Όπως φαίνεται κι από προηγούμενες δημοσιεύσεις μου, έχω ένα μεγάλο ενδιαφέρον για τα ερπετά. Στο ιστολόγιο έχω δημιουργήσει μια κατηγορία με θέμα τα ερπετά και τα αμφίβια, αν και δεν την έχω αναπτύξει πάρα πολύ σε σχέση μ’άλλες. Ο λόγος είναι, πρώτον γιατί έχω πολλά άλλα θέματα να βάλω απ’όλες τις κατηγορίες, και δεύτερον δεν έχω κανένα ερπετό για να έχω και πρακτική γνώση του θέματος, αν και μελλοντικά σκοπεύω να την αναπτύξω περισσότερο.
Ενδιαφέρον για τα ερπετά άρχισα να έχω από πολύ παλιά, λίγο πριν αρχίσω το σχολείο. Μάθαινα διάφορα γι’αυτά από τους γονείς μου κι από άλλους, από βιβλία και ντοκιμαντέρ. Αν και οι περισσότεροι στην οικογένεια δεν τα συμπαθούσαν, ο πατέρας μου δεν τα θεωρούσε τίποτα το σιχαμερό ή κακό και από εκεί ίσως πήρα το ενδιαφέρον.
Στο χωριό μου, στους Πύργους Κοζάνης, άρχισα να πιάνω ερπετά κι αμφίβια ήδη από την ηλικία των 6. Το πρώτο που έπιασα ήταν ένας βάτραχος και το δεύτερο μια χελώνα ξηράς. Από τότε και για πολλά χρόνια ύστερα, έπιανα το καλοκαίρι ερπετά, τα κρατούσα για λίγες μέρες και έπειτα τ’άφηνα πάλι στο μέρος όπου τα βρήκα. Ως μικρό παιδί τότε, τα ενοχλούσα και τα κακομεταχειριζόμουν πολλές φορές, αλλά έχω να πω ότι δεν έχω σκοτώσει κανένα, εκτός από ένα μικρό βατραχάκι μια φορά που το ζούλιξα λίγο παραπάνω, ούτε έχω τραυματίσει πολλά, εκτός από κάποιες σαύρες που τους αποκολλήθηκε η ουρά. Τα εύρισκα αρκετά ωραία ζωάκια, κι από τότε άρχισαν να μ’αρέσουν πολύ και ήθελα κι εγώ ν’αποκτήσω ένα ως κατοικίδιο.
Αργότερα, όταν ήμουν 9 χρονών, κι αυτό έγινε. Απέκτησα το πρώτο μου ερπετό, ένα νεροχελωνάκι που το ονόμασα Λίνα. Η όλη ιστορία με τα νεροχελωνάκια άρχισε από τις 3 Σεπτεμβρίου του 2003 και τελείωσε στις 15 Μαΐου του 2005. Δεν ήξερα όμως να τις φροντίζω σωστά, αφού η μόνη πηγή πληροφόρησης που είχα ήταν οι λανθασμένες οδηγίες των υπαλλήλων τον πετσόπ και ήμουν και αρκετά μικρός τότε, γι’αυτό και οι χελώνες πέθαιναν από διάφορες αιτίες ή μερικές ήταν άρρωστες από την αρχή. Η αγαπημένη μου νεροχελώνα όμως ήταν ο Έλμο ή Ελμόνιος, μια αρκετά μεγάλη νεροχελώνα, η οποία ήταν και η τελευταία μου. Κατάφερε να επιζήσει όλο τον καιρό που την είχα, αφού ήταν αρκετά μεγάλη και δεν είχε άμεση ανάγκη από πολλά θρεπτικά συστατικά κι ασβέστιο για ν’αναπτυχθεί. Το τέλος της ήταν διαφορετικό από αυτό των άλλων. Η χελώνα αυτή είχε βγάλει ένα απόστημα στο ένα τις αφτί, που αργότερα έμαθα ότι προήλθε από τις κακές συνθήκες νερού όπου ζούσε, και επειδή δεν ξέραμε τι να την κάνουμε και πώς θα την θεραπεύσουμε, την αφήσαμε στην τεχνητή λιμνούλα του Πάρκου του Ηρακλειώτη της Θεσσαλονίκης όπου ζουν πολλές άλλες ομοειδείς τις. Το πιθανότερο είναι να πέθανε αργότερα. Οι 5 από τις νεροχελώνες που είχα ήταν του αμερικανικού είδους trachemys scripta (red-eared sliders ή κοκκινομάγουλες νεροχελώνες), το πιο κοινό είδος νεροχελώνας στο εμπόριο, όπως έμαθα αργότερα. Η άλλη ήταν ενός άλλου είδους με διαφορετικό σχήμα και συμπεριφορά από τις άλλες και ως τώρα δεν το έχω αναγνωρίσει.
