Τα 4 καπάκια των κανοπικών αγγείων που συνόδευαν τη μούμια και περιείχαν τα όργανα, το καθένα στο σχήμα του κεφαλιού καθενός από τους 4 υιούς του Ώρου (Ιμσετί, Ντουαμουτέφ, Χαπί, Κεμπεχσενουέφ) στο βρετανικό μουσείο.


κεφάλι του Σέραπι στο αρχαιολογικό μουσείο της Θεσσαλονίκης


Τριάδα των Άθωρ, Μενκούρ και Μπατ. Οι θεότητες προστατεύουν το φαράω και του δίνουν την εξουσία να κυβερνήσει. 4η δειναστία, μουσείο του Κάιρο.


Όσιρις, Άνουβις και Ώρος


Ο Σού, με τη βοήθεια άλλων θεών, κρατάει ψηλά τη Νουτ, ενώ ο Γκεμπ βρίσκεται κάτω.


ναός του Κομόμπο αφιερωμένος στο Σομπέκ


ανάγλυφο του Άνουβι


Άμμωνας


Νεφερτέμ


ο ηλιακός θεός Ρα

Πηγή:
islamforgreeks.org

Φαραωνική θρησκεία – Αρχαία αιγυπτιακή θρησκεία
Άχμαντ Ελντίν

Σημείωση: Οι μουσουλμάνοι αποκαλούν την αιγυπτιακή θρησκεία συχνά φαραωνική.
Αναμφισβήτητα, η θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου είναι κάτι παραπάνω από ενδιαφέρουσα. Για αυτόν που αναζητάει απαντήσεις για το υπαρξιακό, αλλά και για αυτόν που απλά θέλει να ενημερωθεί για μια προϊστορική πιστή ενός από τους μεγαλύτερους και σπουδαιότερους πολιτισμούς όπως είναι ο αρχαίος αιγυπτιακός, δεν έχει παρά να μελετήσει την Φαραωνική θρησκεία. Σε αυτό το άρθρο αναγράφονται περιληπτικά κάποια από τα κυριότερα πιστεύω, τελετουργίες, λατρείες της Φαραωνικής θρησκείας.
Η Θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου
Η θρησκεία ήταν πολύ σημαντική στους αρχαίους Αιγυπτίους. Επηρεάστηκε έντονα από την παράδοση, η οποία τους ανάγκασε να αντισταθούν στις διάφορες κοινωνικοπολιτικές αλλαγές.
«Οι Αιγύπτιοι δεν εξέτασαν τις πεποιθήσεις που είχαν παραδοθεί σε αυτούς, ούτε επιθύμησαν την αλλαγή στην κοινωνία τους. Ο κύριος στόχος τους σε όλη την ιστορία τους ήταν να μιμηθούν τους όρους που θεώρησαν ότι υπήρχαν από την αρχή της δημιουργίας του κόσμου ” (PG. 81, David, 1988).
Μια από τις πολύ ισχυρές παραδόσεις ήταν αυτή του θεϊκού βασιλείου. Στο θεϊκό βασίλειο επικρατεί η πεποίθηση ότι ο Φαραώ δεν ήταν μόνο ο βασιλιάς (πολιτικός κυβερνήτης) αλλά και θεός ταυτόχρονα. Ο Φαραώ συνδέθηκε με τον θεό Ώρο, γιο του θεού Ρα, θεό του ήλιου. Αργότερα όταν πέθαινε γινόταν ο θεός Όσιρις όπου βοηθούσε τους Αιγυπτίους στη μετά θάνατον ζωή τους.
Λόγω των πεποιθήσεών τους, Ο Φαραώ κατείχε τεραστία πολιτική και θεϊκή δύναμη. Επιπλέον, οι ιερείς στην αρχαία Αίγυπτο ήταν επίσης πολύ ισχυροί. Όταν τα πράγματα πήγαιναν καλά, οι άνθρωποι θεωρούσαν τον ιερέα και τον Φαραώ ότι έκαναν σωστά την δουλειά τους, όταν τα πράγματα στη χώρα δεν πήγαιναν καλά, οι άνθρωποι θεωρούσαν τον Φαραώ και τους Ιερείς υπαίτιους
Η θρησκεία της αρχαίας Αιγύπτου ήταν πολυθεϊστική με μια μικρή χρονική περίοδο μονοθεϊσμού. Η θρησκεία τους φιλοξένησε περίπου 700 διαφορετικούς θεούς και θεές. Επιπλέον, δεν ήταν ασυνήθιστο για τις θεότητες να συνδυαστούν και να διαμορφώσουν μια νέα θεότητα.
