Πηγή:

amphibian care
με λίγες προσθήκες.

Μετάφραση: Bolko

Το είδος αυτό ανήκει στους φρυνίδες (πραγματικοί φρύνοι). Η επιστημονική του ονομασία είναι melanophryniscus dorsalis (ραχιαίος μελανοφρυνίσκος) και παλαιότερα ονομαζόταν melanophryniscus stelzneri (μελανοφρυνίσκος του Στέλζνερ). Η λατινοποιημένη ελληνική του ονομασία είναι φυσικά πιο εύστοχη και εύχρηστη από την αγγλική, στα αγγλικά αυτός ο φρύνος μπορεί να λέγεται «yellow and black walking toad» κιτρινόμαυρος φρύνος που περπατάει ή «bamble bee toad» φρύνος μέλισσα.

Γενικές πληροφορίες:

Είναι ένα αρκετά σπάνιο είδος που απειλείται από καταστροφή του φυσικού του περιβάλλοντος. Κατάγεται από τη Βόρια Αργεντινή, την Παραγουάη, τη Νότια Βραζιλία και την Ουρουγουάη, όπου ζει σε τροπικούς ή υποτροπικούς θαμνότοπους ή βάλτους. Τα περισσότερα αρσενικά φτάνουν μόνο τα 25 χιλιοστά σε μήκος, ενώ τα θηλυκά είναι κατά μέσο όρο 30-35 χιλιοστά και σε κάποιες περιπτώσεις πολύ μεγάλα θηλυκά μπορούν να φτάσουν τα 40 χιλιοστά. Το είδος αυτό είναι και υπερβολικά δυσεύρετο, και βρίσκεται προς πώληση αρκετά σπάνια. Συνήθως δύο υποείδη είναι τα πιο «διαδεδομένα», ο m. d. stelzneri και ο m. d. fulvoguttatus. Ο m. d. fulvoguttatus είναι το μεγαλύτερο υποείδος. Έχει στη ράχη μεγάλες ρίγες και στροβίλους κίτρινου πάνω σ’ένα μαύρο φόντο και η κάτω πλευρά των ποδιών και των μηρών του και οι «μασχάλες» είναι έντονη κόκκινη με το υπόλοιπο της κοιλιακής επιφάνειας να είναι κίτρινο και μαύρο συχνά με λίγες νυφάδες κόκκινου στα κίτρινα μέρη της κοιλιάς. Σε κάποιες περιπτώσεις, το κίτρινο μπορεί να είναι σχεδόν άσπρο. Το δεύτερο και λιγότερο «διαθέσιμο» υποείδος είναι ο m. d. stelzneri. Τα περισσότερα άτομά του είναι μικρά, 20-25 χιλιοστά. Έχει πολύ λιγότερο κίτρινο και πολύ περισσότερο μαύρο χρωματισμό από το προαναφερθέν υποείδος. Ότι κίτρινο υπάρχει τείνει να είναι σε μικρές κυλίδες ή νυφάδες παρά σε ρίγες ή στροβίλους και στα περισσότερα άτομα η κοιλιά είναι κόκκινη με μαύρο και καθόλου κίτρινο ή αν υπάρχει βρίσκεται σε μικρές νυφάδες.

Φροντίδα στην αιχμαλωσία:

Θερμοκρασίες: Αυτοί οι φρύνοι είναι αρκετά ανεκτικοί στο συνηθίσμένο εύρος θερμοκρασίας στο οποίο είναι δραστήρια τα περισσότερα αμφίβια. Οι ιδανικές θερμοκρασίες γι’αυτούς φαίνεται να είναι ανάμεσα στους 21 και 27 βαθμούς Κελσίου. Μπορούν να ανεχθούν για μικρό διάστημα απρόβλεπτες μεταβολές της θερμοκρασίας πάνω ως 32 βαθμούς και κάτω ως τους 7. Οι φρύνοι δεν είναι δραστήριοι σ’αυτές τις ακραίες θερμοκρασίες. Τα ιδανικά επίπεδα υγρασίας θα πρέπει είναι 60%-80%, υγρασία πάνω από 80% ή κάτω από 60% περιορίζει τη δραστηριότητά τους.

