Πηγή:
Catalogue of Organisms

Μετάφραση: Bolko

Ο Halicephalobus mephisto όπως σχεδιάστηκε από τους Borgoni et al. 2011.

Του Christopher Taylor στις 2/6/2011

Θα πρέπει ν’αναφερθεί, τα νηματώδη δεν είναι ανάμεσα στους πιο αγαπημένους των οργανισμών. Κυρίως, τα μόνα νηματώδη που έχουν κάποια δημοσιότητα είναι είτε το αναπτυξιακό μοντέλο ζώο Caenorhabditis elegans είτε το μικρό ποσοστό ειδών που μας επηρεάζουν οικονομικά ως παράσιτα των εαυτών μας ή των πηγών τροφής μας. Δεν υπάρχουν ακμάζουσες ομάδες ερασιτεχνών νηματολόγων, δεν υπάρχουν ομάδες ειδήσεων όπου οι παρατηρητές νηματωδών καταχαρούμενοι διαδίδουν της τελευταίες τους θέασης ενός δεσμοσκωληκοειδούς. Άρα σημαίνει ότι μπορεί να γίνεται κάτι πέρα από το συνηθισμένο όταν ένα νέο είδος νηματώδους κάνει την εμφάνισή του στις σελίδες του Nature, όπως ένα έκανε σήμερα (Borgonie et al. 2011).

Όσον αφορά την εμφάνιση, το Halicephalobus mephisto είναι αρκετά συνηθισμένο (τα περισσότερα νηματώδη έτσι είναι). Έχει μια υψηλότερη απο το σύνηθες αντοχή στη θερμοκρασία, μπορώντας να ζήσει σε θερμοκρασίες έως και 41 βαθμούς Κελσίου, αλλά αυτό δεν είναι ακραίο. Ούτε είναι και η νέα ικανότητα του είδους ν’αντέχει χαμηλές συγκεντρώσεις οξυγόνου, μια κοινή ικανότητα ανάμεσα σε μικρά ζώα όπως τα νηματώδη και τα βραδυβάμονα. Αυτό που είναι ασυνήθιστο για το H. mephisto είναι πού βρέθηκε: κάτι 1,3 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης. Το Halicephalobus mephisto ανακτήθηκε από νερό ρωγμής (δηλαδή νερό που βρισκόταν στη ρωγμή ενός πετρώματος) στη Νότια Αφρική απομονωμένο από τον υπολοιπο κόσμο για κάπου ανάμεσα σε 3000 με 12000 χρόνια, πριν σπαστεί από το χρυσωρυχείο Beatrix.

Η παρουσία ζωντανών οργανισμών σ’αυτό το βάθος δεν ήταν απροσδόκητη. Βακτήρια είχαν βρεθεί προηγουμένως σε νερό ρωγμής. Παρόλα αυτά, αυτή είναι η πρώτη φορά που ένα πολυκύτταρο ζώο έχει βρεθεί σ’αυτό το βάθος. Δείγματα που πάρθηκαν από ένα άλλο ορυχείο σε βάθος 0,9 χιλιομέτρων επίσης ανέκτησαν νηματώδη: το ένα ανήκε σε ήδη γνωστό είδος, plectus aquatilis, και ένα άνηκε σ’ένα αταυτοποίητο είδος της οικογένειας Monhysteridae. Ένα δείγμα παρμένο σε βάθος 3,6 χιλιομέτρων σ’ένα τρίτο ορυχείο δεν έβγαλε κανένα άτομο, αλλά βρήκε dna νηματωδών υποδηλώοντας την πιθανή τους παρουσία. Δείγματα από το έδαφος γύρω από τις γεωτρήσεις από τις οποίες πάρθηκαν τα δείγματα του νερού, καθώς και δείγματα νερού που χρησιμοποιήθηκε για το άνοιγμα των ορυχείων, ελέγχθηκαν για να επιβεβαιωθεί ότι τα νηματώδη ήταν πράγματι από το νερό της ρωγμής κι όχι πρόσφατοι ρύποι, αλλ’αυτά τα δείγματα ελέγχου ήταν ελεύθερα νηματωδών.

Το Halicephalobus mephisto ζει μια ζωή πλήρως απομονωμένη από τον κόσμο της επιφάνειας, πιθανώς τρεφόμενο από τις βιοταινίες των βακτηρίων που αναπτύσσονται γύρω από τις άκρες της ρωγμής. Δε θά’ταν άφθονο. Στο δείγμα του ορυχείου Beatrix, διηθήθηκαν 6480 λίτρα νερού, αλλά βρέθηκε μόνο ένα νηματώδες (ευτυχώς, το παρθενογενετικό νηματώδες εκτράφηκε κι αναπαράχθηκε επιτυχώς στο εργαστήριο, παρέχοντας τ’απαραίτητα άτομα για την περιγραφή του είδους. Αυτό όμως στηρίζει επιπλέον την αρχή ότι όπου υπάρχει υγρό νερό, υπάρχει ζωή.

Αναφορά

Borgonie, G., A. García-Moyano, D. Litthauer, W. Bert, A. Bester, E. van Heerden, C. Möller, M. Erasmus & T. C. Onstott. 2011.
Nematoda from the terrestrial deep subsurface of South Africa. Nature 474: 79-82.

Advertisements