Μια από τις διασημότερες πτυχές των αιγυπτιακών θρησκευτικών πεποιθήσεων ήταν οι ιδέες τους όσον αφορά τη μετά θάνατον ζωή. Θεώρησαν ότι το φυσικό σώμα έπρεπε να συντηρηθεί για να επιτρέψει μια θέση στο πνεύμα τους να κατοικήσει στη μετά θάνατον ζωή. Λόγω αυτού, μουμιοποιήσεις εκτελεστήκαν για να συντηρηθεί το σώμα. Επίσης, μεγάλες πυραμίδες κατασκευάστηκαν ως τάφοι για τους Φαραώ στο παλαιό βασίλειο.
Οι θεότητες της αρχαίας Αιγύπτου
Η αιγυπτιακή θρησκεία είχε πάνω από 700 θεούς και θεές με ποικίλες πεποιθήσεις ανάλογα με το χρονικό διάστημα της αιγυπτιακής ιστορίας που μελετάται. Ακόμη και οι Αιγύπτιοι με δυσκολία αναγνώριζαν το πλήθος αυτών των θεών από το παλαιό βασίλειο. Προσπάθησαν να απλοποιήσουν τη θρησκεία οργανώνοντας τους θεούς τους σε οικογενειακές ομάδες των οκτώ ή εννέα .
Τα στοιχεία είναι πολύ περιορισμένα στην εποχή της προ δυναστείας της Αίγυπτου (πριν από 3100 Π.Χ.). Αυτό που σήμερα γνωρίζουμε πιθανότατα μαρτυρά, ότι από νωρίς οι Αιγύπτιοι λάτρευαν τα ζώα και τα θεοποιούσαν. Κάθε κοινότητα λάτρευε τη θεότητα ή το σύνολο των θεοτήτων της.
Μετά από τη ενοποίηση της Αιγύπτου, (3100 Π.Χ.) η θρησκεία εξακολουθούσε να ήταν πολυθεϊστική με μια εξαίρεση κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Aκενατον. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου Ο Φαραώ Ακενατον άλλαξε τη θρησκεία της Αιγύπτου και επέβαλε τον μονοθεϊσμό, λατρεύοντας μόνο τον θεό Aτεν ο οποίος ήταν ο θεός της προστασίας. Ο Ακενατόν κήρυξε εκτός νόμου οποιαδήποτε άλλη λατρεία και έκτισε μια νέα πρωτεύουσα, την (Αμάρνα) γύρω από τον ναό του Ατέν. Η θρησκευτική του μεταρρύθμιση κράτησε μόνο μέχρι τον θάνατο του γιου του Τουτανκχαμούν. Στην πραγματικότητα, η αφαίρεση του Ακενατόν και του Τουταγχαμών από τον Τοίχο των Βασιλέων είναι πιθανό να σχετίζονται με δραστικές θρησκευτικές αλλαγές.
Σύμφωνα με ορισμένους αιγυπτιολόγους, ιδιαίτερα εκείνους που εκφράζουν την ιουδαιοχριστιανική αντίληψη, δεν είναι ορθό να θεωρείται η περίοδος του Ακενατόν ως μονοθεϊστική. Κατά την άποψή τους οι πιστοί δεν λάτρευαν τον Ατέν αλλά την βασιλική οικογένεια ως πάνθεον θεοτήτων που λάμβαναν τη θελιά δύναμή τους από τον Ατέν. Σύμφωνα με άλλους αιγυπτιολόγους η περίοδος του Ακενατόν είναι μονοθεϊστική ως προς τη φύση της.
Μετά την πτώση της δυναστείας Αμάρνα η αρχική θρησκεία επεβίωσε ως κυρίαρχη πίστη, έως την εγκαθίδρυση του κοπτικού Χριστιανισμού και του Ισλάμ, αν και οι Αιγύπτιοι διατήρησαν τη σχέση τους με άλλες μονοθεϊστικές λατρείες. Η Αιγυπτιακή θρησκεία με τις συγκριτικές τάσεις της πρόβαλε μικρή αντίσταση στη διάδοση του Χριστιανισμού.
Συχνά τους θεούς τους διαιρούσανε σε δύο κυριες κατηγορίες, στους οικιακούς θεούς και τοπικούς, όπως επίσης και κρατικούς η εθνικούς.
