαση

Δομή και υπόστρωμα
Αρκετοί τύποι κλουβιών είναι κατάλληλοι για τη στέγαση μικρών τρωκτικών. Πολλές απ’αυτές τις μονάδες έρχονται εξοπλισμένες με πρόσθετα όπως τροχοί άσκησης, τούνελ, και φωλιές. Τέτοια πρόσθετα, όπως επίσης και ικανοποιητικό βάθος υποστρώματος στο οποίο θα σκάψουν, είναι επιθυμητά για την ψυχολογική υγεία του κατοικιδίου. Τα κλουβιά θα πρέπει να είναι κατασκευασμένα με στρογγυλεμένες γωνίες για ν’αποθαρρύνουν το μάσημα. Τα χάμστερ θα μασήσουν εύκολα μεσ’από ξύλο και λεπτό πλαστικό. Σύρμα, ανοξείδωτο ατσάλι, ανθεκτικό πλαστικό, και γυαλί προτείνονται ως υλικά κατασκευής του κλουβιού. Τα γυάλινα και τα πλαστικά δοχεία, εντούτοις, μπορεί να μειώσουν τον αερισμό και να οδηγήσουν σε προβλήματα με τη θερμοκρασία και την υγρασία.
Η ιδανική διακύμανση θερμοκρασίας για τα χάμστερ είναι ανάμεσα σε 18 και 27 βαθμούς, με τα μικρά να τα πάνε καλύτερα στους 21-24 βαθμούς. Η σχετική υγρασία θα πρέπει να είναι ανάμεσα σε 40% κι 70%. Το γυαλί και το πλαστικό μπορούν να γίνουν κατάλληλα κλουβιά, εφόσον τουλάχιστον η μια πλευρά του κλουβιού είναι ανοιχτή για αερισμό. Το κλουβί θα πρέπει να μην επιτρέπει την απόδραση.
Τα χάμστερ ευημερούν σε κλουβιά με στερεό πυθμένα με βαθύ υπόστρωμα και αρκετό υλικό φωλιάς. Τα ενήλικα χάμστερ χρειάζονται ελάχιστη επιφάνεια 114 τετραγωνικά εκατοστά και ύψος κλουβιού τουλάχιστον 15 εκατοστά. Τα θηλυκά χάμστερ σε αναπαραγωγή χρειάζονται πολύ μεγαλύτερες περιοχές για τη στέγαση αυτών και των μικρών τους πριν τον απογαλακτισμό. Προτιμώνται κύκλοι φωτός των 12 ωρών, αφού τα χάμστερ είναι περισσότερο δραστήρια κατά τη νύχτα.
Το υπόστρωμα θα πρέπει να είναι καθαρό, μη τοξικό, απορροφητικό, σχετικά χωρίς σκόνη κι εύκολα ευρισκόμενο. Το σχισμένο χαρτί ή χαρτομάντιλο και το επεξεργασμένο βότσαλο αραβοσίτου είναι όλα κατάλληλα. Βεβαιωθείτε ότι το πριονίδι και το αλεσμένο βότσαλο αραβοσίτου δεν έχουν μούχλα ή άλλους ρύπους πριν τη χρήση. Μη χρησιμοποιείτε πριονίδι κέδρου ή πριονίδι με άρωμα χλωροφύλλης – αυτά τα υλικά έχουν συσχετιστεί με αναπνευστικές και ηπατικές ασθένειες στα τρωκτικά. Παρέχετε τουλάχιστον 5 εκατοστά στο κλουβί για φυσιολογική σκαπτική συμπεριφορά. Το βαμβάκι και το χαρτομάντιλο είναι άριστα υλικά φωλιάς.
Καλύτερο είναι να στεγάζετε τα χάμστερ μεμονωμένα. Τα ενήλικα θηλυκά χάμστερ τείνουν να είναι πολύ επιθετικά μεταξύ τους και δε θα πρέπει ποτέ να στεγάζονται μαζί. Επιπροσθέτως, τα θηλυκά είναι μεγαλύτερα κι επιθετικότερα από τα’αρσενικά, έτσι τα’αρσενικά θα χρειαστεί συνήθως να χωριστούν αμέσως μετά το ζευγάρωμα. Τα’αρσενικά μπορεί επίσης να μαλώσουν αν στεγαστούν μαζί, αλλά τείνουν να είναι λιγότερο επιθετικά από τα θηλυκά.
Το κλουβί και τα πρόσθετα του κατοικιδίου σας χάμστερ θα πρέπει να καθαριζονται καλά τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Όταν υπάρχουν νεογέννητα, εντούτοις, περιμένετε, μέχρι να φτάσουν τουλάχιστον τις δύο εβδομάδες για να καθαρίσετε το κλουβί. Μπορεί να θέλετε να καθαρίζετε πιο συχνά από μια φορά την εβδομάδα ανάλογα με τον αριθμό των ζώων στο κλουβί, τον τύπο του υλικού υποστρώματος που χρησιμοποιείται, και το σχεδιασμό και μέγεθος του κλουβιού. Είναι καλύτερο να καθαρίζετε ένα κλουβί με ζεστό νερό και ένα μη τοξικό απολυμαντικό ή απορρυπαντικό. Βεβαιωθείτε ότι έχετε ξεπλείνει όλα τα ίχνη του απολυμαντικού ή του απορρυπαντικού. Τα μπουκάλια του νερού και τα πιάτα της τροφής θα πρέπει να καθαρίζονται και ν’απολυμαίνονται καθημερινά.

