Πλαγιαστή υπνωτισμένη κοτούλα. Αυτή η κότα ήταν το κύριο υποκείμενο των πειραμάτων μου κι έγινε η αγαπημένη μου.


αναποδογυρισένο υπνωτισμένο κοτοπουλάκι στο χέρι μου


πλαγιαστό υπνωτισμένο κοτοπουλάκι

Και 2 εικόνες με τις κοτούλες και το περιβάλλον τους:

πολλά μαζεμένα


κοτούλες

Ένα αρκετά ενδιαφέρον θέμα για το οποίο έχουν γραφτεί διάφορα. Πώς μία κότα μπορεί να υπνωτιστεί; Μπορεί να γίνει αποτελεσματικά με διάφορους τρόπους. Δε χρειάζεται ούτε ειδικές δυνάμεις ούτε μυστικές τεχνικές, αφού στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για ύπνωση, αλλά για μια κατάσταση τονικής ακινησίας, με την οποία το ζώο προσπαθεί να δείξει στον υποτιθέμενο εχθρό ότι είναι νεκρό μήπως και δε φαγωθεί, αν και στα κοτόπουλα δε γίνεται τόσο πιστά. Σε παρόμοια κατάσταση μπορούν να βρεθούν και πολλά άλλα ζώα, για την ύπνωση των οποίων θα γράψω σ’άλλη δημοσίευση.
Εκτός του ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτήν την τεχνική για εντυπωσιασμό και για επίδειξη των «ιδιαίτερων» δυνάμεών σας, έχει και πρακτικές εφαρμογές. Μ’αυτήν τη μέθοδο ένα κοτόπουλο μπορεί να ακινητοποιηθεί για μια γενική εξέταση της υγείας του, για χορήγηση τοπικών φαρμάκων ή και για ευκολότερο σφάξιμο.
Η πρώτη ιστορική αναφορά έγινε από τον Αθανάσιο Κίρχερ το 1646, ο οπίος σε πειράματά του υπνώτισε κότες τραβώντας συνεχώς μπροστά τους μια γραμμή από κιμωλία. Πίστευε ότι οι κότες έμεναν ακινητοποιημένες γιατί φαντάζονταν ότι κρατούνταν από έναν άσπαστο δεσμό. Αργότερα αναπτύχθηκαν πολλές νέες μέθοδοι, και βρέθηκε ο πραγματικός λόγος της ύπνωσης, δηλαδή η τονική ακινησία. Στο βιβλίο του H. B€. Gibson “Ύπνωση – η φύση της και οι θεραπευτικές της χρήσεις (προτότυπο: Hypnosis – its nature and therapeutic uses)”, αναφέρεται το χρονικό ρεκόρ για μια κότα σ’αυτήν την κατάσταση που είναι 1 ώρα και 47 λεπτά.
Έμαθα γι’αυτό το θέμα πρόσφατα, λίγους μήνες πριν, αλλά μόνο τώρα που είμαι στο χωριό μου, στους Πύργους Κοζάνης, κι έτυχε φέτος να’χουμε κότες, μπόρεσα να το εξασκήσω και να γράψω τα’αποτελέσματα. Παρακάτω θ’αναφέρω τις μεθόδους και τα’αποτελέσματά μου με καθεμία απ’αυτές.

Η γραμμή στο έδαφος
Αυτή είναι η παλαιότερη μέθοδος ύπνωσης μιας κότας. Πιάνετε την κότα, τη βάζετε σε μια επιφάνεια, κρατάτε το κεφάλι της κάτω και τραβάτε συνεχώς ίσια μπροστά απ’το ράμφος της μια γραμμή, είτε με το χέρι σας ή με ξύλο στην άμμο, στη λάσπη ή σε μαλακό χώμα, ή με μαρκαδόρο ή κιμωλία σε μια στερεή επιφάνεια π.χ. τσιμέντο. Η μέθοδος της κιμωλίας είναι η παλαιότερη. Μετά από ένα διάστημα, η κότα θα συγκεντρωθεί στη γραμμή και θα παραμείνει ακίνητη, συνήθως για 30 δευτερόλεπτα. Για να την ξυπνήσετε, απλά χτυπήστε τα χέρια σας ή κουνήστε την από τη θέση της.
Δεν έχω δοκιμάσει αυτή τη μέθοδο, αφού ούτε μαρκαδόρο είχα ούτε μπορούσα να βρω μαλακό χώμα κοντά στην περιοχή που έχουμε τα κοτόπουλα.