Οι οικιακοί Θεοί ήταν συχνά στις λάρνακες και πολλές φορές βρισκόντουσαν στα σπίτια των πιστών. Αυτοί οι θεοί συχνά δεν είχαν οπαδούς λατρείας, ιερείς ή ναούς για να δοξάζονται. Εντούτοις αυτοί οι θεοί ήταν βασικής σπουδαιότητας στο γενικό πληθυσμό, δεδομένου ότι οι κρατικοί και οι εθνικοί θεοί φαινόντουσαν συχνά απόμακροι. Δύο από τους πιο γνωστούς οικιακούς θεούς ήταν ο Μπες και ο Ταουρετ.
Οι τοπικοί και κρατικοί θεοί ήταν οι κύριες θεότητες σε ορισμένες περιοχές στην Αίγυπτο. Παραδείγματος χάριν, ο κροκόδειλος θεός ήταν συνήθως στο Φαγιούμ και στο Κομ ομπο. Από την ομάδα των τοπικών και κρατικών θεών, μερικοί θα κέρδιζαν την εθνική αναγνώριση και θα λατρευόντουσαν σε όλη την Αίγυπτο. Παραδείγματος χάριν ο Ρα ο θεός του ήλιου, άρχισε να γίνεται εθνικός όταν αναγνωρίστηκε νωρίς από την δεύτερη δυναστεία.
Οι θεοί μερικές φορές κάνανε έναν συνδυασμό με άλλους θεούς για να κάνουν μια νέα θεότητα για λατρεία. Για παράδειγμα ο θεός Ρα συνδυάστηκε με τον κρατικό θεό Aμουν για να γίνει Αμουν-Ρα κατά τη διάρκεια της νέας εποχής του βασιλείου.
Οι εθνικοί Θεοί συχνά είχαν την υποστήριξη από τους Φαραώ. Για τους κοινούς ανθρώπους, η λατρεία των τοπικών ή οικιακών θεών ήταν η πιο κοινή. Οι άνθρωποι μπορούσαν επίσης να επιλέξουν να λατρέψουν τους θεούς που θα τους βοηθούσαν στο επάγγελμά τους. Παραδείγματος χάριν ένας γραφέας θα λάτρευε συχνά τον θεό Θωθ ως αρχική θεότητά του. Ο Θωθ ήταν ο θεός προστάτης των γραφέων, της γραφής, της σελήνης και της σοφίας. Παρακάτω παρατίθενται μερικά ονόματα από το αρχαίο αιγυπτιακό πάνθεο:
· (Ακέρ) – Ο φύλακας του ταξιδεύοντος ήλιου.
· (Μιν) – “ο Σταθερός”, θεός της αρσενικής γονιμότητας
· (Άμμων ή Αμούν) – “ο Κρυμμένος”, θηβαϊκός βασιλεύς των νεκρών.
· (Μοντού) – “Νομάδας”, αιγυπτιακός θεός του πολέμου.
· (Αμμούτ ή Αμμίτ) – “Καταβροχθιστής των Νεκρών”, δαίμων που καταβρόχθιζε ψυχές.
· (Μουτ) – “Μητέρα”, θηβαϊκή
· (Ανκέτ) – “Εναγκαλίζουσα Κυρία”, θεά των υδάτων, Ελεφαντίνη.
· (Νεφερτέμ ή Νεφερτούμ) – “Λωτός”, θεός του λωτού και της ομορφιάς, Μέμφις.
· (Άνουβις ή Ανουπού) – “το Βασιλικό Παιδί”, θεός-τσακάλι της μουμιοποίησης.
· (Νεΐθ) – “Εκείνη που είναι”, θεά του πολέμου και της ύφανσης
· (Απέπ ή Άποφις), ο όφις που προσπάθησε να σκοτώσει τον ήλιο.
· (Νεχεβέτ) – “Εκείνη που ανήκει στην Νεκχεμπ” θεά-όρνεο της Άνω Αιγύπτου
· (Ατέν), ηλιακός δίσκος.
· (Νέφθυς ή Νεπθέτ) – “Κυρία του Οίκου” Αδελφή της Ίσιδας, σύζυγος του Σετ
· (Ατούμ) – “ο Πλήρης”, θεός του δύοντος ηλίου, ο πρώτος θεός της δημιουργίας που αυτοδημιουργήθηκε.
· (Νουν) – “Άβυσσος” θεός των αρχέγονων υδάτων.
· (Μπαστέτ) – “Καταβροχθίστρια Κυρία” Γάτα θεά του οίκου, θεά της προστασίας.
· (Νουτ) – “Ουρανός”, θεά του ουρανού, θεά του νυχτερινού ουρανού.
· (Μπατ), αρχαία ουράνια θεά-αγελάδα.