Από το φθινόπωρο του 2005 άρχισα να ψάχνω σοβαρά για τα ερπετά στο Διαδίκτυο. Βρήκα τόνους πληροφοριών και πολλές σχετικές ιστοσελίδες κι επειδή ήξερα μέτρια αγγλικά τότε, άρχισα να ψάχνω και σε σελίδες του εξωτερικού. Σύντομα γράφτηκα στο φόρουμ του http://www.reptilesalonica.com, όπου τους ενοχλούσα πολύ με αποτέλεσμα να με διαγράψουν από μέλος δυο φορές. Την τρίτη ήμουν πολύ πιο ήσυχος και πολύ λιγότερο ενεργός. Ο πρώην κάτοχος αυτής της σελίδας ονομάζεται Γρηγόρης Δεούδης και την εποχή που γράφηκα στο φόρουμ, ήταν κάτοχος μιας συλλογής ερπετών και ενός ειδικευμένου στα ερπετά πετσόπ στη Θεσσαλονίκη. Αυτός λοιπόν το 2008 μετανάστευσε στην Ολλανδία και στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 2009 αποφάσισε να κλείσει τη σελίδα ύστερα από 9 χρόνια λειτουργίας και 5 χρόνια λειτουργείας των φόρουμ, επειδή, όπως έλεγε, θεωρούσε την κράτηση ερπετών και ζώων γενικότερα στην αιχμαλωσία ως κάτι εγκληματικό. Τώρα ασχολείται με την καλλιέργεια εξωτικών φυτών. Η σελίδα αυτή παρέμενε γι’αρκετό καιρό στο Διαδίκτυο και είχε πολλά χρήσιμα άρθρα και συζητήσεις στο φόρουμ που θα μπορουσατε να επισκεφθείτε, αλλά πρόσφατα κατέβηκε. Υπήρχε επίσης ένα τεράστιο θέμα στα φόρουμ της με ανέκδοτα το οποίο ήθελα να κατεβάσω και ν’ανεβάζω λίγο-λίγο στο ιστολόγιο, αλλά δεν πρόλαβα. Παράλληλα με τη συμμετοχή μου σ’αυτήν τη σελίδα συνέχισα να ψάχνω για ερπετά στο Διαδίκτυο.
Ύστερα από το κλείσιμο της σελίδας αυτής έως και πριν λίγους μήνες το μεγάλο μου ενδιαφέρον για τα ερπετά μειώθηκε κάπως, αν και συνέχιζα περιοδικά να ψάχνω σε σελίδες του εξωτερικού. Ο προσανατολισμός της αναζήτησης επίσης άλλαξε, αντί να ψάχνω κυρίως για τη διατήρηση των ερπετών και των αμφιβίων στην αιχμαλωσία, έψαχνα περισσότερο για την κατάσταση των ερπετών και αμφιβίων στη φύση, για την οικολογία τους και για την εξέλιξή τους. Πέρυσι επίσης άρχισα να ενδιαφέρομαι περισσότερο για την ερπετοπανίδα της χώρας μας και γι’αυτό το θέμα βρήκα μια σημαντική πηγή πληροφοριών, το
herpetofauna.gr,το οποίο αποτέλεσε και την κύρια πηγή μου για το
άρθρου μου για την ελληνική ερπετοπανίδα.
