Το φυτό μου 30/3/2012 με ραγδαία ανάπτυξη που τη συνεχίζει έντονα.

άνθη απ'το δικό μου φυτό 19/7/2011


το δικό μου φυτό 16/4/2011 σε φάση ανάπτυξης


το δικό μου φυτό 20/2/2011 που επανέρχεται ύστερα από το χειμώνα


δυόσμος mentha spicata

Ένα πολύ κοινό μυρωδικό φυτό γνωστό σε όλους μας. Είναι ένα είδος μέντας με την επιστημονική ονομασία mentha spicata (σταχυωτή μέντα) που ανήκει στην οικογένεια των χειλανθών ή λαμιιδών, στην τάξη των λαμιωδών και είναι δικοτυλήδωνο. Φύεται άγριος στα περισσότερα μέρη της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής σε υγρά εδάφη, αν και η αρχική του εξάπλωση δεν είναι με βεβαιότητα γνωστή λόγω καλλιέργειας του φυτού από αρκετά παλιά. Η λέξη «δυόσμος» προέρχεται από το «ηδύοσμος» στ’αρχαία, δηλαδή αυτός που έχει γλυκιά οσμή.
Είναι ένα ποώδες, ριζωματώδες, πολυετές φυτό με τετραγωνικούς βλαστούς ύψους 30-100 εκ. και φύλλα κοντόμισχα κι αντίθετα, το κάθε ζευγάρι σε ορθή γωνία ως προς το αμέσως προηγούμενο και το αμέσως επόμενο, ωοειδή, οδοντωτά με μυτερή απόληξη, μήκους 3-5 εκ. και πλάτους 2-3 εκ., σπάνια μεγαλύτερα. Η νεαρή ανάπτυξη είναι πιο ανοιχτόχρωμη, πιο μαλακή και εύθραυστη από τα γηρεότερα μέρη και καλύπτεται με τρίχες οι οποίες αρραιώνουν και στο τέλος συνήθως εξαφανίζονται εντελώς όσο ωριμάζει. Τα άνθη εμφανίζονται σε λεπτά στάχυα στην άκρη των βλαστών το καλοκαίρι. Έχουν χρώμα ροζ ή άσπρο και 2,5-3 χιλ. μήκος και πλάτος το καθένα. Οι υπέργειοι βλαστοί συνήθως ξεραίνονται κάθε χειμώνα και επανεμφανίζονται την επόμενη άνοιξη.
Το φυτό καλλιεργείται πολύ εύκολα. Χρειάζεται υγρό χώμα πλούσιο σε οργανική ύλη και προτιμότερα ημισκιερή θέση, αν και μπορεί ν’αναπτυχθεί στο πλήρες ηλιακό φως ή σε περισσότερη σκιά. Επειδή αναπτύσσεται πολύ γρήγορα και το ρίζωμά του εξαπλώνεται αρκετά, συνήθως φυτεύεται σε δοχεία ή σ’ένα μεγάλο δοχείο βυθισμένο στο έδαφος, αλλά όχι απευθείας στο έδαφος. Συνήθως δεν προσβάλεται από έντομα, αν και το δικό μου φυτό είχε σε κάποιους βλαστούς λίγες μελίγκρες για λίγο χρονικό διάστημα οι οποίες όμως καταπολεμήθηκαν γρήγορα.
Κατά τη συγκομιδή, κόβονται τα 2/3-3/4 του μήκους των βλαστών και όχι πιο κάτω έτσι να ώστε να μείνουν λίγα φύλλα και νεαρά κλαδάκια στις μασχάλες τους τα οποία θα ενεργοποιηθούν μετά το κόψιμο της κορυφής και η ανάκαμψη θα είναι πιο γρήγορη. Το χρησιμοποιούμενο μέρος είναι τα φύλλα και οι τρυφερές κορυφούλες. Επειδή χάνουν αρκετή από τη μυρωδιά τους άρα και τις ουσίες και τις ιδιότητές τους, μαζεύονται πριν το φυτό ανθίσει ή μόλις έχει ανθίσει ή μπορεί να κοπεί κατά την ανθοφορία για να δημιουργήσει και πάλι νέα ανάπτυξη. Τα φύλλα και οι κορυφές μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα, φρέσκα και ψιλοκομμένα, κατεψυγμένα, ξερά (ύστερα από αποξήρανση σε ζεστό και σκιερό μέρος) ή ξερά και κονιορτοποιημένα, διατηρημένα σε λάδι, σιρώπη ή αλκοόλ.