Αναπαραγωγή
Ο διαχωρισμός του φύλου είναι αρκετά φανερός στα χάμστερ. Τα ενήλικα αρσενικά χάμστερ διαθέτουν μεγάλους εμφανείς όρχεις λίγο κάτω απ’την ουρά τους. Συχνά το μέγεθος των όρχεων είναι ανησυχιτικό όταν πρωτοπαρατηρηθούν και μπορεί να συγχυστούν με όγκους. Επιπλέον, το γενετικοουροποιητικο-πρωκτικό διάστημα είναι πολύ μεγαλύτερο στ’αρσενικά απ’ό,τι στα θηλυκά, κάνοντάς εύκολη τη διαφοροποίηση του φύλου στα νεαρά χάμστερ.
Τα θηλυκά χάμστερ μπορούν ν’αναπαραχθούν σε ηλικία 6-10 εβδομάδων. Τα’αρσενικά χάμστερ μπορούν ν’αναπαραχθούν σε ηλικία 10-14 εβδομάδων. Όταν το θηλυκό φτάνει σε οίστρο, θ’αρχίσει να παίρνει στάση ζευγαρώματος με ταλαντευόμενη ράχη και σώμα τεντωμένο. Όταν χαϊδευτεί πάνω στη ράχη, θα παραμείνει ακίνητη και θα ταλαντεύσει τη ράχη της ακόμα περισσότερο. Μια λεπτή βλένα θα παρατηρηθεί να βγαίνει από το αιδοίο της. Για το ζευγάρωμα, τοποθετήστε το αρσενικό στο κλουβι του θηλυκού περιπου μια ώρα πριν το σκοτάδι. Παρατηρείτε στενά το ζευγάρι γι’αναπαραγωγικη δραστηριότητα ή μάλωμα. Τα θηλυκά μπορεί να είναι πολύ επιθετικά προς τ’αρσενικά και μπορούν να προκαλέσουν σοβαρούς τραυματισμούς. Στο πρώτο σημάδι επιθετικότητας, χωρίστε τα ζώα, και προσπαθήστε ξανά την επόμενη νύχτα. Αφαιρέστε το αρσενικό ύστερα από ένα επιτυχημένο ζευγάρωμα. Προτείνεται το κλουβί να καθαριστεί δύο εβδομάδες μετά το ζευγάρωμα έτσι ώστε να είναι καθαρό όταν έρθουν τα μικρά.
Ο χρόνος κύησης είναι βραχύς στα χάμστερ, διαρκώντας μόνο 15-16 ημέρες. Λίγο πριν τη γέννα, η αναμένουσα μητέρα θα γίνει ανήσυχη και μπορεί να βγάλει μια μικρή ποσότητα αίματος από το αιδοίο της. Μη χειρίζεστε ή ενοχλείτε την αναμένουσα μητέρα σ’αυτήν την κατάσταση.
Ο αριθμός της τοκετοομάδας κειμαίνεται μεταξύ 5-10 μικρά. Εντούτοις, δεν είναι ασυνήθιστες και μεγαλύτερες γέννες. Τα μικρά γεννιούνται άτριχα με τα μάτια και τα’αυφτιά τους κλειστά. Έχουν ήδη τα μπροστινά τους δόντια, γνωστά ως κοπτήρες. Παρέχετε πολύ υλικό φωλιάς και υπόστρωμα για τη νέα μητέρα και τα μικρά. Αρκετή ποσότητα φρέσκης τροφής και νερού θα πρέπει να είναι διαθέσιμα πριν γεννηθούν τα μικρά. Μην ενοχλείτε τη μητέρα και τα μικρά για κανένα λόγο κατά την πρώτη εβδομάδα μετά τη γέννα. Όταν μια μητέρα χάμστερ αισθάνεται ότι απειλείται, είναι συχνό να σκοτώσει και να κανιβαλίσει τα μικρά της. Σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να βάλει τα μικρά μέσα στους παρειακούς σάκους της και να τα μεταφέρει μανιωδώς γύρω στο κλουβί, ψάχνοντας ένα ασφαλές μέρος για να κάνει μια φωλιά. Περιστασιακά, τα μικρά θα ασφικτιήσουν ως αποτέλεσμα αυτής της δραστηριότητας, ιδίως αν η ενόχληση είανι παρατεταμένη.
Τα νεαρά χάμστερ αρχίζουν να τρώνε στερεά τροφή σε ηλικία 7 με 10 ημερών, αλλά δεν απογαλακτίζονται μέχρι τις 21-25 ημέρες. Παρέχετε τακτικά τροφή στον πυθμένα του κλουβιού για τα μικρά και περιλάβετε επίσης μουσκεμένους, μαλακωμένους σβόλους. Βεβαιωθείτε ότι το μπουκάλι του νερού είναι αρκετά χαμηλό για να το χρησιμοπιήσουν τα απογαλακτισθέντα μικρά κι ότι είναι αρκετά δυνατά για να το χρησιμοποιήσουν. Εάν δεν είναι αρκετά δυνατά, παρέχετε γι’αυτά μια εναλλακτική πηγή νερού.

