microhyla nepenthicola

Έμμεσα από:
herpetofauna.com25/8/2010

Μετάφραση: Bolko

Ένα από τα μικρότερα είδη βατράχου του κόσμου ανακαλύφθηκε να ζει μέσα σε σαρκοφάγα φυτά στο Βόρνεο, αναφέρει η Conservation International, μία ομάδα διατήρησης που υποστιρήζει από κοινού μια εκστρατεία με την IUCN (παγκόσμια ένωση για την προστασία της φύσης) για την αναζήτηση κάποιων από τα «χαμένα» αμφίβια του κόσμου.
Το είδος, το οποίο περιγράφηκε στα Zootaxa από τον Ιντρανέιλ Ντας και τον Αλεξάντερ Χάας του ινστιτούτου βιοποικιλότητας και περιβαλλοντικής διατήρησης του Universiti Malaysia του Σαραουάκ και του Biozentrum Grindel und Zoologisches Museum του Αμβούργου, ονομάζεται microhyla nepenthicola (νηπενθόβιος μικροΰλη) από το φυτό όπου βρέθηκε,, το nepenthes ampullaria, ένα είδος νηπενθούς (σαρκοφάγου φυτού) του μαλαισιανού Βόρνεο. Πολλά είδη νηπενθούς είναι σαρκοφάγα, βασιζόμενα στην παγίδευση εντόμων για να εφοδιάζονται με θρεπτικά συστατικά που είναι λιγοστά στο χώμα – φτωχό και οξινο όπου συνήθως αναπτύσσονται. Το n. ampullaria ανταυτού συμπληρώνει τις ανάγκες του κυρίως από αποσυντιθέμενη οργανική ύλη η οποία συγκεντρώνεται στις παγίδες του.
Η m. nepenthicola ζει μέσα και γύρω από το n. ampullaria. Ο Βάτραχος αποθέτει τ’αβγά του στα τοιχώματα της παγίδας. Όταν αυτά εκκολαφθούν, οι γυρίνοι αναπτύσσονται στο υγρό που συγκεντρώνεται μέσα στην παγίδα.
Ο νέος βάτραχος είναι μέλος της οικογένειας των μικροϋλιδών της υπόταξης των νεοβατραχίων, μία οικογένεια βατράχων τα μέλη της οποίας έχουν μήκος συνήθως κάτων των 15 χιλιοστών. Τα ενήλικα αρσενικά του είδους κειμαίνονται από 10,6 ως 12,8 χιλ. ή περίπου στο μέγεθος ενός μπιζελιού, σύμφωνα με την Conservation International (ci) η οποία σημειώνει ότι είναι ο μικρότερος βάτραχος που έχει ανακαλυφθεί στην Ασία, στην Αφρική ή στην Ευρώπη.
Το μικρό μέγεθος και το αφανές φυσικό περιβάλλον του βατράχου τον είχαν κρύψει από την επιστήμη μέχρι τώρα, αν και συλλογές μουσείων περιείχαν δείγματα που παρέμειναν αταξινόμητα ως νέο είδος.
Είδα κάποια δείγματα σε μουσεία που είναι πάνω από 100 χρονών. Οι επιστήμονες πιθανόν σκέφτηκαν ότι ήταν ανήλικά άτομα άλλων ειδών, αλλά αποδείχθηκε ότι πρόκειταί για ενήλικα του πρόσφατα ανακαλυφθέντος μικροείδους, είπε ο Ντας σε μία του δήλωση.
Οι ερευνητές ανακάλυψαν το βάτραχο ιχνηλατώντας τον κωασμό του. Το τραγούδι συνήθως ξεκινά το απόγευμα, με τα αρσενικά να μαζεύονται μέσα και γύρω από τα σαρκοφάγα φυτά, σύμφωνα με δήλωση της CI. Ο κωασμός του είναι μια σειρά από σκληρές, σαν λιμάρισμα νότες που διαρκούν για λίγα λεπτά με μικρά διαλείμματα σιωπής. Αυτή η ‘αμφίβια συμφωνία’ αρχίζει από το ηλιοβασίλεμα μέχρι να κορυφωθεί στις πρώτες ώρες του σούρουπου.
Η ανακάλυψη αυτή συμπίπτει με την εκστρατεία που προωθούν οι ειδικοί των αμφιβίων της η CI και της iucn με σκοπό την επανανακάλυψη 100 ειδών «χαμένων» αμφιβίων – είδη που επί του παρόντος θεωρούνται δυνητικά εξαφανισμένα αλλά που μπορεί να κρέμονται στη ζωή σε απομακρυσμένα μέρη του κόσμου.
Ο Ιντρανέιλ Ντας ηγείται μιας ομάδας που θα ψάξει για το φρύνων των ρυακιών του Σαμπάς (ansonia latidisca) στην Ινδονησία και στη Μαλαισία ως μέρος της πρωτοβουλίας. Ο φρύνος θεάθηκε τελευταία τη δεκαετία του ’50 και πιστεύεται ότι είναι θύμα της αυξημένης καθίζησης των ρυακιών που προκλήθηκε από την υλοτομία.
Η εκστρατεία έχει ως στόχο να δώσει έμφαση στη σοβαρή κατάσταση των αμφιβίων, τα οποία μειώνονται παγκοσμίως. Η κλιματική αλλαγή, η αυξημένη χρήση εντομοκτόνων, η καταστροφή των ενδιαιτημάτων, η ανεύθυνη συλλογή από συλλέκτες και για την αγορά κατοικιδίων, τα εισαγόμενα είδη και το ξέσπασμα ασθενιών πιστεύεται ότι είναι τα κύρια αίτια για την εξαφάνιση περίπου 200 ειδών βατράχων, φρύνων, σαλαμανδρών και τριτόνων από τη δεκαετία του ’80. Τουλάχιστον το 1/3 των όλων των γνωστών 6000 ειδών αμφιβίων ταξινομούνται ως απειλούμενα με εξαφάνιση.

