Μνημείο των Ηρώων των Πύργων

Στις 15 Μαίου, δηλαδή 5 μέρες πριν, έγινε στους Πύργους Κοζάνης, το χωριό της μητέρας μου, το μνημόσυνο προς τιμήν των πεσόντων της σφαγής του 1944. Θα έκανα τη σχετική δημοσίευση ανήμερα, αλλά δεν είχα επαρκή στοιχεία για το τι έγινε, ποιοι παρεβρέθηκαν κ.ά. Τώρα έχω βρει το βίντεο το οποίο έχω στο τέλος.
Το μνημόσυνο αυτό γίνεται την άνοιξη κάθε χρόνο, χωρίς σταθερή ημερομηνία.
Στις 24 Απριλίου του 1944 έγινε η δεύτερη μεγαλύτερη σφαγή από τους Γερμανούς κατακτητές στην Ελλάδα, μετά απ’αυτήν των Καλαβρύτων. Οι Γερμανοί προέβησαν σ’αυτήν την ειδεχθή πράξη, όταν πληροφορήθηκαν ότι οι Πύργοι και η ευρύτερη περιοχή ήταν κέντρο δράσης αντιστασιακών οργανώσεων. Συνολικά 318 άνθρωποι: άντρες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι εκτελέστηκαν ή κάηκαν ζωντανοί σε αχυρώνες από τους σκληρούς Γερμανούς και Έλληνες συνεργάτες τους. Πολλοί που σώθηκαν διέφυγαν σε γειτονικά χωριά και πόλεις. Αν κι αυτό το ολοκαύτωμα ήταν το δεύτερο μεγαλύτερο μετά από αυτό των Καλαβρύτων, δεν είναι και τόσο ευρέως γνωστό όπως θά’πρεπε και κακώς.

Το μνημόσυνο ξεκινά με θεια λειτουργία και μνημόσυνο σε μία εκκλησία, και μετά εκδήλωση στο Μνημείο των Ηρώων με ομιλία, αναφορά των ονομάτων των πεσόντων, κατάθεση στεφάνου, ενός λεπτού σιγή και Εθνικό Ύμνο. Στεφάνι καταθέτη και η Γερμανία ως, ας πούμε, ένδειξη συγγνώμης. Συνήθως γίνεται παρουσία εκπροσώπων της κυβέρνησης, της τοπικης αυτοδιοίκησης και της εκκλησίας.
Φέτος δεν παρεβρισκόμουν, αλλά άλλες χρονιές έχω πάει.

Μετά την καταστροφή αυτή το χωριό ποτέ δεν ανέκαμψε στην πρότερή του κατάσταση. Παλαιότερα ήταν κεφαλοχώρι της περιοχής, με πληθυσμό 2500 κατοίκους, ενώ σήμερα είναι ένα αρκετά παρηκμασμένο χωριό με πληθυσμο 870. Πολλοί από τους πρώην κατοίκους του σήμερα ζουν, εργάζονται κι έχουν κάνει οικογένειες σε άλλες πόλεις κι επισκέπτονται το μέρος στις διακοπές.