χελωνάκι πριν το αφήσω στη φύση

Το μικροσκοπικό χελωνάκι στο χέρι μου της παραπάνω εικόνας του είδους testudo hermanni το βρήκα στην άκρη του δρόμου στο χωριό μου, Πύργοι Κοζάνης, στις διακοπές του Πάσχα. Και λίγες άλλες φορές έχω βρει τόσο μικρά χελωνάκια, αλλ’αυτό ήταν ειδική περίπτωση. Το χελωνάκι αυτό είχε πατηθεί την προηγούμενη μέρα κατά λάθος από ένα φίλο μου με το ποδήλατο όπως μου είπε, αν και φαινόταν σε πολύ καλή κατάσταση για να είναι πατημένο. Ακόμα κι αν δεν ήταν πατημένο, ήταν πολύ στρεσσαρισμένο, υποτονικό κι αφυδατωμένο. Το μετέφερα σπίτι για να το δείξω στα παιδάκια και να του παράσχω λίγη υποστήριξη. Το έβαλα σ’ένα ταπεράκι και του έδωσα λίγο νερό, μήλο και μαρούλι. Την επόμενη μέρα μου φάνηκε πως είχε δυναμώσει λίγο, αν και πάλι δεν το παρατήρησα να κινείται πολύ.
Υπήρχαν δύο εναλλακτικές: ή να το κρατούσα για λίγο μέχρι να γίνει καλά ή να το άφηνα στη φύση κι ό,τι γινόταν. Αν κι ήθελα να το υποστηρίξω για κάποιο χρονικό διάστημα, τελικά αποφάσισα να το αφήσω στην τύχη του, επειδή τα παιδάκια συνεχώς το ενοχλούσαν και το μέρος όπου βρισκόταν δεν είχε καθόλου ησυχία. Ήταν πολύ αγχωτική η κατάσταση αυτή για μένα. Καλύτερα όμως να πέθαινε στη φύση παρά από μας.

Εδώ έγκειται και το ερώτημα αν είναι σωστό να θεραπεύουμε ή να υποστηρίζουμε ένα τραυματισμένο ή άρρωστο ζώο από τη φύση ή να το αφήνουμε στην τύχη του. Αν δεν υπήρχε κάποιος άνθρωπος να το περιθάλψει, το ζώο αυτό πιθανότατα θα πέθαινε είτε από επιπλοκές της ασθένειας ή του τραύματός του, είτε από κάποιο θηρευτή ο οποίος θα το έβρισκε πολύ εύκολα. Έτσι λειτουργεί η φύση. Όταν παρεμβαίνουμε εμείς σώζοντας ένα αδύναμο ζώο από σχεδόν βέβαιο θάνατο, διαταράσσουμε τη φυσική πορεία. Σύμφωνα δηλαδή μ’αυτό το σκεπτικό, θά’πρεπε να το αφήνουμε όπως είναι χωρίς καμία παρέμβαση. Η παρέμβασή μας έχει καθαρά συναισθηματικά κίνητρα. Η περίθαλψη πάντως σε κάποιες περιπτώσεις θα πρέπει να γίνεται, π.χ. στην περίπτωση ενός απειλούμενου μ’εξαφάνιση είδους σημαντικό για το οικοσύστημα ή ενός είδους που τραυματίζεται πολύ συχνά από την ανθρώπινη δραστηριότητα, π.χ. από οχήματα στους δρόμους.
Όμως αυτό το πράγμα, ν’αφήνουμε δηλαδή κάτι που τυραννιέται και πονάει στη μοίρα του δε θα φαινόταν ηθικά σωστό στους περισσότερους για συναισθηματικούς λόγους. Κι εγώ, αν και υπέρ της ομαλής λειτουργίας του όλου οικοσυστήματος χωρίς μεγάλη παρέμβαση, θα βοηθούσα ένα αδύναμο ζώο στις περισσότερες περιπτώσεις. Κι αν αυτή η χελώνα είταν μεγαλύτερη και οι πιθανότητες επιβίωσής της περισσότερες, θα επέμενα πολύ περισσότερο να την υποστηρίξω.

Advertisements