Πριν από περίπου 2 ώρες, στις 7-40 το απόγευμα, έγινε ένα επεισόδιο δίπλα στο σπίτι μου. Συνελήφθει ένας κλέφτης. Το γεγονός το παρακολούθησα τυχαία, όταν βγήκα έξω στο μπαλκόνι για να βάλω πίσω το λίπασμα που είχα χρησιμοποιήσει πριν για τα φυτά. Άκουσα δυνατές φωνές και παρέμεινα να παρακολουθήσω, αλλά αργότερα φοβούμενος για προβολισμούς μπήκα μέσα, αφήνοντας ανοιχτή τη μπαλκονόπορτα για ν’ακούω. Αργότερα κατάλαβα ότι δεν είχε όπλα και ξαναβγήκα.
Την αρχή του περιστατικού δεν τη γνωρίζω. Ο πιθανός δράστης απ’ό,τι είδα, είχε συλληφθεί από έναν άντρα και μία γυναίκα, οι οποίοι του ζητούσαν τα στοιχεία του. Ο άντρας προσπαθούσε να τον κρατήσει για να μη φύγει, ενώ η γυναίκα περισσότερο τον έβριζε. Από τα λεγόμενά τους, κατάλαβα ότι αυτός ίσως είχε και προηγούμενο ιστορικό εγκλημάτων. Ήταν άοπλος και παρακαλούσε να τον αφήσουν. Φώναζε όμως δεν ακουγόταν καθαρά, ίσως ήταν αλλοδαπός. Παρακαλούσε να τον αφήσουν, έλεγε ότι αυτά τα έκανε για τα παιδιά του, δεν είχε μάλλον χρήματα κ.ά. Οι άνθρωποι όμως που τον κρατούσαν λέγοντάς του ότι δεν τον λειπούνταν κι ότι πρέπει να περιμένει την αστυνομία. Μία ηλικιωμένη γυναίκα κοντά στο περιστατικό, δεν ξέρω αν είχε σχέση μ’αυτούς, τους συμβούλευσε να καλέσουν το 100, το οποίο μάλλον θα έκαναν και μόνοι τους. Κάλεσαν το 100, έδωσαν διεύθυνση και τα σχετικά και περίμεναν. Εντωμεταξύ ο κλέφτης συνέχιζε να φωνάζει, του έδωσαν μάλιστα και λίγο ξύλο, αν και του υποσχέθηκαν ότι δε θα το χτυπήσουν πολύ. Ο κλέφτης έφτασε σ’έναν παροξισμό φωναγμάτων και ξέσπασε σε κλάματα. Προς το τέλος, πριν έρθει η αστυνομία, κάπως ηρέμησε. Έπειτα κατέφθασαν οι άντρες της ασφάλειας και τον παρέλαβαν με συνοπτικές διαδικασίες. Μετά από αυτό ησυχία.
Τον περισσότερο χρόνο του περιστατικού δε βρισκόμουν έξω για να παρακολουθώ όπως είπα, αλλά παρέμενα δίπλα στην πόρτα, κοντά στην ανοιχτή μπαλκονόπορτα για ν’ακούω. Παρακολούθησα μόνο στην αρχή, και προς το τέλος, όταν ήρθε η αστυνομία και βεβαιώθηκα ότι ο εγκληματίας δεν έφερε όπλα.

Σκέφτηκα κι εγώ κάποια στιγμή να βοηθήσω, καλώντας τους αστυνομικούς που μένουν στην πολυκατοικία μας για βοήθεια, αλλά μετά θεώρησα φρονιμότερο να παραμείνω στη θέση μου.
Ένιωσα θετικά ύστερα απ’αυτό το γεγονός, επειδή ήμουν αυτόπτης μάρτυρας σε μια επιτυχημένη συνεργασία των πολιτών και της αστυνομίας εναντίον του εγκλήματος, αλλά συγχρόνως αναλογίστηκα τις τόσες φορές που οι αστυνομικές δυνάμεις δεν έχουν κατορθώσει να συλλάβουν το δράστη ή μια ομάδα δραστών. Συχνά συλλαμβάνουν μοναχικούς δράστες ή τοξικομανής, ενώ αγνοούν ή δεν ασχολούνται με τις πιο οργανομένες σπείρες. Δε γνωρίζω πώς ακριβώς λειτουργεί το σύστημα μέσα στην αστυνομία γι’αυτό και δεν κάνω κάποια εικασία για την αδράνεια αυτήν.

Advertisements