Όσον αφορά τα άγρια ερπετά στο χωριό μου κι αλλού, άρχισα πριν δύο χρόνια να κάνω καταμετρήσεις από κάθε είδος που έβρισκα και πιο εντατικές παρατηρήσεις. Παρατήρησα για παράδειγμα ότι τα τελευταία χρόνια, από τα πολλά χημικά φυτοφάρμακα που ρίχνουν ασυνείδητοι στο ποταμάκι της περιοχής του χωριού μου, οι βάτραχοι σχεδόν εξαφανίστηκαν.
Το ενδιαφέρον μου για την απόκτηση ερπετών αναζωπυρώθηκε, όταν κατα τύχη τον περασμένο Δεκέμβριο ανακάλυψα το
reptiles Greece,το οποίο, αν και λειτουργούσε γι’αρκετά χρόνια πριν, δεν το είχα βρει ή δεν του είχα δώσει μεγάλη σημασία. Εκεί είναι γραμμένα τα περισσότερα παλιά μέλη του reptilesalonica, μαζί με πολλά νέα. Ενεγράφηκα κι εγώ στις 23 Δεκεμβρίου, τώρα με πολύ σοβαρότερη διάθεση, με σκοπό ν’αποκτήσω τελικά ερπετά ζητώντας πληροφορίες και εκφράζοντας απορίες και να βοηθήσω μ’ό,τι ξέρω αυτούςβ που έχουν απορίες. Τον επόμενο μήνα ασχολούμουν υπερβολικά μ’αυτήν τη σελίδα. Αυτός είναι κι ένας από τους πολλούς λόγους που αυτόν τον Ιανουάριο παραμέλησα αρκετά το ιστολόγιο.
Από τότε που άρχισα να ψάχνω πολύ για ερπετά στο Διαδίκτυο, ήθελα να κάνω μια συλλογή ερπετών. Σοβαρά όμως άρχισα να το σκέφτομαι μετά που γράφηκα στο reptiles Greece. Αποφάσισα λοιπόν, μετά από λίγο ψάξιμο, να πάρω ένα ζευγάρι ρακοδακτύλων ή crested gecko, ε.ο. rhacodactylus ciliatus. Ήδη έχω έτοιμο το τερράριό τους και τις διακοσμίσεις που θα βάλω μέσα κι αυτό που λείπει τώρα είναι ο θερμοστάτης, το θερμαντικό σώμα και σαφώς οι ίδιες οι σαύρες. Αργότερα θα δω τι άλλο θα πάρω. Αν και πρόσφατα έχω αποκτήσει απροσδόκητα
κουνέλικι έχω και πολλές άλλες δουλειές να κάνω κι επίσης το περιβάλλον δεν είναι ιδιαίτερα υποστηρικτικό, πιστεύω ότι σύντομα θα πάρω το είδος που θέλω και γιατί όχι μελλοντικά να μη δημιουργήσω μια μικρή συλλογή ερπετών και αμφιβίων;

Ενημέρωση 20/2/2014: Άργησα λιγάκι να ενημερώσω το άρθρο, αλλά πρέπει να πω πως εδώ και λίγο παραπάνω από ένα χρόνο συγκατοικώ μ’ένα αξιολάτρευτο αρσενικό λοφιοφόρο γκέκο (Correlophus ciliatus) – αναταξινομήθηκε από το γένος Rhacodactylus στα τέλη του 2012, το
Βαρώνο. Το παλιό τερράριο που ανέφερα ακόμα δε χρησιμοποιήθηκε, αλλά ίσως χρησιμοποιηθεί στο μέλλον. Επομένως το όνειρό μου άρχισε να γίνεται πραγματικότητα!

Advertisements