Ασθένειες και σύνδρομα των χάμστερ

Υγρή ουρά (βακτηριακή ιλεΐτιδα)
Η πιο κοινή βακτηριακή λοίμωξη στα χάμστερ είναι η υγρή ουρά. Η ακριβής αιτία της ασθένειας δεν είναι πλήρως γνωστή, αλλά έχουν αναφερθεί ελοχεύουσες μολύνσεις με βακτήρια Campylobacter. Άλλοι προδιαθετικοί παράγοντες όπως ακατάλληλη διατροφή, ξαφνικές διατροφικές αλλαγές, υπερπληθυσμός, κι άλλοι στρεσογόνοι παράγοντες ευθύνονται για την πρόκληση της ασθένειας.

Η υγρή ουρά επηρεάζει συνήθως πρόσφατα απογαλακτισμένα χάμστερ μεταξύ ηλικιών των 3-6 εβδομάδων, αλλά τα χάμστερ όλων των ηλικιών είναι επιρρεπή. Αυτή είναι μια κοινή ασθένεια που συναντάται σε πρόσφατα αποκτηθέντα κατοικίδια. Το μακρύτριχο χάμστερ αρκουδάκι φαίνεται να είναι πιο ευπαθές από άλλες ποικιλίες χάμστερ.
Αυτή η ασθένεια συχνά χτυπά με πολύ λίγες προειδοποιήσεις. Ο θάνατος μπορεί να επέλθει μέσα σε 1-7 ημέρες μετά την έναρξη της υδαρής διάρροιας. Άλλα σημεία της ασθένειας περιλαμβάνουν πατημένη γούνα γύρω απ’την ουρά, απεριποίητο τρίχωμα, καμπουριαστή στάση, απώλεια όρεξης, αφυδάτωση, ισχνότητα, κι ευερεθιστότητα. Αίμα απτο ορθό και πρόπτωση του ορθού μπορεί να παρατηρηθεί σε κάοιες προχωρημένες περιπτώσεις. Εάν το χάμστερ σας δείχνει κάποια απ’αυτά τα σημεία, επικοινωνήστε με τον κτηνίατρό σας αμέσως. Ειδικά αντιβιωτικά και υποστηρικτική φροντίδα μπορει να δοκιμαστούν για τη θεραπεία της υγρής ουράς, αλλά δυστυχώς, ο θάνατος επέρχεται σε λίγες μολις μέρες στις περισσότερες περιπτώσεις.
Απώλεια τριχών (αλοπεκία)
Απώλεια τριχών μπορεί να συμβεί για διάφορους λόγους στα χάμστερ και μπορεί να οφείλεται και σε παθολογικές και σε μη παθολογικές καταστάσεις. Συνεχόμενο ξύσιμο στις ταΐστρες ή στις πλευρές του κλουβιού και κούρεμα (μάσημα τριχών απ’άλλα άτομα του κλουβιού) είναι παραδείγματα από μη παθολογικές αιτίες της αλοπεκίας. Προσβολή από δημοδικοειδη ακάραια είναι από τις κοινότερες μολυσματικές αιτίες της κατά τόπους αλοπεκίας και του σκληρού δέρματος στα χάμστερ. Άλλες παθήσεις που οδηγούν σε απώλεια τριχών περιλαμβάνουν επινεφρικούς όγκους, ανεπάρκεια του θυραιοειδούς, και χρόνια νεφρική πάθηση. Κάποιες απ’αυτές τις παθήσεις μπορεί να είναι διαχειρίσιμες ενώ άλλες δεν είναι.