· (Όνουρις ή Ανχούρ) – “ουρανοφόρος” Πολεμιστής και ουράνιος θεός της Αβύδου.
· (Μπες) Νάνος θεός της μουσικής και των πολεμικών επιχειρήσεων.
· (Όσιρις ή Ουεσίρ) – “Εκείνος που βλέπει τον Θρόνο” Κύριος της μεταθανάτιας ζωής.
· (Βουτώ ή Ουατζέτ) – “Εκείνη που είναι Πράσινη” θεά κόμπρα των Κάτω Αιγύπτου
· (Πτα) – “Δημιουργός” Μουμιοποιημένος θεός δημιουργός της Μέμφιδας.
· Ντουαμουτέφ – “Εκείνος που υμνεί την μητέρα του” Προστάτης του στομάχου των νεκρών.
· (Κεμπεχσενουέφ) – “Εκείνος που δροσίζει τον αδελφό του”, Προστάτης των σπλάχνων του νεκρού.
· (Γκεμπ) – “Γη”, θεός της γης.
· (Κετές) – “Ιερή”, Σημιτική θεά της φύσης.
· (Χαπί) – “Δρομέας”, Θεός του Νείλου.
· (Ρα ή Ρε) – “Ήλιος”, δημιουργός θεός του ήλιου.
· (Χαπί) – “Δρομέας” προστάτης των πνευμόνων των νεκρων.
· (Σατέτ ή Σάτις), θεά του Νείλου και της γονιμότητας.
· (Άθωρ ή Χετχόρτ) – “Οίκος του Ώρου”, θεά αγελάδα της αγάπης και της μουσικής.
· (Σεχμέτ) – “Ισχυρό Θηλυκό”, θεά του πολέμου και της καταστροφής.
· (Χε ή χα), θεός του απείρου.
· Σερκέτ – “Εκείνη που αναπνέει” θεά-σκορπιός της μαγείας.
· (Χεκέτ), θεά-βάτραχος του απείρου.
· (Σέραπις) Συγκριτική θεότητα της μεταθανάτιας ζωής.
· (Ώρος ή Χοr) – “Υψηλά, Άνω”, θεός γεράκι του ήλιου.
· (Σεσάτ) – “Κυρία Γραφέας”, θεά της μέτρησης.
· (Ιμχοτέπ) – “Εκείνος που ερχεται εν ειρήνη”, γιος του Πτα.
· (Σηθ ή Σετ) – “αυτός που θαμπώνει”, θεός του χάους, των καταστροφών, σκότωσε τον Όσιρι.
· (Ιμσετί) – “ο Ευγενικός”, προστάτης του ήπατος του νεκρού.
· (Σου) – “Ξηρός”, θεός του αέρα.
· (Ίσις ή Ισέτ) – “ο Θρόνος”, θεά της μαγείας.
· (Σομπέκ) – “ο Παρατηρητής”, θεός κροκόδειλος.
· (Χεπρί) – “Εκείνος που έρχεται σε Ύπαρξη”, θεός-σκαραβαίος του ανατέλλοντος ηλίου και της αναγέννησης.
· (Σοκάρ), θεός της νεκρόπολης της μέμφιδας.
· (Χνουμ) – “Προστάτης/Εμπλουτιστής” θεός της δημιουργίας και της πλημμύριδας του Νείλου.
· (Σοπντέτ), θεά του άστρου Σείριος
· (Χονσού) – “Ταξιδιώτης”, θηβαϊκός θεός της σελήνης.
· (Ταουρέτ) – “η Μεγάλη”, θεά των γυναικών και του οίκου.
· (Μάατ) – “Αλήθεια”, θεά της τάξης και της αλήθειας.
· (Τεφνούτ), θεά της υγρασίας και της βροχής.
· (Μερετσεγκέρ) – “Εκείνη που αγαπά τη σιγή”, θεά της Κοιλάδας των Βασιλέων.
· (Θωθ) – “Οδηγός”, θεός-ίβις της σοφίας και της σελήνης
· Μεσχέντ – “Γενέθλιος τόπος”, προστάτιδα θεά της γέννησης.
· (Ουεμπουαουέτ), Οφιός – “Εκείνος που ανοίγει τους δρόμους”, ψυχοπομπός.
· (Μιχός ή Μαχές) – “Αληθής έμπροσθέν τους”, θεός-λέων, γιος της Μπαστέτ.
Σημείωση: Διόρθωσα λίγο τα ονόματα, τα μετέγραψα από λατινικούς χαρακτήρες στα ελληνικά και έβαλα στους θεούς γνωστούς μόνο με το ελληνικό, και το αιγυπτιακό τους όνομα. Πρόσθεσα επίσης κάποιες επιπλέον ιδιότητες που δεν έγραφε το άρθρο. Φυσικά, οι θεοί είναι πολύ περισσότεροι και οι ιδιότητες του καθενός ποικίλες.

