Το περασμένο σαββατοκύριακό διάβασα ένα όχι και πολύ γνωστό βιβλίο με τίτλο «Τα ημερολόγια Τέρνερ». Μου το έστειλε δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ο πατέρας μου, ο οποίος το κατέβασε από το γαμάτο, που τώρα έχει ξανακλείσει.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι και τόσο γνωστό ίσως γιατί είναι σχετικά μικρό, ίσως γιατί ο συγγραφέας του είναι άγνωστος, αλλά μάλλον ο κύριος λόγος είναι ότι είναι έντονα ρατσιστικό. Το έγραψε ο Γουίλιαμ Λούθερ Πιρς, με το ψευδώνυμο Άντριου Μακντόναλτ, ένας Αμερικανός υποστηρικτής του λευκού εθνικισμού (νεοναζιστής) το 1978. Από τότε έγιναν νεότερες εκδόσεις για να διορθωθούν οι ημερομηνίες.
Το βιβλίο αυτό είναι μια εξ ολοκλήρου φανταστική ιστορία. Ξεκινά υποτίθεται με την ανακάλυψη ενός ημερολογίου το 2099, 100 χρόνια μετά την αφήγηση των γεγονότων. Το ημερολόγιο αυτό το είχε γράψει ένας ονόματι Ερλ Τέρνερ, μέλος μιας τρομοκρατικής ρατσιστικής οργάνωσης που σκοπό είχε να ανατρέψει την κυβέρνηση της Αμερικής και αργότερα να κατακτήσει ολόκληρο τον κόσμο εφαρμόζοντας τις ιδέες του Χίτλερ.
Το ημερολόγιο ξεκινά το 1989 ύστερα από την κατάσχεση όλων των πολιτικών όπλων από την κυβέρνηση. Μετά απ’αυτό η Οργάνωση μπαίνει σε δράσει αρχίζοντας έναν ανταρτοπόλεμο εναντίον του συστήματος. Η πρώτη της μεγάλη τρομοκρατική ενε΄ργεια ήταν ο βομβαρδισμός του κεντρικού κτιρίου του FBI. Ύστερα απ’αυτό, ο πρωταγωνιστής μυήθηκε σ’ένα εσωτερικό τάγμα της Οργάνωσης, τα μέλη του οποίου είναι έτοιμα να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους για τις αξίες και τα ιδανικά της Οργάνωσης. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις, οι δολιοφθορές και οι δολοφονίες στελεχών της κυβέρνησης και της αστυνομίας συνεχίζονται. Κάποια στιγμή ο πρωταγωνιστής συλλαμβάνεται από την αστυνομία, αλλά μετά από κάποιο διάστημα αποδρά. Εν τω μεταξύ το έργο της οργάνωσης συνεχίζεται κανονικά. Τελικά η Οργάνωση καταλαμβάνει την νότια Καλιφόρνια συμπεριλαμβανομένης και της αεροπορικής βάσεις του Βάντεμπεργκ με τα πυρηνικά όπλα. Οργανώνει το μέρος σύμφωνα με τα ιδανικά της (εξόντωση ή αποπομπή μη λευκών) και από εκεί ξεκινά πόλεμο με την κυβέρνηση. Επειδή έχει πολλούς δικούς της μέσα στην κυβέρνηση και στο στρατό, μπορεί να γνωρίζει εκ των προτέρων τις προθέσεις του κράτους και ελέγχει μεγάλο μέρος του στρατού. Εξαπολύει πυρηνικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και το Ισραήλ. Επειτα απ’αυτό, αναμιγνύεται και η Σοβιετική ένωση ρίχνον΄τας πυρηινκές βόμβες στην Αμερική. Η Οργάνωση απαντά με πυρηνικά όπλα. Στο τέλος η επικράτηση της Οργάνωσης επεκτείνεται και σ’άλλες περιοχές της Αμερικής και το σύστημα καταλύεται. Το ημερολόγιο τελειώνει το 1999 με τον πρωταγωνιστή να πετά πάνω απ’το Πεντάγωνο για να ρίξει μια πυρηνική βόμβα με σκοπό να εξαλείψει και το τελευταίο ίχνος του συστήματος όπου και σκοτώνεται. Ο επίλογος αναφέρει πώς η οργάνωση προχώρησε στην κατάκτηση όλου του κόσμου και πώς εξολοθρεύθηκαν όλες οι άλλες φυλές εκτός της Άριας.
Σύμφωνα με την οργάνωση, η Άρια φυλή είναι η ανώτερη και όλες οι υπόλοιπες εμποδίζουν την πρόοδό της. Οι νέγροι έχουν φέρει τη διαφθορά και την κατάπτωση του συστήματος και την απειθαρχία του στρατού. Παρουσιάζονται ως βλάκες, ανοργάνωτοι και κατεχόμενοι από ζωώδη ένστικτα. Αντίθετα οι Εβραίοι παρουσιάζονται ως πανέξυπνοι, παμπόνηροι και καλοί στην πειθώ και την προπαγάνδα. Είναι αυτοί που βρίσκονται πίσω από το σύστημα και κινούν τα πάντα. Αυτοί πρέπει να εξολοθρευθούν όσο το γρηγορότερο δυνατόν. Ο πρωταγωνιστής πιστεύοι ότι η πλειονότητα του αμερικανικού λαού έχει επηρεαστεί από την προπαγάνδα των Εβραίων και ενδιαφέρεται μόνο για την καλοπέρασή της. Οι μεν αριστεροί θεωρούνται όργανα των Εβραίων, οι δε συντηριτικοί και οι φιλελεύθεροι ως βλάκες επηρεασμένοι κι αυτοί από τους Εβραίους.
Η οργάνωση αυτή συμπεριφέρεται πολύ απάνθρωπα στις υπόλοιπες φυλές καθώς και στους αποστάτες ή όσους διαφωνούν ή έχουν την υποψία ότι διαφωνούν με τις ιδέες της Οργάνωσης εκτελώντας τους με συνοπτικές διαδικασίες. Στο τέλος δημιουργήθηκε ο ιδανικός κόσμος για την Άρια Φυλή, όπως τον οραματιζόταν ο Αδόλφος Χίτλερ.
Εντύπωση μου έκανε η ευκολία με την οποία έκαναν τις τρομοκρατικές ενέργειες, έμεναν κρυμμένοι, κατασκόπευαν την αστυνομία και το σύστημα, είχαν τη συμφωνία του στρατού και η μη χρήση βαρέος οπλισμού, η έλλειψη μεγάλης ανάμιξης άλλων κρατών στην υπόθεση ή εισβολείς μιας άλλης δύναμης στην Αμερικής σ’εκείνη την περίοδο αδυναμίας. Αυτά βέβαι έγιναν για την ταχεία εξέλιξη της όλης υπόθεσης. Αν ο συγγραφέας έβαζε όλες αυτές τις δυσκολίες, το βιβλίο θα γινόταν μεγάλο και βαρετό.
Αρχικά το βιβλίο αυτό μου κίνησε την περιέργεια και μου δημιουργούσε αγωνία και ήθελα να το συνεχίσω, αλλά σιγά-σιγά άρχισε να μη μ’αρέσει. Είναι ένα ρατσιστικό παραλείρημα στην ολότητά του. Εάν θέλετε μπορείτε να το διαβάσετε, αλλά και αν δεν το διαβάσετε δε θα χάσετε και κάτι σημαντικό.

Το βιβλίο αυτό επίσης ενέπνευσε και
μερικά πραγματικά εγκλήματα.

Advertisements