Κάποια ακόμα στοιχεία για το βάτραχο: Το άρθρο δεν ανέφερε καθόλου για το μέγεθους του θηλυκού, είναι μεγαλύτερο από το αρσενικό στα 18,8 χιλιοστά. Οι γυρίνοι έχουν μήκος μόλις τα 3 χιλιοστά. Επίσης, σε σχέση με άλλα μέλη της οικογένειάς του, ο βάτραχος αυτός έχει λιγότερη νηκτική μεμβράνη ανάμεσα στα δάχτυλά του, πιθανόν ως προσαρμογή για να μπορεί να πιάνεται καλύτερα σκαρφαλώνοντας τις ολισθηρές παγίδες του φυτού.

Το n. ampullaria είναι και σαπροφάγο και σαρκοφάγο φυτό – περίπου το 35% του αζώτου του προέρχεται από πεσμένα φύλλα. Το υπόλοιπο πιθανόν συμπληρώνεται από θηράματα – πιάνει έντομα, κυρίως μυρμήγκια, αλλά σπάνια και μάλλον από απορρώφηση μέσω των ριζών. Γενικά, το γένος νηπενθές (nepenthes) περιλαμβάνει 130 είδη αναρριχόμενων, σαρκοφάγων φυτών της Νότιας και Νοτιοανατολικής Ασίας, της Μαδαγασκάρης, των νησιών του Ινδικού Ωκεανού και της Αυστραλίας. Η μεγαλύτερη ποικιλία τους εντοπίζεται στο Βόρνεο και τη Σουμάτρα. Αν και πολλά είδη ζουν σε τροπικές περιοχές χαμηλού υψομέτρου (συμπεριλαμβανομένου και του n. ampullaria), πολλά άλλα έχουν προσαρμοστεί να ζουν σε πιο ορεινά μέρη και ν’αντέχουν πολύ χαμηλές νυχτερινές θερμοκρασίες. Η καλλιέργειά τους είναι μέτρια προς δύσκολη.

Ο βάτραχος αυτός δεν είναι το μόνο είδος που ζει σε τέτοιο περιβάλλον. Άλλα είδη ζώων, όπως έντομα και προνύμφες, αραχνοειδή, ακόμα και ένα είδος κάβουρα ζουν στις παγίδες αυτών των φυτών. Κάποια μάλιστα από αυτά είναι προσαρμοσμένα να ζουν μόνο σ’αυτό το περιβάλλον. Οι παγίδα ενός είδους μπορεί να περιέχει διάφορα είδη – σαπροφάγους, πτωματοφάγους, διηθηματοφάγους, θηρευτές, δημιουργώντας ένα μικρό οικοσύστημα. Δεν είναι ακόμα γνωστό αν αυτά τα ζώα βλάπτουν το φυτό ή έχουν συμβιωτική σχέση μ’αυτό.
Εδώ
για περισσότερα.

Advertisements