Ναοί
Υπάρχουν δύο τύποι ναών που χτίστηκαν στην αρχαία Αίγυπτο. Ο πρώτος ναός ονομάζετε Cultus, αφιερώθηκε στη λατρεία ενός συγκεκριμένου Θεού της Αιγύπτου. Ένα παράδειγμα του ναού Cultus είναι ο ναός του θεού Ωρος που βρίσκετε στο Εντφου ή ο ναός της θεότητας Ισις στο Ασουαν. Ο δεύτερος τύπος ναού είναι νεκροθάλαμος όπου χτίστηκε προς τιμήν του Φαραώ και λατρεύετε συχνά εκεί ως θεός. Ένα παράδειγμα του νεκροθαλάμου ναού είναι ο ναός του Ραμσή β που βρίσκετε στης Θήβες.
Οι ναοί στην Αίγυπτο ήταν μια αντανάκλαση της μυθολογίας των Αιγυπτίων του «νησιού της δημιουργίας.» Οι στυλοβάτες διαμορφώθηκαν στα σχέδια των φοινίκων, του παπύρου, και του λωτού. Στους ναούς Cultus, υπήρχαν δύο τύποι τελετών προς τους θεούς. Ο πρώτος ήταν μια καθημερινή τελετή του δοσίματος των προσφορών και της κάλυψης των αναγκών των θεών. Η προσφορά γινόταν συνήθως από τον ιερέα στο άδυτο του ναού. Οι απλοί άνθρωποι δεν είχαν την άδεια να μπούνε στο άδυτο του ναού και θα έπρεπε να μείνουν έξω. Οι δεύτερος τύπος τελετών ήταν τα πρόσθετα φεστιβάλ. Αυτά γινόντουσαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές του έτους. Σε τέτοιου είδους φεστιβάλ μπορούσαν οι κοινοί άνθρωποι να συμμετέχουν στη λατρεία του θεού τους.
Οι Αιγύπτιοι είχαν τοποθετήσει πολύ μεγάλης αξία στους ναούς. Οι άνθρωποι θεωρούσαν τον Φαραώ και τους ιερείς ως μεσολαβητές για να έρθουν πιο κοντά στους θεούς. Ο ναός θεωρήθηκε η φυσική θέση όπου ο Αιγύπτιος μπορούσε να συνδεθεί με τους Θεούς.
Ιερείς
Ο ρόλος του ιερέα ήταν πολλή σημαντικός στην αρχαία αιγυπτιακή κοινωνία. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι οι θεοί ζούσαν στους ναούς. Μόνο στους ιερείς επιτρεπόταν η είσοδος στους ιερούς χώρους του ναού, και να πλησιάζουν το άγαλμα που αναπαριστούσε τον θεό η την θεά. Οι άνθρωποι προσεύχονταν στην πύλη του ναού η στην έδρα του Φαραώ όπου το θεωρούσαν κομβικό σημείο μεταξύ ανθρώπων και θεών.
Ο κύριος ρόλος του ιερέα ήταν να φροντίζει της ανάγκες των θεών. Δεν είχαν καμία υποχρέωση να επιβλέπουν η να φροντίζουν τους ανθρώπους. Ποτέ δεν προσπαθούσαν να μορφώσουνε τον λαό στη θρησκεία η να τους συμβουλέψουν περί ηθικής. Οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο ρόλος του ιερέα έπαιζε σπουδαίο ρόλο στην κοινωνία γιατί φρόντιζαν της ανάγκες των θεών. Εάν οι ιερείς παραμελούσαν της ανάγκες των θεών, τότε δημιουργούνταν προβλήματα. Εξαιτίας λοιπόν της σπουδαιότητας τους είχαν καλή αποζημίωση.
Οι νέοι ιερείς συχνά επιλεγόντουσαν από τον Φαραώ. Συχνά ο φαραώ διάλεγε για ιερείς άτομα από τον στενό του οικογενειακό κύκλο και τους τοποθετούσε στους πιο σημαντικούς ναούς. Επίσης οι ιερείς ήταν υπεύθυνοι για την ενταφίαση των νεκρών καθώς και για την διαδικασία της μουμιοποίησης.
Συνοψίζοντας τα παραπάνω μπορούμε εύκολα να πούμε ότι η φαραωνική θρησκεία αποτελείτε κυρίως από τους θεούς, τους ναούς, τον Φαραώ, και τους ιερείς. Μια θρησκεία η οποία αρχικά φαίνεται όμοια με τις άλλες αλλά στην πορεία φαίνεται ακόμα πιο συναρπαστική και καταλήγει να είναι για τον μελετητή κάτι παραπάνω από μια κοινή μελέτη στο χώρο της θρησκειολογίας και του πνευματισμού.