Ο δυόσμος έχει πάρα πολλές χρήσεις. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική όπου μπορεί να χρησιμοποιηθει ωμός π.χ. σε σαλάτες ή ωμός ή αποξηραμένος σε διάφορες συνταγές, ως μυρωδικό σε τσίχλες, καραμέλες, οδοντόκρεμες, σαπούνια κλπ., αλλά και ως φάρμακο. Το ρώφιμά του καταπραΰνει τους πόνους του στομάχου, διευκολύνει την έξοδο των αερίων, είναι αντισπασμωδικό και γι’αυτό καταπραΰνει το λόξιγγα. Για την παρασκευή του τσαγιού/εγχύματος ρίχνουμε λίγο βότανο σε μια κούπα βραστό νερό και τ’αφήνουμε για 5-10 λεπτά. Είναι επίσης αντιμυκητικό και αντιβακτηριακό και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε γαργάρες για την πλύση του στόματος, αν και φαίνεται να είναι λιγότερο δυνατό από άλλα βότανα όπως η ρήγανη. Τέλος, σύμφωνα με μελέτες, το τσάι ή το αιθέριο έλαιο του φυτού κατεβάζει τα επίπεδα της τεστοστερόνης στο αίμα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της υπερβολικής τριχοφυίας στις γυναίκες. Πάλι ο Ιπποκράτης έχει δίκιο, γιατί στο βιβλίο «Περί Διαίτης» έλεγε ότι αν οι άντρες τρώνε πολύ δυόσμο παθαίνουν αδυνάτισμα του σπέρματος και στυτική δυσλειτουργία.
Αντίθετα, ο Αριστοτέλης συμβούλευε το Μ. Αλέξανδρο να απαγορεύει την κατανάλωση δυόσμου από τους στρατιώτες, γιατί είναι αφροδισιακό και αυτό θα δημιουργούσε προβλήματα. Πολύ αργότερα, ο Σαίξπηρ το ανέφερε ως αφροδισιακό για άντρες μέσης ηλικίας. Άλλοι αρχαίοι (Έλληνες και Ρωμαίοι) που έγραψαν για τις φαρμακευτικές ιδιότητες του δυόσμου ήταν ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος.
Εκτός από τις καθαρά φαρμακευτικές, είχε και άλλες χρήσεις κατά την αρχαιότητα και τους νεότερους χρόνους. Οι Αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι τους με δυόσμο πριν καθίσουν για φαγητό, ενώ οι άραβες έφτιαχναν τσάι από δυόσμο και ζάχαρη. Ήδη από τον 6ο αι. ξέρουμε για κρέμες καθαρισμού δοντιών που είχαν ως συστατικό το δυόσμο. Επιπλέον, χρησιμοποιούταν για τον αρρωματισμό του νερού του μπάνιου.
Πηγές και ιστοσελίδες:
άρθρο στη βικιπαίδεια;aρθρο στην αγγλική wikipedia
hubpages.comΣημείωση: Η παραπάνω σελίδα τον αναφέρει ως αντιανδρογόνο.
egeancuisine.gr>στην Ελευθεροτυπία
bionatural house
Σημείωση: Η παραπάνω σελίδα τον αναφέρει ως αφροδισιακό.

Advertisements