κλαδί αυτού του φυτού

Την ώρα εκείνη που ήμουν εκεί και μπορούσα να το φωτογραφίσω είχε αρκετό ήλιο, γι’αυτό και έβγαλα μόνο ένα μικρό κλαδάκι που κρεμόταν και βρισκόταν σε σχετικά σκιερό μέρος. Όταν ξαναπάω κι έχει περισσότερη σκιά θα βγάλω μεγαλύτερο μέρος του φυτού.
Είναι ένα πολύ κοινό αναρριχητικό φυτό, τουλάχιστον εδώ στη Θεσσαλονίκη. Φυτεύεται κάτω, σε τοίχους, κάγκελα ή γύρω από κολόνες μερικές φορές ή σε μεγάλες γλάστρες στα ίδια μέρη ή σε πέργκολες. Έχει πολύ γρήγορη ανάπτυξη, είναι πολύ πυκνό και φυλλοβόλο. Παρακάτω μια μικρή περιγραφή:
Είναι ξυλώδες, και κάποιες φορές βγάζει παραφυάδες. Τα κλαδιά του είναι πολύ μακριά, ευλύγιστα αλλά ανθεκτικά και σκληρά. Δεν κόβονται εύκολα με το χέρι. Μοιάζει γενικά με το αμπέλι. Βγάζει κι αυτό έλικες όπως και το αμπέλι, αν και μικρότερες απ’αυτές του αμπελιού, αλλά κατά τ’άλλα ίδιες, στα φρέσκα κλαδάκια του κι αναρριχάται με παρόμοιο τρόπο. Τα φύλλα του ωστόσο διαφέρουν, όντας σκουρότερα και σύνθετα με 5 μικρότερα ωοειδή μέρη, 2 ζεύγη στο μίσχο κι ένα στο τέλος. Το φθινόπωρο τα φύλλα κοκκινίζουν έντονα πριν πέσουν. Η ανάπτυξη ξεκινά αρκετά νωρίς την άνοιξη. Το φυτό αναπτύσσεται γρήγορα. Βγάζει πρασινωπά μικροσκοπικά άνθη σε ταξιανθίες, περισσότερο όμως σαν αυτές του κισσού (πιο απλές, μικρές και κάπως σφαιρικές) παρά του αμπελιού. Οι καρποί του είναι μικρά πράσινα λεία «σταφυλάκια» σε αραιά τσαμπιά, πράσινοι και ίσοι περίπου μ’αυτούς του κισσού. Το τσαμπί δεν έχει το πολύπλοκο σχήμα του σταφυλιού. Το όλο φυτό μπορεί νά’χει ύψος 4 μέτρα και πάνω. Τι να είναι;

Ενημέρωση: Τελικά το φωτογράφισα κανονικά.

μέρος του φυτού

Advertisements