Αυτά φυσικά που έβαλα εδώ είναι μια μικρή εισαγωγή στην αιγυπτιακή θρησκεία. Έχουν γραφεί πολύ περισσότερα. Παραθέτω κάποιους ακόμα συνδέσμους. Στο εγγύς μέλλον θα δημοσιεύσω ένα άρθρο με συνδέσμους για πολλές σελίδες σχετικές με την Αρχαία Αίγυπτο. Διαβάστε προς το παρόν αρκε΄τες πληροφορίες:
εδώεδώ
εδώΚαι
και
εδώ
για την προέλευση αυτής της θρησκείας.
Η αρχαία αιγυπτιακή θρησκία ήταν ένα είδος τρομοκρατίας. συντηρούταν από αμορφωσιά και τον υπερβολικό φόβο τον απλών ανθρώπων και στην πίστη τους ότι η βασιλική εξουσία ήταν θεϊκή. Δηλαδή όποια απόφαση έπαιρνε ο φαραώ π.χ. για έναν πόλεμο ή για την κατασκευή ενός μεγάλου έργου ή μνημείου, γινόταν πάντα δεκτή. Άλλωστε γι’αυτό χτίστηκαν οι γιγάντιες πυραμίδες. Στην Αίγυπτο η δουλεία δεν ήταν πολύ διαδεδομένη, οι κατώτατες κοινωνικές τάξεις ήταν κατά κάποιον τρόπο δούλοι.
Οι ιερείς κορόιδευαν και αυτοί τον κόσμο, εκμεταλλευόμενοι την πίστη ότι οι θεοί και οι ψυχές έχουν καθημερινές ανάγκες σε τροφή. Για ποιο λόγο άραγε οι κοινοί άνθρωποι να μην τους επιτρεπόταν να μπουν στο ναό; Τι το τόσο μυστικιστικό νά’βλεπαν εκεί μέσα; Ένα άγαλμα (τα αγάλματα των θεών κατά τους Αιγυπτίους είχαν ψυχή και δύναμη και απαγορευόταν να τα πλησιάσουν ή να τα αγγίξουν.) αυτό τους έμαθαν οι ιερείς, αλλά γιατί; Μήπως θά’βλεπαν και κανένα τραπεζάκι όπου ο ιερέας έτρωγε τις προσφορές; Αποκλείεται τόσοι τόνοι τροφίμων να πήγαιναν χαμένοι. Ξέρουμε από την Π.Δ. ότι οι Εβραίοι ήταν υποχρεωμένοι να δίνουν τη δεκάτη (το 1/10 αυτών που παρήγαγαν) στους ιερείς γιατί οι ίδιοι δεν είχαν γη και έπρεπε κάτι να φάνε. Όσο φτωχός και να ήταν κάποιος, θά’πρεπε να δώσει το 1/10 σ’αυτούς. Και εδώ πάλι ο κόσμος δούλευε και οι ιερείς απολάμβαναν. Θα μπορούσε να γίνεται και κάτι παρόμοιο στην Αίγυπτο,, αλλά μέσω παραπλάνησης του κόσμου.
Η τρομοκρατία δε σταματάει εδώ. Υπήρχε η αντίληψη ότι μετά το θάνατο ενός, κατά τη δίκη του νεκρού η καρδιά (αυτό θεωρούταν το κέντρο της νόησης) θα ζυγιζόταν σε μια μεγάλη ζυγαριά από τον Άνουβι με το φτερό της δικαιοσύνης (Μάατ) και αν ήταν ελαφρύτερη από το φτερό, ο νεκρός ήταν δίκαιος και περνούσε στον κάτω κόσμο. Αλλιώς, αν ήταν βαρύτερη, αυτό σήμαινε ότι ο νεκρός έκανε κακές πράξεις στη ζωή του και ερχόταν ένα τέρας, η Αμμούτ ή Αμμίτ, η