άνθος νεραγκούλας από δικό μου φυτό

Οι νεραγκούλες (ranunculus asiaticus) είναι φυτά της οικογένειας των βατραχιδιιδών (ranunculaceae), η οποία περιλαμβάνει μερικά άλλα γνωστά λουλούδια όπως οι ανεμόνες και οι παπαρούνες. Η οικογένεια πήρε τ’όνομά της όχι από το σχήμα κάποιου μέλους της, αλλά από το ότι πολλά είδη της συναντώνται δίπλα ή μέσα στο νερό, σαν τους βατράχους. Το γένος ranunculus (βατραχάκι) περιλαμβάνει 400-600 είδη με τεράστια εξάπλωση σε μεγάλο μέρος του κόσμου.
Η νεραγκούλα είναι αυτοφυής της χώρας μας. Γενικότερα μπορεί να βρεθεί στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, δηλαδή και σ’άλλα μέρη της νοτιοανατολικής Ευρώπης, στη νοτιοδυτική Ασία και στη βορειοδυτική Αφρική.Καλλιεργείται ευρέως ως καλλωπιστικό.
Το φυτό δημιουργεί υπογείους κονδύλους για να περάσει τις αντίξοες συνθήκες του θερμού και ξηρού μεσογειακού καλοκαιριού. Με την έλευση των πρώτων βροχών του φθινοπώρου το φυτό ενεργοποιείται και πάλι. Η περίοδος ανάπτυξής του συνεχίζεται έως το χειμώνα και κορυφώνεται την άνοιξη, οπότε ανθίζει. Προς το τέλος της άνοιξης ξεραίνεται για να περιέλθει και πάλι στην καλοκαιρινή κατάσταση νάρκης.
Το φυτό αυτό καλλιεργείται πολύ εύκολα. Οι κόνδυλοι, που έχουν σχήμα χταποδιού, φυτεύονται το φθινόπωρο με τα «πόδια» προς τα κάτω, σε απόσταση τουλάχιστον 10 εκ. μεταξύ τους, αφού το χώμα έχει πρώτα σκαφτεί και λιπανθεί. Από την κορυφή θ’αναπτυχθεί ο βλαστός και από κάτω οι ρίζες. Επειδή οι κόνδυλοι στη φάση νάρκης είναι αφυδατωμένοι, για να μη σπάσουν, μπορείτε να τους μουλιάσετε πριν τους φυτέψετε γι’αρκετές ώρες σε κρύο νερό ή να τους φυτέψετε απευθείας στο χώμα με προσοχή. Έπειτα ποτίζεται καλά. Σε αντίθεση με τους
βολβούς,
οι κόνδυλοι της νεραγκούλας πρέπει να φυτευθούν πολύ ρηχότερα, 1-2 εκ. κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Λίγες εβδομάδες μετά τη φύτευση, θ’αρχίσουν να βγαίνουν από το έδαφος τα πρώτα φύλλα. Τα πρώτα φύλλα είναι πλατιά, οδοντωτά κι ελαφρά διαιρεμένα σε 3 μέρη, και όσο το φυτό αναπτύσσεται, τα επόμενα φύλλα θα είναι συνήθως διαιρεμένα δια 3 σε περισσότερα τμήματα. Αυτό το έχω παρατηρήσει και σ’άλλα φυτά με σύνθετα φύλλα. Τα φύλλα κοντύτερα στη βάση του βλαστού είναι λιγότερο διαιρεμένα απ’ό,τι αυτά πιο μπροστά. Σ’αυτό το διάστημα το φυτό περιορίζεται στη δημιουργία βασικών φύλλων. Το χειμώνα η ανάπτυξή του μειώνεται λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας. Αν και αντέχει το λίγο χιόνι και τις ελαφριές παγονιές, καταστρέφεται κάτω από τους -10 βαθμούς Κελσίου. Επειδή τα φύλλα του έχουν μακριούς και αρκετά άκαμπτους μίσχους, μπορεί να λυγίσουν από τον αέρα. Αυτό δεν είναι ακόμα μεγάλο πρόβλημα, αλλά όσο το φυτό ψηλώνει ίσως χρειαστεί στήριξη.
