Πηγή:
εδώ.Η σελίδα αυτή υποστηρίζει την ολιστική ιατρική, μία μη επιστημονική μέθοδο ιατρικής. Για να διαπιστώσω την αλήθεια των πληροφοριών, τις διασταύρωσα από τον
Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας WHOκαι είναι όντως σωστές. Το θέμα αυτό είναι επίκαιρο, γιατί τώρα στις γιορτές που πλησιάζουν θα καταναλώσουμε πολύ κρέας, που ίσως περιέχει κάποια ποσότητα διοξινών. Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει τρόπος προστασίας μας από αυτές τις ουσίες. Βρίσκονται παντού στο περιβάλλον. Όλοι μας έχουμε ιχνώδεις ποσότητες των ουσιών αυτών στον οργανισμό μας, οι οποίες όμως δε φαίνεται να επηρρεάζουν αρνητικά την υγεία. Πρόκειται παρόλα αυτά για τοξικές ουσίες που αποβάλλονται πολύ δύσκολα.

Για τις διοξίνες έχουνε ακουστεί πολλά τώρα τελευταία, αλλά οι περισσότεροι γνωρίζουν ελάχιστα. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν μπορούν να αφιερώσουν τον χρόνο που είναι αναγκαίος, ώστε να ενημερώσουν σωστά και υπεύθυνα το κοινό. Αλλά, οι διοξίνες είναι μία πραγματικότητα που αντιμετωπίζουμε ήδη, ειδικά στην Ελλάδα, μετά από τις καταστροφικές φωτιές του καλοκαιριού. Ας δούμε γιατί.

Τι είναι οι διοξίνες

Οι διοξίνες αποτελούνται από δύο δακτυλίους βενζολίου ενωμένους με δύο γέφυρες οξυγόνου.

Στις θέσεις 1 έως 9 βρίσκονται ενωμένα ένα ή περισσότερα μόρια χλωρίου. Από τη χημική τους δομή και μόνο ήδη τα μόρια αυτά ακούγονται τρομακτικά για την υγεία. Υπάρχουν τουλάχιστον 75 ισομερή και η τοξικότητά τους διαφέρει.

Πού βρίσκονται οι διοξίνες

Οι διοξίνες δεν είναι μόρια που φτιάχνονται εκούσια από την ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως π.χ. τα παρασιτοκτόνα ή τα βαρέα μέταλλα. Συνήθως, είναι απόβλητα της βιομηχανικής δραστηριότητας, ειδικά της χλωρίωσης του χαρτιού (για να γίνει άσπρο) και της σύνθεση χημικών ή παρασιτοκτόνων. Δυστυχώς, μεγάλες ποσότητες διοξινών αποβάλλονται στην ατμόσφαιρα και από την καύση. Είτε μέσα στο αστικό περιβάλλον από τους καυστήρες ή από την καύση μηχανών εσωτερικής καύσης και φυσικά στη χώρα μας από την καταστροφική καύση των δασών, η οποία απελευθερώνει τεράστιες ποσότητες διοξινών στο κοντινό περιβάλλον. Η καύση των σκουπιδιών, επίσης, παράγει μεγάλες ποσότητες διοξινών.

Στη φύση μεγάλες ποσότητες διοξινών βρίσκονται στο έδαφος και στον πυθμένα ποταμών και λιμνών. Μικρότερες ποσότητες βρίσκονται στον αέρα και το νερό.

Πώς φτάνουν στο πιάτο μας

Οι διοξίνες είναι λιποδιαλυτές ουσίες, που ο οργανισμός δεν μπορεί εύκολα να αποβάλει και, όπως οι περισσότερες λιποδιαλυτές τοξίνες, αποθηκεύονται στον λιπώδη ιστό (στο λίπος) των ζώων. Οι διοξίνες βρίσκονται σε όλα τα ζωικά λίπη, όπως το λίπος των θηλαστικών και των πουλερικών, αλλά και των ψαριών και ψαρικών (γαρίδες, οστρακοειδή κ.τ.λ.). Ο άνθρωπος λαμβάνει τη μεγαλύτερη ποσότητα διοξινών από την τροφή του, έως και 96%.

Πρόσληψη
από την τροφική αλυσίδα Κύρια μορφή πρόσληψης
για τον άνθρωπο (96%)
Ζωικά λιπαρά
Γαλακτοκομικά
με λιπαρά (πλήρη)
Ψάρια με λίπος
(σολομός, τόνος, πέστροφα κ.τ.λ.)

Πρόσληψη από
τον αέρα Εισπνοή προϊόντων
καύσης
Βιομηχανική έκθεση

Πρόσληψη στην
εργασία Μονάδες παρασκευής
παρασιτοκτόνων
Μονάδες επεξεργασίας
ξύλου
Μονάδες επεξεργασίας
χαρτιού
Μονάδες καύσης
αποβλήτων
Άλλες

Πρόσληψη από έκθεση σε
ατύχημα Κυρίως από εργατικά
ατυχήματα (όπως το Σοβέσο στην Ιταλία)
Πρόσληψη από έκθεση σε
περιοχές αποβλήτων Διαβίωση κοντά σε περιοχές
επεξεργασίας αποβλήτων

Τι προκαλούν οι διοξίνες στον οργανισμό

Οι διοξίνες διαταράσσουν των πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Αυτό μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τον πρόωρο θάνατό τους ή να οδηγήσει σε υποπλασία ενός ιστού ή, ακόμα χειρότερα, τη μόνιμή επιβίωσή τους και να οδηγήσει σε καρκίνο. Οι διοξίνες είναι εξαιρετικά καρκινογόνες ουσίες και έχουν συνδεθεί με όλες τις πιθανές μορφές καρκίνου στον ανθρώπινο οργανισμό.

Επίσης, προκαλούν βλάβες στο έμβρυο, σακχαρώδη διαβήτη, διαταραχές του ήπατος, στειρότητα, νευρολογικές διαταραχές στα παιδιά, νευροπάθεια, διαταραχές του δέρματος και άλλα. Να σημειωθεί επίσης, ότι οι διοξίνες απελευθερώνονται στο μητρικό γάλα.

Τι συμβαίνει μετά την έκθεση

Μετά την πρόσληψη , π.χ. από την τροφή, οι διοξίνες απορροφώνται από τον γαστρεντερικό σωλήνα και γρήγορα αποθηκεύονται στο λίπος. Σταδιακά αποβάλλονται μαζί με τη χολή και στη συνέχεια καταλήγουν στα κόπρανα. Ο μεταβολισμός των διοξινών είναι εξαιρετικά βραδύς και ο χρόνος ημιζωής τους υπολογίζεται στα 7-12 χρόνια. Δηλαδή, για να αποβληθούν από τον οργανισμό, χρειάζονται τουλάχιστον 80 χρόνια!

Ως εδώ οι επιβεβαιωμένες πληροφορίες. Μετά το άρθρο συνέχιζε με τον κίνδυνο της γρήγορης απώλειας βάρους, η οποία έχει ως συνέπεια την απελευθέρωση μεγάλων ποσοτήτων διοξινών από το λίπος. Στο τέλος έλεγε για κάτι υποτιθέμενες μεθόδους αποβολής των διοξινών από το σώμα με κάτι detox test, βιοσυντονισμούς, βιοαποσυντονισμούς κι άλλες μπαρούφες. Στην πραγματικότητα οι διοξίνες αποβάλλονται πολύ αργά από τον οργανισμό, και δεν υπάρχει κάποιος γρήγορος τρόπος «αποτοξίνωσης».

Advertisements