οποία έτρωγε την καρδιά και ο ο άνθρωπος σταματούσε να υπάρχει. Τα αποτελέσματα τα έγραφε ο γραφέας Θωθ. Οι Αιγύπτιοι δεν είχαν κόλαση, απλώς ο άνθρωπος τρωγόταν και δεν υπήρχε πλέον. Αυτό θα τους τρόμαζε πολύ και θα τους έκανε πιο υπάκουους στους ιερείς και το φαραώ με το φόβο του καταβροχθίσματος της ψυχής τους. Αντίθετα, οι πιο εύποροι είχαν την οικονομική άνεση να έχουν μαζί τους στον τάφο τη Βίβλο των Νεκρών η οποία περιείχε και μαγικά ξόρκια για να περάσουν από αυτή τη διαδικασία ασφαλείς. Η δίκη και όλα αυτά προϋπέθεταν τη διατήρηση του σώματος με την ταρίχευση. Το σώμα έπρεπε να διατηρηθεί ολόκληρο για να μπορέσει η ψυχή να επανενωθεί μ’αυτό και ο νεκρός να ζει στο βασίλειο του κάτω κόσμου κανονικά, όπως θα ζούσε και στη Γη. Η ταρίχευση κόστιζε και γινόταν συνήθως για τη βασιλική οικογένεια, τους τοπικούς κυβερνίτες, τους ιερείς, τους γραφείς, γενικότερα τα υψηλά κοινωνικά στρώματα, ενώ οι απλοί άνθρωποι θάβονταν σε λάκους στην έρημο όπου έλπιζαν ότι θα διατηρηθεί το σώμα τους από την ξηρασία. Πράγματι, οι παλαιότερες μούμιες είναι φυσικές και βρέθηκαν στην έρημο, και μάλλον από τη φυσική ταρίχευση και το φόβο της αποσύνθεσης των σωμάτων τους γεννήθηκε η πίστη της διατήρησης του σώματος και οι τεχνικές της ταρίχευσης. Αυτή η αβεβαιότητα για την τύχη της ψυχής και του σώματός τους δεν ήταν η ύψιστη τρομοκρατία;
Έτσι έζησαν και πέθαναν αναρίθμητες γενιές δούλων για χιλιάδες χρόνια, ώσπου η Αίγυπτος κατακτήθηκε πρώτα από τους Πέρσες και αργότερα από το Μ. Αλέξανδρο. Κατά την ελληνιστική εποχή ο ελληνικός πολιτισμός, οι θεοί και οι ιδέες που τους εισήγαμε διατάραξαν την παράδοσή τους και το ιερατείο άρχισε να χάνει σταδιακά τη δύναμή του. Αν και μερικές τους μεγάλες θεότητες υιοθετήθηκαν κατά την ελληνιστική και ρωμαϊκή εποχή και από άλλους λαούς, συμπεριλαμβανομένων και των Ελλήνων, και οι Έλληνες βασιλείς της Αιγύπτουσυχνά προσπαθούσαν να ενώσουν τις δύο θρησκείες, ο τρόπος λατρείας είχε αλλάξει αρκετά. Επειδή το ιερατείο είχε αποδυναμωθεί και η θρησκευτική πίστη ήταν χαλαρή με πολλά συγκρητικά στοιχεία εκείνη την εποχή, ο χριστιανισμός διαδόθηκε αμέσως, χωρίς μεγάλη αντίσταση, όπως λέι το άρθρο, στην «αίγυπτο. Οι Αιγύπτιοι επειρεάστηκαν σε μεγάλο βαθμό από μας. Αργότερα, ο Θεοδόσιος του Βυζαντίου έδωσε διαταγή να κλείσουν όλοι οι ειδωλολατρικοί ναοί, συμπεριλαμβανομένω και των Αιγυπτιακών. Την ίδια εποχή ξεχάστηκε η ιερογλυφική γραφή, η οποία χρησιμοποιούταν μόνο από τους ιερείς και γραφείς. Παρόλα αυτά, μέχρι τη μουσουλμανική της κατάκτηση, η αίγυπτος κράτησε αρκετές προχριστιανικές αντιλήψεις.