Στέγαση και τερράριο: Όταν στεγάζεται αυτούς τους φρύνους, ένας καλός κανόνας είναι να αφήνεται 12 λίτρα για κάθε φρύνο και κανένα τερράριο δε θα πρέπει να έχει χωρητικότητα κάτω των 25 λίτρων και κάθε τερράριο δε θα πρέπει να περιέχει πάνω από 10 φρύνους. Όλα αυτά προέρχονται από προσωπική παρατήρηση και εμπειρία του συγγραφέα, ο οποίος δεν αντιμετώπισε προβλήματα υπερπληθυσμού ή στρες διατηρώντας τους σ’αυτές τις συνθήκες.

Το υπόστρωμα μπορεί να είναι αποστηρωμένο χώμα ανακατεμένο με χαλίκια, φύλλα ή ίνες καρύδας ή ότιδήποτε άλλο που δεν κρατάει υπερβολική υγρασία. Ένα ρηχό μικρό με μεσαίου μεγέθος δοχίο νερού θα πρέπει επίσης να υπάρχει. Τεχνητά ή αληθεινά φυτά όπως πόθος μπορούν να χρησιμοποιηθούν αφού βελτιώνουν την εμφάνιση του τερραρίου και οι φρύνοι ασκούνται προσπαθώντας να τα σκαρφαλώσουν, αλλά επειδή δεν είναι καλοί αναρριχητές πέφτουν συχνά κάτω, χωρίς να φαίνεται ότι τραυματίζονται. Οι φρύνοι αυτοί προέρχονται από περιβάλλον θαμνότοπου-σαβάνας όπου φυτρώνουν κυρίως χόρτα, επομένως δε χρειάζονται φυτά τροπικού δάσους όπως βρομελιίδες ή ορχιδέες.

Τάισμα: Αυτοί οι φρύνοι έχουν μεγάλη όρεξη και τρώνε πολύ για το μέγεθός τους. Το τάισμα των ενηλίκων δεν είναι πρόβλημα όσο διατηρούνται μεγάλες ποσότητες μικρών τροφών. Νεογέννητοι γρύλλοι, φρουτόμυγες, τερμίτες, μικρά αβλαβή είδη μυρμηγκιών, μικροί μεταξοσκώληκες, μικρά κηροσκούληκα, και οποιοδήποτε άλλο αβλαβές έντομο παρόμοιου μεγέθους είναι αποδεκτή τροφή. Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις του συγγραφέα, η όρεξή τους είναι τόσο μεγάλη και θα μπουν μέσα στο δοχίο του νερού για να πιάσουν όσες φρουτόμυγες έπεσαν μέσα. Γενικά, δεν μπαίνουν πολύ στο νερό, αν και κολυμπούν καλά.

Αναπαραγωγή: Όλες οι πληροφορίες προέρχονται από την προσωπική εμπειρία του συγγραφέα, αφού αυτό το είδος είναι πολύ σπάνιο και αυτοί που το κατέχουν είναι σχετικά λίγοι. Επομένως, οι πληροφορίες γι’αυτό το είδος είναι λίγες. Η μέθοδος αναπαραγωγής που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας και είναι προϊόν τις εμπειρίας του και προτείνει όποιον άλλον ασχοληθεί με την αναπαραγωγή αυτών των φρύνων να πειραματιστεί αρκετά, γιατί μπορεί να υπάρχει και καλύτερη μέθοδος.