Προς τα τέλη του Φεβρουαρίου από τη μέση του φυτού εμφανίζεται ένας πολύ κοντός βλαστός με πυκνά φύλλα και σύντομα μετά απ’αυτό, το πρώτο μπουμπουκάκι. Έπειτα την άνοιξη το φυτό αναπτύσσεται με γρήγορο ρυθμό. Ο βλαστός αυτός επιμηκύνεται και αναπτύσσεται περισσότερο, δημιουργούνται λίγες παραφυάδες, διακλαδώσεις και αρκετά μπουμπούκια. Το φυτό φτάνει σε ύψος τα 20-45 εκ. Οι βλαστοί του φυτού είναι σκληροί, ελαφρώς χνουδωτοί και άκαμπτοι, γι’αυτό κινδυνεύουν να λυγήσουν από τον αέρα. Μπορείτε να τους δέσετε σε μικρά στηρίγματα ή, καλύτερα, να έχετε φυτέψει τους κονδύλους από πριν σε μέρος προστατευμένο από τον άνεμο.
Η ανθοφορία αρχίζει περίπου από τα τέλη του Μαρτίου και τελειώνει περίπου στα μέσα του Μαΐου, οπότε και το φυτό ξεραίνεται. Στο διάστημα αυτό παράγονται πολλά άνθη. Για να επιταχύνετε το άνοιγμα των υπόλοιπων μπουμπουκιών, κόβετε τακτικά τα μαραμένα άνθη. Τα άνθη του φυτού βρίσκονται μονά σε ψηλούς, σχεδόν ή εντελώς άφυλλους βλαστούς, με διάμετρο 3-5 εκ. και με ποικιλία χρωμάτων, όπως λευκά, κίτρινα, πορτοκαλί, κόκκινα ή ρόδινα. Υπάρχουν ημίδιπλες και διπλές ποικιλίες. Τα μέρη τους που μοιάζουν με πέταλα, στην πραγματικότητα είναι τροποποιημένα σέπαλα. Φυτά αυτής της οικογένειας έχουν ατροφικά ή και καθόλου πέταλα. Μπορεί ν’αναδίδουν ένα ελαφρύ άρωμα σε μικρή απόσταση από αυτά. Έχω παρατηρήσει ότι σε έντονο φως τ’άνθη ανοίγουν, ενώ σε χαμηλότερο φωτισμό ή τη νύχτα συστέλλονται.
Οι νεραγκούλες ευδοκιμούν σε ηλιόλουστες ή ημισκιερές θέσεις με ελαφρύ, υγρό και πλούσιο έδαφος. Χρειάζονται περιοδική λίπανση κατά την περίοδο ανάπτυξης, και μία τελευταία φορά πριν ξεραθεί για ενδυνάμωση των κονδύλων.
Περίπου προς τα τέλη της άνοιξης, με την αύξηση της θερμοκρασίας, το φυτό θ’αρχίσει να κιτρινίζει και να ξεραίνεται. Όταν έχει ξεραθεί, ξεριζώστε το, κόψτε τις ρίζες και τους υπέργειους βλαστούς και στεγνώστε για λίγες μέρες τους κονδύλους. Μετά απ’αυτό, αποθηκεύστε τους σε δροσερό και ξηρό μέρος μέχρι το επόμενο φθινόπωρο. Να θυμάστε ότι οι κόνδυλοι αυτου του φυτού φυτεύονται σε πολύ μικρό βάθος και με τα ελεύθερα άκρα προς τα κάτω.
Πολλαπλασιάζεται πιο εύκολα με κονδύλους. Κάθε κόνδυλος θα έχει συνήθως παραγάγει στο τέλος της περιόδου ανάπτυξης μερικούς ακόμα. Με σπόρο γίνεται πολλαπλασιασμός συνήθως για τη δημιουργία νέων ποικιλιών.
Το φυτό αυτό΄μπορεί να προσβληθεί από αφίδες/μελίγκρες και άλλα επιζήμια έντομα, τα οποία καταπολεμώνται με χημικά ή βιολογικά μέσα. Επίσης, οι υγρές συνθήκες με έλλειψη αερισμού μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα με μύκητες.
Το φυτό αυτό, όπως και τα υπόλοιπα μέλη του γένους του, είναι τοξικό και για τα φυτοφάγα ζώα και για τους ανθρώπους, αν και αν υπάρχει ποικιλία φυτών, είναι σχεδόν απίθανο να καταναλωθεί από κάποιο ζώο. Προκαλεί φουσκάλες και ερεθισμό στους βλενογονους.
Νεραγκούλες άρχισα να καλλιεργώ κι εγώ τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι πολύ όμορφα κι εύκολα φυτά, αλλά έχουν το προαναφερθέν πρόβλημα με τον αέρα. Έως τώρα, δεν είχα κάποιο πρόβλημα με έντομα ή ασθένειες.
Σελίδες:
πληροφορίες στο valentine.gr
πληροφορίες στο phyto.gr
άρθρο της αγγλικής wikipedia

Advertisements