Όπως φαίνεται από τα κείμενα και από τις παραστάσεις, όλα τα κοινωνικά στρώματα πίστευαν πάνω-κάτω στα ίδια, δηλαδή ακόμα και ο φαραώ μπορεί να πίστευε ότι ο Ήλιος ήταν ο Ρα που κινούταν στον ουρανό κλπ (δεν υπήρχε ακόμα η επιστημονική γνώση), απλά οι απλοί άνθρωποι δεν είχαν τη βοήθεια της μαγείας και των μυστικών γνώσεων (ή τουλάχιστον ίσως είχαν πολύ μικρή γνώση αυτών) π.χ. βίβλος των νεκρών για να προστατεύονται από το κακό, όπως πίστευαν. Ο τρόπος σκέψεως των ανθρΌπων εκείνης της εποχής μας φαίνεται πολύ πιο πρωτόγονος και απλοϊκός σε σχέση με τον αρχαίο ελληνικό ή το σημερινό (περισσότερα σε μελλοντικό άρθρο). Όταν δηλαδή λέω για τρομοκρατία και εκμετάλλευση, δεν εννοώ ότι οι ανώτεροι γνώριζαν την πραγματική αλήθεια, απλώς κάτι παραπάνω σε θέματα θρησκείας και μαγείας και σίγουρα πολλά όσον αφορά την τέχνη της εξουσίας βλ. κοινωνική μηχανική.
Η σελίδα από όπου πήρα το άρθρο είναι μουσλουλμανική και προπαγανδίζει υπέρ αυτής της θρησκείας, λέγοντας και κάποιες ανακρίβειες. Έχει ένα άρθρο για τους σημερινούς κόπτες:
εδώ
στο οποίο ο συγγραφέας γράφει ότι δήθεν οι κόπτες μεταστρέφονται στο ισλάμ με τη θέλησή τους, χωρίς καμία πίεση από τους μουσουλμάνους. Η πραγματικότητα όμως είναι άλλη. Οι κόπτες αντιμετωπίζουν σήμερα το θρησκευτικό ρατσισμό και την καταπάτηση των δικαιωμάτων τους από τη μεγαλύτερη μουσουλμανικοί κοινώτητα. Βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε πολλούς τομείς και συχνά αντιμετωπίζουν άδικη μεταχείρηση από την αστυνομία. Σχεδόν ποτέ δεν κατέχουν θέσεις στην κυβέρνηση ή στην αστυνομία. Μεταστρεφόμενοι λιπόν στο ισλάμ, η ζωή τους γίνεται πιο εύκολη.
Κόπτες:
εδώεδώ
Ακόμα,
μπορούν και να τους σκοτώσουν χωρίς τιμωρία
Και αν τους κατακρίνεις,
μπορούν και να σε βάλουν μέσα
! Αν και υποτίθεται ότι η χώρα είναι δημοκρατική.

Σήμερα είναι και τα γενέθλιά μου. Κλείνω τα 17. Υποχρεούστε να μου πείτε χρόνια πολλά.

Advertisements