Η αναπαραγωγική διαδικασία ξεκινά με την τοποθέτηση των θηλυκών στο ψυγείο σε θερμοκρασία 5-10 βαθμών για περίπου 4-5 μέρες. Αυτό προσομοιώνει το χειμώνα και δε φαίνεται να χρειάζεται περισσότερος χρόνος ψύξης για την παραγωγή των αυγών. Δεν είναι απαραίτητο τα αρσενικά να ψύχονται, αφού ερεθίζονται να «ζευγαρώσουν» κυρίως από τη «βροχή», αλλά η ψύξη δε θα τους κάνει κακό. Αφού βγάλετε τα θηλυκά από το ψυγείο, τοποθετήστε τα σ’ένα μικρό δοχίο σε θερμοκρασία δωματίου και ταίστε τες πάρα πολύ για περίπου μιάμιση εβδομάδα. Είναι πολύ σημαντικό να σιγουρέψετε ότι τα θηλυκά έχουν όλο το δυνατό φαγητό που μπορούν να φάνε σ’αυτό το χρονικό διάστημα, αλλιώς μπορεί να μην αναπτύξουν αυγά. Μετά από περίπου μιάμιση εβδομάδα, τοποθετήστε όλους τους φρύνους που θέλετε να ζευγαρώσετε σ’ένα θάλαμο βροχής. Ο συγγραφέας προτιμά να χρησιμοποιεί μια μπανιέρα ως θάλαμο βροχής, γιατί  το ντους πετάει το νερό με περισσότερη δύναμη από ότι ένα ειδικό μηχάνημα και αυτό προσομοιάζει περισσότερο τις δυνατές καταιγίδες που πέφτουν κατά την περίοδο αναπαραγωγής στο φυσικό τους περιβάλλον. Απλά σιγουρέψτε ότι στο χώρο όπου θα βρίσκονται δεν υπάρχουν υπολοίματα σαπουνιού ή άλλων ουσιών που μπορεί να τους βλάψουν. Και επίσης το σιφώνι θα πρέπει να είναι καλυμμένο με πλαστική σίτα ή κάτι παρόμοιο με μικρές τρύπες για να μην φύγουν οι φρύνοι από εκεί. Αφού έχετε κανονίσει όλα αυτά αφήστε τους στο θάλαμο βροχής για περίπου μισή ώρα, μετά ανεβάστε τη στάθμη του νερού στα 3-5 εκατοστά. Σ’αυτό το σημείο, θα πρέπει να τοποθετήσετε κάποια πράγματα για να σκαρφαλώσουν έξω από το νερό όπως κλαδιά, φυτά, πέτρες κ.ά. και αφήστε το νερό να τρέξει για την επόμενη ώρα. Μετά από μιάμιση ώρα στο θάλαμο βροχής, μεταφέρετε τους φρύνους σε ένα καλά φυτεμένο με πόθο, σφάγνο κ.ά. ενυδρείο με χαλίκι ως υπόστρωμα 1/4 στεριά και 3/4 νερό με βάθος νερού 3-7 εκατοστά. Τα αρσενικά μπορεί ήδη να βρίσκονται στη διαδικασία του ζευγαρώματος όταν μεταφερθούν από το θάλαμο βροχής. Εάν όχι, θα πρέπει να βρίσκονται μέσα σε λίγες ώρες μέσα στο ενυδρείο. Τα αυγά συνήθως γεννιούνται το επόμενο απόγευμα, αν δεν αποτεθεί κανένα αυγό, αυξάνεται η πιθανότητα ότι δε θα γεννηθεί κανένα. Σ’αυτήν την περίπτωση, είναι καλύτερο να μεταφέρετε τους φρύνους στο κανονικό τους τερράριο. Τα αρσενικά σύντομα θα αφήσουν τα θηλυκά.

Αν ήσασταν επιτυχής:

Κατά τη γέννηση των αυγών, το θηλυκό τεντώνει όλα τα άκρα της και οι πλευρές της αρχίζουν να κινούνται βίαια, ενώ το αρσενικό τρίβει την αμάρα της με το επάνω μέρος και τον δύο ποδιών για περίπου 5 φορές πριν το θηλυκό αποβάλει μία μικρή ομάδα των 7-12 αυγών. Το αρσενικό συνήθως τρίβει τα αυγά ελαφρά ανάμεσα στα πόδια του (ίσως για να τα ανακατέψει καλά με το σπέρμα του) και μετά, ενώ ακομα κρατάει τα αυγά με τα πίσω πόδια του, κινεί το σώμα του μακριά από το θηλυκό και κινείται δεξιά και αριστερά μέχρι τα πόδια του να ακουμπήσουν σ’ένα βυθισμένο φυτό, κλαδί, βράχο ή κάτι παρόμοιο. Η μάζα των αυγών κολλάει σ’αυτό. Κατά την εμπειρία του συγγραφέα το 1/4 των αυγών γεννιούνται στην επιφάνεια και αποτίθενται περίπου 3 εκατοστά κάτω από αυτήν συνήθως σε βλαστούς φυτών. Στο υπόλοιπο 1/4, το θηλυκό βουτάει αρκετά εκατοστά κάτω, αποθέτει εκεί τα αυγά και το αρσενικό τα τοποθετεί στην κάτω επιφάνεια των φύλλων βυθισμένων φυτών. Ένα ζευγάρει μπορεί να παραγάγει ως και 250 αυγά στην περίπτωση πολύ μεγάλων θηλυκών. Εντούτοις 200 αβγά φαίνεται να είναι ο κανόνας για τα θηλυκά του m. d. fulvoguttatus στην αποικία του συγγραφέα. Φυσιολογικά, γεννούν μία μάζα αυγών ανά λεπτό όμως αυτό μπορεί να ποικίλει. Η θερμοκρασία του νερού που φαίνεται να προτιμούν τα αυγά και οι γυρίνοι είναι 23-26 βαθμοί. Ο συγγραφέας έχει διατηρήσει γυρίνους επιτυχώς σε ακραίες θερμοκρασίες 20-28 βαθμούς, αλλά η θνισιμότητα ήταν υψηλότερη από το φυσιολογικό. Σε θερμοκρασία 27 βαθμών, τα αυγά θα εκκολαφθούν μέσα σε 48 ώρες. Όμως αυτό μπορεί να ποικίλει και τα αυγά μπορεί να εκκολαφθούν μέσα σε μόνο 12 ώρες.

Γυρίνοι και φρυνάκια:

Οι γυρίνοι των 4 χιλιοστών φαίνονται εμβρυικοί μόλις εκκολάπτονται και προσκολλώνται στα φυτά, στα τζάμια του ενυδρείο ή βυθίζονται στο υπόστρωμα για 2 ημέρες. Μετά από 2 ημέρες, οι γυρίνοι αρχίζουν να κολυμπούν στο χώρο περισσότερο και ξεκινούν να τρώνε φύκη (άλγη) ή τροφή ψαριών βασισμένη στα φύκη. Η επιφάνεια του νερού θα πρέπει να διαιρεθεί με το 9 και το πηλίκο θα καθορίσει τον αριθμό των γυρίνων που μπορούν να ζήσουν στο συγκεκριμένο ενυδρείο. Σε κάθε γυρίνο θα πρέπει να αναλογούν τουλάχιστον 9 τετραγωνικά εκατοστά χώρο. Αν υπάρχει υπερπληθυσμός, οι γυρίνοι θα παρουσιάσουν βραδυαύξηση. Μετά από 7-10 μέρες τα πίσω άκρα θα πρέπει να έχουν γίνει ορατά, και θα έχουν φτάσει στο μέγιστο μήκος τους των 14-18 χιλιοστών. Στις επόμενες 5-7 ημέρες θα εμφανιστούν και τα μπροστινά άκρα. Σ’αυτό το διάστημα χρειάζεται πολύ προσοχή, αφού τα φρυνάκια θα πνιγούν εύκολα. Μέσα σε 36 ώρες από την εμφάνιση των μπροστινών άκρων το φρυνάκι θα ολοκληρώσει τη μεταμόρφωσή του. Τα φρυνάκια είναι μαύρα μετά την ολοκλήρωση της μεταμόρφωσης και είναι μόνο 4-6 χιλιοστά σε μήκος. Είναι υπερβολικά δύσκολα στο τάισμα. Το τάισμά τους σ’αυτό το μέγεθος είναι το πιο δύσκολο κομμάτι της αναπαραγωγής τους. Προσφέρετε αφίδες, τερμίτες, μικρά αβλαβή μυρμήγκια, μικροσκοπικά ισόποδα ή σχεδόν οποιοδήποτε μικροσκοπικό έντομο. Ένας έξυπνος τρόπος που βρήκε ο συγγραφέας για το τάισμα μικρών βατράχων μετά τη μεταμόρφωση είναι να μειώσετε την ανάπτυξη των φρουτυμυγών. Αυτό επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας μία μικρή ποσότητα καλλιεργητικού μέσου ίσα ίσα να καλύψετε τον πυθμαίνα του βάζου καλλιέργειας. Το μέσο θα πρέπει να είναι ξηρότερο από το κανονικό. Οι προνύμφες δε θα έχουν πολύ τροφή διαθέσιμη και το τελικό μέγεθος της μύγας θα είναι μικρότερο από το φυσιολογικό. Συχνά η μείωση της ανάπτυξης είναι τόσο μεγάλη ώστε τα μεγαλύτερα βατραχάκια να τις φάνε αμέσως μετά ή σύντομα μετά τη μεταμόρφωση. Αυτό είναι καλό για όσου δεν μπορούν να διατηρήσουν τις τεράστοιες αποικίες κωλεμβόλων που χρειάζονται. Η τρέχουσα μέθοδος που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας είναι η μέθοδος του δοχίου κομπόστ και τη χρησιμοποιεί μαζί με τις νάνες φρουτόμυγες. Αυτή η μέθοδος απαιτεί το στήσιμο ενός ενυδρείου συνήθως 50 λίτρων για 60 ή και παραπάνω βατραχάκια 6-14 χιλιοστά για αρκετούς μήνες πριν το χρειαστείτε. Τοποθετήστε στον πυθμαίνα 5 εκατοστά χώμα και φυτέψτε στη μία πλευρά φυτά όπως πόθο Μετά μαζέψτε 1-2 χούφτες σάπια φύλλα και τοποθετήστε τα στην άλλη άκρη. Τοποθετήστε σπόρους ή καλαμπόκι πάνω στα σάπια φύλλα. Μετά μαζέψτε γεωσκώληκες και ενήλικα ισόποδα και προσθέστε τα στο μείγμα. Ψεκάστε τα όλα και καλύψτε το μεγαλύτερο μέρος του ενυδρείου ώστε να περιορίσετε τον αερισμό. Μη φοβηθείτε από τη μούχλα που μπορεί να αναπτυχθεί, δεν κάνει κακό, αλλά θα παρέχει τροφή στους διάφορους οργανισμούς που θα βρίσκονται μέσα. Πριν το ξέρετε θα έχετε μία αποικία από ισόποδα, κωλέμβολα, ακάρεα και άλλα πολλά μικροσκοπικά έντομα. Όταν έρθει η ώρα να προσθέσετε τα βατραχάκια είναι καλό να αυξήσετε τον αερισμό, αλλά μην αφήνετε ποτέ το χώμα να στεγνώσει. Τα βατραχάκια θα μεγαλώσουν γρήγορα σ’ένα τέτοιο περιβάλλον και με την πρόσθεση νάνων φρουτομυγών όσο χρειάζεται εύκολα διπλασιάζουν ή ακόμα τριπλασιάζουν το μέγεθός τους στον πρώτο μήνα. Ως τα φρυνάκια θα έχουν αναπτύξη κάποιον κίτρινο και κόκκινο χρωματισμό τους και παρόλο που η ποσότητά του θα αυξάνεται στους επόμενους μήνες, ήδη θα μοιάζουν με μικρογραφίες των ενηλίκων. Θα γίνουν επίσης πιο εύκολοι στο τάισμα αφού θα καταναλώνουν φυσιολογικές άπτερες φρουτόμυγες σ’αυτό το μέγεθος.

Επειδή αυτό το είδος είναι αρκετά σπάνιο και δε γίνεται πολύς λόγος γι’αυτό, δεν υπάρχουν πολλά άρθρα ή σελίδες στο διαδίκτυο που ν’αναφέρονται σ’αυτό. Ακόμα και η σελίδα της wikipedia είναι ελλειπής. Περισσότερες πληροφορίες θα βρείτε σε συζητήσεις στα διάφορα ερπετοφόρουμ του εξωτερικού.

Advertisements