Στο πλάι
Πιάνετε την κότα, την ακινητοποιείτε, την ξαπλώνετε πλαγιαστά σε μια επιφάνεια και την πατάτε εκεί για περίπου 30 δευτερόλεπτα. Μην τη ζουλίξετε υπερβολικά, γιατί ο σκοπός σας δεν είναι να τη συμπιέσετε ή να τη μετατρέψετε σε κοτόπουλο. Βοηθητικά, μπορείτε να κουνάτε το δάχτυλο απ’το άλλο χέρι σας κάθετα ως προς την κότα δηλ. πάνω-κάτω, σε απόσταση 10 εκατοστών από το ράμφος της. Αυτό δεν είναι απαραίτητο. Μετά την αφήνετε προσεκτικά στο ίδιο μέρος. Θα παραμείνει ακίνητη για κάποιο χρόνο. Μπορείτε να την κουνήσετε ελαφρά. Για να την ξυπνήσετε, απλά χτυπήστε τα χέρια σας, σπρώξτε την ή σηκώστε την. Προσοχή: το φτερό που ακουμπάει στην επιφάνεια θα πρέπει να βρίσκεται κάτω απ’το σώμα του πουλιού κι όχι λίγο σηκωμένο. Αλλιώς η θέση θα είναι άβολη για την κότα και θα σηκωθεί αμέσως μόλις την αφήσετε. Οι κότες συχνά χτυπούν τα φτερά τους αν πιαστούν κι αυτό ίσως είναι λίγο δύσκολο να γίνει.
Έχω δοκιμάσει αυτήν τη μέθοδο με μεγάλη επιτυχία, και σε μικρότερα κοτοπουλάκια και σε μεγαλύτερα πουλιά. Το μόνο δύσκολο είναι η τοποθέτηση του φτερού στη σωστή θέση μερικές φορές.

Ανάποδα
Εδώ υπάρχουν δύο τρόποι: Ο ένας είναι να πιάσετε την κότα, καλύτερα απ’τα πόδια (έτσι δε θα προσπαθεί να φύγει) και να την αναποδογυρίσετε απότομα. Μπορεί να χτυπάει τα φτερά της για λίγο στην αρχή, αλλά μετά θα ηρεμήσει.
Καλύτερα να το κάνετε σε ανοιχτό μέρος, για να μη χτυπήσει πουθενά το πουλί χτυπώντας τα φτερά του. Όταν έχει υπνωτιστεί, μπορείτε να τη μετακινήσετε προσεκτικά και να την ακουμπήσετε σε μια επιφάνεια στην ίδια ακριβώς στάση. Θα παραμείνει έτσι γι’αρκετό χρόνο. Ο άλλος τρόπος είναι να την αναποδογυρίσετε, κρατώντας την απ’όλο το σώμα καλύτερα για να μη χτυπιέται, να την αποθέσετε σε μια επιφάνεια και να την κάνετε μασάζ από την αρχή του στέρνου έως την αμάρα. Μετά από λίγο θα ηρεμήσει και μπορείτε να την αφήσετε έτσι γι’αρκετό χρόνο. Για να την ξυπνήσετε, απλά χτυπήστε τα χέρια σας, σπρώξτε την από τη θέση της, ή γυρίστε την πάλι όρθια.
Έχω δοκιμάσει τη μέθοδο με μεγάλη επιτυχία. Καλύτερο έχω βρει το δεύτερο τρόπο, που είναι λιγότερο στρεσογόνος για το πουλί και πιο σίγουρος στο αποτέλεσμα. Έχω επίσης ανακαλύψει και τρίτο τρόπο, μόνο για κοτοπουλάκια: πιάνετε το κοτοπουλάκι και το αναποδογυρίζετε στη χούφτα σας. Θα ηρεμήσει αμέσως. Για να το ξυπνήσετε, γυρίστε το όρθιο, κουνήστε το απ’τη θέση του ή αφήστε το κάτω.

