εδώ

Το κείμενο είναι υπερβολικά μεγάλο και δεν το επικόλλησα. Είναι από τον απολογιτή, μία ελληνική φανατική χριστιανική σελίδα εναντίον του νεοπαγανισμού. Περιέχει πολλά θέματα αρχαίας ελληνικής θρησκείας τα οποία κατακρίνει με καυστικό τρόπο, λες και υπάρχουν τόσοι πολλοί πιστοί της αρχαίας θρησκείας ή μας απειλούν.
Είναι όμως και η αρχαία θρησκεία και μυθολογία ένα κομμάτι της ιστορίας μας και δεν πιστεύω ότι είναι σωστό να την κατακρίνουμε. Στην πραγματικότητα, ο χριστιανισμός δεν κινδυνεύει από τον αρχαίο «νεοπαγανισμό». Εκτός από κάποιους μυστήριους ε-ιστές βλ. Αστερίων Βαληνάκης με λίγους υποστηρικτές οι οποίοι έχουν αναπτύξει περίεργες θεωρίες και μπορεί κάποιοι από αυτούς να ακολουθούν την αρχαία ελληνική θρησκεία, πολύ λίγοι άλλοι την ακολουθούν σήμερα. Αυτοί έχουν φτάσει στο άλλο άκρο και συνήθως θεωρούν το χριστιανισμό εβραική θρησκεία (Εβραίοι εχθροί των Ελλήνων) και τον απορρίπτουν ή κρατάνε κάποια στοιχεία και τα αλλάζουν ώστε να ταιριάξουν με τις θεωρίες τους. Γι’αυτούς θα γράψω άλλο άρθρο.

Είναι αλήθεια, δυστυχώς, ότι μέσω του χριστιανισμού υιοθετήσαμε πολλές εβραϊκες αντιλήψεις και παραδόσεις που όμως δεν αλλοιώνουν τα βασικά στοιχεία της πίστης μας σε βάρος των ελληνικών. Σ’αυτό συνετέλεσε και ο φανατισμός αρκετών πρώτων χριστιανών οι οποίοι προσπάθησαν να καταστρέψουν οτιδήποτε το αρχαιοελληνικό. Συχνά από τη μανία τους προέβαιναν σε ακρότητες αντίθετες με τη διδασκαλία του Χριστού. Η λέξη «Έλληνας» κατάντησε να σημαίνει τον ειδωλολάτρη και τον μη χριστιανό. Αυτή η πράξη τους βοηθήθηκε γενικότερα από το κλίμα ενός ενοποιημένου πολιτισμού που επικρατούσε εκείνη την εποχή (ελληνιστική, ρωμαική, αρχή βυζαντίου) στις μεγάλες πολυπολιτισμικές αυτοκρατορίες όπου έγινε πολλή ανάμειξη πολιτιστικών στοιχείων από διάφορους λαούς. Μέσα σ’αυτό το περιβάλλον και ο Ελληνικός Πολιτισμός με τις παραδοσιακές αξίες του είχε ατονήσει, ήδη από την ελληνιστική εποχή και έτσι ήταν εύκολη η αλλοίωση και η σχεδόν καταστροφή του.
Από την άλλη, δεχθήκαμε πολλά θετικά στοιχεία από το χριστιανισμό, όχι από τον εβραϊσμό, όπως π.χ. την κατάργηση της δουλείας.

Advertisements