Προχθες διάβασα κάτι παράξενο
εδώ,
θέμα του Κυκλώνος β (Zyklon b) στ fridge.gr, για μια νέα μορφή τέχνης, τη bioart (βιοτέχνη σε δική μου ελληνική απόδοση). Να το διαβάσετε, έχει πολλά εκκεντρικά πράγματα.
Το βιό- δεν έχει να κάνει απλά με ζωντανούς οργανισμούς, γιατί τέτοιες τέχνες υπηρχαν από παλιά όπως ο περίτεχνος σχεδιασμός κήπων ή η τέχνη του
μπονσάι,
αλλά με σύγχρονες ανακαλύψεις κι εφαρμογές της βιοτεχνολογίας όπως γενετική μηχανική, κλονοποίηση, καλλιέργεια κυττάρων κι άλλα τέτοια. Οι βιοκαλλιτέχνες συχνά έχουν σκοπό να εντυπωσιάσουν, να σοκάρουν ή να προβληματίσουν την κοινωνία πάνω σε θέματα βιοηθικής. Θεωρούν επίσης ότι με την εφαρμογή των επιτευγμάτων της βιολογίας στην τέχνη ξεφεύγουν κάπως από το σκληρό πλαίσιο των θετικών επιστημών.
Μερικοί από τους πιο γνωστούς τέτοιους καλλιτέχνες είναι ο Eduardo Kac κι ο Κυπριοαυστραλός Στέλιος Αρκαδίου με ψευδώνυμο Stelarc. Ο πρώτος έχει φτιάξει διάφορα «έργα τέχνης», όπως το φωσφορούχο κουνελάκι Alba, για να δείξει ότι ένας μεταλλαγμένος οργανισμός είναι κι αυτός όπως όλοι οι άλλοι, και το «Γένεσις». Στο τελευταίο, μετέφρασε ένα χωρίο του βιβλικού βιβλίου της Γενέσεως σε κώδικα dna και τον πέρασε σε βακτήρια. Ήταν το χωρίο όπου ο Θεός έδινε στους ανθρώπους το δικαίωμα να είναι κυρίαρχοι επί της φύσης. Μετά το ανέβασε στο Διαδίκτυο, μαζί με μια επιλογή την οποία αν κάποιος πατούσε, άναβε μια υπεριώδης λάμπα προκαλώντας μεταλλάξεις, άρα και αλλοίωση του κειμένου. Ήθελε μ’αυτόν τον τρόπο να παρουσιάσει ένα δήλημα στους χρήστες, αν δηλαδή κάποιος δεν πίστευε στην ανωτερότητα του ανθρώπου έναντι στα υπόλοιπα έμβια όντα, θα μπορούσε ν’ανάψει τη λάμπα για ν’αλλοιώσει το κείμενο, κυριαρχώντας εκείνη τη στιγμή όμως με κάποιον τρόπο στη φύση. Ο δεύτερος βιοκαλλιτέχνης ασχολείτε κυρίως με έργα
βιονικής,
όπως προσθετικά τεχνητά€ όργανα, σύνδεση εγκεφάλου με υπολογιστή κ.ά.
Το μόνο έως τώρα βιολογικό εργαστήριο για τέτοιους σκοπούς, το
SymbioticA,
βρίσκεται στο Πανεπιστήμιο της Δυτικής Αυστραλίας.

Advertisements