Το κεφάλι κάτω απ’το φτερό
Αυτή η μέθοδος είναι η πιο δύσκολη και δεν είχα καμία επιτυχία μ’αυτήν. Πιάνετε την κότα και γυρίζετε το κεφάλι της κάτω από τη μια φτερούγα της, μιμούμενοι τον τρόπο που κοιμάται. Μετά την κουνάτε, είτε μπρος-πίσω είτε δεξιά-αριστερά, και ηρεμεί. Έπειτα μπορείτε να την αφήσετε κάτω μαλακά χωρίς να ξυπνήσει. Την ξυπνάτε χτυπώντας τα χέρια σας, κουνώντας την ή σπρώχνοντάς την.
Όσες φορές και να προσπαθούσα, δεν κατάφερα να τις υπνωτίσω μ’αυτόν τον τρόπο. Είναι πολύ δύσκολο να βάλεις το κεφάλι τους κάτω απ’τη φτερούγα τους και συνήθως δε θέλουν και προσπαθούν να φύγουν. Η γιαγιά μου ωστόσο το κάνει με πολλή επιτυχία. Πιάνει γρήγορα την κότα, την κρατάει στα χέρια, βάζει το κεφάλι της κάτω απ’το φτερό της και την κουνάει τραγουδώντας ένα ήρεμο τραγούδι. Μετά η κότα ηρεμεί και την ξυπνά κουνώντας την απότομα ή ρίχνοντας την κάτω. Ίσως αυτή η μέθοδος ν’απαιτεί κάποια ιδιαίτερη τεχνική.

Οι τεχνικές ύπνωσης ή η ίδια η κατάσταση ύπνωσης δεν αγχώνουν ή τρομάζουν την κότα, αλλά η διαδικασία του πιασίματος μπορεί να τις τρομάξει ή να τις αγχώσει. Γι’αυτό προσπαθείτε να πιάνετε τις κότες με όσο το δυνατόν πιο συνοπτικές διαδικασίες, χωρίς να προκαλείτε μεγάλη αναταραχή στο πουλί που θα πιάσετε ή στα υπόλοιπα γύρω.
Η διαδικασία της ύπνωσης είναι προσορινή κι όταν η κότα ξυπνήσει, θά’ναι σαν να μην έγινε τίποτα.
Έχω υπνωτίσει μόνο κοτοπουλάκια και λίγο μεγαλύτερες κοτούλες, μιας κι ακόμα δεν έχουν μεγαλώσει πολύ. Αργότερα θα προσπαθήσω να υπνωτίσω ενήλικη κότα ή κόκκορα και θα γράψω τα αποτελέσματα.
Έχω πειραματιστεί και μ’άλλες μεθόδους ύπνωσης, π.χ. να κλείσω τα μάτια του πουλιού βάζοντας το χέρι μου από πάνω τους, ώστε να νομίζει ότι είναι σκοτάδι και να ηρεμήσει, χωρίς όμως επιτυχία. Έχω επίσης παρατηρήσει ότι σε όποια άβολη θέση κι αν βρεθεί η κότα, π.χ. με τα πόδια πιασμένα ή ζουλιγμένη στη γωνία, μετά από λίγη προσπάθεια απελευθέρωσης, παραιτείται και παραμένει ήρεμη – όχι ακριβώς σε κατάσταση τονικής ακινησίας, ούτε όμως και σε αγωνιώδη κατάσταση. Αυτό μου φαίνεται ότι είναι συνέπεια της εξημέρωσης με την απώλεια πολλών άγριων προστατευτικών ενστίκτων ή του άκαμπτου σώματος του πουλιου σε συνδυασμό με τα περιορισμένα μέσα άμυνας που έχει.
Τέλος το ρίξιμο μιας κότας από ύψος δεν είναι κάτι επικίνδυνο. Συχνά τις ρίχνω για να τις ξυπνήσω. Θα χτυπήσουν τα φτερά τους επιβραδύνοντας την πτώση και θα προσγηωθούν κανονικά. Εννοείται ότι αυτό δε θα πρέπει να γίνεται σε μικρά κοτοπουλάκια ή τραυματισμένα, άρρωστα, ή αδύναμα πουλιά.

Καλή επιτυχία με τις «δυνάμεις» σας!

Πηγές:
άρθρο της αγγλικής wikipedia
υπνωτισμός κοτόπουλων 1
υπνωτισμός κοτόπουλων 2
υπνωτισμός κοτόπουλων 3

Advertisements