Ασθένειες της μεγάλης ηλικίας (γηριατρικές παθήσεις)
Τα χάμστερ τείνουν να έχουν σχετικά μικρή διάρκεια ζωής όταν συγκρίνονται μ’άλλα είδη. Το μέσο προσδόκιμο ζωής για ένα χάμστερ είναι μεταξύ 2-3 χρόνων. Γι’αυτόν το λόγο, διαταραχές της γήρανσης δεν είναι ασυνήθιστες σ’αυτά τα ζώα. Δύο από τις πιο κοινές γηριατρικές ασθένειες των χάμστερ είναι η αμυλοείδωση (απόθεση πρωτεΐνών σε διάφορα όργανα) και καρδιακή θρόμβωση (θρόμβοι αίματος στην καρδιά). Η θεραπεία αυτών των παθήσεων περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών σημείων αφού θεραπείες δεν υπάρχουν. Οι περισσότερες γηριατρικές ασθένειες δεν είναι θεραπεύσιμες και συχνά οδηγούν στο θάνατο του χάμστερ.
Η αμυλοείδωση είναι μια πάθηση οπου πρωτεΐνες παραγόμενες από το σώμα αποτίθενται σε διάφορα όργανα, κυρίως το ήπαρ και τα νεφρά. Νεφρική και ηπατική ανεπάρκεια συμβαίνει συχνά ως αποτέλεσμα αυτών των πρωτεϊνικών αποθέσεων. Πολλά άλλα όργανα επίσης επηρεάζονται, και οι αλλαγές είναι μη αναστρέψιμες. Σημεία αυτής της πάθησης περιλαμβάνουν πρησμένη κοιλιά, προβλήματα του ουροποιητικού, αφυδάτωση, κακή όρεξη, και σκληρό τρίχωμα. Η υποστηρικτική φροντίδα είναι η μόνη θεραπεία αφού αυτή η πάθηση είναι τελικά τερματική.
Οι θρόμβοι αίματος στην καρδιά συνήθως εμφανίζονται στην αριστερή πλευρά της καρδιάς σε γηραιότερα χάμστερ. Πολύ παράγοντες εμπλέκονται στο σχηματισμό αυτών των θρόμβων συμπεριλαμβανομένων θρομβωτικών διαταραχών, καρδιακής ανεπάρκειας, και κυκλοφορούσας βακτηριακής μόλυνσης.
Πολλές άλλες γηριατρικές ασθένειες εμφανίζονται στα χάμστερ πάνω από την ηλικία του 1 έτους. Ασθένειες του ήπατος και των νεφρών δεν είναι ασυνήθιστες σε μεσήλικά και γηραιότερα χάμστερ. Άλλες κοινώς απαντώμενες παθήσεις είναι στομαχικά έλκη, όγκοι, κι οδοντικές ασθένειες.

Υπάρχει μόνο ένα μικρό λάθος: το ζώο αυτό είναι ασιατικό είδος και δε συναντάται στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όπως λέει. Το ευρωπαϊκό χάμστερ είναι ένα άλλο διαφορετικό είδος, κατά πολύ μεγαλύτερο από το συριακό, που απαντάται όμως σε πολύ βορειότερες περιοχές και σχεδόν ποτέ δε διατηρείται ως κατοικίδιο.

Advertisements